فرهنگ مصادیق:اعتراف حقیقی به گناه
مقدمه
الإمامُ عليٌّ عليه السلام :حُسنُ الاعْتِرافِ يَهدِمُ الاقْتِرافَ .
امام على عليه السلام :اعتراف راستين، اثر گناه را نابود مى كند.[۱]
عنه عليه السلام :النَّدمُ اسْتِغْفارٌ ، الإقْرارُ اعْتِذارٌ ، الإنْكارُ إصْرارٌ .
امام على عليه السلام :پشيمانى، استغفار است، اعتراف به گناه، پوزش خواهى است و انكار آن، پاى فشردن بر گناه است.[۲]
عنه عليه السلام :المُقِـرُّ بالذّنـوبِ تائـبٌ .
امام على عليه السلام :معترف به گناه، توبه كننده است.[۳]
عنه عليه السلام :شافِعُ المُذنِبِ إقْرارُهُ ، و تَوبَتُهُ اعْتِذارُهُ .
امام على عليه السلام :شفيع گنهكار ، همان اعتراف اوست [به گناهان ]و توبه او ، همان پوزش خواهى اوست.[۴]
عنه عليه السلام :عاصٍ يُقِرُّ بذَنبِهِ خَيرٌ مِن مُطيعٍ يَفتَخِرُ بعَملِهِ .
امام على عليه السلام :گنهكارى كه به گناه خويش اعتراف كند بهتر از فرمانبردارى است كه به كار خويش ببالد.[۵]
عنه عليه السلام :ما أخْلَقَ مَن عَرفَ ربَّهُ أن يَعْتَرِفَ بذَنبِهِ!
امام على عليه السلام :چه شايسته است كسى كه پروردگار خويش را شناخته، به گناه خويش اعتراف كند.[۶]
الإمامُ الباقرُ عليه السلام :و اللّهِ ، ما يَنْجو مِن الذَّنْبِ إلاّ مَن أقَرَّ بهِ .
امام باقر عليه السلام :به خدا سوگند تنها آن كس از گناه مى رهد كه به آن اعتراف كند.[۷]
عنه عليه السلام :لا و اللّهِ ما أرادَ اللّهُ تَعالى مِن النّاسِ إلاّ خَصْلَتَينِ : أنْ يُقِرّوا لَهُ بالنِّعَمِ فيَزيدَهُم ، و بالذُّنوبِ فَيَغفِرَها لَهُم
امام باقر عليه السلام :سوگند به خدا كه خداوند متعال از مردم جز دو كار نخواسته است: به نعمتهاى او اعتراف كنند تا آنان را نعمت فزونتر دهد و به گناهان اقرار ورزند تا گناهانشان را بيامرزد.[۸]
