خجالت از اقامه دو فریضه
از پژوهشکده امر به معروف
نسخهٔ تاریخ ۵ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۸ توسط Shirzad (نظرات | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «خجالت از اقامه دو فریضه (۱۳۷۱/۰۷/۲۹) منتها من دو تذکر به شما جوانان عزیز در هر...» ایجاد کرد)
خجالت از اقامه دو فریضه (۱۳۷۱/۰۷/۲۹)
منتها من دو تذکر به شما جوانان عزیز در هر جای کشور که هستید میدهم. اولًا امر به معروف و نهی از منکر یک واجب است که رودربایستی و خجالت برنمیدارد. ما گفتیم: اگر دیدید کسی مرتکب خلافی میشود، امر کنید به معروف و نهی کنید از منکر. یعنی به زبان بگویید. نگفتیم مشت و سلاح و قوت به کار ببرید. اینها لازم نیست. خدای متعال که این واجب را بر ما مسلمانان نازل فرموده است، خودش میداند مصلحت چگونه است. ما هم تا حدودی حکم و مصالح الهی را درک میکنیم. بزرگترین حربه در مقابل گناهکار، گفتن و تکرار کردن است. اینکه یک نفر بگوید اما ده نفر ساکت بنشینند و تماشا کنند، نمیشود. اگر یکی دچار ضعف نفس بشود، یکی خجالت بکشد و یکی بترسد، اینکه نهی از منکر نخواهد شد.







