فرهنگ مصادیق:مانع انحراف جنسی شوید
حجاب,پوشش
رهروان ولایت ـ حجاب به عنوان پدیدهای فطری و جهان شمول، در تمام جوامع و ادیان الهی به انحای مختلف مورد تأکید قرار گرفته است. حجاب اسلامی به منظور پیشگیری از آلودگی فرد و جامعه برای تامین سلامت روحی و روانی و جلوگیری از مفاسد اجتماعی است. اگر در جامعهای حجاب در روابط نامحرم عملی گردد، جرم و جنایت ، فساد و بی دینی، و نارضایتیهای همسران از یکدیگر، و … کاهش چشمگیری پیدا میکند.
فلسفه پوشش در اسلام شامل مواردی میشود که هر کدام به جنبههای روانی، خانوادگی، اجتماعی، بالا بردن احترام زن و جلوگیری از ابتذال او بر میگردد. در واقع پوشش زن در اسلام در این است که زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و به جلوه گری و خودنمایی نپردازد.
حجاب واقعی زن موجب حفظ حرمت و متانت اوست و حتی نسبت به طمع هوسبازان، نقش باز دارندهای دارد و به ویژه حجاب زنانجوان این دلالت را برای مردان عیاش و شهوتران خیابانی دارد كه من زن مسلمانم و حلال و حرام خداوند را رعایت میكنم و اهل مجالست با لهو و حرام نیستم و حتی به طور معمول در عرفمردان فاسد و شهوتران نیز حریم زنان با حجاب،عفیف و با غیرت محفوظ است و آنان مورد اذیت و آزار قرار نمیگیرند.
اهميت حجاب و پوشش اسلامي تا جايي است که خداوند متعال در بسياري از سوره هاي قرآن از آن به عنوان يک ضرورت ياد مي کند و آنرا حافظ انسان در برابر بسياري از بيماريهاي جسمي و رواني مي داند.
در قرآن مجید بیش از ده آیه در مورد حجاب و حرمت نگاه به نامحرم وجود دارد:
در سوره «نور» در آیاتی چند میفرماید: «قُلْ لِلْمُۆْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما یَصْنَعُون* وَ قُلْ لِلْمُۆْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُیُوبِهِنَّ وَ لا یُبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ ...[۱]؛ به مومنان بگو چشمهاى خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گیرند و فروج خود را حفظ كنند، این دستور، براى آنها پاكیزهتر است، خداوند از آنچه انجام میدهید آگاه است. و به زنان با ایمان بگو چشمهاى خود را (از نگاه هوسآلود) فرو گیرند و دامان خویش را حفظ كنند و زینت خود را جز آن مقدار كه ظاهر است آشكار نکند و (اطراف) روسریهاى خود را بر سینه خود افكنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود) و زینت خود را آشكار نسازند مگر براى شوهرانشان یا پدرانشان یا...»
قرآن كريم، خودنمايي و خودآرايي زنان در منظر عمومي را «انحراف جنسي» مي داند و در آيه 31 سوره مباركه نور، عبارت «ولا يبدين زينتهن» (زنان زيورهاي خود را آشكار نسازند) را دو مرتبه تكرار مي كند.[۲]
حجاب بايستی همه بدن را ستر کند. چون خداوند می فرمايد: ﴿يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ﴾ [۳]. و جلباب همان لباس بلندی است که همه بدن را ستر میکند و إدناء به معنای رها ساختن و کشيدن است. در نتيجه حجاب شرعی همه بدن را میپوشاند.
همیشه ما در طول زمان هر وقت گفتیم حجاب و عفت، عدهای گفتند آقا حجاب به عفت چه کار دارد؛ خیلیها حجاب دارند؛ عفت ندارند؛ خیلی هم عفت دارند؛ حجاب ندارند. در طول زمان، هر وقت ما این حرف را میگفتیم،... بعضی این را میگویند؛ در حالی که این، حرف درستی نیست. عفت یک چیز است؛ حجاب یک چیز دیگر؛ اما عفت، آن چیز غیرقابل دسترسی و غیرقابل تأثیرپذیری و آن صخره آسیب ناپذیر در انسان نیست؛ مثل همه خلقیات و خصلتهای انسانی، در معرض تهاجم قرار میگیرد. یکی از چیزهایی که میتواند آن را از تهاجم به دور بدارد و عفاف زن و طهارت او و تقوای او و حالت پرهیز و عصمت را در او نگه دارد، نداشتن معاشرت نامناسب در محیط زندگی و محیط کار و محیط جامعه است. معاشرت نامناسب، یعنی معاشرتی که در او جهات فرهنگی و اخلاقی خاص رعایت نشده باشد. آن چیزی که میتواند به این نگه داری و مصون سازی و جداسازی کمک کند، حجاب است. بهترین چیز، حجاب است؛ حجاب از طرف زن و حجاب از طرف مرد. حجاب مرد هم نگاه نکردن است: حجاب، یعنی مانع؛ یعنی فاصل در زن[۴]
