تمایز بین «دعوت به خیر» با امر به معروف و نهی از منکر و تأثیر آن در سیاست گذاری و نهادسازی فرهنگی حقوقی در جمهوری اسلامی ایران: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «تمایز بین «دعوت به خیر» با امر به معروف و نهی از منکر و تأثیر آن در سیاست گذار...» ایجاد کرد) |
|||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | تمایز بین «دعوت به خیر» با امر به معروف و نهی از منکر و تأثیر آن در سیاست گذاری و نهادسازی فرهنگی حقوقی در جمهوری اسلامی ایران | + | <div class="head1">تمایز بین «دعوت به خیر» با امر به معروف و نهی از منکر و تأثیر آن در سیاست گذاری و نهادسازی فرهنگی حقوقی در جمهوری اسلامی ایران</div> |
| + | |||
نویسنده: طلابکی طرقی، اکبر؛ موسی زاده، ابراهیم؛ | نویسنده: طلابکی طرقی، اکبر؛ موسی زاده، ابراهیم؛ | ||
| − | |||
| − | |||
| − | + | پژوهش های انقلاب اسلامی ؛ بهار 1394، دوره اول - شماره 1 (20 صفحه - از 129 تا 148) | |
| − | + | ==چکیده== | |
| − | کلیدواژه ها | + | قرآن مجید به انجام دعوت به خیر در کنار امر به معروف و نهی از منکر و مقدم بر آن فرمان داده است لکن در بسیاری از کتب تفسیری و فقهی اهتمام کافی برای تبیین وجه افتراق این دو و نتایج آن دیده نمی شود که تبلور آن در بی توجهی نظام تقنینی به تعیین حدود و شرایط و کیفیت دعوت به خیر-علی رغم تاکید اصل هشتم قانون اساسی- مشاهده می شود.این مقاله با کاوش در منابع یاد شده ضمن تبیین مفهوم، ابعاد و مصادیق دعوت به خیر مانند تبلیغ، آموزش و نصیحت که هم بالاصاله نقش مبنایی در سیاست گذاری و نهادسازی فرهنگی در کشور داشته و هم به دلیل زمینه سازی برای تحقق امر به معروف و نهی از منکر از اهمیت زیادی برخوردار است، نقاط تمایز بین این دو فریضه را روشن نموده تا راه تعیین مبنا و خط مشی برای نهادهای دارای کارویژه مشترک (مانند صدا و سیما و نهادهای ناظر چون شورای عالی انقلاب فرهنگی) یا خاص یکی از این دو (مانند نیروی انتظامی و مجلس خبرگان رهبری) هموار گردیده، زمینه برای تحقیقات بعدی در مورد آسیب شناسی مبنایی و عملکردی این نهادها و سیاست گذاری در این زمینه فراهم گردد. |
| + | |||
| + | ==کلیدواژه ها== | ||
تبلیغ ،تعلیم ،شورای عالی انقلاب فرهنگی ،نصیحت ،ارشاد جاهل ،مجلس خبرگان رهبری | تبلیغ ،تعلیم ،شورای عالی انقلاب فرهنگی ،نصیحت ،ارشاد جاهل ،مجلس خبرگان رهبری | ||
| + | |||
| + | |||
| + | == پانویس == | ||
| + | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} | ||
| + | |||
| + | <div class="hold"> | ||
| + | <div class="return">بازگشت به [[مقالات]] </div> | ||
| + | </div> | ||
نسخهٔ ۱۱ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۷
نویسنده: طلابکی طرقی، اکبر؛ موسی زاده، ابراهیم؛
پژوهش های انقلاب اسلامی ؛ بهار 1394، دوره اول - شماره 1 (20 صفحه - از 129 تا 148)
چکیده
قرآن مجید به انجام دعوت به خیر در کنار امر به معروف و نهی از منکر و مقدم بر آن فرمان داده است لکن در بسیاری از کتب تفسیری و فقهی اهتمام کافی برای تبیین وجه افتراق این دو و نتایج آن دیده نمی شود که تبلور آن در بی توجهی نظام تقنینی به تعیین حدود و شرایط و کیفیت دعوت به خیر-علی رغم تاکید اصل هشتم قانون اساسی- مشاهده می شود.این مقاله با کاوش در منابع یاد شده ضمن تبیین مفهوم، ابعاد و مصادیق دعوت به خیر مانند تبلیغ، آموزش و نصیحت که هم بالاصاله نقش مبنایی در سیاست گذاری و نهادسازی فرهنگی در کشور داشته و هم به دلیل زمینه سازی برای تحقق امر به معروف و نهی از منکر از اهمیت زیادی برخوردار است، نقاط تمایز بین این دو فریضه را روشن نموده تا راه تعیین مبنا و خط مشی برای نهادهای دارای کارویژه مشترک (مانند صدا و سیما و نهادهای ناظر چون شورای عالی انقلاب فرهنگی) یا خاص یکی از این دو (مانند نیروی انتظامی و مجلس خبرگان رهبری) هموار گردیده، زمینه برای تحقیقات بعدی در مورد آسیب شناسی مبنایی و عملکردی این نهادها و سیاست گذاری در این زمینه فراهم گردد.
کلیدواژه ها
تبلیغ ،تعلیم ،شورای عالی انقلاب فرهنگی ،نصیحت ،ارشاد جاهل ،مجلس خبرگان رهبری
