انکار قولی در مقابل منکرات

از پژوهشکده امر به معروف
نسخهٔ تاریخ ‏۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۱۰ توسط Admin (نظرات | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «عنوان: انكار قولی در مقابل منكرات مجموعه ها: مقالات شناسه کتاب: ۲۲۶ ن...» ایجاد کرد)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو

عنوان: انكار قولی در مقابل منكرات مجموعه ها: مقالات شناسه کتاب: ۲۲۶ نویسنده: واحد احیای سنت های حسنه شابک: ---- تعداد صفحات: ۰ نام اپراتور: Thurman Nieto ایمیل اپراتور: cessor۴۲۶۲۷@sgno.pro.lolekemail.net زبان: پارسي رتبه: 0 تصویر: cover دانلود فایل: دانلود انكار قولی در مقابل منكرات توضیحات: انكار قولی در مقابل منكرات

واحد احیای سنت های حسنه


سخن دوم: انكار قولی در مقابل منكرات امیر المؤمنین علیه السلام در بیان مراتب برخورد با منكر فرمودند: «مَنْ رَأی عُدْواناً یعْمَلُ بِهِ وَمُنْكَراً یدْعی اِلَیهِ... وَاَنْكَرَهُ بِلِسانِهِ فَقَدْ اُجِرَ...؛ ۱ هركس ببیند به گناهی عمل می‌شود و به بدیها دعوت می‌گردد... و با زبانش آن را انكار كند، اجر و پاداش داده می‌شود.» یكی از مراحل امر به معروف و نهی از منكر استفاده از گفتار است. در این مرحله، قول لین و محبّت آمیز بر همه چیز مقدم است. همانطور كه خداوند به موسی و هارون علیهما السلام فرمود: «اذْهَبَآ إِلَی فِرْعَوْنَ إِنَّهُ و طَغَی * فَقُولَا لَهُ و قَوْلًا لَّینًا»؛ ۲«به سوی فرعون بروید كه او طغیان كرده است و با گفتار نرم با او سخن بگویید.» نهی گفتاری می‌تواند صورتهای مختلفی به خود بگیرد مانند: تقبیح منكر، نهی مستقیم و اعلام بیزاری و تأثر و تهدید. ولی همه اینها در جایی به كار می‌رود كه شخص گناهكار، فرد ناآگاهی است كه با اظهار نفرت و ناخشنودی متوجه عمل خود نمی‌شود و باید او را به وظیفه‌اش آگاه كرد. در زمان پیامبر اكرم صلی الله علیه وآله، همه مسلمانان با اشتیاق وصف ناپذیری برای شنیدن سخنان رسول خدا به مسجد روی می‌آوردند و در مراسم خاصی كه لازم بود شركت می‌كردند و برادرگونه در صفوفی منظم، دل در گرو فرمایشات پیامبر خدا می‌دادند. روزی ثروتمندی با لباسهای گرانبها و تمیز نشسته بود، مسلمانی فقیر با لباسهای مندرس وارد شد و در كنار او نشست. مرد ثروتمند از روی تكبر و خودبینی، نگاهی همراه با حقارت به مرد فقیر انداخت و لباس خود را جمع كرد. این حركت بسیار كوچك از دید تیزبین رسول خدا دور نماند. بلافاصله آن حضرت اقدام به نهی از منكر كرد و فرمود: آیا ترسیدی چیزی از فقر این مرد به تو بچسبد؟ مرد ثروتمند پاسخ داد: نه یا رسول اللّه. فرمود: بیم آن داشتی كه از ثروت تو چیزی به او برسد؟ مرد ثروتمند پاسخ داد: نه یا رسول اللّه. پیامبر فرمود: پس چرا این كار را انجام دادی؟ مرد ثروتمند كه متوجه خطای خود شده بود عرض كرد:‌ای رسول خدا! مرا همراهی (شیطان) است كه نیكیها را در نظرم ناپسند و زشتیها را پسندیده می‌نمایاند. اكنون به عنوان معذرت خواهی از ا ین رفتارم، نیمی از ثروت خود را به این برادر فقیر بخشیدم. پیامبر اكرم رو به فقیر كرد و فرمود: آیا تو می‌پذیری؟ مرد فقیر پاسخ داد: نه یا رسول اللّه. پیامبر سؤال فرمود: چرا؟ گفت: زیرا می‌ترسم ثروت، مرا نیز چون این مرد دچار خودبرتربینی كند. ۳ ________________________________________ پی نوشت: ۱) نهج البلاغه، صبحی صالح، حكمت ۳۷۳. ۲) طه / ۴۳ و ۴۴. ۳) كافی، ج ۱، ص ۲۶۲. منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره ۸۳.