فرهنگ مصادیق:آمادگی نظامی - سخنان مقام معظم رهبری

آمادگی نظامی

مقدمه

سخنان مقام معظم رهبری در خصوص آمادگی نظامی گردآوری شده است که در ادامه می خوانید.

ضرورت حفظ آمادگی نیروهای مسلّح در مقابل دشمن

[خصوصیتی]که باید نیروهای مسلّح ما به آن توجّه داشته باشند، خوشبختانه توجّه هم کرده اند و این کاملاً آشکار است، مسئله ی عمل به آیه ی شریفه ی «وَ اَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّهٍ وَ مِن رِباطِ الخَیلِ تُرهِبونَ بِه عَدُوَّ اللهِ وَ عَدُوَّکُم»(۱) است. معنای این آیه این است که غافلگیر نشوید؛ معنایش این است که اگر چنانچه دشمنی به شما حمله کرد، شما بر اثر کمبود امکانات، کمبود سلاح و مهمّات، کمبود آمادگی، خسارت تحمّل نکنید، که خسارت شما خسارت ملّت است، خسارت شما خسارت اسلام است.
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران(۱۳۹۴/۰۱/۳۰)

نیروهای مسلح

معنای این آیه [وَ اَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّهٍ وَ مِن رِباطِ الخَیلِ تُرهِبونَ بِه عَدُوَّ اللهِ وَ عَدُوَّکُم] این است که غافلگیر نشوید؛ معنایش این است که اگر چنانچه دشمنی به شما حمله کرد، شما بر اثر کمبود امکانات، کمبود سلاح و مهمّات، کمبود آمادگی، خسارت تحمّل نکنید، که خسارت شما خسارت ملّت است، خسارت شما خسارت اسلام است.
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران(۱۳۹۴/۰۱/۳۰)

پیشرفت در عرصه نظامی، آمادگی نظامی

آن مقداری که ما در طول این سالها توانسته ایم تجهیزات و امکانات کشور را پیش ببریم، در این فاصله ی زمانی، در این مقطع زمانی، با این فشارها، با این تحریم، با این کمبود منابع، یک کار بسیار فوق العاده است؛ بسیار فوق العاده است.
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران(۱۳۹۴/۰۱/۳۰)

پیشرفت در عرصه نظامی

آنچه من تأکید میکنم این است که پیشرفتهای کشور در زمینه های تسلیحاتی و در زمینه های آمادگی های رزمی باید همچنان طریق پیشرفت را ادامه بدهد؛ دشمنان ما این را نمیخواهند.
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران(۱۳۹۴/۰۱/۳۰)

پیشرفت در عرصه نظامی

امروز یکی از ابزارهای فشار تبلیغاتی بر جمهوری اسلامی همین مسئله است - مسئله ی موشکها، مسئله ی پهپادها، مسئله ی امکانات نظامی و همین چیزهایی که با هنر جوانان ما در داخل کشور بدون کمک گرفتن از این و آن به وجود آمده است - میخواهند این نباشد، میخواهند این را متوقّف کنند
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران(۱۳۹۴/۰۱/۳۰)

اقتدار نظامی

همه ی ملّت مثل یک مشت مستحکم گِرد هم می آیند و در مقابل متجاوز، در مقابل متعرّض، در مقابل مهاجمِ غیر منطقی می ایستند
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران(۱۳۹۴/۰۱/۳۰)

اقتدار نظامی

در دفاع، ملّت ما یکپارچگی کامل دارد و هیچ چیز دیگری تأثیر نمیگذارد
بیانات در دیدار جمعى از فرماندهان و کارکنان ارتش جمهورى اسلامى ایران(۱۳۹۴/۰۱/۳۰)

افزایش قدرت نظامی ایران

افزایش قدرت نظامی ایران در پی تهدید نظامی آمریکا در زمان کلینتون
ما بعد از جنگ تا حالا- از سال ۶۷ تا حالا- مرتباً تهدید شدیم به حمله ی نظامی. اگر به حافظه تان مراجعه کنید، کسانی که در جریانات هستند، می دانند. بنده تقریباً بیش از همه تهدیدها را می دانم؛ چون گاهی اوقات یک چیزهائی به ما منتقل می شد که به دیگران هم منتقل نمی شد. دائماً ما تهدید داشتیم. نمی گوئیم این تهدیدها به طور قطع تحقق پیدا نخواهد کرد؛ ممکن هم است تحقق پیدا کند؛ بکند؛ اثر این تهدیدها این است که ما را آماده تر می کند.
ثانیاً، آن کسانی که تهدید می کنند، این را باید فهمیده باشند، حالا هم بفهمند؛ تهدید نظامی ایران و تعرض نظامی به ایران به صورت بزن و در رو، دیگر ممکن نیست. هرکس تعرضی بکند، به شدت عواقب آن تعرض دامنگیر او خواهد شد.
ثالثاً، این هائی که تهدید می کنند، مقصودشان این است که تو دل مسئولان را خالی کنند؛ تو دل مردم را خالی کنند. من عرض می کنم: تو دل کسی خالی نمی شود با این حرفها؛ نه مسئولان، نه آحاد ملت. ولی این اثر را دارد که مسئولان را به تقویت آمادگیها سوق می دهد؛ چون مسئولان وظیفه دارند احتمالات ضعیف را هم مورد نظر قرار بدهند. من نگاه می کنم به سالهای گذشته- مثلًا سال ۷۵ یکی از سالهائی بود که تهدید نظامی در زمان کلینتون به شدت جدیت پیدا کرد- و می بینیم تهدیدها موجب شد مسئولان ما در بخشهای گوناگون فنیِ نظامی کارهای نو و جدیدی را انجام دادند؛ آمادگیهای بیشتری پیدا کردند. هر دفعه که تهدید بشود، یک آمادگی بیشتری به وجود می آید. اثرش خالی کردن تو دل مردم و مسئولان نیست؛ اما اثرش آماده سازی بیشتر کشور هست. بنابراین به ضرر ما تمام نمی شود.
بیانات در دیدار کارگزاران نظام (۱۳۸۶/۰۶/۳۱)

نیروهای مسلح

نیروهای مسلّح ما پیش از آنکه به زبان، موقعیت خود و توان خود و اراده ی خود را بیان کنند، آن را در میدان عمل نشان دادند.
بیانات در مراسم مشترک نیروهای نظامی استان سمنان (۱۳۸۵/۰۸/۲۰)

ایالات متحده امریکا

امریکاییها بدانند، اگر تعرضی به ایران اسلامی بکنند، ایران اسلامی به منافع آنها در هر نقطه ی عالم که امکان داشته باشد، لطمه وارد خواهد کرد.
بیانات در دیدار کارگران (۱۳۸۵/۰۲/۰۶)

تهدید نظام اسلامی

خود دشمنان هم می دانند که حمله ی نظامی به ایران، به این ملت بزرگ، به ملتی که این همه جوان مبارز و زنده و آماده در صحنه دارد، خودکشی مهاجم است.
بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره) (۱۳۸۲/۰۳/۱۴)

اقتدار نظامی، آمادگی نظامی

قدرت نظامی برای کشوری که مورد تهدید قدرتهاست، یکی از واجبترینِ واجبهاست.
بیانات در دیدار نیروهای حاضر در مانور ذوالفقار(۱۳۷۶/۰۷/۰۵)

آمادگی برابر دشمن، آمادگی نظامی

باید برای مقابله با دشمنی که در مقابل ملت ایران - اگر بتواند - مهیّای هر گونه اقدام خشنی است، آماده بود.
بیانات در دیدار نیروهای حاضر در مانور طریق القدس(۱۳۷۶/۰۲/۰۳)

اقتدار نظامی

اگر روزی تهاجم نظامی و تعرّضی بشود، ملت ایران جواب سختی خواهد داد و در مقابل دشمن در نمی ماند.
بیانات در دیدار جمعی از دانشجویان و دانش آموزان(۱۳۷۵/۰۸/۰۹)

خاطره مقام معظم رهبری از دیدار امام (ره) با لباس نظامی

امام واقعاً دنیا را عوض کرد. روى آوردن روحانیون به آموزش نظامى، هنر امام بود. این قدرت خدا بود که به دست آن بزرگوار این کارها انجام گرفت. امروز - همان طور که اشاره کردید - آقاى حاج شیخ على پناه، یا آقاى حاج شیخ جلال طاهر شمس، یا آقاى مکارم و آقاى آذرى و آقاى فاضل تفنگ به دستشان مى گیرند و آموزش نظامى مى بینند. این واقعاً همان «انّ اللَّه فى ایّام دهرکم نفحات»است. این چندساله جزو همان نفحات است. این فرصت الهى است که خداى متعال پیش آورده و کمک کرده، تا ما بتوانیم از آن استفاده کنیم.
یک زمانى برخى از آقایان علما منبر نمى رفتند؛ چون آن را خلاف شأن خود مى دانستند؛ مى گفتند منبر رفتن دلیل بى سوادى است! ولى حالا شما ملاحظه کنید، فردى مثل آقاى جوادى، مرد ملاى فاضل - معقولاً و منقولاً - مثلاً در پایان یک میتینگ منبر مى رود، سخنرانى مى کند و فریاد مى کشد. ببینید الان با گذشته چه قدر فرق کرده است.
من یکى از دفعاتى که سال ۵۹ از اهواز به تهران مى آمدم، چون لباس نظامى تنم بود، رویش قبا مى پوشیدم. رسم ما هم این بود که از راه که مى رسیدیم، مستقیم خدمت امام مى رفتیم. عصر یک روز پنجشنبه که براى نماز جمعه به تهران آمده بودم، مستقیم خدمت ایشان رفتم و چیزى راجع به جبهه گفتم و آمدم. شاید بار اولى بود که از جبهه خدمت ایشان مى رسیدم. تا این چکمه هایم را دم در در بیاورم، ایشان از پشت شیشه همین طور به آن هیأت بنده که لباس نظامى زیر قبا تنم بود، نگاه مى کردند. وقتى رسیدم، دستشان را بوسیدم. خودشان گفتند که یک وقت بود که این لباس شما خلاف مروت بود، و حالا بحمداللَّه وضع به این جا رسیده است. من احساس کردم که ایشان خوشحالند. در ابتدا قدرى هم در دلم تردید بود. اول بار که در اهواز قبا را کندم و لباس نظامى پوشیدم، در ذهنم بود که آیا این کار درست است یا نه. بعد که دیدم ایشان لبخند زدند و لطفى کردند، فهمیدم که خوشحالند. واقعاً جاى امام خالى است. اگر ایشان تشریف مى داشتند و مى دیدند که آقایان در تکواندو، دانِ ۴ دارند و این گونه پیشرفت کرده اند، خیلى خوشحال مى شدند؛ این واقعاً در طریق همان خواست ایشان است.
بیانات در دیدار روحانیون تیپ مستقل ۸۳ امام جعفر صادق(ع)(۱۳۷۰/۰۹/۱۱)

پا نویس

منبع:پايگاه اطلاع‌ رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله‌العظمی سيدعلی خامنه‌ای - تاریخ برداشت:94/12/05

بازگشت به آمادگی نظامی در برابر کفار