فرهنگ مصادیق:مسائل اجتماعی اسلام
مسأله ۲۸۷۱. تحصیل اعتقاد به اصول دین و مبانی اسلام بر هر مسلمان، واجب است.
مسأله ۲۸۷۲. یاد گرفتن و یاددادن علوم و صنایعی که مورد احتیاج عموم است و هم چنین علوم و صنایعی که سبب قوت و شوکت جامعه مسلمین، و برتری قوای دفاعی آنها بر کفار میشود، بر همه واجب مؤکد است به وجوب کفایی و باید مسلمانان بنحوی قوی شوند که قطع طمع کفار را از بلاد و نوامیس و اعراض و اموال و معادن و ثروت خود بنمایند.
مسأله ۲۸۷۳. از مهمترین مطالب اسلامی، توجه به وضع تعلیم و تربیت فرزندان و مراقبت در حسن ترقی و تکامل علمی و تربیتی آنها است.
مسأله ۲۸۷۴. فرستادن فرزندان به دبستانها و دبیرستانها و کودکستانهایی که اسلامیت و امانت و علاقه مندی مؤسس و معلمان آنها به سنن اسلامی محرز و شناخته نشده و معرض انحراف فکر و عقیده و فساد اخلاق باشد، جایز نیست.
مسأله ۲۸۷۵. کفار حق ندارند در بلاد اسلام، مدرسه دایر کنند و تعلیم و تربیت اطفال مسلمانان را عهده دار شوند، و جایز نیست مسلمانان فرزندان خود را به مدارس و کودکستانهای آنها بفرستند.
مسأله ۲۸۷۶. تأسیس مدارس مختلط اعم از ابتدایی و عالی و تدریس در آن مدارس و فرستادن فرزندان به آن مدارس و همکاری با آنها، جایز نیست.
مسأله ۲۸۷۷. بر مسلمانان واجب است در صورتی که در مدارس و دانشگاهها و دانشکدههای علوم و صنایع مورد احتیاج عموم، طبق آداب و سنن و رعایت احکام اسلام به تعداد کافی نباشد، خودشان مستقیماً به تأسیس این گونه مدارس و دانشگاهها بر اساس تعالیم مقدسه اسلام و اجرای برنامههای دینی، اقدام نمایند و مهما امکن طوری ترتیب بدهند که از تمام طبقات هر کس استعدادش بیشتر است بتواند به تحصیل ادامه دهد.
مسأله ۲۸۷۸. دانش آموزان و دانشجوها در هر رشتهای از علوم مباحه اگر غرضشان از تحصیل، خدمت به جامعه و ازدیاد عظمت اسلام و رفع حاجت مسلمانان از بیگانگان باشد، اجر و ثواب بسیار دارند.
مسأله ۲۸۷۹. حضور در کلاس درسی که استاد آن، فساد عقیده داشته باشد و در ضمن درس، به طور ضمنی، علیه اسلام تبلیغ میکند، جایز نیست.
مسأله ۲۸۸۰. خرید و فروش اجناس و امتعه بیگانگانی که با مسلمانان، در حال جنگ هستند در صورتی که سبب قوت آنها و ضعف مسلمانان شود، جز در موارد اضطرار و ضرورت، مثل معالجه بیمار و امثال آن، جایز نیست.
مسأله ۲۸۸۱. بر تجار و بازرگانان مسلمان، واجب است ـ به وجوب کفایی ـ که از رخنه کردن بیگانگان داخلی و خارجی در امور تجارت و صنایع و مؤسسات بازرگانی با همکاری و مشورت یکدیگر و تأسیس شرکتهای مشابه، جلوگیری نمایند و نگذارند فرق ضاله و بیگانه زمامدار امور اقتصادی مسلمین شوند و به هر وسیلهای ممکن است ایادی آنها را قطع نمایند.
مسأله ۲۸۸۲. همکاری و شرکت با مؤسسات فرهنگی بیگانگان و فِرَق ضاله که از عوامل مهم استعمار و تضعیف مسلمین و تقویت کفار بوده و هست جایز نیست.
مسأله ۲۸۸۳. شرکت در مجالس و محافل اهل بدع و فرق ضاله، حرام است مگر برای ردّ آنها ـ در صورت تمکن.
مسأله ۲۸۸۴. عمل به برنامههایی که برخلاف شعائر و دستورات و احکام شرع مقدس اسلام باشد حرام است و بر هر مسلمانی خودداری و جلوگیری از عمل به آن، واجب است.
مسأله ۲۸۸۵. سازش با بیگانگان، علیه منافع مسلمانان و اتکاء به آنها و همدستی با آنها همه از گناهان بزرگ و معاصی کبیره است.
مسأله ۲۸۸۶. ساختن و بنای اماکن فساد و خانههای گناه و رفتن در آن خانهها و اماکن، حرام است و هم چنین اجاره دادن منازل، برای اینگونه محرمات، حرام است.
مسأله ۲۸۸۷. کسب مال باید از راه حلال و مشروع باشد و از راههای حرام، مثل قمار و دزدی و ربا و غنا و مسابقههای جدیده محرمه، حرام است.
مسأله ۲۸۸۸. از چیزهایی که احترام بسیار دارد، جان و مال و آبروی مسلمان است که هیچ کس بدون حکم شرع، حق تجاوز به آنها را ندارد.
مسأله ۲۸۸۹. خانه افراد مسلمین محترم است و بدون اذن صاحبش ورود در آن، جایز نیست بلکه سر کشیدن به خانه غیر، از بالای بام، یا شکاف دیوار یا روزنه در، جایز نیست.
مسأله ۲۸۹۰. خرید و فروش و کمک به مطبوعات و نشریات و روزنامه و مجلات گمراه کننده و خواندن آنها حرام است مگر برای اطلاع بر مفاسد و رفع آن در صورت تمکن، برای کسانی که واقعاً اهلیت و شایستگی رفع آن را دارند.
مسأله ۲۸۹۱. اعانت و کمک و همکاری با نشریات صحیح و مورد اعتماد، از وظایف مهمه است و از اموری است که سبب تعمیم و توسعه معارف و تبلیغات اسلامی میشود.
مسأله ۲۸۹۲. اعانت ظلمه و کسانی که با دین و احکام دین، ضدیت و معاندت دارند و همراهی نمودن با آنها در ظلم و ستم، تجاوز به حریم دین و حرام است.
مسأله ۲۸۹۳. بر مسلمانان لازم است که حقوق و روابط اجتماعی خود را طبق احکام اسلام، مرتب و منظم کنند و از بدع و سنتهای بیگانگان، جداً پرهیز نمایند.
مسأله ۲۸۹۴. هر مسلمانی باید سعی کند روش و رفتار و اخلاق او، طبق تعالیم اخلاقی و فقهی اسلام باشد تا هم خودش سعادتمند گردد و هم بر آبروی جامعه اسلامی بیفزاید.
مسأله ۲۸۹۵. کسانی که متدین و ملتزم به احکام اسلام نیستند و اهل نماز و روزه و وظایف شرعیه نمیباشند لیاقت عهده داری مشاغل اجتماعی اسلامی و مناصب عمومی را ندارند و اگر عهده دار شوند، غاصب و متجاوز به حقوق عمومی شناخته میشوند.
مسأله ۲۸۹۶. وظیفه هر مسلمان است که در بهبودی امور وضع معاش و اقتصادی مسلمانان اهتمام نماید که « مَنْ اَصْبَحَ وَلَمْ یَهْتَمَّ بِأموُرِ الْمُسْلِمِینَ، فَلَیْسَ بِمُسْلِم ».
مسأله ۲۸۹۷. مسلمانان باید در بین خودشان با گذشت، و همکار یکدیگر باشند و نسبت به کفار سخت و از دادن هر گونه اختیار و سلطه به آنها نسبت به امور مسلمین، اجتناب نمایند.
مسأله ۲۸۹۸. حسن سلوک و رفتار مسلمان با بیگانه و مسلمان، باید بر اساس تعالیم اسلام در نهایت اعتدال و خیرخواهی برای همه خلق باشد.
مسأله ۲۸۹۹. مسافرت به بلاد کفار و نقاطی که انسان در آن نقاط نمیتواند وظایف اسلامی خود را انجام دهد جز در موارد ضرورت و ارشاد آنها، جایز نیست.
مسأله ۲۹۰۰. غصب اموال مردم، حرام است و حتی در دانه و هستهای از مال کسی بدون رضایت او نمیتوان تصرف کرد.
مسأله ۲۹۰۱. ربا دادن و ربا گرفتن و هر گونه معاملات ربوی، چه طرف، شخصی باشد، یا مؤسسات، از قبیل بانکها و سایر شرکتها، حرام است.
مسأله ۲۹۰۲. چون اقتصاد و تجارت جامعه مسلمانان در اثر غفلتهایی که شده و وابسته به بانکها گردیده است، تا بانکها وضع خود را با تعالیم اقتصادی اسلامی تطبیق نکردهاند، مسلمانان متمکن با همکاری یکدیگر مؤسسات قرض الحسنه اسلامی تأسیس کنند و این مخالفت علنی با احکام خدا را به اطاعت احکام او مبدل سازند.
مسأله ۲۹۰۳. مسلمانان باید در تجارت و معامله و کلیه مناسبات و روابط فیمابین خود و بیگانه، دستورات اسلام را از هر جهت، رعایت کنند و از غش و کم فروشی و خیانت و اجحاف، خودداری نمایند.
مسأله ۲۹۰۴. مسلمانان باید در مورد اشخاص مجهول که ملبس به لباس علما و طلاب هستند تحقیق نمایند اگر به مقامی دیگر غیر از مقام علما و مجتهدین ـ که نواب حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه میباشند ـ ارتباط داشته باشند از آنها کناره گرفته و از ضلالت و اضلال آنها بپرهیزند.
مسأله ۲۹۰۵. تصرف و دخالت در امور اوقاف مجهول التولیه و « غُیَّب و قُصَّر »و مساجد و مدارس دینی و موقوفه و کتابخانههای موقوفه که متولی منصوص ندارد برای غیر مجتهد جامع الشرایط یا مأذون از طرف او حرام و خلاف شرع است و تصرف در وجوهی که آنها میدهند جایز نیست.
مسأله ۲۹۰۶. مزدوران و کارکنان ظلمه که خود را به عنوان مبلغ و مروج دین، معرفی میکنند و با اهل باطل و برنامههای باطله، همکاری مینمایند گناهشان از دیگران، بیشتر است و لازم است مسلمانها از آنها بپرهیزند، و فریب ظاهر لباس و کلمات آنها را نخورند.
مسأله ۲۹۰۷. مسلمان اگر بتواند جامعه و مملکت را در مسیر اجرای احکام اسلام قرار دهد و احکام اسلام را اجرا سازد، باید اقدام کند و واجب است با کسانی که این نیت را دارند، همکاری و تشریک مساعی نماید.
مسأله ۲۹۰۸. همکاری مردها با زنهای اجنبیه و بیگانه در امور تجاری و اداری به نحوی که به تقلید از بیگانگان مرسوم شده که از محرمات، پرهیز نمیکنند و مراعات احکام شرعیه را نمینمایند، جایز نیست.
مسأله ۲۹۰۹. هیچ کس حق ندارد در مقدار قضاوت به استناد قانونی، غیر از قانون اسلام خواه از امور جزایی باشد یا حقوقی، کسی را محکوم یا حاکم سازد.
مسأله ۲۹۱۰. هیچ فرد مسلمانی نمیتواند به عنوان دستور مافوق، فرمان غیر شرعی او را اجرا نماید و او را در جلو گیری از شعائر اسلام و غصب حقوق و آزادیهای مشروعه و کارهای ضد اسلامی، کمک و یاری نماید.
مسأله ۲۹۱۱. جعل قوانین خلاف شرع و اجبار مردم بر عمل به آن و کمک به اجرا کنندگان این قوانین، حرام است.
مسأله ۲۹۱۲. مبارزه با نفوذ اقتصادی و فکری و سیاسی بیگانگان، در بلاد اسلام، بر هر مسلمان واجب است و کمک کردن به آن حرام است.
مسأله ۲۹۱۳. سلب آزادیهای مشروعه مردم و تحکم و استبداد بر امور آنها، جایز نیست.
مسأله ۲۹۱۴. ساختن مجسمه و خضوع در مقابل آن، حرام است و نیایش و احترام در برابر مجسمهها و نصب آنها در معابر و میادین، حرام است.
مسأله ۲۹۱۵. اعانت ظلمه و کسانی که با دین و احکام دین، ضدیت و معاندت دارند، تجاوز به حریم دین و حرام است.
مسأله ۲۹۱۶. پوشیدن لباس مخصوص به مردها بر زنها، و لباس مخصوص به زنها بر مردها حرام است.
مسأله ۲۹۱۷. استخدام کفار اعم از ذمی و غیر ذمی در ادارات و سازمانهایی که باید بر جریان امور، نظارت و یا امور دفاعی کشور اسلام را تحت نظر داشته باشند، جایز نیست و پاسبان و افسر و قاضی و متصدیان مشاغل دیگر از این قبیل، همه باید مسلمان باشند.
