فرهنگ مصادیق:چهل حدیث درباره تولّی و تبرّی

چهل حدیث دربارهٔ تولّی و تبرّی

۱ـ «امام علی بن موسی الرضا علیه السلام»:

کَمالُ الدّینِ وِلایَتُنا وَالبَراءَةُ مِن عَدُوِّنا

کمال دین، در ولایت ما و بیزاری از دشمنان ماست.

۲ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

کَذَبَ مَنِ ادَّعَی مَحَبَّتَنَا وَ لَمْ یَتَبَرَّأْ مِنْ عَدُوِّنَا.

دروغ می گوید کسی که ادعای محبّت ما را می کند ولی از دشمنان ما تبرّی و بیزاری نمی جوید.

۳ـ «امام زین العابدین علیه السلام»:

مَن اَحبَّ اَعداءَنا فَقَد عادانا وَ نَحنُ مِنهُ بَراءٌ واللهُ عزَّ وجلَّ مِنهُ بَریءٌ.

کسی که دشمنان ما را دوست بدارد با ما دشمنی کرده و ما از او بیزاریم و خداوند متعال نیز از او بیزار است.

۴ـ «امام محمدباقر علیه السلام»:

مَنْ اَرادَ أنْ یَعْلَمَ حُبَّنا فَلْیَمْتَحِنْ قَلْبَهُ فَاِنْ شاَرَکَ فِی حُبِّنا حُبَّ عَدُوِّنا فَلَیْسَ مِنّا وَ لَسْنا مِنْهُ.

اگر کسی بخواهد میزان دوستی خود را نسبت به ما بداند به دل خود مراجعه کند اگر ما را دوست می دارد و دشمنان ما را هم دوست می دارد او از ما نیست و ما هم از او نیستیم.

۵ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه السلام»:

لایَجتَمع حُبُّنا و حُبُّ عَدُوِّنا فی جَوْفِ انسانٍ، إنَّ اللََّهَ لَمْ یَجعَلْ لِرَجُلٍ قَلْبَیْنِ فِی جَوْفِهِ فَیُحِبُّ بِهذا و یُبغِضُ بِهذا.

دوستی ما با دوستی دشمن ما در یک دل نمی گنجد، چرا که خداوند برای یک انسان دو تا دل قرار نداده است که با یکی دوستی کند و با دیگری دشمنی بدارد.

۶ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

ثَلَاثٌ هُنَّ مِنْ عَلَامَاتِ الْمُؤْمِنِ: عِلْمُهُ بِاللَّهِ وَ مَنْ یُحِبُّ وَ مَنْ یُبْغِضُ‏.

این سه چیز از علامت های مؤمن است: خداشناسی او، و چه کسی را دوست می دارد و چه کسی را دشمن.

۷ـ «امام حسن عسکری علیه السلام»:

اَحِبَّ فی اللهِ وَ اَبغِضْ فِی اللهِ وَ والِ فِی اللهِ وَ عادِ فی الله فَاِنَّهُ لاتُنالُ وِلایَةُ اللهِ اِلاّ بِذلِکَ.

حُبُّ و بغض تو برای خدا باشد و وَلای و دشمنی تو نیز برای خدا باشد و بدان که ولایت خدا جز از این راه به دست نمی آید.

۸ـ «امام موسی کاظم علیه السلام»:

شِیعَتُنَا اَلَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکَاةَ وَ یَحِجُّونَ الْبَیْتَ الْحَرَامَ وَ یَصُومُونَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ یُوَالُونَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یَتَبرَّؤُنَ مِن أَعدائِهِم.

شیعیان ما کسانی هستند که نماز را برپا می دارند و زکاة را می پردازند و به حج خانة خدا می روند، ماه رمضان را روزه می گیرند و ولایت اهل بیت را دارند و از دشمنانشان تَبرّی و بیزاری می جویند.

۹ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

وَلایَتُنَا وَلایَةُ اللَّهِ الَّتِی لَمْ یُبْعَثْ نَبِیٌّ قَطُّ إِلَّا بِهَا.

ولایت ما همان ولایت خدا است که هیچ پیغمبری جز با ولایت ما برانگیخته نشده است.

۱۰ـ «امام موسی کاظم علیه السلام»

طُوبی لِشیعَتِنا المُتَمَسِّکینَ بِحَبلِنا فِی غَیبَةِ قائِمِنا(عَجَّلَ اللّهُ تَعالی فَرَجَه)، الثّابِتینَ عَلی مُوالاتِنا وَ البَراءَةِ مِن أَعدائِنا اُولئِکَ مِنّا وَ نَحنُ مِنهُم.

خوشا به حال شیعیان ما در زمان غیبت قائم ما (عج) که به ریسمان ما تمسّک جسته اند و بر موالات ما و بیزاری از دشمنان ما ثابت قدم مانده اند. آنان از ما هستند و ما از ایشانیم.

۱۱ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

اِحفظُونی فی عِترتی وَ ذُرِّیتّی، فَمَن حَفِظَنی فیهِم حَفِظَهُ الله، اَلا لَعنَةُ اللهِ عَلی مَن آذانی فیهِم.

با پاسداری از حرمت عترت و فرزندان من، حرمت مرا نگه بدارید. لعنت خدا بر کسانی که با اذیت کردن آن ها مرا اذیت می کنند.

۱۲ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه السلام»:

لَو أَنَّ عَبْداً عَبَدَاللهَ اَلَفَ سَنَةٍ لایَقْبَلُ اللهُ مِنهُ حَتّی یَعرِفَ وِلایَتَنا اَهلَ البَیت.

اگر بنده ای هزار سال خدا را عبادت کند، تا ولایت ما اهل بیت را نداشته باشد خداوند از او نخواهد پذیرفت.

۱۳ـ امام حسن مجتبی(ع):

والّذی بَعثَ مُحمداً صلی الله علیه وآله بِالحَقِّ لا یَنتَقِصُ مِن حَقِّنا أهلَ البَیت اَحدٌ اِلّا نَقَّصَهُ اللهُ مِن عَمَلِهِ مِثلَه.

قسم به آن کس که محمد صلی الله علیه و آله را به حق برانگیخت هر کس به هر اندازه که از حق ما ضایع کند خداوند نیز به همان اندازه از عمل او ضایع و تباه خواهد نمود.

۱۴ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

حُرِّمتِ الجَنّةُ علی مَن ظَلمَ اَهلَ بَیتی وَ علی مَن قاتَلَهم وَ عَلی المُعینِ عَلَیهم و عَلی مَن سَبَّهُم.

هر کس که به اهل بیت من ظلم و ستم کرده و یا با آنان محاربه نموده و یا بر علیه آن ها همدست شده و یا آنان را دشنام داده باشد، هرگز به بهشت راه نخواهد یافت.

۱۵ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

کَذَبَ مَن زَعَمَ اَنَّهُ مِن شیَعتِنا وَ هُو مُتَمَسِّکٌ بِعُروةِ غَیرِنا.

دروغ می گوید آن کسی که ادّعا می کند شیعة ما است ولی از غیر ما پیروی می کند.

۱۶ـ «امام علی بن موسی الرضا علیه السلام»:

شیعتُنا المُسَلِّمونَ لِأَمرِنا اَلآخِذونَ بِقَولِنا اَلمُخالِفونَ لِأعدائِنا، فَمَن لم یَکُن کَذلِکَ فَلَیسَ مِنّا.

شیعیان ما تسلیم أمر و ولایت ما هستند، به گفتة ما عمل می کنند و دشمنان ما را دشمن می دارند، و در غیر این صورت پیرو ما نخواهند بود.

۱۷ـ امام حسن مجتبی(ع):

إنَّ لِأهَلِ النّارِ علاماتٌ یُعرَفونَ بِها وَهِیَ الَاِلحادُ لِأَولیاءِاللهِ والموُالاةُ لِأَعداءِالله.

اهل دوزخ نشانه هایی دارند که بدان شناخته می شوند، آن ها با اولیای خدا عداوت و با دشمنان خدا محبّت و دوستی دارند.

۱۸ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

لَو أَنَّ ناصِباً شَفَعَ لَهُ کُلُّ نَبیٍّ مُرْسَلٍ و مَلَکٍ مُقَرَّبٍ ما شُفِّعوا.

اگر تمام پیغمبران مرسل و همة فرشتگان مُقرّب دربارة ناصبی و دشمن اهل بیت علیهم السلام شفاعت کنند شفاعتشان قبول نمی شود.

۱۹ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه وآله»:

اَلا وَمن أَبغضَ آلَ مُحمدٍ(ص) جاءَ یَومَ القیامَةِ مکتوباً بَینِ عَینَیه: «آیِسٌ مِن رَحمَةِالله»!

همه بدانند، هر کس دشمن آل محمد(علیهم السلام) باشد روز قیامت می آید در حالی که میان دو چشمانش (این عبارت) نقش بسته است: «ناامید از رحمت خدا»! رحمت خدا هرگز شامل حال او نخواهد شد.

۲۰ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

حُبُّ أولیاءِ اللّهِ واجِبٌ وَالوِلایةُ لَهم واجِبَةٌ واَلبراءَةُ مِن اَعدائِهِم واجِبَةٌ وَ مِن الّذینَ ظَلموا آلَ محمدٍ صلّی الله علیهم.

ولا و محبت اولیای خدا واجب است و بیزاری و تبرّی از دشمنانشان و از کسانی که به آل محمد صلی الله علیه و آله ستم روا داشته اند هم واجب و الزامی است.

۲۱ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

الـمُنکِرُ لإخِرِنا وکاَلمُنکِرِ لِأَوّلِنا.

کسی که آخرین ما را قبول نداشته باشد مانند کسی است که اولین ما را هم قبول نداشته است.

۲۲ـ امام محمدباقر (ع):

ما بَعَثَ اللهُ نَبِیّاً قَطُّ اِلاّ بِوِلایِتَنا وَ البرَاءَةِ مِن اَعدائِنا.

خداوند هیچ پیغمبری را جز با ولایت ما و برائت و بیزاری از دشمنان ما برنیانگیخته است.

۲۳ـ «امام علی بن موسی الرضا علیه السلام»

مَن سَرَّهُ أن لایَکونَ بَینَهُ و بَینَ اللهِ حِجابٌ فَلیَتَولَّ آلَ مُحمدٍ سلامُ اللهِ علیهم وَ یَتَبرّأْ مِن عَدُوِّهِم وَ یَأْتَمَّ بِالاِمامِ مِنهم.

هر کس دوست دارد بین او و خدا مانع و رادعی نباشد باید ولایت آل محمد علیهم السلام را دارا باشد، از دشمنانشان بیزاری بجوید و از امام معصوم علیه السلام پیروی نماید.

۲۴ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

مَن أشْبَعَ عَدُواًّ لَنا فَقَد قَتَل وَلِیًّا لَنا!

کسی که گرسنه ای از دشمنان ما را سیر کند در حقیقت یکی از محبّان و پیروان ما را به قتل رسانده است! (این اندازه گناه او بزرگ است).

۲۵ـ امام محمدباقر (ع):

مَن أبغَضَنا اَهلَ البَیت بَعَثَهُ الله یَوم القیامةِ یهودیّاً.

هر کس با ما ـ اهل بیت ـ دشمنی کند روز قیامت خداوند او را یهودی محشور می گرداند.

۲۶ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

وَالذّی نَفسُ مُحمدٍ بیَدهِ لَو أنّ عَبداً جاءَ یومَ القیامةِ بِعَملِ سَبعَینَ نَبیّاً ما قَبِلَ اللهُ ذلِکَ مِنهُ حَتّی یَلقاهُ بِوِلایَتی وَ وِلایةِ أهلِ بَیتی.

سوگند به آن کس که جان محمد در دست او است. اگر بنده ای روز قیامت عمل هفتاد پیغمبر را داشته باشد تا ولایت من و اهل بیت مرا نداشته باشد خداوند از او قبول نخواهد کرد.

۲۷ـ «امام علی بن موسی الرضا علیه السلام»

قال اللهُ عزَّوجلَّ: وِلایةُ علیِّ بنِ أبی طالبٍ حِصنی فَمَن دَخَل حِصنیِ أَمِنَ مِنْ عَذابی.

خداوند متعال می فرماید: ولایت علی بن ابیطالب دِژ و حصار من است. هر کس در این حصار جای گرفت از کیفر من در امان خواهد بود.

۲۸ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

لا واللِّهِ لا یَخرُجُ وَلِیُّنا مِنَ الدّنیا اِلّا وَ اَللهُ و رسولُهُ وَ نحنُ عَنُه راضُون.

به خدا سوگند جز این نیست کسی که با ولایت ما از دنیا برود او مسلّماً با رضایت و خشنودی خدا و رسول صلی الله علیه و آله و سلم و خشنودی ما (اهل بیت) از دنیا رفته است.

۲۹ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

اِنّ أَوثَقَ عُریَ الایمانِ اَلحُبُّ فی اللهِ وَالبُغضُ فی اللهِ و تُوالی ولِیَّ الله و تُعادی عَدُوَّالله.

محکم ترین دستاویزهای ایمان، دوستی و دشمنی که برای خدا باشد، وَلای ولیّ خدا را داشته باشی و دشمنانش را دشمن بداری.

۳۰ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

مَن تأَثَّمَ أَن یَلعَنَ مَن لَعَنَهُ اللهُ فَعَلَیهِ لَعنَةُ الله!

هر کس از لعن کردنِ کسی که خدا او را لعنت کرده خودداری کند، لعنت خدا بر او باد!

۳۱ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

من اَقامَ فرائِضَ اللهِ وَاجْتَنبَ مَحارِمَ اللهِ و أَحسَنَ الوِلایةَ لِأَهْلِ بَیتِ نَبِیِّ اللهِ وَ تَبَرأَ مِن اَعداءِ الِلّه عَزَّوجَلَّ فَلیَدِخُلْ مِن أَیِّ ابوابِ الجَنَّةِ الثمانِیةِ شاءَ.

کسی که واجبات خدا را به جا آورد و از محرمات دوری کند و ولایت اهل بیت پیغمبر(ص) را نیکو بدارد و از دشمنان خداوند متعال تبرّی بجوید، (فردا) از هر یک از درهای هشتگانة بهشت که دلخواه او است داخل آن بگردد.

۳۲ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

مَن سَرَّهُ أَن یَجْمَع اللهُ لَهُ الخَیرَ کُلَّه فَلیُوالِ عَلیّاً بَعدیِ وَ لْیُوالِ اَولیاءَهُ وَلْیُعادِ اَعداءَه.

هر کس دوست دارد که خداوند هر چه خیر است نصیب او گرداند، بعد از من به وَلای علی(ع) تمسک جوید، دوستانش را دوست و دشمنانش را دشمن بدارد.

۳۳ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

یا علی! إنَّ وِلایَتکَ لا تُقَبلُ اِلّا بِالبَراءَةِ مِن اَعدائِکَ وَ اَعداءِ الأَئِمَة مِن وُلدِکَ.

یا علی! تولأی تو جز با تبرّی از دشمنان تو و دشمنان امامان و فرزندان تو قبول نمی شود.

۳۴ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

و الّذِی بَعَثَنی بالحقِّ نَبیاً لَوجاءَ اَحدُکُم یومَ القیامَةِ بِأَعمالٍ کأَمثالِ الجِبالِ وَ لَم یَجیءْ بِوِلایَةِ عَلِّیِ بن ابی طالب(ع) لَأکَبَّهُ اللهُ عَزَّوجلَّ فی النّارِ.

سوگند به آن کس که مرا به حق به پیامبری فرستاد اگر یکی از شما در روز قیامت به اندازة کوه ها عمل نیک داشته باشد ولی ولایت علی بن ابیطالب(ع) را نداشته باشد خداوند متعال او را به رو به جهنم نگونسار خواهد کرد.

۳۵ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

مَن جَحَدَ علیّاً اِمامَتَهُ مِن بَعدیِ فَاِنَّما جَحَدَ نُبُتوَّتی وَ مَن جَحَدَ نُبُوَّتی فَقد جَحَدَ اللهَ رُبُوبِیَّتَه.

هر کس امامت و ولایت علی(ع) را بعد از من نپذیرد نُبُوّت مرا قبول نکرده و کسی که نُبُوت مرا قبول نکند او ربوبیّت خداوند بزرگ را قبول نکرده است.

۳۶ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

مَن حارَبَ عَلیّاً فَقَد حارَبَنی وَ مَن حارَبَنی فَقَد حارَبَ اللهَ عَزَّوجَلّ.

هر کس با علی جنگ و محاربه کند با من محاربه کرده و کسی که با من محاربه کند با خدای متعال محاربه نموده است.

۳۷ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

والِ وَلِیَّ علیٍّ وَلَو اَنَّهُ قاتِلُ اَبیکَ وَ وَلَدِکَ و عادِ عَدُوَّهُ وَ لَو اَنَّهُ اَبوکَ اَو وَلَدُکَ.

دوست علی(ع) را دوست بدار هرچند که او قاتل پدر و فرزندت باشد و دشمنش را دشمن بدار هرچند که او پدر یا فرزند خودت باشد.

۳۸ـ امام محمد باقر (ع):

التارکونَ وِلایَةَ علیٍّ(ع)، اَلمُنکِرونَ لِفَضلِه، اَلمُظاهِرونُ اَعداءَهُ، خارجونَ عَن الاسلامِ مَن ماتَ مِنهُم علی ذلِکَ.

آن کسانی که ولایت علی(ع) را نپذیرفتند و فضل و برتری او را مُنکر شدند و با دشمنانش همداستان گردیدند چنانچه بر همین حال بمیرند بر دین اسلام نمرده اند.

۳۹ـ «پیامبرگرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم»:

وَلِیُّ علیٍّ وَلِیُّ الله فَوالِهِ و عَدُوُّ علیٍّ عَدُوُّ اللهِ فعادِهِ.

دوست علی(ع) دوست خدا است تو او را دوست بدار و دشمن علی(ع) دشمن خداست تو نیز او را دشمن بدار.

۴۰ـ «امام جعفرصادق علیه السلام»:

البراءَةُ مِن أشْقَی الأوَّلینَ و الآخِرینَ... قاتِلِ امیرالمؤمنین(ع) واجِبَةٌ والبَراءَةُ مِن جَمیع قَتَلَةِ اهل البیت(ع) واجِبةٌ.

تَبَریّ و بیزاری جستن از شقی ترین اوّلین و آخرین (ابن مُلجَم لعین) قاتل امیرالمؤمنین(ع) واجب و الزامی است و تَبرّی از تمامی قاتلان اهل بیت(ع) نیز واجب و الزامی است.

پانویس

منبع: سایت هدایتگر - تاریخ برداشت: 95/04/07

بازگشت به تبری از کفار و مشرکان