فرهنگ مصادیق:خرید و فروش خون: تفاوت بین نسخه‌ها

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
(اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام)
 
سطر ۱۰: سطر ۱۰:
 
|-
 
|-
 
! ردیف !! عنوان
 
! ردیف !! عنوان
 +
|-
 +
| ۱ || [[خرید و فروش خون - موضوع شناسی]]
 
|}
 
|}
 
<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 
<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
سطر ۱۰۵: سطر ۱۰۷:
 
</div>
 
</div>
  
== خرید و فروش خون - موضوع شناسی  ==
+
نویسنده:الیاس صالحی<br/>
 
+
تهیه و تدوین: پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم-96/4/22<br/>
بسیاری از فقها، خرید و فروش و هر نوع استفاده‌ای از خون را حرام می‌دانند. اینان، به کتاب و سنت تمسک جسته‌اند. این نظریه از آن جا ناشی شده که در گذشته دور، بویژه در میان اعراب، هیچ گونه استفاده‌ای از خون، به جز آشامیدن، رایج نبوده است. از این روی، نیازی ندیده‌اند که بر دامنه بحث، بیفزایند و به کندوکاو بپردازند و... به همین قدر که خون را در ردیف محرمات و نجاسات آورده‌اند، اکتفا کرده‌اند. در باره خون انسان، نه از حلیت سخنی دارند و نه از حرمت، زیرا، فایده و منفعت عقلایی و مفید و کارساز، برای خون انسان متصور نبوده است که فقها آن را به بحث بگذارند که آیا چنان استفاده‌ای از خون رواست، یا ناروا.<br/>
+
کلیدواژه: خرید و فروش خون، خرید و فروش نجاسات، اهدای خون، فروش پلاسمای خون، فواید خون.<br/>
 
+
== مقدمه ==
از آن جا که امروز، منافع کثیری برای خون، بویژه خون انسان کشف شده، این بحث مطرح می‌شود که مفاد ادله حرمت استفاده چیست؟ آیا مطلق بهره برداری و دادوستد حرام است، یا فقط آشامیدن آن و خرید و فروش در راستای منافع حرام؟ آیا ادله‌ای که فقها اقامه کرده‌اند بر حرمت خون، خون انسان را که امروزه، در پزشکی و معالجه بیماران از آن بهره می‌برند، در برمی گیرد؟ یا خیر منظور آنان فقط خون حیوان بوده و آن هم (اکل) و خرید و فروش در این راستا و دیگر راه‌های نامشروع. به هر حال، ما در این بحث، فرض را بر آن می‌گذاریم که فتوای فقها در حرمت خرید و فروش و هر نوع بهره وری از خون، طبق معیارهایی که آنان بر آنها تکیه کرده‌اند، خون انسان را نیز در بر می‌گیرد.<br/>
+
خون مایعی است که کار اصلی آن رساندن اکسیژن و موادّ تغذیه کننده مانند گلوکز و سازنده به بافت‌ها و کمک به دفع موادّ زائد (همچون کربن دی اکسید و اسید لاکتیک) از بافت‌های بدن و دفاع در برابر میکروارگانیسم‌ها است. این مایع به وسیله پمپاژ قلب (یا ساختاری همانند) توسط رگها، به تمام قسمت‌های بدن منتقل می‌شود. در حدود ۷ الی ۸ درصد وزن بدن را خون تشکیل می‌دهد و در انسان بالغ بطور متوسط ۵ لیتر از حجم بدن را خون تشکیل می‌دهد. <ref>. ویکی پدیا خون، fa.wikipedia.org/wiki.</ref><br/>
 
+
در دین اسلام است خون جزء نجاسات است و خوردن آن حرام می‌باشد  و از خرید و فروش آن نیز نهی شده است. طبق معیارهایی که فقهاء در حرمت خرید و فروش و هر نوع بهره وری از آن، بر آنها تکیه کرده‌اند، خون انسان را نیز در بر می‌گیرد.<br/>
بله، فقهای اسلام، خرید و فروش خون و نیز هرگونه استفاده و کسب با آن را حرام و از مصادیق [[اکل مال به باطل]] می‌دانند و نوعاً بر حرمت مطلق خون تأکید کرده‌اند و فرقی بین (خوردن) و سایر منافعی که خون دارد، نگذاشته‌اند. آنان برای اثبات نظر خویش، به دلایلی تمسک جسته‌اند، که بررسی می‌کنیم:<br/>
+
در گذشته برای خون نه تنها هیچ گونه فایده‌ای متصور نمی‌شد، بلکه موجب تنفر نیز بود؛ اما امروزه با پیشرفت دانش پزشکی استفاده از خون انسان و فراورده‌های آن جایگاه ویژه حیاتی یافته است. درمان بسیاری از بیماریها بدون بهره برداری از خون و فراورده‌های آن امکان پذیر نمی‌باشد و بسیاری از جراحی‌ها با مشکل مواجه خواهد شد.<br/>
 
+
== سیر حرمت خرید و فروش خون از گذشته تا امروز ==  
== کتاب ==
+
بسیاری از فقها، خرید و فروش و هر نوع استفاده‌ای از خون را با توجه به آیات و روایات و اجماع و دیگر ادله حرام می‌دانند. این نظریه از آن جا ناشی شده که در زمان‌های گذشته، بویژه در میان اعراب، هیچ گونه استفاده‌ای از خون، به جز آشامیدن، رایج نبوده است. از این روی، به همین قدر که خون را در ردیف محرمات و نجاسات آورده‌اند، اکتفا کرده‌اند و خرید و فروش آن را نیز برای خوردن حرام شمرده‌اند و همچنین در باره خون انسان، نه از حلیت سخنی دارند و نه از حرمت، زیرا، فایده و منفعت عقلایی و مفید و کارساز، برای خون انسان متصور نبوده است به همین خاطر اصلا بحثی در مورد فروش خون انسان مطرح نکرده‌اند. <br/>
 
+
از آن جا که امروز، منافع کثیری برای خون، بویژه خون انسان کشف شده، این بحث مطرح می‌شود که مفاد ادله حرمت استفاده چیست؟ آیا مطلق بهره برداری و دادوستد حرام است، یا فقط خرید و فروش خون برای خوردن حرام است؟ و اینکه ادله‌ای که فقها اقامه کرده‌اند بر حرمت خون، خون انسان را که امروزه، در پزشکی و معالجه بیماران از آن بهره می‌برند، در برمی گیرد یا اینکه منظور آنان فقط خون حیوان بوده آن هم برای خوردن؟ <br/>
می‌گویند: آیات بسیاری بر حرمت خون دلالت می‌کنند، از جمله:<br/>
+
روشن است که در زمان  بعثت پیامبر اسلام(ص) هیچ اثر و منفعتی عقلائی بر استفاده از خون وجود نداشته است؛ و لهذا عقلاء بر این اساس یعنی براساس نجاست اینکه اثر عقلائی مجوّز استفاده از خون در آن زمان وجود نداشته است، معامله و خرید و فروش آنرا لغو و بیهوده می‌دانند و شارع نیز آنرا حرام کرده است. اما در این زمان بواسطه ظهور پدیده صنعت و ترقّی علم طبابت، خون یکی از حیاتی‌ترین و ضروری‌ترین مادّه بقاء و استمرار حیات شمرده می‌شود و قطعاً از مصادیق بارزۀ مقدّمات و اسباب وجوب حفظ نفس محترمه در نزد شارع می‌باشد، و رعایت این نکته حاصل نخواهد شد الّا به خرید و فروش آن و استفاده جهت بیماران خاصّ. بدین لحاظ ملاک ممنوعیّت معامله که همان لغویّت و غیر قابل استفاده بودن بود، منتفی و داخل در قسم منافع مشروعه و محلّله خواهد شد، ولی نجاست و حرمت شرب به حال خود باقی می‌ماند. <ref>. تهرانی، سید محمد محسن حسینی، رساله طهارت انسان، ص 30 و 31.</ref><br/>
 
+
== خرید و فروش خون و تغییر احکام ==
(إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ<ref>(سوره بقره)، آیه 173.</ref>).<br/>
+
احکام و قوانین اسلام به‏‎ ‎‏دو بخش ثابت و متغیر تقسیم می‌شود. مثلا در فروع می‌توان از ثبات‏‎ ‎‏بسیاری از احکام نماز، روزه، حج و خمس نام برد؛‏‎ ‎‏امّا برخی از احکام فروع دین از جمله خرید و فروش خون به تغییر زمان تغییر پذیرند، و بنا به استفاده عقلایی از آن در شرایط زمانی و مکانی خاص حکم آن نیز متغیر می‌شود. بنابر این آنچه در مورد معامله خون مطرح است این است که خون به عنوان یکی از نجاسات چه خون بدن انسان باشد یا خون حیوان بسته به شرایط زمانی آن دارد، در گذشته خون را برای درمان برخی از بیماریها و یا به عنوان نوعی غذا می‌خوردند و چنین استفاده‌ای از خون در طب عامیانه آن روز مفید شمرده می‌شد. یا ابنکه خون را در روده‌ها پر ساخته و سپس کباب‏‎ ‎‏کرده جلوی مهمان می‌نهادند. <ref>. فخر رازی، تفسیر کبیر، ذیل آیه.</ref>‏‎ اما شریعت که با توجه به مضرّات و آلودگیهایی که در خون وجود داشت و به مفسده این نوع استفاده، واقف بود، از خرید و فروش آن جلوگیری کرد؛ زیرا اصل تماس داشتن با خون صرف نظر از این که برای خوردن هم مورد استفاده قرار بگیردیا نگیرد، سبب سرایت آلودگیهای آن به محیط زندگی انسان می‌شد و همین مقدار مفسده کافی است برای صدور حکم حرام بودن خرید و فروش آن. افزون بر این که استفاده شناخته شده از خون در آن زمان، خوردن آن بود (به عنوان دوا یا غذا)، که این استفاده نیز مفسده آمیز بود، پس حکم حرام بودن خرید و فروش این موضوع (خون) دلیل استفاده‌ای بود که در آن زمان داشت. امّا در جامعه امروز، اوّلًا خون برای خوردن خرید و فروش نمی‌شود، بلکه امروزه خون را برای تزریق به بدن بیماران و نجات جان آنان ممکن است بخرند یا بفروشند یا هدیه کنند و این یک نوع استفاده عقلایی و با اهمیتی است که قابل مقایسه با نوع استفاده‌ای که در گذشته از خون می‌شد، نیست. ثانیاً برای نگهداری و نقل و انتقال آن از وسائل استریلیزه و شیوه‌های سالم و پیشرفته‌ای استفاده می‌شود که خطر آلوده کردن محیط زندگی دست اندرکاران از بین می‌رود. ملاحظه می‌شود که چگونه کارکرد نادرست و مفسده آمیزی که خون در گذشته داشت تحول پیدا کرد و تبدیل شد به کارکرد بسیار مفید و حیاتی امروز. <ref>. مجله فقه اهل بیت علیهم السلام (فارسی)، ج 3، ص: 219 </ref><br/>
 
+
در اینجا حکم دو بخش خرید و فروش خون برای خوردن و خرید و فروش خون برای غیر خوردن بیان می‌شود.<br/>
 +
== حرمت خرید و فروش خون برای خوردن ==
 +
=== حرمت خرید و فروش خون در قرآن ===
 +
آیات بسیاری بر حرمت خون دلالت می‌کنند، از جمله: (انّما حرّم علیکم المیته والدم ولحم الخنزیر و ما اهّل لغیر اللّه فمن اضطرّ غیر باغ ولاعاد فلا اثم علیه، انّ اللّه غفور رحیم) <ref>. (سوره بقره)، آیه 173.</ref> <br/>
 
خداوند، تنها مردار و خون و گوشت خوک و آنچه را نام غیر خدا به هنگام ذبح، بر آن گفته شود، بر شما حرام کرده است. امّا هر کس در حال ضرورت و ناچاری و بدون تجاوز از حد و عدوان [از آنها تناول کند] گناهی بر او نیست. به یقین خداوند آمرزگاری مهربان است.<br/>
 
خداوند، تنها مردار و خون و گوشت خوک و آنچه را نام غیر خدا به هنگام ذبح، بر آن گفته شود، بر شما حرام کرده است. امّا هر کس در حال ضرورت و ناچاری و بدون تجاوز از حد و عدوان [از آنها تناول کند] گناهی بر او نیست. به یقین خداوند آمرزگاری مهربان است.<br/>
 
+
ظاهر آیات عام است و هرگونه انتفاع و بهره گیری و خرید و فروش و تحصیل درآمد با آن را در بر می‌گیرد. <br/>
این مضمون در آیه ۳ سوره مائده و آیه ۱۴۵ سوره انعام و آیه ۱۱۵ سوره نحل، با تفاوتهایی آمده است.<br/>
+
=== خرید و فروش خون برای خوردن در روایات ===
 
+
در دو آیه، به صورت حصر و با کلمه (انّما حرمت علیکم) بیان شده است و در دو آیه، بدون (حصر).<br/>
+
 
+
ظاهر آیات عام است و هرگونه انتفاع و بهره گیری و خرید و فروش و تحصیل درآمد با آن را در بر می‌گیرد. ولی با توجه به جمله: (أَوْ دَمًا مَسْفُوحًا<ref>(سوره انعام)، آیه 145.</ref>)، روشن می‌شود که منظور از حرمت خون در این آیات، خونی است که در هنگام ذبح از حیوان بیرون می‌آید. بر این اساس، روشن می‌شود که خونی که پس از ذبح در رگها و عروق و در لابه لای گوشتهای حیوان باقی می‌ماند، از شمول این حکم خارج است و حرمت شامل آن نمی‌شود.<br/>
+
 
+
روشن است که از این آیات، نمی‌توان حرمت مطلق استفاده کرد، زیرا از ظاهر آیات که حلیت و حرمت (اکل) را بیان می‌کنند<ref>(مکاسب محرمه) امام خمینی، ج1/36، اسماعیلیان، قم؛ (روائع البیان فی تفسیر آیات الاحکام)، محمد علی صابونی، ج1/160، مؤسسة مناهل العرفان، بیروت.</ref>، آمدن حرمت خون در ردیف حرمت استفاده از گوشت خوک و گوشت حیوانی که نام غیر خدا در هنگام ذبح آن برده شده، استثنای (مضطر) از این حکم، آیات قبل که به (اکل طیبات) توصیه می‌کنند و همچنین به آیات بعد، استفاده می‌شود که منظور، حرمت خوردن و استفاده تغذیه‌ای از خون است، نه هرگونه استفاده و یا خرید و فروش آن. به عبارت دیگر، حرمت در این آیات منصرف به (اکل) است<ref>(مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1/38؛ (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، سید محمد مهدی مرتضوی لنگرودی، ج1/104، مکتبة المفید، قم.</ref>.<br/>
+
 
+
علاوه بر این، از منابع اسلامی استفاده می‌شود که خوردن خون در میان اعراب، پیش از اسلام، متداول بوده است و عربهای جاهلی، از خون،به شکلهای گوناگون در تغذیه استفاده می‌کرده‌اند و آیات شریفه، در مقام نهی آنان از این کار هستند:<br/>
+
 
+
فاضل مقداد، در ذیل آیه شریفه (حرمت علیکم المیتة والدم) می‌نویسد:<br/>
+
 
+
(اَشار فی هذه الایة الی تحریم أشیاء کانت الجاهلیة لاتحرّمها... وکانوا یأکلون أنواعاً من الأکل، منها العلهز، کما قال علی(ع) فی بعض کلامه تقریعاً للعرب، و بیاناً لنعمة الله علیهم بتحریم الخبائث بقوله: (تأکلون العلهز<ref>(کنز العرفان)، فاضل مقداد، ج2/300؛ (معادن الحکمه) ، علم الهدی محمدبن محسن بن مرتضی الکاشانی، ج1/151، انتشارات اسلامی، وابسته به جامعه مدرسین، قم.</ref>).<br/>
+
 
+
این آیه، اشاره دارد به تحریم چیزهایی که اعراب جاهلی، آنها را حرام نمی‌دانستند و به گونه‌های مختلف، خون را می‌خوردند. از جمله: (علهز) همان طور که امیرالمؤمنین(ع) در یکی از سخنانش، در مقام مذمت و سرزنش اعراب جاهلی و یادآوری نعمتهای خداوند بر آنان، به وسیله تحریم پلیدیها فرمود: علهز می‌خوردند.<br/>
+
 
+
(علهز) غذایی بوده که از خون و پشم شتر تهیه می‌شده است. بدین گونه که خون را با پشم در می‌آمیخته‌اند، آن گاه بریان می‌کرده‌اند و می‌خورده‌اند<ref>(نهایه)، ابن اثیر، ج3/293،المکتبة الاسلامیه؛ (مجمع البحرین)، فخرالدین طریحی، ج4/27، مکتبة المرتضویة، تهران.  ابن اثیر می‌نویسد:  (هو شئ یتخذونه وفی سنین المجاعة یخلطون الدم بأوبار الابل، ثم یشونه بالنار ویأکلونه).  علهز، نام غذایی بوده فراهم آمده از خون و کرک شتر. بدین نحو که در سالهای قحطی آنها را به هم می‌آمیخته‌اند و روی آتش بریان می‌کرده‌اند و می‌خورده‌اند.</ref>.<br/>
+
 
+
عبدالرحمان سیوطی، در ذیل این آیه، از قول ابی امامة، نقل می‌کند:<br/>
+
 
+
(بعثنی رسول اللّه(ص) الی قومی، أدعوهم الی اللّه ورسوله وأعرض علیهم شعائر الأسلام، فأتیتهم فبینما نحن کذلک اذ جائوا بقصعة دمٍ، واجتمعوا علیها یأکلونها، قالوا: هلّم یاصدی فکل، قلت: ویحکم انّما اُتیتکم من عند من یحرم علیکم هذا و أنز اللّه علیه، قالوا: و ما ذاک؟ قال: فتلوت علیهم هذه الآیة: (حرمت علیکم المیتة والدم ولحم الخنزیر<ref>(الدر المنثور)، عبدالرحمان سیوطی، ج2/256، کتابخانه آیة اللّه مرعشی نجفی، قم.</ref>).<br/>
+
 
+
پیامبر(ص) مرا به میان عشیره‌ام فرستاد تا آنان را به اسلام دعوت کنم. وقتی رفتم، کاسه‌ای پر از خون آوردند و همه به دور آن گردآمدند و شروع به خوردن کردند. از من نیز خواستند: از آن غذا بخورم. گفتم: وای بر شما، من از جانب کسی می‌آیم که این غذا را بر شما حرام کرده و خداوند آیه‌ای بر او فرو فرستاده است. گفتند: آن آیه چیست؟ من این آیه را بر آنان تلاوت کردم. (حرمت علیکم المیتة والدم...)<br/>
+
 
+
یا:(کان اهل الجاهلیة اذا جاع احدهم یأخذ شیئاً محدوداً من عظم ونحوه فیقصد به بعیره أو حیوانه فیجمع مایخرجه منه من الدم فیشربه<ref>(الحلال والحرام فی الاسلام)، دکتر یوسف قرضاوی/47، مکتبة وهبة، مصر.</ref>).<br/>
+
 
+
در دوران جاهلیت، هرگاه یکی از مردمان، گرسنه می‌شد، ابزار تیز و برنده‌ای از استخوان و مانند آن را به بدن شتر و یا حیوانی فرو می‌برد، خونی که خارج می‌شد، جمع می‌کرد و می‌نوشید.<br/>
+
 
+
امثال این تعابیر، دربارهٔ اعراب جاهلی، فراوان، وجود دارد. از این جا به دست می‌آید: حرمت در آیات مزبور، به (اکل) انصراف دارد.<br/>
+
 
+
خداوند، بدین وسیله می‌خواسته اعراب و دیگر مخاطبان را از این عمل ناپسند باز دارد<ref>(مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1/38؛ (مجمع البیان)، امین طبرسی، ج1/25، دار مکتبة الحیاة، بیروت؛ (المیزان)، علامه طباطبایی، ج1/426، مؤسسة الاعلمی، بیروت؛(المنار)، محمد رشید رضا، ج2/95، دار المعرفة، بیروت؛ (نمونه)، جمعی از نویسندگان، زیر نظر مکارم شیرازی، ج1/580، دار الکتب الاسلامیه، تهران، (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، سید محمد مهدی مرتضوی لنگرودی، ج1/104.</ref>. به عبارت دیگر، آیات، در مقام نهی مطلق استفاده از خون و نیز نهی از خرید و فروش آن نیستند. نمی‌توان به استناد این آیات، به حرمت هرگونه استفاده از خون و دادوستد و مبادله آن، فتوا داد.<br/>
+
 
+
== سنّـت ==
+
 
+
 
به دو دسته از روایات، برای حرمت خرید و فروش خون و نیز بهره وری از آن استدلال شده است:<br/>
 
به دو دسته از روایات، برای حرمت خرید و فروش خون و نیز بهره وری از آن استدلال شده است:<br/>
 +
عمومات و اطلاقاتی که به طور کلی، از خرید و فروش و بهره وری از (نجس) نهی می‌کنند مانند: «انّ الله اذا حرم شیئاً حرم ثمنه: خداوند هر چیزی را که حرام کرد، ثمن آن را هم حرام قرار داد.» <ref>. (مکاسب)، مرتضی انصاری، ص3 و 4؛ (خلاف) شیخ طوسی، ج3، ص184 و 185، (مستند الشیعه)، مولی احمد نراقی، ج2، ص331؛ (جواهر الکلام) شیخ محمد حسن نجفی، ج22، ص38، (مفتاح الکرامه)، سید محمد جواد حسینی عاملی، ج4، ص18؛ (المناهل)، سید محمد طباطبایی، ص274.</ref>  بیشتر فقها برای حرمت اعیان نجسه از جمله خون و خرید و فروش آنها به این روایت استدلال نموده‌اند. و روایت مرسله تحف العقول <ref>. (تحف العقول)، ابن شعبه حرّانی، ص245.</ref> <br/>
 +
در روایتی امام موسی بن جعفر می‌فرماید: «حرم من الشاه سبعه اشیاء: الدم والخصیتان و القضیب والمثانه والغدد والطحال والمراره؛ هفت چیز از گوسفند حرام است: خون، دنبلان، پی، بول دان، سپرز، زهره دان و غدد». <ref>. (وسایل الشیعه) شیخ حر عاملی ج16، ص359، </ref> <br/>
 +
در روایتی دیگر نقل شده است «مَرَّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام بِالْقَصَّابِینَ، فَنَهَاهُمْ عَنْ بَیْعِ سَبْعَهِ أَشْیَاءَ مِنَ الشَّاهِ: نَهَاهُمْ عَنْ بَیْعِ الدَّمِ، وَالْغُدَدِ، وَآذَانِ الْفُؤَادِ، وَالطِّحَالِ، وَالنُّخَاعِ، وَالْخُصی، وَالْقَضِیبِ. حضرت امیر(ع) از [بازار] قصابان عبور می‌کرد، آنان را از خرید و فروش هفت چیز گوسفند نهی فرمود: خون، غدد، گوشه‌های دل، سپرز، نخاع، یا حرام مغز، دنبلان و پی».  <ref>. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی (ط - دار الحدیث)؛ ج 12، ص: 245.</ref><br/>
 +
=== خرید و فروش خون در فقه ===
 +
اکثر فقهاء شیعه اکتساب با عین نجس مانند خرید و فروش خون را حرام و معامله را باطل می‌دانند، برخی از معاصران با وجود منفعت حلال و عقلایی، مانند تزریق خون به دیگری که امروزه رایج است، خرید و فروش آن را جایز دانسته‌اند. <ref>جامع المدارک ج۳، ص۲-۳  مصباح الفقاهه ج۱، ص۵۳-۵۶. الفتاوی الواضحه (صدر) ج۱، ص۳۳۲  </ref> امام خمینی(ره) در این باره می‌فرماید: هر چند خرید و فروش عین نجس، (یعنی چیزهایی که ذاتاً نجس است؛ مانند بول، غائط، مشروبات مست کننده و ...) جایز نیست، امّا خرید و فروش عین نجسی که بتوان از آن استفادۀ حلال نمود جایز است؛ مثلًا خرید و فروش  غائط برای کودسازی و یا خرید و فروش خون که در زمان ما برای نجات مجروحان و بیماران مورد استفاده قرار می‌گیرد. <ref>. توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 198 و 957؛ بهجت، محمد تقی، استفتاءات، ج 3، ص 156، سوال 3899؛ امام خمینی، سید روح اللّه، توضیح المسائل، ص 615، مسئله 2747؛ گلپایگانی، سید محمد رضا، مجمع المسائل، ج 2، ص 13.</ref><br/>
 +
=== ادله حرمت خرید و فروش خون ===
 +
از جمله ادله‌ای که برای حرمت خرید و فروش خون به منظور خوردن استناد کرده‌اند؛ آیات و روایاتی بود که در بخش آیات و روایات گذشت، دلیل دیگر اجماع فقهاء است علامه می‌نویسد: خرید و فروش خون، به اجماع فقها، به خاطر نجاست و عدم امکان بهره گیری، حرام است. <ref>. (نهایه الاحکام)، علامه حلی، ج2، ص463.</ref> شیخ انصاری، و عده‌ای دیگر از فقهاء گفته‌اند: در حرمت خرید و فروش خون اختلافی نیست، و بر این حکم ادعای اجماع شده است.  <ref>. (مکاسب)، شیخ انصاری، ص4؛ (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، مرتضوی لنگرودی، ج1، ص104. (التنقیح الرائع)، فاضل مقداد، ج5/1404.</ref><br/>
 +
یکی دیگر از ادله‌ای که برای حرمت خرید و فروش خون بیان کرده‌اند مالیت نداشتن آن است در این رابطه فقهاء گفته‌اند: از جمله شرایط صحت خرید و فروش، مالیت است. چیزی که هیچ فایده عقلایی و حلال ندارد، قابل خرید و فروش نیست. داد و ستد و کاسبی با آن (اکل مال به باطل) است. بنابراین، (خون) از آن جا که مالیت و منفعت حلال عقلایی ندارد، خریدو فروش آن حرام و از مصادیق (اکل مال به باطل) است.  <ref>. (نهایه الأحکام)، علامه حلی، ج2، ص463. (مفتاح الکرامه)، ج4، ص20.</ref> <br/>
 +
== حکم خرید و فروش خون پاک ==
 +
عده‌ای از فقها، در فتوای به حرمت استفاده از خون و خریدوفروش آن، تفصیل بین خون پاک و نجس نداده‌اند و گفته‌اند: خون، نجس است و خریدوفروش آن صحیح نیست. و همین طور، خونهای غیر نجس، مانند: خون حیوانی که خون جهنده ندارد، به خاطر خباثت.  <ref>. (تذکره الفقها)، علامه حلی، ج1، ص464.</ref>ولی در مقابل شیخ انصاری در مسأله خریدوفروش خون، بین خون پاک و خون نجس فرق می‌گذارد و می‌فرماید: اگر برای خون پاک فایده حلالی همچون استفاده در رنگ آمیزی بتوان فرض کرد، و چنین استفاده‌ای را مجاز بدانیم، در جایز بودن خریدوفروش آن، دو وجه است، وجه قوی تر، جواز آن است.  <ref>. مکاسب شیخ انصاری، ص4. </ref><br/>
 +
== خرید و فروش خون برای غیر خوراکی ==
 +
در زمان‌های گذشته استفاده خون در خوردن بوده است بخاطر همین حکم به حرمت معامله آن داده شد ولی در این زمان که خون منافع زیادی غیر از خوردن دارد و معامله آن نیز عقلایی است خرید و فروش آن نیز اشکالی ندارد. در اینجا با توجه به ادله که برای حرمت خرید و فروش خون بیان می‌کنیم که حرمت معامله خون منصرف به خوردن است نه منافع دیگر.<br/>
 +
در مورد آیاتی که حرمت خون را بیان می‌کند گفته شده است: از این آیات، نمی‌توان حرمت مطلق استفاده کرد، زیرا از ظاهر آیات که حلیت و حرمت (اکل) را بیان می‌کنند، <ref>. (مکاسب محرمه) امام خمینی، ج1، ص36؛ (روائع البیان فی تفسیر آیات الاحکام)، محمد علی صابونی، ج1، ص160.</ref> آمدن حرمت خون در ردیف حرمت استفاده از گوشت خوک و گوشت حیوانی که نام غیر خدا در هنگام ذبح آن برده شده، استثنای (مضطر) از این حکم، آیات قبل که به (اکل طیبات) توصیه می‌کنند و همچنین به آیات بعد، استفاده می‌شود که منظور، حرمت خوردن و استفاده تغذیه‌ای از خون است، نه هرگونه استفاده و یا خرید و فروش آن. به عبارت دیگر، حرمت در این آیات منصرف به (اکل) است. <ref>. (مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1، ص38؛ (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، سید محمد مهدی مرتضوی لنگرودی، ج1، ص104.</ref> خوردن خون در میان اعراب، پیش از اسلام، متداول بوده است و عربهای جاهلی، از خون، به شکلهای گوناگون در تغذیه استفاده می‌کرده‌اند و آیات شریفه، در مقام نهی آنان از این کار است. <ref>. (کنز العرفان)، فاضل مقداد، ج2، ص300؛ (معادن الحکمه) ، علم الهدی محمدبن محسن بن مرتضی الکاشانی، ج1، ص151.</ref><br/>
 +
برخی در حرمت خرید و فروش خون مطلقا چه برای خوردن چه برای غیر خوردن به روایتی که حضرت امیر المومنین (ع) قصاب‌ها را از خرید و فروش خون نهی کرده‌اند تمسک کرده‌اند. در جواب باید بگوییم این استدلال، تمام نیست، زیرا: از ظاهر روایت به دست می‌آید، فروختن خون نجسی که در هنگام ذبح، از حیوانات خارج می‌شود، حرام است، نه مطلق خون. بنابراین، دلیل، اخص از مدعاست. <ref>. (مصباح الفقاهه)،آیه اللّه خویی، ج1، ص55.</ref><br/>
 +
در مورد اجماع ای که برای حرمت خرید و فروش خون بیان شد نیز گفته شده است با توجه به اینکه حرمت خون مذکور در آیات و روایات، انصراف به خوردن دارد، اجماعی که در نهی از خرید و فروش خون اقامه شده چنین است، انصراف به خرید و فروش خون برای خوردن دارد. <ref>. (مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1، ص38.</ref> و همانطور که علاّمه بعد از ادعای اجماع، به (نداشتن منفعت) استناد کرده است <ref>. (نهایه الأحکام)، علامه حلّی، ج2، ص463.</ref> و فخر المحققین و فاضل مقداد نیز، در اجماع بر حرمت خرید و فروش خون، به (نداشتن منفعت) تعلیل کرده‌اند، <ref>. (مفتاح الکرامه) سید محمد جواد حسینی عاملی ج4، ص13.</ref> معلوم می‌شود، اجماع بر حرمت، در حقیقت در اثر نداشتن منفعت حلال است، زیرا در آن زمان، خون غیر از خوردن، هیچ منفعتی نداشته و خوردن هم، به نص آیات، حرام است. بنابراین در صورتی که خون منافع حلالی داشته باشد، طبعاً حرمت بیع آن دلیلی ندارد.<br/>
 +
یکی دیگر از ادله‌ای که در حرمت معامله خون بیان شد مالیت نداشتن و عدم بهره برداری شرعی است امام خمینی در مورد کاسبی بوسیله اعیان نجسه می‌فرماید: از ظاهر عبارات پراکنده فقها بر می‌آید که حرام بودن کاسبی به وسیله نجاسات، دائر مدار جایز نبودن بهره گیری است.  <ref>. (مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1، ص37.</ref><br/>
 +
برای بسیاری از (نجاسات)، از جمله (خون) در ادوار گذشته، هیچ گونه منفعت حلال عقلایی نمی‌شناخته‌اند. ازاین روی، فقها، برای بحث از خریدوفروش و طرح فروعات، وجهی نمی‌دیده‌اند. تا جایی که شیخ انصاری، (رنگ آمیزی) را به عنوان بهره حلالی که می‌شود از خون بُرد، ذکر کرده است. <ref>. (مکاسب)، شیخ انصاری، ص4.</ref> ولی امروزه با پیشرفت‌هایی که بشر در زمینه‌های گوناگون از جمله پزشکی کرده است خون و فرآوردهای آن جایگاه بسیار مهمی در انجام عمل‌ها و نجات جان بیماران یافته است به همین جهت، خریدوفروش آن و نیز کاسبی با آن، از مصادیق (اکل مال به باطل) نخواهد بود. چه ثمره و منفعتی بالاتر از این که جان مصدومی که بر اثر خون ریزی شدید، در حال مرگ است، با تزریق چند سی سی خون نجات می‌یابد و...<br/>
 +
جایزبودن و نبودن خریدوفروش خون، بستگی به بود و نبود منفعت حلال عقلایی دارد. در زمان صدور روایات، خریدوفروش خون جایز نبوده، زیرا در آن زمان، منفعت حلالی نداشته است ولی اکنون جایز است، زیرا منافع حلال و عقلایی دارد.  <ref>. (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، ج1، ص104.</ref><br/>
 +
به خاطر وجود همین منافع مهم و حیاتی است که فقهای معاصر و مراجع عظام تقلید، به حلیت خریدوفروش خون فتوا می‌دهند و دلایل حرمت فروش خون را مخدوش و نارسا می‌دانند. دلیلی بر حرمت خریدوفروش خون، چه پاک و چه نجس، وجود ندارد، نه حرمت وضعی و نه حرمت تکلیفی.  <ref>. (مصباح الفقاهه)، ج1، ص54. </ref><br/>
 +
امام خمینی در مورد جواز خریدوفروش خون می‌نویسد: جایز است بهره وری از خون و خریدوفروش آن است در غیر خوردن. زیرا آنچه در روایات و آیه شریفه آمده است، دلالتی بر حرمت مطلق استفاده از خون ندارد... به علاوه، در آن زمان، برای خون، غیر از خوردن استفاده‌ای نبوده است. بنابراین، حرمت در آیه و روایات منصرف به همان (حرمت اکل) می‌باشد.  <ref>. (مکاسب محرمه)، ج1، ص38.</ref><br/>
 +
== تجارت خون در دنیا ==
 +
تجارت خون در دنیا برای تولید پلاسما و نجات جان بیماران به شمار می‌رود. تجارت پلاسما، تجارتی رایج و مرسوم در دنیا به شمار می‌رود که بیشتر در کشورهایی متداول است که به لحاظ وضعیت اقتصادی در سطح پایینی قرار دارند. مردم کشورهایی چون عراق، مکزیک و آفریقای جنوبی از جمله کشورهایی هستند که به خوبی با این تجارت آشنایی دارند و حتی بسیاری از آنها از طریق فروش پلاسما امرار معاش می‌کنند. مردم کشورهایی چون مکزیک و عراق برای هر مرتبه فروش مبلغی حدود ۴۰ دلار دریافت می‌کنند. <br/>
 +
== تجارت پلاسما یا همان فروش خون در کشور ==
 +
تجارت پلاسما یا همان فروش خون در ایران بوسیله سازمان انتقال خون و وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی انجام می‌شود، در ایران پلاسما را به قیمت هزینه ایاب و ذهاب خریداری می‌کنند. سازمان انتقال خون که از خون اهدایی مردم برای به دست آوردن پلاسما و دیگر فرآورده‌های خونی استفاده می‌کند. سالانه ۵۰۰ هزار لیتر پلاسما در کشور نیاز داریم که سازمان انتقال خون سالانه ۲۰۰ هزار لیتر تولید می‌کند. اما ۳۰۰ هزار لیتر دیگر نیاز داریم که یا مردم باید بیایند و خون بدهند یا شرکت‌های خصوصی اقدام به تولید آن کنند. <br/>
 +
== داروهای تولید شده از پلاسمای خون ==
 +
داروهایی مانند فاکتور ۸، فاکتور ۹، ایمونوگلوبین برای ایمنی و آلبومین به منظور کاربرد در درمان سوختگی، داروهایی هستند که با استفاده از پلاسمای خون تبدیل به دارو می‌شود. کشور ما پالایشگاهی ندارد که چنین داروهایی در آنها تولید شود. این پلاسما را به شرکت‌های آلمانی معتبر فرستاده می‌شود و بعد به صورت دارو به کشور بازگردانده می‌شود و ایران برای هر لیتر آن کارمزد پرداخت می‌کند.<br/>
 +
== جواز خرید و فروش خون بخاطر منافع زیاد ==
 +
برخی از فقهاء به خاطر همین منافع مهم و حیاتی به حلیت خرید و فروش خون فتوا می‌دهند و دلایل حرمت معامله و بهره برداری از خون را مخدوش و نارسا می‌دانند همانطور که آیت الله خویی می‌فرماید: دلیلی بر حرمت خرید وفروش خون چه پاک و چه نجس وجود ندارد و نه حرمت وضعی و نه حرمت تکلیفی. <ref>. (خویی ۱۳۷۷ ج ۱: ص ۹۸)</ref> <br/>
 +
== انتفاع از خون در غیر خوردن ==
 +
انتفاع بردن به خون در غیر خوردن و فروختن آن برای انتفاع حلال، جایز است پس آنچه  اکنون متعارف است که خون را می‌فروشند برای استفاده مریض‌ها و مجروحین مانع ندارد. و بهتر آن است که مصالحه کنند یا آن که پول را در مقابل حق اختصاص یا در ازای اجازه خون گرفتن بگیرند که خالی از اشکال و احوط است. بلکه این احتیاط حتی الامکان ترک نشود. لکن اگر گرفتن خون، برای صاحب آن ضرر داشته باشد، اشکال دارد. خصوصاً اگر ضرر فاحش و زیاد باشد. <ref>توضیح المسائل (امام خمینی)؛ ص: 615 و 616 مسئله  2747.  </ref> <br/>
 +
== فواید خون ==
 +
حجم خون در یک فرد بالغ به طور متوسط ۵ لیتر می‌باشد. کار خون به واسطه گردش در داخل رگهای اصلی، توزیع مواد غذایی، اکسیژن و حرارت در بدن و انتقال دی اکسید کربن و مواد زاید حاصل از فعالیت سلولها به ارگانهای دفعی است. «۱۸ هزار بیمار تالاسمی در کشور وجود دارد که سالانه تقریباً ۴۰۰ هزار واحد خون برای این بیماران مصرف می‌شود و تزریق خون باعث افزایش آهن بدن شده، در قسمت‌های بالای بدن مانند سر و صورت و استخوانهای بدن اشباع می‌شود و رنگ پوست را به رنگ خاکستری درآورده و استخوانها را حجیم می‌کند.». <ref>. (خبرگزاری جمهوری اسلامی ۳۱ر۲ر۱۳۸۶)</ref> <br/>
 +
سالانه بیش از ۱۵۰هزار مادر در دنیا بر اثر خونریزی زایمان جان خود را از دست می‌دهند که این نشان دهنده نیاز مبرم انسانها به خون و فراورده‌های خونی است و همچنین، در دنیا هر ثانیه یک نفر به دریافت خون نیاز دارد. <ref>. (خبرگزاری جوان ۲۰ر۲ر۱۳۸۶).</ref> <br/>
 +
== نیاز به خون در تمام جراحی ها ==
 +
کلیه اعمال جراحی، بدون رزرو خون امکان ندارد. زایمانها، سزارینها و به طور کلی تمامی عملها را باید در شرایطی انجام داد که خون آماده در اختیار تیم پزشکی قرار داشته شده باشد. برای همین، فرض کنید یک روز سازمان انتقال خون، تعطیل شود، فاجعه‌ای ملی به وجود می‌آید و تمامی اعمال جراحی اورژانسی و غیر اورژانسی و زایمان‌ها لغو می‌شود. نیاز به خون آماده را جراحان با رزرو خون، در اتاقهای عمل پیش بینی می‌کنند. <br/>
 +
== خون بندناف ==
 +
استفاده دیگری که امروزه از خون می‌شود، استفاده از خون بندناف نوزادان است از زمانی که کار با سلول بنیادی آغاز شده است. به دلیل قابلیت تبدیل سلولهای بنیادی به هر سلول دیگر، همچون سلول‌های قلبی، گوارشی، پوستی و به طور کلی تمام سلولهای اختصاص یافته در بدن از سلولهای بنیادی برای پیوند و درمان بسیاری از بیماریها استفاده می‌شود. درمان زخمهای پوستی با ژل تهیه شده از پلاکت خون خود بیمار، التیام زخمها را سرعت می‌بخشد. پزشکان با این شیوه خواهند توانست توان التیام بخشی طبیعی بدن را در اختیار بگیرند. زخمهای پوستی که با این ژل درمان شدند، ده درصد سریعتر از زخمهای همین افراد که فقط با یک پماد آنتی بیوتیک درمان شدند، التیام یافت. <ref>. (خبرگزاری جمهوری اسلامی ۱ر۳ر۱۳۸۶).</ref><br/>
 +
== پلاسما ==
 +
پلاسما یکی از اجزاء خون است و ۵۵ درصد خون را تشکیل می‌دهد. مایعی است که ۹۱ درصد آن را آب، ۷ درصد آن را پروتئینها، یک درصد آن را املاح معدنی و یک درصد بقیه را ویتامینها، مواد قندی و مواد لیپیدی، هورمونها و اسیدهای آمینه تشکیل می‌دهند. <br/>
 +
== اهدای خون ==
 +
اهدای خون هنگامی رخ می‌دهد که یک فرد سالم به طور داوطلبانه مقدار مشخصی از خون خود را در یک مرکز انتقال خون هدیه می‌کند. خون اهدا شده پس از انجام آزمایش‌های غربالگری و تأیید سلامتی به منظور تهیه فراورده‌های خونی مورد استفاده قرار می‌گیرد و یا از طریق بانک خون مراکز درمانی به افراد دیگر تزریق می‌شود. فرایند اهدا و تزریق به دریافت کنندگان، انتقال خون نام دارد.<br/>
 +
برای ترغیب مردم جهان به اهدای خون و افزایش سطح آگاهی آنان، روز ۱۴ ژوئن (۲۴ خرداد) به عنوان روز جهانی اهدا کنندگان خون نام گذاری شده است. سازمان بهداشت جهانی، جامعه بین المللی انتقال خون، اتحادیه بین المللی سازمان اهداکنندگان خون و فدراسیون بین المللی جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال احمر چهار ارگان جهانی حامی اهدای خون هستند.<br/>
 +
یک اهدا کننده خون کامل در تمام دنیا برای اهدای پلاسما باید حداقل ۲۴ بار در سال مراجعه کند و هر بار حدود دو ساعت وقت می‌گذارد؛ بر همین اساس مراکز دریافت خون  در ایران به اندازه رفت  و  آمد اهدا کننده به او هزینه پرداخت کنند.<br/>
 +
== بیماری‌های ناشناخته از پلاسمای وارداتی ==
 +
واردات داروهای مشتق از پلاسما می‌تواند بیماری‌های قابل انتقال ناشناخته‌ای را از یک مرز جغرافیایی به مرز دیگر جغرافیایی منتقل کند. ورود بیماری ایدز و هپاتیت سی برای نخستین بار به کشور از عوارض محصولات پلاسمای غیر ایرانی و وارداتی است <br/>
 +
بنابراین یکی از استانداردها و بحث‌های سلامت این است که داروهای مشتق از پلاسمای مورد نیاز کشور را از پلاسمای خود افراد جامعه تأمین کنیم تا اگر هم به موارد انتقال بیماری برخورد کردیم، بیماری بومی خودمان باشد و ما توانایی شناسایی آن را داشته باشیم. <br/>
 +
== فواید اهدای خون برای اهداکننده ==
 +
اهدای منظم خون خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و سکته قلبی و همچنین سرطان را کاهش می‌دهد<br/>
 +
اهدای خون یک چکآپ رایگان می‌باشد زیرا قبل از گرفتن خون، فرد مورد معاینه قرار می‌گیرد. در این صورت می‌تواند از وضعیت عمومی سلامتی خود و میزان برخی ترکیبات خون خود مانند گلبول‌های قرمز، پلاکت‌ها و پلاسما باخبر شود. همچنین اهدای مرتب خون باعث تجدید منظم خون می‌شود و به این ترتیب از ابتلا به برخی بیماری‌ها جلوگیری می‌شود. افرادی که دچار مشکل فشار خون هستند باید تحت نظر و صلاحدید پزشک اقدام به اهدای خون کنند. همچنین اهدای خون خطر ابتلا به دیابت نوع دو مربوط به کم تحرکی را کاهش می‌دهد. کم تحرکی باعث افزایش مقاومت سلول‌ها نسبت به انسولین می‌شود. اگر پزشک تشخیص اهدای خون دهد، این عمل می‌تواند برای پیشگیری از سکته مغزی نیز مناسب باشد.<br/>
 +
از دیگر مزایای اهدای منظم خون این است که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و سکته قلبی را کاهش می‌دهد. همچنین افرادی که به طور مرتب خون می‌دهند کمتر در معرض سرطان و مرگ و میر ناشی از آن قرار می‌گیرند. در واقع تاثیر مثبت این کار بر عوارض منفی آن می‌چربد.<br/>
 +
== برخی از احکام خرید و فروش خون ==
 +
=== حکم فروش خون برای مصارف غیر از خوردن ===
 +
انتفاع به خون در غیر خوردن و بیع آن برای استفاده غیر خوردن جایز است. پس آنچه که متعارف شده از فروش خون به مریضها و غیر آنها، مانعی از آن نیست، تا چه رسد به اینکه بر آن مصالحه شود یا حق اختصاص منتقل شود، و نقل خون از بدن انسان به دیگری و گرفتن ثمن آن بعد از تعیین وزن آن با وسایل جدید، جایز است. و با جهل به آن مانعی از صلح بر آن نمی‌باشد. و احوط گرفتن مبلغی است برای تمکین بر گرفتن خون او مطلقا- نه در مقابل خون- و مادامی که ممکن است، احتیاط ترک نشود. <ref>. تحریر الوسیله - ترجمه؛ ج 4، ص: 477</ref><br/>
 +
سوال: آیا فروش خون به کسی که از آن استفاده می‌کند، جایز است؟<br/>
 +
جواب: فروش خون اگر به قصد عقلائی مشروع باشد، اشکال ندارد. <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)؛ ج 2، ص: 957  </ref><br/>
 +
=== تزریق خون مسلمان و کافر به یکدیگر ===
 +
مسأله: تزریق خون انسانی به انسان دیگر برای درمان بیماری یا جراحی یا نجات جان او جایز است، خواه خون مسلمان باشد یا کافر، مرد باشد یا زن. و خرید و فروش خون برای این منظور مانعی ندارد. <ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)؛ ج 2، ص: 919  </ref><br/>
 +
=== دریافت هزینه خون و جهالت در وزن آن ===
 +
جایز است خون بدن انسانی را به بدن دیگری با آلات دیگری منتقل کنند و وزن آن با مقیاس‌هایی که دارند تعیین کنند، و ثمن آن را بگیرند و با جهالت به وزن جایز است به طور مصالحه انتقال دهند. و احوط آن است که پول را در مقابل اجازه نقل بگیرند، و این احتیاط چنانچه گذشت حتی الامکان ترک نشود. <ref>توضیح المسائل (امام خمینی) ص616، مسأله 2748..  </ref><br/>
 +
=== دریافت حق الزحمه برای اهدای خون ===
 +
خریدوفروش خون و یا اجزای آن، برای منافع حلال- مانند تزریق به بیمار- جایز است. ولی احتیاط آن است که مصالحه کنند یا آن که پول را در مقابل حق اختصاص یا در مقابل اجازۀ خون گرفتن دریافت کنند تا اشکالی در بین نباشد و این احتیاط حتّی الإمکان ترک نشود. <ref>لنکرانی، محمد فاضل موحدی، احکام پزشکان و بیماران (فاضل)؛ ص: 174  </ref><br/>
 +
=== فروش خون به دشمنان ===
 +
فروش خون و یا اجزای آن از قبیل پلاکت، سرم، پلاسما و ... به غیر مسلمانانی که با مسلمانان در حال جنگ هستند جایز نیست. <ref>همان،| ص175.  </ref><br/>
 +
=== ضمان در خون گرفتن ===
 +
هرگاه خون گیرنده در هنگام خون گرفتن، از حد معمول و یا مقداری که اجازه داشته است، تعدی کند و به شخصی که از او خون گرفته می‌شود، ضرری وارد شود، هرچند قصد ضرر رساندن هم نداشته باشد، ضامن است. <ref>همان، ص175.  </ref><br/>
 +
هرگاه خون گیرنده در هنگام خون گرفتن، از حد معمول و یا مقداری که اجازه داشته است، تجاوز نکند و اتفاقاً به شخصی که از او خون گرفته می‌شود، ضرر وارد شود، ضامن است مگر اینکه شرط عدم ضمان کرده باشد. <ref>مان، ص175.  </ref><br/>
 +
در صورت بالا اگر خون گیرنده بداند که به شخص ضرر می‌رسد، اقوی این است که ضامن است مگر این که شخص خون دهنده، او را تبرئه کند. <ref>همان، ص175.  </ref><br/>
 +
=== علم تزریق کننده به سلامت خون ===
 +
تزریق کننده خون باید به سلامت خونی که می‌خواهد تزریق کند، علم داشته باشد و در صورتی که نسبت به سلامت خون شک داشته باشد حق ندارد تزریق کند- مگر در صورتی که به دلیل عدم دسترسی و یا وخامت حال بیمار، مجبور به تزریق مستقیم خون باشد-. <ref>همان، ص: 176  </ref><br/>
 +
منظور از علم داشتن به سلامت خون، بررسی مدارک ارسالی از سازمان انتقال خون و یا سایر مراجع صلاحیت دار می‌باشد.<br/>
 +
=== تزریق خون ناسالم ===
 +
هرگاه تزریق کننده بداند خونی را که تزریق می‌کند ناسالم است، جایز نیست این کار را انجام دهد. <ref>. همان، ص: 176</ref><br/>
 +
=== تزریق خون در صورتی که سبب بیماری شود ===
 +
در صورتی که تزریق خون سبب به وجود آمدن بیماری خاصی شود که باعث نقص عضو بیمار و یا منجر به مرگ او شود، تزریق کننده ضامن است و این در صورتی است که تزریق کننده امکان بررسی داشته ولی اگر مبادرت به انجام آزمایش و بررسی‌های لازم ننموده است علاوه بر ضمانت، کار حرامی هم انجام داده است. همچنین اگر فردی که مسئول بررسی سلامت خون است به هر دلیل، تعلل ورزیده و این تعلل موجب ضرر و زیان به بیمار گردد، ضامن خواهد بود. <ref>. همان، ص: 177 .</ref> <br/>
 +
=== استفاده از خون‌های وارداتی ===
 +
سوال: استفاده از خون‌هایی که از کشورهای خارجی وارد می‌شود، یا استفاده از خون  فردی که مسلمان نیست و یا از مال حرام مصرف می‌کند، چه وجهی دارد؟<br/>
 +
جواب: با خون‌های دیگر فرق نمی‌کند و استفاده از آن، جهت درمان، بی اشکال است. <ref>. گیلانی، فومنی، محمد تقی بهجت، استفتاءات (بهجت)، ج 3، ص: 156 و 157.</ref><br/>
 +
=== فروش خون و گرفتن هزینه ===
 +
سؤال: بعضی از افراد برای کمک به درمان بیمارانی که نیاز به فرآورده‌های خونی یا اعضای بدن دارند، حاضرند خون یا مثلًا کلیه یا چشم خود را بفروشند، خرید و فروش این اعضا چه حکمی دارد؟<br/>
 +
جواب: فروختن خون و کلیه در صورتی که خطری برای دهنده ایجاد نکند اشکالی ندارد؛ ولی بهتر آن است که پول را در مقابل اجازۀ برداشتن کلیه یا گرفتن خون بگیرند؛ ولی در مورد چشم مطلقاً جایز نیست. <ref>. شیرازی، ناصر مکارم، احکام پزشکی (مکارم)، ص30، </ref><br/>
 +
=== سازمان انتقال خون و خرید و فروش خون ===
 +
سؤال: با توجّه به اینکه خریدوفروش چیزهای نجس از جمله خون حرام است، چرا سازمان انتقال خون به خریدوفروش این فرآورده مبادرت می‌کند؟<br/>
 +
جواب: خریدوفروش اشیای نجس در صورتی حرام است که فایدۀ حلالی نداشته باشد، و در حال حاضر که خون برای نجات جان بیماران مصرف می‌شود و دارای منافع حلالی است، خریدوفروش آن مانعی ندارد. <ref>. همان، ص: 136 </ref><br/>
 +
=== خرید خون از غیر مسلمان ===
 +
سؤال: خرید خون و فرآورده‌های آن از غیر مسلمانان چه حکمی دارد؟ در صورتی که امکان خرید خون از کفار باشد آیا همچون خرید اجسادشان جهت تشریح، اولویّت دارد؟<br/>
 +
جواب: از هر دو گروه می‌توان خون را خرید. <ref>. همان، ص: 136 </ref><br/>
 +
=== فروش خون به غیر مسلمان ===
 +
سؤال: فروش خون و فرآورده‌های خونی که در کشورهای اسلامی تهیّه شده، به غیر مسلمانان چه حکمی دارد؟ آیا بین کفّار حربی و غیر حربی تفاوتی هست؟<br/>
 +
جواب: به غیر کفّار حربی می‌توان فروخت، مشروط بر اینکه نیاز مسلمانان از طریق دیگر حل شود. <ref>. همان، ص: 136 </ref><br/>
 +
=== اهدای خون غیر مسلمان به مسلمان و مرد به زن ===
 +
سؤال: اهدا و انتقال خون از غیر مسلمان به مسلمان، و از مرد به زن و بالعکس چه حکمی دارد؟<br/>
 +
جواب: اشکالی ندارد، مگر اینکه بیم انتقال بیماری برود. <ref>. همان، ص: 136 </ref><br/>
 +
=== اهدای خون به همسر ===
 +
سؤال: آیا انسان می‌تواند خون خود را به زوجه اش اهدا کند؟<br/>
 +
جواب: اشکالی ندارد. <ref>. همان، ص: 136  ، </ref><br/>
 +
=== استفاده از پودر خون ===
 +
استفاده  دیگری که از خون می‌شود، به صورت پودر خون است که برای تغذیه طیور در مرغداری‌ها استفاده می‌شود. آیت الله مکارم شیرازی می‌فرماید: «گاهی در مرغداری‌ها پودر خون با غذای آنها مخلوط می‌کنند، به طوری که گوشت مرغ به واسطه آن می‌روید گوشت وتخم مرغ آن حرام نیست و رطوبتهای مرغ نجس نمی‌شود؛ ولی بهتر آن است که از چنین مرغ و تخم مرغ آن پرهیز شود.» <ref>. توضیح المسائل مراجع، ج۱: ص ۱۴۱.</ref> <br/>
 +
== راهکارهای پیشگیری از این منکر ==
 +
در مجموع مطالبی که گفته شد خرید و فروش خون برای خوردن یا امور غیر شرعی جایز نیست، و این یکی از منکراتی است که در جامعه می‌تواند بوسیله برخی از اشخاص انجام شود مثلا امروزه فرقه ضاله شیطان پرستی مبادرت به خوردن خون می‌کنند و اگر عده‌ای به آنان خون بفروشد جهت خوردن اشکال شرعی دارد یا موارد دیگری که استعمال حرام از خون می‌شود که برای رهایی از این منکر چند راهکار وجود دارد<br/>
 +
۱. تقویت اعتقادات دینی و پایبندی به احکام شریعت و نهی کردن دیگران از انجام چنین منکر می‌تواند راه بسیار خوبی باشد برای کم رنگ شدن این منکر در جامعه<br/>
 +
۲.نهادهای فرهنگی و شخصیت‌های مذهبی نیز با بیان و ارائه راهکارهایی مردم جامعه را از خرید و فروش خون در امور غیر شرعی باز دارند و به تبلیغ در این رابطه بپردازند.<br/>
 +
۳. نهادهای اجرایی نیز باید از انجام چنین اعمال حرامی جلوگیری کنند و طبق قوانین با آنان برخورد کنند.<br/>
 +
خرید و فروش خون برای انجام عمل‌های جراحی و نجات جان بیماران اشکالی ندارد و درهزینه‌ای نیز اگر دریافت شود به عنوان هزینه رفت و برگشت یا هزینه اهدایی و یا حتی حق الزحمه اشکالی ندارد و فقط باید موارد بهداشتی و شرعی آن رعایت شود و مثلا به دشمنان مسلمانان فروخته نشود یا از تزریق خون بیماری زا پرهیز شود.<br/>
 +
تذکر<br/>
 +
با توجه به اینکه خون دادن و حجامت کردن و رگ زدن(فصد) همه در مورد خارج کردن خون از بدن است و با در نظر گرفتن اینکه در گذشته خون دادن به شکل امروزی وجود نداشته است و خارج کردن خون بوسیله حجامت یا رگ زدن بوده است و در مورد آداب حجامت و رگ زدن در روایات اهل بیت علیهم السلام امور زیادی ذکر شده است از جمله وقت حجامت کردن، دعا هنگام حجامت، خوردن چه چیزهایی قبل از حجامت و بعد از حجامت و مکان گرفتن حجامت و ... وجود دارد، دانشمندان و پزشکانی که در زمینه گرفتن خون تخصص دارند با بررسی روایات حجامت و رگ زدن و تطبیق آن بر گرفتن خون مواردی را که مشترک است و در خون گرفتن نیز باید رعایت شود به صورت بخشنامه یا توصیه به مراکز اهدای خون گزارش دهند تا خون گرفتن به صورت سالم تر و دقیق تر طبق موازین شرعی رعایت شود.<br/>
 +
== منابع جهت مطالعه بیشتر ==
 +
مقالات <br/>
 +
۱.خرید و فروش خون، نویسنده: اسماعیلی، اسماعیل، http://mozooshenasi.ir<br/>
 +
۲. داد وستد خون از منظر فقهای فریقین، مجله  طلوع  پاییز ۱۳۸۲، شماره ۷، http://www.hawzah.net<br/>
 +
۳.خرید و فروش خون، زمانی قمشه‌ای، علی، کنگره بررسی مبانی فقهی حضرت امام خمینی «نقش زمان و مکان در اجتهاد»، http://www.imam-khomeini.ir<br/>
 +
۴.بهره برداری از خون از دیدگاه امامیه با رویکردی بر آرای امام خمینی (ره)، آیت الله سیدمحمد موسوی بجنوردی، http://www.ettelaat.com<br/>
 +
۵. خرید و فروش خون، آمنه اسفندیاری، بخش احکام اسلامی تبیان، http://www.nahadopa.ir<br/>
 +
== فهرست منابع ==
 +
۱. قرآن <br/>
 +
۲. انصاری، شیخ مرتضی، المکاسب، تبریز، چاپخانه اطلاعات، ۱۳۷۵ه. ق<br/>
 +
۳. التنقیح الرائع لمختصر الشرائع، الفاضل المقداد، جمال الدین مقداد بن عبداللّه السیوری، مکتبه آیه اللّه المرعشی النجفی، الطبعه الاولی، ۱۴۰۴ (هـ . ق).<br/>
 +
۴. تهرانی، سید محمد محسن حسینی، رساله طهارت انسان، انتشارات شهریار، قم - ایران، اول، ۱۴۲۵ ه‍ ق<br/>
 +
۵. الحرانی، ابن شعبه ، تحف العقول،قم:جامعه مدرسین،1363.<br/>
 +
۶. امام خمینی، سید روح الله. (۱۴۲۱ق) تحریرالوسیله تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)، چاپ و نشر عروج، چاپ اول.<br/>
 +
۷. امام خمینی، سید روح الله، ا مکاسب محرمه، سماعیلیان، قم.<br/>
 +
۸. امام خمینی، سید روح اللّه موسوی، توضیح المسائل (محشّٰی - امام خمینی)، دفتر انتشارات اسلامی، قم، هشتم، ۱۴۲۴ق؛ <br/>
 +
۹. امام خمینی، سید روح اللّه، توضیح المسائل، چاپ اول، ۱۴۲۶ق؛ <br/>
 +
۱۰. السیوری، مقدادبن عبدالله، کنز العرفان فی فقه القرآن، مرتضوی 1385<br/>
 +
۱۱. شهید صدر. الفتاوی الواضحه. دارالبشیر. الطبعه الاولی.<br/>
 +
۱۲. شیخ حر عاملی ، وسایل الشیعه، دار احیاء التراث العربی، بیروت.<br/>
 +
۱۳. شیخ طوسی، الخلاف، انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم؛ <br/>
 +
۱۴. شیخ محمد حسن نجفی، جواهر الکلام، دار احیاء التراث العربی. <br/>
 +
۱۵. شیرازی، ناصر مکارم، احکام پزشکی ، انتشارات مدرسه امام علی بن ابی طالب علیه السلام، قم - إیران، اول، ۱۴۲۹ ه‍ ق.<br/>
 +
۱۶. صابونی، محمد علی، روائع البیان فی تفسیر آیات الاحکام، مؤسسه مناهل العرفان، بیروت.<br/>
 +
۱۷. حائری، سید محمد مجاهد طباطبایی، کتاب المناهل، مؤسسه آل البیت علیهم السلام، قم - ایران، اول، ه‍ ق <br/>
 +
۱۸. عاملی، سید جواد، مفتاح الکرامه فی شرح قواعد العلامه، آل البیت، قم.<br/>
 +
۱۹. علامه حلی، نهایه الاحکام، اسماعیلیان، قم. <br/>
 +
۲۰. فخر رازی، محمدبن عمر، التفسیر الکبیر، قاهره (بی تا.) ؛<br/>
 +
۲۱. کاشانی، علم الهدی محمدبن محسن بن مرتضی، معادن الحکمه، انتشارات اسلامی، وابسته به جامعه مدرسین، قم.<br/>
 +
۲۲. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی (ط - دار الحدیث)؛ دار الحدیث للطباعه و النشر، قم - ایران، اول، ۱۴۲۹ ه‍ ق<br/>
 +
۲۳. گلپایگانی، سید محمد رضا، مجمع المسائل، دار القرآن الکریم، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.<br/>
 +
۲۴. گیلانی، فومنی، محمد تقی بهجت، استفتاءات (بهجت)، دفتر حضرت آیه الله بهجت، قم - ایران، اول، ۱۴۲۸ ه‍ ق<br/>
 +
۲۵. لنکرانی، محمد فاضل موحدی، احکام پزشکان و بیماران.<br/>
 +
۲۶. لنگرودی، سید محمد مهدی مرتضوی، شرح عبدالصاحب علی المکاسب، مکتبه المفید، قم.<br/>
 +
۲۷. مجله فقه اهل بیت علیهم السلام (فارسی)، <br/>
 +
۲۸. موسوی خوانساری، احمد. (۱۳۵۵) جامع المدارک فی شرح المختصر النافع، مصحح علی اکبر غفاری، تهران: مکتبه الصدوق، چاپ دوم.<br/>
 +
۲۹. المیرزا محمدعلی التوحیدی التبریزی، تقریر بحث السید أبوالقاسم الموسوی الخوئی، مصباح الفقاهه، نشر وجدانی و حاجیانی، الطبعه ۱۳۶۶ ـ ۱۳۷۱ (هـ . ش).<br/>
 +
۳۰. نراقی، احمد بن محمد مهدی، مستند الشیعه، مؤسسه آل البیت لاحیاء التراث، مشهد.<br/>
 +
۳۱. خبرگزاری جمهوری اسلامی.<br/>
 +
۳۲. ویکی پدیا خون، fa.wikipedia.org/wiki.<br/>
 +
<br/>
  
* عمومات و اطلاقاتی که به طور کلی، از خرید و فروش و بهره وری از (نجس) نهی می‌کنند مثل این حدیث: (انّ اللّه اذا حرم شیئاً حرّم ثمنه<ref>این روایت در السنه فقها، مشهور است و بسیاری بر آن فتوا داده‌اند:  (مکاسب) /3 و 4؛ (خلاف) شیخ طوسی، ج3/184 و 185، انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم؛ (مستند الشیعه)، مولی احمد نراقی، ج2/331؛ (جواهر الکلام) شیخ محمد حسن نجفی، ج22/38، دار احیاء التراث العربی؛ (مفتاح الکرامة)، سید محمد جواد حسینی عاملی، ج4/18؛ (المناهل)، سید محمد طباطبایی/274.  حال آن که در منابع روایی شیعه، وجود ندارد، فقط محدث نوری در (مستدرک الوسایل، ج2/226) آن را از (غوالی اللئالی)، ابن ابی جمهور احسایی ج2/110 و 328 و ج3/472، نقل کرده است.  فقهای اهل سنت، به این روایت استناد کرده‌اند و در برخی از کتابهای روایی آنان وجود دارد. نکته‌ای که هست، این عبارت، در ذیل روایت (حرمت شحوم میته بر یهود) آمده است. با آن که روایت (حرمت شحوم میته بر یهود) به طرق مختلف در کتابهای اهل سنت آمده و همه آنها به جز دومورد، به ابن عباس منتهی می‌شود و او از پیامبر اکرم(ص) روایت می‌کند، امّا جمله: (ان الله اذ حرم شیئاً حرم ثمنه) در برخی از آن نقلها آمده است. در همه آنها کلمه (اکل) وجود دارد (ان الله اذا حرّم علی قوم اکل شیئاً حرم علیهم ثمنه) با وجود کلمه (اکل) روشن است که معنی خیلی تغییر می‌کند و نمی‌تواند مستند آنها در ما نحن فیه واقع شود.  البته، در کتاب (مسند) احمد حنبل، ج1/323، این روایت، بدون کلمه (اکل) آمده و در جاهای دیگر، با کلمه (اکل). بنابراین، این حدیث، به شکلی که فقها در کتابهای فقهی خود آورده‌اند و بدان استناد کرده‌اند، در منابع روایی معتبر شیعه وجود ندارد و در منابع روایی اهل سنّت نیز، فقط در یک مورد، به تفصیلی که اشاره کردیم، آمده است، بدین گونه:  (عن ابن عباس، قال: قال رسول اللّه(ص): لعن اللّه الیهود حرمت علیهم الشحوم، فباعوها واکلوا ثمنها، وان اللّه عزوجل اذا حرم اکل شیئی حرم ثمنه).  ابن عباس می‌گوید: پیامبر اکرم(ص) فرمود: خدا یهود را لعنت کند که پیه بر آنها حرام شد و آنها آن را فروختند و پولش را خوردند. و محققا خدای سبحان، هرگاه چیزی را حرام کند، پول آن را هم حرام کند.  یادآوری: حضرت امام خمینی، این حدیث را در (مکاسب محرمه) ج1/13 آورده و به آن استناد کرده است ولی مصحح در پاورقی تذکر داده: (این روایت در کتب روایی پیدا نشد هر چند در کتب فقهی وجود دارد).  ر. ک: (مسند احمد حنبل)، ج1/322، 25، 247، 293؛ ج2/326؛ ج3/370؛ ج4/227؛ (سنن ابن ماجه)، تحقیق محمد فؤاد عبدالباقی، ج2/1122حدیث 3383، دار أحیاء التراث العربی بیروت؛ (المستدرک علی صحیحین فی الحدیث) حاکم نیشابوری، ج3/280، دارالفکر، بیروت؛ (سنن ابی داود)، تحقیق محمد محی الدین عبدالحمید، ج2/103، دار احیاء السنة النبویة؛ (سنن دار قطنی)؛ ج3/7 حدیث 30.</ref>) و روایت مرسله تحف العقول<ref>(تحف العقول)، ابن شعبه حرّانی/245.</ref> و برخی اطلاقات دیگر که در بخش قبلی به پاره‌ای از آنها اشاره شد.<br/>
+
== پانویس ==
 
+
بیشتر فقها، برای حرمت اعیان نجسه، از جمله: خون و خرید و فروش آنها، به این روایات استدلال می‌کنند، که جای تأمل دارد زیرا: سند این روایات، ضعیف و روایت تحف العقول مرسله است و عبارت:<br/>
+
 
+
(ان اللّه اذا حرم شیئاً حرّم ثمنه) در منابع روایی شیعه وجود ندارد و در حدیث بودن آن تردید است.<br/>
+
 
+
علاوه، دلالت آنها بر حرمت جمیع انتفاعات و مطلق خرید و فروش نیز روشن نیست، زیرا احتمال دارد نهی از آنها، به اعتبار حرمت (اکل) باشد. یا بهره گیری از آنها، در اموری که طهارت شرط است، منع شده باشد. بنابراین، به استناد این عمومات و اطلاقات، نمی‌شود هرگونه استفاده و یا خرید و فروش خون را حرام دانست<ref>(مکاسب محرمه)، امام خمینی ج1/38. (مصباح الفقاهه)، تقریر درسهای آیة الله خویی، مقرر:  محمد علی توحیدی، ج1/54 المطبعة الحیدریه، نجف.</ref>.<br/>
+
 
+
* روایاتی که در (ذبیحه)، چند چیز را حرام دانسته‌اند، از جمله خون را. مرحوم صاحب وسائل، روایات زیادی را به این مضمون آورده است که به دو نمونه از آنها اشاره می‌کنیم:<br/>
+
 
+
امام موسی بن جعفر می‌فرماید:<br/>
+
 
+
(حرم من الشاة سبعة اشیاء: الدم والخصیتان و القضیب والمثانه والغدد والطحال والمرارة<ref>(وسایل الشیعة) شیخ حر عاملی ج16/359، دار احیاء التراث العربی، بیروت.</ref>).<br/>
+
 
+
هفت چیز از گوسفند حرام است: خون، دنبلان، پی، بول دان، سپرز، زهره دان و غدد.<br/>
+
 
+
یا نقل کرده‌اند:<br/>
+
 
+
(مرّ امیرالمؤمنین(ع) بالقصابین فنهاهم عن بیع سبعة أشیاء من الشاة، نهاهم عن بیع الدم والغدد وآذان الفئواد والطحال والنخاع والخصی والقضیب...<ref> (همان مدرک).</ref>).<br/>
+
 
+
حضرت امیر(ع) از [بازار] قصابان عبور می‌کرد، آنان را از خرید و فروش هفت چیز گوسفند نهی فرمود: خون، غدد، گوشه‌های دل، سپرز، نخاع، یا حرام مغز، دنبلان و پی.<br/>
+
 
+
این مضمون در روایات دیگری<ref>ر. ک. (وسائل الشیعة)، شیخ حر عاملی، ج16/359، روایات: 1، 3، 4، 8، 9، 11، 12، 15.</ref> نیز آمده است که سند و دلالت هیچ کدام بهتر از این روایات نیست. دو روایت فوق، از نظر سند اشکال دارند. سند اولی ضعیف و دومی مرفوعه است و نمی‌توان به آن اعتماد کرد<ref>(ارشاد الطالب فی المکاسب المحرمه)، شیخ جواد تبریزی، ج1/21.  وی می‌نویسد:  (واما مرفوعة ابی یحیی الواسطی، فلضعف سندها لایمکن الأعتبار علیها).</ref>.<br/>
+
 
+
گفته‌اند: حضرت امیر(ع) قصابها را از خرید و فروش چند چیز از بدن گوسفند، نهی فرمود، از جمله خون. این نشان می‌دهد که خرید و فروش خون، مطلقا حرام است. این استدلال، تمام نیست، زیرا: از ظاهر روایت به دست می‌آید، فروختن خون نجسی که در هنگام ذبح، از حیوانات خارج می‌شود، حرام است، نه مطلق خون. بنابراین، دلیل، اخص از مدعاست<ref>(مصباح الفقاهه)،آیة اللّه خویی، ج1/55.</ref>.<br/>
+
 
+
افزون بر این، با توجه به این که سپرز، دنبلان و... در روایت آمده و آنها مصرفی به جز خوردن، نداشته‌اند، بر می‌آید که خون نیز، از آن جا که در ردیف اشیاء فوق آمده، خوردن آن حرام است. روایات دیگری نیز در این باره داریم، از جمله:<br/>
+
 
+
(لایوکل من الشاة عشرة اشیاء: الفرث والدم...<ref>(وسائل الشیعة) شیخ حر عاملی ج16/360.</ref>)<br/>
+
 
+
امام خمینی در این باره می‌نویسد:<br/>
+
 
+
(ویتضح مما ذکرنا ان النهی عن بیع سبعة اشیاء: منها الدم، یراد به البیع للأکل لتعارف اکله فی تلک الأمکنه والأزمنه کما شهد به الروایات<ref>(مکاسب محرمه)، امام خمینی ج1/38.</ref>).<br/>
+
 
+
از آنچه گفتیم روشن شد که نهی از خرید وفروش هفت چیز و از جمله خون [در روایت ابویحیی واسطی] منصرف به (خوردن) است، زیرا در آن سرزمین و در آن زمان [دوران جاهلیّت] خوردن خون متداول بوده، چنانکه روایات نیز گواه بر آن است.<br/>
+
 
+
شیخ انصاری نیز از روایت همین معنی را استفاده کرده است:<br/>
+
 
+
(وامّا مرفوعة الواسطی المتضمنة لمرور أمیرالمؤمنین(ع) بالقصابین ونهیهم عن بیع سبعة، بیع الدم والغدد... فالظاهر ارادة حرمة البیع للأکل، ولاشک فی تحریمه لما سیجئی من انّ قصد المنفعة المحرمة فی المبیع موجب لحرمة البیع، بل بطلانه<ref>(مکاسب)، شیخ انصاری/4.</ref>).<br/>
+
 
+
امّا مرفوعه واسطی، بیانگر آن است که علی(ع) بر قصابان می‌گذشت و آنان را از فروش هفت چیز، خون، غدد و... باز داشت. ظاهراً منظور، حرمت بیع آنهاست، به قصد خوردن [نه مطلق بیع] و تردیدی نیست که چنین معامله‌ای حرام است، زیرا در آینده خواهیم گفت که قصد منفعت حرام، در معامله باعث حرمت، بلکه بطلان آن است.<br/>
+
 
+
شیخ در این سخن، تصریح می‌کند که از روایت مرفوعة واسطی، نمی‌شود هرگونه خرید و فروش خون را استفاده کرد، بلکه باتوجه به قرائن موجود، خوردن و خرید و فروش برای خوردن منع شده است. بنابراین، اگر منافع حلال و عقلایی برای آن باشد، طبعاً خرید و فروش آن و استفاده از آن مانعی نخواهد داشت.<br/>
+
 
+
== اجماع ==
+
 
+
از دلایلی که بر حرمت خرید و فروش خون اقامه کرده‌اند، اجماع است. بسیاری از فقیهان، بر حرمت خرید و فروش خون به (اجماع) و (عدم خلاف) استناد کرده‌اند.<br/>
+
 
+
علامه می‌نویسد:<br/>
+
 
+
بیع الدم و شراؤه، حرام اجماعاً لنجاسته و عدم الأنتفاع به<ref>(نهایة الاحکام)، علامه حلی، ج2/463، اسماعیلیان، قم.</ref>).<br/>
+
 
+
خرید و فروش خون، به اجماع فقها، به خاطر نجاست و عدم امکان بهره گیری، حرام است.<br/>
+
 
+
نظیر این سخن را از فخر المحققین در شرح ارشاد و فاضل مقداد در تنقیح و دیگران هم نقل کرده‌اند. شیخ انصاری، ضمن نقل اجماع از علاّمه و فخر المحققین و فاضل مقداد، تصریح به عدم خلاف می‌کند:<br/>
+
 
+
(یحرم المعاوضة علی الدّم بلاخلاف، بل عن النهـایة و ح د لفخر الدین والتنقیح الاجماع علیه<ref>(مکاسب)، شیخ انصاری/4؛ (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، مرتضوی لنگرودی، ج1/104.</ref>).<br/>
+
 
+
در حرمت خرید و فروش خون اختلافی نیست، بلکه در نهایه علاّمه و شرح ارشاد فخر المحققین<ref>ظاهراً منظور حواشی فخر المحققین بر ارشاد الأذهان پدرش، علامه است، به تدوین ظهیرالدین علی بن یوسف نیلی. نسخه‌های خطی آن در کتابخانه دانشگاه تهران به شماره 6929، در مجموعه فهرست 5/1856، در کتابخانه آستان قدس رضوی به شماره 2377، مورخه 947، در مجموعه فهرست 2/50 و 5/405، در کتابخانه آیة الله نجفی قم به شماره 2474، در مجموعه فهرست 7/65 موجود است. ظاهراً تاکنون چاپ نشده است.  در (مفتاح الکرامة) ج4/12 و (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، ج1/104 از آن به عنوان (شرح ارشاد) یاد شده است.  (مقدمه‌ای بر فقه شیعه)، حسین مدرسی طباطبائی، ترجمه محمد آصف فکرت/152، آستان قدس رضوی.</ref> و تنقیح<ref>(التنقیح الرائع)، فاضل مقداد، ج5/1404.</ref> فاضل مقداد، ادعای اجماع بر آن شده است.<br/>
+
 
+
بر استدلال به اجماع، اشکال وارد است و نمی‌توان به آن تمسک جست، زیرا:<br/>
+
 
+
۱. بر فرض تحقق چنین اجماعی، روشن است که اجماع تعبدی کاشف از قول معصوم(ع) نیست، بلکه مدرکی و مدرک آن برخی از روایاتی است که برای حرمت بیع مطلق نجاسات، به آنها استدلال می‌شود. اشاره کردیم که آن روایات، از نظر سند و از نظر دلالت، نارسایی دارند<ref>(ارشاد الطالب فی المکاسب المحرمه)، شیخ جواد تبریزی ج1/21.</ref>.<br/>
+
 
+
۲. از آن جا که حرمت خون مذکور در آیات و روایات، انصراف به خوردن دارد، اجماعی که هم اقامه شده چنین است، انصراف به خوردن دارد<ref>(مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1/38.</ref>.<br/>
+
 
+
۳. از این که علاّمه بعد از ادعای اجماع، به (نداشتن منفعت) استناد کرده است<ref>(نهایة الأحکام)، علامه حلّی، ج2/463.</ref> و فخر المحققین و فاضل مقداد نیز، در اجماع بر حرمت خرید و فروش خون، به (نداشتن منفعت) تعلیل کرده‌اند<ref>(مفتاح الکرامه) سید محمد جواد حسینی عاملی ج4/13.  (وامّا اجماع شرح الأرشاد والتنقیح فقد قالا فی بیان حرمة بیع الأعیان النجسة، انّما یحرم بیعها لأنّها محرمة الأنتفاع وکل محرمة الأنتفاع لایصح بیعه).  وی می‌نویسد:  امّا اجماع شرح ارشاد و تنقیح، گفته‌اند خریدوفروش اعیان نجسه از آن جهت حرام است که منفعت حرام دارند و هر چیزی که منافع آن حرام باشد، معامله آن صحیح نیست.</ref>، معلوم می‌شود، اجماع بر حرمت، در حقیقت در اثر نداشتن منفعت حلال است، زیرا در آن زمان، خون غیر از خوردن، هیچ منفعتی نداشته و خوردن هم، به نص آیات، حرام است. بنابراین در صورتی که خون منافع حلالی داشته باشد، طبعاً حرمت بیع آن موردی ندارد.<br/>
+
 
+
آیة اللّه خویی اظهار می‌دارد:<br/>
+
 
+
(وامّا الاجماع فهو لایختص بالمقام وانّما هو الذی ادعی قیامه علی حرمة مطلق بیع النجس، و مدرکه هی الوجوه المذکورة، لحرمة بیعه من الروایات العامة وغیرها، والاّ فلیس هنا اجماع تعبدی لیکشف عن رأی المعصوم(ع)<ref>(مصباح الفقاهه) آیة اللّه خویی ج1/54.</ref>).<br/>
+
 
+
و امّا اجماع، اختصاصی به موضوع مورد بحث ما ندارد، بلکه همان اجماعی است که بر حرمت هرگونه خرید و فروش نجاسات، ادعا شده و مدرک آن هم، همان وجوهی است که بر حرمت خرید و فروش آن مورد استناد واقع شده است، مانند روایات عامه و غیر آن وگرنه اجماع تعبدی که کاشف از قول معصوم(ع) باشد، در این جا وجود ندارد.<br/>
+
 
+
== نداشتن مالیت ==
+
 
+
پیش از این، یادآور شدیم که از جمله شرایط صحت خرید و فروش، مالیت است. چیزی که هیچ فایده عقلایی و حلال ندارد، قابل خرید و فروش نیست. داد و ستد و کاسبی با آن (اکل مال به باطل) است. بنابراین، (خون) از آن جا که مالیت و منفعت حلال عقلایی ندارد، خریدو فروش آن حرام و از مصادیق (اکل مال به باطل) است. پیش از این اشاره کردیم که: علامه<ref>(نهایة الأحکام)، علامه حلی، ج2/463.</ref> و بسیاری دیگر از فقها<ref>(مفتاح الکرامة)، ج4/20.</ref>، در فتوای به تحریم خریدوفروش (خون) بر بی ارزشی و نداشتن مالیت، تکیه کرده‌اند.<br/>
+
 
+
امام خمینی در این باره می‌نویسد:<br/>
+
 
+
( والظاهر من شتات کلمات الفقها ایضاً دوران حرمة التکسب بالنجاسات مدار عدم جواز الانتفاع<ref>(مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1/37.</ref>)<br/>
+
 
+
از ظاهر عبارات پراکنده فقها بر می‌آید که حرام بودن کاسبی به وسیله نجاسات، دائر مدار جایز نبودن بهره گیری است.<br/>
+
 
+
بله، برای بسیاری از (نجاسات)، از جمله (خون) در ادوار گذشته، هیچ گونه منفعت حلال عقلایی نمی‌شناخته‌اند. ازاین روی، فقها، برای بحث از خریدوفروش و طرح فروعات، وجهی نمی‌دیده‌اند. تا جایی که شیخ انصاری، باآن ذهن موشکاف و جوّال (رنگ آمیزی) را به عنوان بهره حلالی که می‌شود از خون بُرد، ذکر کرده است.<ref>(مکاسب)، شیخ انصاری/4.</ref><br/>
+
 
+
امّا امروز، با پیشرفت دانش و استفاده‌های گونه گون از خون، بویژه خون انسان و فرآورده‌های آن، این ماده، نقش و جایگاه ویژه و حیاتی یافته است.<br/>
+
 
+
امروزه، بدون بهره وری ازخون و فرآورده‌های آن، گردونه عظیم درمان نمی‌چرخد و بسیاری از جراحیها، ناممکن خواهد بود. از این روی، خریدوفروش آن و نیز کاسبی با آن، از مصادیق (اکل مال به باطل) نخواهد بود. چه ثمره و منفعتی بالاتر از این که جان مصدومی که بر اثر خون ریزی شدید، در حال مرگ است، با تزریق چند سی سی خون نجات می‌یابد و...<br/>
+
 
+
اساساً، داشتن، یا نداشتن مالیت و منفعت عقلایی و حلال، بستگی به شرایط زمانی و مکانی دارد. چه بسا، چیزی در زمان یا مکانی، مالیت نداشته باشد، ولی در زمان ومکان دیگر مالیت داشته باشد.<br/>
+
 
+
(انما یدور الجواز وعدمه مع وجود المنفعة المقصودة وعدمه، فعلی هذا نقول بعدم جواز بیع الدم النجس بلاخلاف فی زمان صدور تلک الروایات لعدم وجود المنفعة المحللة المقصودة. ونقول بجواز المعاوضة فی زماننا هذا، لوجود المنفعة المحلله المتعارفة المقصوده للعقلاء).<ref>(شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، ج1/104.</ref><br/>
+
 
+
جایزبودن و نبودن خریدوفروش خون، بستگی به بود و نبود منفعت حلال عقلایی دارد. بنابراین، بر این باوریم: در زمان صدور روایات، خریدوفروش خون جایز نبوده، زیرا در آن زمان، منفعت حلالی نداشته است ولی اکنون جایز است، زیرا منافع حلال و عقلایی دارد.<br/>
+
 
+
به خاطر وجود همین منافع مهم و حیاتی است که فقهای معاصر و مراجع عظام تقلید، به حلیت خریدوفروش خون فتوا می‌دهند و دلایل حرمت بیع خون را مخدوش و نارسا می‌دانند.<br/>
+
 
+
(فلا دلیل علی حرمة بیع الدم، سواء کان نجساً ام طاهراً، لاضعاً ولاتکلیفاً).<ref>(مصباح الفقاهه)، ج1/54.</ref><br/>
+
 
+
دلیلی بر حرمت خریدوفروش خون، چه پاک و چه نجس، وجود ندارد، نه حرمت وضعی و نه حرمت تکلیفی.<br/>
+
 
+
امام خمینی در مورد جواز خریدوفروش خون می‌نویسد:<br/>
+
 
+
(والأظهر فیه جواز الأنتفاع به فی غیر الأکل و جواز بیعه لذلک، فان ماوردت فیه من الایة والروایة لاتدل علی حرمة الأنتفاع مطلقا... مع انه لم یکن فی تلک الأعصار للدم نفع غیر الأکل، فالتحریم منصرف الیه...)<ref>(مکاسب محرمه)، ج1/38.</ref>
+
 
+
ظاهرترین قول، جواز بهره وری از خون و خریدوفروش آن است در غیر خوردن. زیرا آنچه در روایات و آیه شریفه آمده است، دلالتی بر حرمت مطلق استفاده از خون ندارد... به علاوه، در آن زمان، برای خون، غیر از خوردن استفاده‌ای نبوده است. بنابراین، حرمت در آیه و روایات منصرف به همان (حرمت اکل) می‌باشد.<br/>
+
 
+
== حرمت خون نجس ==
+
 
+
بسیاری از فقها، در فتوای به حرمت استفاده از خون و خریدوفروش آن، تفضیل بین خون پاک و نجس نداده‌اند و به طور مطلق، به حرمت آن نظر داده‌اند.<br/>
+
 
+
علامه می‌نویسد:<br/>
+
 
+
(والدم کله نجس، فلایصح بیعه وکذا مالیس بنجس منه کدم غیر ذی النفس السائلة، لأستخباثه...)<ref>(تذکرة الفقها)، علامه حلی، ج1/464.</ref>
+
 
+
خون، همه آن، نجس است و خریدوفروش آن صحیح نیست. و همین طور، خونهای غیر نجس، مانند: خون حیوانی که خون جهنده ندارد، به خاطر خباثت.<br/>
+
 
+
در این سخن، علاّمه فرقی بین خون پاک و خون نجس نگذارده و خریدوفروش همه را حرام شمرده است. اگر چه به باور او، ملاک در حرمت آن دو تفاوت دارد: در خون نجس(نجاست) و در خون پاک خباثت.<br/>
+
 
+
ولی به نظر شیخ انصاری (نجاست) موضوعیت ندارد. صرف نجاست نمی‌تواند مانع جواز خریدوفروش و استفاده از آن باشد. وی، در مسأله خریدوفروش شیر زن یهودی می‌نویسد:<br/>
+
 
+
(فانّ نجاسته لاتمنع عن جواز المعاوضة علیها).<ref>(مکاسب)، شیخ انصاری 5.</ref><br/>
+
 
+
نجاست آن، مانع خریدوفروش نیست.<br/>
+
 
+
با این حال، شیخ در مسأله خریدوفروش خون، فرق می‌گذارد بین خون پاک و خون نجس:<br/>
+
 
+
(وامّا الدم الطاهر، اذا فرضت له منفعة محلّلة کالصبغ ولوقلنا بجوازه ففی جواز بیعه وجهان، اقویهما الجواز).<ref>(همان مدرک) /4.</ref><br/>
+
 
+
وامّا خون پاک، اگر برای آن فایده حلالی همچون استفاده در رنگ آمیزی بتوان فرض کرد، و چنین استفاده‌ای را مجاز بدانیم، در جایز بودن خریدوفروش آن، دو وجه است، وجه قوی تر، جواز آن است.<br/>
+
 
+
شیخ، در این عبارت، این وجه را تقویت می‌کند که خون پاک، بر خلاف خون نجس، دارای ارزش مبادله و مالیت است و امکان دارد در امور مباحی همچون رنگ آمیزی لباس و پارچه و اشیای دیگر مورد استفاده قرار گیرد.<br/>
+
 
+
روشن است که این تفاوت، به اعتبار داشتن منفعت حلال و مالیّت است نه عدم نجاست. از این روی، وی برای اثبات نظر خویش، بر مسأله (مالیت) وجود منافع حلال عقلایی تکیه کرده است و خون پاک را دارای منافعی می‌داند:<br/>
+
 
+
(لأنّها عین طاهرة ینتفع بها منفعة محللة).<ref>(همان مدرک).</ref><br/>
+
 
+
این که شیخ انصاری حکم به جواز بیع را منحصر به خون پاک کرده است، به گمان از آن جا نشأت می‌گیرد که برای خون نجس، هیچ گونه فایده عقلایی تصور نمی‌کرده است.<br/>
+
 
+
محقق ایروانی در تأیید نظر شیخ، ابراز می‌دارد:<br/>
+
 
+
(والحق هو الصحة والجواز، ... امّا الصحة فلأنّ الأغراض الشخصیة کافیة فی صحة البیع و فی خروجه عن اکل المال بالباطل).<ref>(حاشیه محقق ایروانی بر مکاسب) /5.</ref><br/>
+
 
+
حقّ، صحت خریدوفروش خون پاک است. زیرا اهداف شخصی در صحت آن کفایت می‌کند و همین مقدار منفعت، آن را از تحت (اکل مال به باطل) خارج می‌کند.<br/>
+
 
+
مانع اصلی در حرمت بیع و دادوستد چنین کالاهایی، نداشتن (مالیت) و منفعت حلال است. از این روی، وقتی فایده‌ای حلال بر آن مترتب بود، دیگر خریدوفروش آن منعی ندارد و (اکل مال به باطل) نیست.<br/>
+
 
+
برخی<ref>(حدود الشریعة)، محمد آصف محسنی، ج1/138.</ref> به این سخن شیخ انصاری، خرده گرفته‌اند: اگر ملاک و معیار در صحت و یا عدم صحت بیع، داشتن و یا نداشتن مالیت و منفعت حلال و عقلایی می‌بود، چه فرقی می‌کند که خون نجس باشد یا پاک؟ اگر بتوان از خون، چه پاک و چه نجس، استفاده‌های حلال و عقلایی کرد، خریدوفروش آن جایز خواهد بود وگرنه، جایز نخواهد بود.<br/>
+
 
+
آیة اللّه خویی، در ردّ نظر شیخ، ابراز می‌دارد:<br/>
+
 
+
وفیه انّه بعد اشتراکهما فی حرمة الأکل، وجواز الأنتفاع بهما منفعة محلّلة کالصبغ والتسمید ونحوها، فلاوجه للتفکیک بینهما،وامّا النجاسة فقد عرفت مراراً انّه لاموضوعیة لها، فلاتکون فارقة بین الدم الطاهر والنجس، وامّا الأخبار السابقة فمضافاً الی ضعف سندها، انّها شاملة لهما، فلو تمت لدلت علی حرمة بیعهما معاً والاّ فلا).<ref>(مصباح الفقاهه)، آیة اللّه خویی ج1/54.</ref><br/>
+
 
+
در این سخن اشکال است. وجهی ندارد بین خون پاک و نجس تفکیک کنیم، با این که هر دو مشترکند در حرمت خوردن و جواز بهره وری حلال، مثل کود و رنگ آمیزی.<br/>
+
 
+
وامّا نجاست، چنانکه بارها گفته‌ایم، موضوعیتی ندارد وصرف نجس بودن نمی‌تواند مانع جواز خریدوفروش باشد. روایات گذشته نیز، علاوه برآن که از نظر سند ضعیف بودند، هم خون نجس را در برمی گیرند و هم خون پاک را. اگر دلالت آنها تمام باشد، بر حرمت خریدوفروش دلالت می‌کنند وگرنه، نه.<br/>
+
 
+
== خلاصه سخن ==
+
 
+
۱. ملاک و معیار در جواز خریدوفروش خون، داشتن مالیت و منفعت حلال عقلایی است.<br/>
+
 
+
۲. خون، چه پاک و چه نجس، دارای فواید حلال و ارزش مبادله است.<br/>
+
 
+
۳. صرف (نجاست) خون موجب حرمت خرید و فروش آن نیست و اشکالی ندارد که چیزی نجس باشد، ولی خریدوفروش آن، حرام نباشد.<br/>
+
 
+
۴. اگر ادله حرمت و از جمله روایات، تمام باشند، لازمه آن حرمت مطلق خون است و فرقی بین خون پاک و نجس نیست.<br/>
+
 
+
== جمع بندی ==
+
 
+
از مجموعه آنچه در این بخش، به اختصار آوردیم، می‌توان نتیجه گرفت:<br/>
+
 
+
۱.  خرید و فروش خون، برای (خوردن) حرام است و در آن تردیدی نیست.<br/>
+
 
+
۲. تحریم مطلق بیع خون، ظاهراً، دلیلی ندارد؛ زیرا حرمت در آیات و روایات، با توجه به قرائن موجود، به اعتبار (خوردن) است، نه هر نوع استفاده و بهره وری از آن. اجماع نیز، بر فرض تحقق، مدرکی است و نمی‌تواند کارساز باشد.<br/>
+
 
+
۳. از ظاهر مرفوعه ابی یحیی واسطی بر می‌آید که خریدوفروش خون، به طور مطلق حرام است. سند این روایت، ضعیف است. افزون بر این، ناظر به خریدوفروش برای خوردن می‌باشد.<br/>
+
 
+
۴. مسأله (نداشتن مالیت)، نمی‌تواند علت حرمت خریدوفروش خون باشد، زیرا گرچه در آن زمان، غیر از خوردن منفعتی نداشته است، ولی اکنون دارای منافع حلال، مهم و عقلایی است.<br/>
+
 
+
۵. اگر گفتیم خرید و فروش خون، مطلقا حرام است، فرقی بین خون پاک و خون نجس نیست.<br/>
+
 
+
۶. در زمان ما که خون دارای منافع حلال بسیار است، ظاهراً خریدوفروش آن اشکالی ندارد و از مصادیق [[اکل مال به باطل]] نیست.
+
 
+
== پا نویس ==
+
 
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
 
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.mozooshenasi.ir/index.php/articles/item/27-2013-06-19-22-44-45%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF موسسه موضوع شناسی احکام فقهی ] - تاریخ برداشت: 95/03/23  </span></div>
 
<br />
 
  
 
[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
 
[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۰۶

خرید و فروش خون

کتب مرتبط

ردیف عنوان

مقالات مرتبط

ردیف عنوان
۱ خرید و فروش خون - موضوع شناسی

مصادیق مرتبط

ردیف عنوان
۱ خرید مواد مخدر
۲ خرید و فروش آبزیان حرام گوشت
۳ خرید و فروش آنتن ماهواره
۴ خرید و فروش اعیان نجس
۵ خرید و فروش ابزار لهو و لعب
۶ خرید و فروش اسپرم
۷ خرید و فروش اکانت بازی
۸ خرید و فروش اماکن برای ربا خواری
۹ خرید و فروش اموال مسروقه
۱۰ خرید و فروش اموال موقوفه
۱۱ خرید و فروش انسان
۱۲ خرید و فروش بت
۱۳ خرید و فروش پایان نامه
۱۴ خرید و فروش حشرات
۱۵ خرید و فروش حرام
۱۶ خرید و فروش خرچنگ ، مارمولک ، لاک پشت
۱۷ خرید و فروش خوک
۱۸ خوردن خون حیوان حرام گوشت
۱۹ خرید و فروش رای
۲۰ خرید و فروش ربوی
۲۱ خرید و فروش سیگار
۲۲ خرید و فروش سگ
۲۳ خرید و فروش صلیب
۲۴ خرید و فروش فیلمهای فساد انگیز
۲۵ خرید و فروش قاچاق
۲۶ خرید و فروش کالای خارجی
۲۷ خرید و فروش کتب و مجلات ضالّه
۲۸ خرید و فروش مسجد
۲۹ خرید و فروش مسکرات
۳۰ خرید و فروش مواد محترقه
۳۱ خوردن خون حیوان دارای خون جهنده
۳۲ فروش مواد مخدر
۳۳ فروش و اجاره فیلم های فساد انگیز
۳۴ فروش و اجاره مکان برای لهو و لعب
۳۵ فروش لوازم کار به مجسمه سازان
۳۶ فروش مصالح و ابزار به بت سازان

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان

نویسنده:الیاس صالحی
تهیه و تدوین: پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم-96/4/22
کلیدواژه: خرید و فروش خون، خرید و فروش نجاسات، اهدای خون، فروش پلاسمای خون، فواید خون.

محتویات

مقدمه

خون مایعی است که کار اصلی آن رساندن اکسیژن و موادّ تغذیه کننده مانند گلوکز و سازنده به بافت‌ها و کمک به دفع موادّ زائد (همچون کربن دی اکسید و اسید لاکتیک) از بافت‌های بدن و دفاع در برابر میکروارگانیسم‌ها است. این مایع به وسیله پمپاژ قلب (یا ساختاری همانند) توسط رگها، به تمام قسمت‌های بدن منتقل می‌شود. در حدود ۷ الی ۸ درصد وزن بدن را خون تشکیل می‌دهد و در انسان بالغ بطور متوسط ۵ لیتر از حجم بدن را خون تشکیل می‌دهد. [۱]
در دین اسلام است خون جزء نجاسات است و خوردن آن حرام می‌باشد و از خرید و فروش آن نیز نهی شده است. طبق معیارهایی که فقهاء در حرمت خرید و فروش و هر نوع بهره وری از آن، بر آنها تکیه کرده‌اند، خون انسان را نیز در بر می‌گیرد.
در گذشته برای خون نه تنها هیچ گونه فایده‌ای متصور نمی‌شد، بلکه موجب تنفر نیز بود؛ اما امروزه با پیشرفت دانش پزشکی استفاده از خون انسان و فراورده‌های آن جایگاه ویژه حیاتی یافته است. درمان بسیاری از بیماریها بدون بهره برداری از خون و فراورده‌های آن امکان پذیر نمی‌باشد و بسیاری از جراحی‌ها با مشکل مواجه خواهد شد.

سیر حرمت خرید و فروش خون از گذشته تا امروز

بسیاری از فقها، خرید و فروش و هر نوع استفاده‌ای از خون را با توجه به آیات و روایات و اجماع و دیگر ادله حرام می‌دانند. این نظریه از آن جا ناشی شده که در زمان‌های گذشته، بویژه در میان اعراب، هیچ گونه استفاده‌ای از خون، به جز آشامیدن، رایج نبوده است. از این روی، به همین قدر که خون را در ردیف محرمات و نجاسات آورده‌اند، اکتفا کرده‌اند و خرید و فروش آن را نیز برای خوردن حرام شمرده‌اند و همچنین در باره خون انسان، نه از حلیت سخنی دارند و نه از حرمت، زیرا، فایده و منفعت عقلایی و مفید و کارساز، برای خون انسان متصور نبوده است به همین خاطر اصلا بحثی در مورد فروش خون انسان مطرح نکرده‌اند.
از آن جا که امروز، منافع کثیری برای خون، بویژه خون انسان کشف شده، این بحث مطرح می‌شود که مفاد ادله حرمت استفاده چیست؟ آیا مطلق بهره برداری و دادوستد حرام است، یا فقط خرید و فروش خون برای خوردن حرام است؟ و اینکه ادله‌ای که فقها اقامه کرده‌اند بر حرمت خون، خون انسان را که امروزه، در پزشکی و معالجه بیماران از آن بهره می‌برند، در برمی گیرد یا اینکه منظور آنان فقط خون حیوان بوده آن هم برای خوردن؟
روشن است که در زمان بعثت پیامبر اسلام(ص) هیچ اثر و منفعتی عقلائی بر استفاده از خون وجود نداشته است؛ و لهذا عقلاء بر این اساس یعنی براساس نجاست اینکه اثر عقلائی مجوّز استفاده از خون در آن زمان وجود نداشته است، معامله و خرید و فروش آنرا لغو و بیهوده می‌دانند و شارع نیز آنرا حرام کرده است. اما در این زمان بواسطه ظهور پدیده صنعت و ترقّی علم طبابت، خون یکی از حیاتی‌ترین و ضروری‌ترین مادّه بقاء و استمرار حیات شمرده می‌شود و قطعاً از مصادیق بارزۀ مقدّمات و اسباب وجوب حفظ نفس محترمه در نزد شارع می‌باشد، و رعایت این نکته حاصل نخواهد شد الّا به خرید و فروش آن و استفاده جهت بیماران خاصّ. بدین لحاظ ملاک ممنوعیّت معامله که همان لغویّت و غیر قابل استفاده بودن بود، منتفی و داخل در قسم منافع مشروعه و محلّله خواهد شد، ولی نجاست و حرمت شرب به حال خود باقی می‌ماند. [۲]

خرید و فروش خون و تغییر احکام

احکام و قوانین اسلام به‏‎ ‎‏دو بخش ثابت و متغیر تقسیم می‌شود. مثلا در فروع می‌توان از ثبات‏‎ ‎‏بسیاری از احکام نماز، روزه، حج و خمس نام برد؛‏‎ ‎‏امّا برخی از احکام فروع دین از جمله خرید و فروش خون به تغییر زمان تغییر پذیرند، و بنا به استفاده عقلایی از آن در شرایط زمانی و مکانی خاص حکم آن نیز متغیر می‌شود. بنابر این آنچه در مورد معامله خون مطرح است این است که خون به عنوان یکی از نجاسات چه خون بدن انسان باشد یا خون حیوان بسته به شرایط زمانی آن دارد، در گذشته خون را برای درمان برخی از بیماریها و یا به عنوان نوعی غذا می‌خوردند و چنین استفاده‌ای از خون در طب عامیانه آن روز مفید شمرده می‌شد. یا ابنکه خون را در روده‌ها پر ساخته و سپس کباب‏‎ ‎‏کرده جلوی مهمان می‌نهادند. [۳]‏‎ اما شریعت که با توجه به مضرّات و آلودگیهایی که در خون وجود داشت و به مفسده این نوع استفاده، واقف بود، از خرید و فروش آن جلوگیری کرد؛ زیرا اصل تماس داشتن با خون صرف نظر از این که برای خوردن هم مورد استفاده قرار بگیردیا نگیرد، سبب سرایت آلودگیهای آن به محیط زندگی انسان می‌شد و همین مقدار مفسده کافی است برای صدور حکم حرام بودن خرید و فروش آن. افزون بر این که استفاده شناخته شده از خون در آن زمان، خوردن آن بود (به عنوان دوا یا غذا)، که این استفاده نیز مفسده آمیز بود، پس حکم حرام بودن خرید و فروش این موضوع (خون) دلیل استفاده‌ای بود که در آن زمان داشت. امّا در جامعه امروز، اوّلًا خون برای خوردن خرید و فروش نمی‌شود، بلکه امروزه خون را برای تزریق به بدن بیماران و نجات جان آنان ممکن است بخرند یا بفروشند یا هدیه کنند و این یک نوع استفاده عقلایی و با اهمیتی است که قابل مقایسه با نوع استفاده‌ای که در گذشته از خون می‌شد، نیست. ثانیاً برای نگهداری و نقل و انتقال آن از وسائل استریلیزه و شیوه‌های سالم و پیشرفته‌ای استفاده می‌شود که خطر آلوده کردن محیط زندگی دست اندرکاران از بین می‌رود. ملاحظه می‌شود که چگونه کارکرد نادرست و مفسده آمیزی که خون در گذشته داشت تحول پیدا کرد و تبدیل شد به کارکرد بسیار مفید و حیاتی امروز. [۴]
در اینجا حکم دو بخش خرید و فروش خون برای خوردن و خرید و فروش خون برای غیر خوردن بیان می‌شود.

حرمت خرید و فروش خون برای خوردن

حرمت خرید و فروش خون در قرآن

آیات بسیاری بر حرمت خون دلالت می‌کنند، از جمله: (انّما حرّم علیکم المیته والدم ولحم الخنزیر و ما اهّل لغیر اللّه فمن اضطرّ غیر باغ ولاعاد فلا اثم علیه، انّ اللّه غفور رحیم) [۵]
خداوند، تنها مردار و خون و گوشت خوک و آنچه را نام غیر خدا به هنگام ذبح، بر آن گفته شود، بر شما حرام کرده است. امّا هر کس در حال ضرورت و ناچاری و بدون تجاوز از حد و عدوان [از آنها تناول کند] گناهی بر او نیست. به یقین خداوند آمرزگاری مهربان است.
ظاهر آیات عام است و هرگونه انتفاع و بهره گیری و خرید و فروش و تحصیل درآمد با آن را در بر می‌گیرد.

خرید و فروش خون برای خوردن در روایات

به دو دسته از روایات، برای حرمت خرید و فروش خون و نیز بهره وری از آن استدلال شده است:
عمومات و اطلاقاتی که به طور کلی، از خرید و فروش و بهره وری از (نجس) نهی می‌کنند مانند: «انّ الله اذا حرم شیئاً حرم ثمنه: خداوند هر چیزی را که حرام کرد، ثمن آن را هم حرام قرار داد.» [۶] بیشتر فقها برای حرمت اعیان نجسه از جمله خون و خرید و فروش آنها به این روایت استدلال نموده‌اند. و روایت مرسله تحف العقول [۷]
در روایتی امام موسی بن جعفر می‌فرماید: «حرم من الشاه سبعه اشیاء: الدم والخصیتان و القضیب والمثانه والغدد والطحال والمراره؛ هفت چیز از گوسفند حرام است: خون، دنبلان، پی، بول دان، سپرز، زهره دان و غدد». [۸]
در روایتی دیگر نقل شده است «مَرَّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام بِالْقَصَّابِینَ، فَنَهَاهُمْ عَنْ بَیْعِ سَبْعَهِ أَشْیَاءَ مِنَ الشَّاهِ: نَهَاهُمْ عَنْ بَیْعِ الدَّمِ، وَالْغُدَدِ، وَآذَانِ الْفُؤَادِ، وَالطِّحَالِ، وَالنُّخَاعِ، وَالْخُصی، وَالْقَضِیبِ. حضرت امیر(ع) از [بازار] قصابان عبور می‌کرد، آنان را از خرید و فروش هفت چیز گوسفند نهی فرمود: خون، غدد، گوشه‌های دل، سپرز، نخاع، یا حرام مغز، دنبلان و پی». [۹]

خرید و فروش خون در فقه

اکثر فقهاء شیعه اکتساب با عین نجس مانند خرید و فروش خون را حرام و معامله را باطل می‌دانند، برخی از معاصران با وجود منفعت حلال و عقلایی، مانند تزریق خون به دیگری که امروزه رایج است، خرید و فروش آن را جایز دانسته‌اند. [۱۰] امام خمینی(ره) در این باره می‌فرماید: هر چند خرید و فروش عین نجس، (یعنی چیزهایی که ذاتاً نجس است؛ مانند بول، غائط، مشروبات مست کننده و ...) جایز نیست، امّا خرید و فروش عین نجسی که بتوان از آن استفادۀ حلال نمود جایز است؛ مثلًا خرید و فروش غائط برای کودسازی و یا خرید و فروش خون که در زمان ما برای نجات مجروحان و بیماران مورد استفاده قرار می‌گیرد. [۱۱]

ادله حرمت خرید و فروش خون

از جمله ادله‌ای که برای حرمت خرید و فروش خون به منظور خوردن استناد کرده‌اند؛ آیات و روایاتی بود که در بخش آیات و روایات گذشت، دلیل دیگر اجماع فقهاء است علامه می‌نویسد: خرید و فروش خون، به اجماع فقها، به خاطر نجاست و عدم امکان بهره گیری، حرام است. [۱۲] شیخ انصاری، و عده‌ای دیگر از فقهاء گفته‌اند: در حرمت خرید و فروش خون اختلافی نیست، و بر این حکم ادعای اجماع شده است. [۱۳]
یکی دیگر از ادله‌ای که برای حرمت خرید و فروش خون بیان کرده‌اند مالیت نداشتن آن است در این رابطه فقهاء گفته‌اند: از جمله شرایط صحت خرید و فروش، مالیت است. چیزی که هیچ فایده عقلایی و حلال ندارد، قابل خرید و فروش نیست. داد و ستد و کاسبی با آن (اکل مال به باطل) است. بنابراین، (خون) از آن جا که مالیت و منفعت حلال عقلایی ندارد، خریدو فروش آن حرام و از مصادیق (اکل مال به باطل) است. [۱۴]

حکم خرید و فروش خون پاک

عده‌ای از فقها، در فتوای به حرمت استفاده از خون و خریدوفروش آن، تفصیل بین خون پاک و نجس نداده‌اند و گفته‌اند: خون، نجس است و خریدوفروش آن صحیح نیست. و همین طور، خونهای غیر نجس، مانند: خون حیوانی که خون جهنده ندارد، به خاطر خباثت. [۱۵]ولی در مقابل شیخ انصاری در مسأله خریدوفروش خون، بین خون پاک و خون نجس فرق می‌گذارد و می‌فرماید: اگر برای خون پاک فایده حلالی همچون استفاده در رنگ آمیزی بتوان فرض کرد، و چنین استفاده‌ای را مجاز بدانیم، در جایز بودن خریدوفروش آن، دو وجه است، وجه قوی تر، جواز آن است. [۱۶]

خرید و فروش خون برای غیر خوراکی

در زمان‌های گذشته استفاده خون در خوردن بوده است بخاطر همین حکم به حرمت معامله آن داده شد ولی در این زمان که خون منافع زیادی غیر از خوردن دارد و معامله آن نیز عقلایی است خرید و فروش آن نیز اشکالی ندارد. در اینجا با توجه به ادله که برای حرمت خرید و فروش خون بیان می‌کنیم که حرمت معامله خون منصرف به خوردن است نه منافع دیگر.
در مورد آیاتی که حرمت خون را بیان می‌کند گفته شده است: از این آیات، نمی‌توان حرمت مطلق استفاده کرد، زیرا از ظاهر آیات که حلیت و حرمت (اکل) را بیان می‌کنند، [۱۷] آمدن حرمت خون در ردیف حرمت استفاده از گوشت خوک و گوشت حیوانی که نام غیر خدا در هنگام ذبح آن برده شده، استثنای (مضطر) از این حکم، آیات قبل که به (اکل طیبات) توصیه می‌کنند و همچنین به آیات بعد، استفاده می‌شود که منظور، حرمت خوردن و استفاده تغذیه‌ای از خون است، نه هرگونه استفاده و یا خرید و فروش آن. به عبارت دیگر، حرمت در این آیات منصرف به (اکل) است. [۱۸] خوردن خون در میان اعراب، پیش از اسلام، متداول بوده است و عربهای جاهلی، از خون، به شکلهای گوناگون در تغذیه استفاده می‌کرده‌اند و آیات شریفه، در مقام نهی آنان از این کار است. [۱۹]
برخی در حرمت خرید و فروش خون مطلقا چه برای خوردن چه برای غیر خوردن به روایتی که حضرت امیر المومنین (ع) قصاب‌ها را از خرید و فروش خون نهی کرده‌اند تمسک کرده‌اند. در جواب باید بگوییم این استدلال، تمام نیست، زیرا: از ظاهر روایت به دست می‌آید، فروختن خون نجسی که در هنگام ذبح، از حیوانات خارج می‌شود، حرام است، نه مطلق خون. بنابراین، دلیل، اخص از مدعاست. [۲۰]
در مورد اجماع ای که برای حرمت خرید و فروش خون بیان شد نیز گفته شده است با توجه به اینکه حرمت خون مذکور در آیات و روایات، انصراف به خوردن دارد، اجماعی که در نهی از خرید و فروش خون اقامه شده چنین است، انصراف به خرید و فروش خون برای خوردن دارد. [۲۱] و همانطور که علاّمه بعد از ادعای اجماع، به (نداشتن منفعت) استناد کرده است [۲۲] و فخر المحققین و فاضل مقداد نیز، در اجماع بر حرمت خرید و فروش خون، به (نداشتن منفعت) تعلیل کرده‌اند، [۲۳] معلوم می‌شود، اجماع بر حرمت، در حقیقت در اثر نداشتن منفعت حلال است، زیرا در آن زمان، خون غیر از خوردن، هیچ منفعتی نداشته و خوردن هم، به نص آیات، حرام است. بنابراین در صورتی که خون منافع حلالی داشته باشد، طبعاً حرمت بیع آن دلیلی ندارد.
یکی دیگر از ادله‌ای که در حرمت معامله خون بیان شد مالیت نداشتن و عدم بهره برداری شرعی است امام خمینی در مورد کاسبی بوسیله اعیان نجسه می‌فرماید: از ظاهر عبارات پراکنده فقها بر می‌آید که حرام بودن کاسبی به وسیله نجاسات، دائر مدار جایز نبودن بهره گیری است. [۲۴]
برای بسیاری از (نجاسات)، از جمله (خون) در ادوار گذشته، هیچ گونه منفعت حلال عقلایی نمی‌شناخته‌اند. ازاین روی، فقها، برای بحث از خریدوفروش و طرح فروعات، وجهی نمی‌دیده‌اند. تا جایی که شیخ انصاری، (رنگ آمیزی) را به عنوان بهره حلالی که می‌شود از خون بُرد، ذکر کرده است. [۲۵] ولی امروزه با پیشرفت‌هایی که بشر در زمینه‌های گوناگون از جمله پزشکی کرده است خون و فرآوردهای آن جایگاه بسیار مهمی در انجام عمل‌ها و نجات جان بیماران یافته است به همین جهت، خریدوفروش آن و نیز کاسبی با آن، از مصادیق (اکل مال به باطل) نخواهد بود. چه ثمره و منفعتی بالاتر از این که جان مصدومی که بر اثر خون ریزی شدید، در حال مرگ است، با تزریق چند سی سی خون نجات می‌یابد و...
جایزبودن و نبودن خریدوفروش خون، بستگی به بود و نبود منفعت حلال عقلایی دارد. در زمان صدور روایات، خریدوفروش خون جایز نبوده، زیرا در آن زمان، منفعت حلالی نداشته است ولی اکنون جایز است، زیرا منافع حلال و عقلایی دارد. [۲۶]
به خاطر وجود همین منافع مهم و حیاتی است که فقهای معاصر و مراجع عظام تقلید، به حلیت خریدوفروش خون فتوا می‌دهند و دلایل حرمت فروش خون را مخدوش و نارسا می‌دانند. دلیلی بر حرمت خریدوفروش خون، چه پاک و چه نجس، وجود ندارد، نه حرمت وضعی و نه حرمت تکلیفی. [۲۷]
امام خمینی در مورد جواز خریدوفروش خون می‌نویسد: جایز است بهره وری از خون و خریدوفروش آن است در غیر خوردن. زیرا آنچه در روایات و آیه شریفه آمده است، دلالتی بر حرمت مطلق استفاده از خون ندارد... به علاوه، در آن زمان، برای خون، غیر از خوردن استفاده‌ای نبوده است. بنابراین، حرمت در آیه و روایات منصرف به همان (حرمت اکل) می‌باشد. [۲۸]

تجارت خون در دنیا

تجارت خون در دنیا برای تولید پلاسما و نجات جان بیماران به شمار می‌رود. تجارت پلاسما، تجارتی رایج و مرسوم در دنیا به شمار می‌رود که بیشتر در کشورهایی متداول است که به لحاظ وضعیت اقتصادی در سطح پایینی قرار دارند. مردم کشورهایی چون عراق، مکزیک و آفریقای جنوبی از جمله کشورهایی هستند که به خوبی با این تجارت آشنایی دارند و حتی بسیاری از آنها از طریق فروش پلاسما امرار معاش می‌کنند. مردم کشورهایی چون مکزیک و عراق برای هر مرتبه فروش مبلغی حدود ۴۰ دلار دریافت می‌کنند.

تجارت پلاسما یا همان فروش خون در کشور

تجارت پلاسما یا همان فروش خون در ایران بوسیله سازمان انتقال خون و وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی انجام می‌شود، در ایران پلاسما را به قیمت هزینه ایاب و ذهاب خریداری می‌کنند. سازمان انتقال خون که از خون اهدایی مردم برای به دست آوردن پلاسما و دیگر فرآورده‌های خونی استفاده می‌کند. سالانه ۵۰۰ هزار لیتر پلاسما در کشور نیاز داریم که سازمان انتقال خون سالانه ۲۰۰ هزار لیتر تولید می‌کند. اما ۳۰۰ هزار لیتر دیگر نیاز داریم که یا مردم باید بیایند و خون بدهند یا شرکت‌های خصوصی اقدام به تولید آن کنند.

داروهای تولید شده از پلاسمای خون

داروهایی مانند فاکتور ۸، فاکتور ۹، ایمونوگلوبین برای ایمنی و آلبومین به منظور کاربرد در درمان سوختگی، داروهایی هستند که با استفاده از پلاسمای خون تبدیل به دارو می‌شود. کشور ما پالایشگاهی ندارد که چنین داروهایی در آنها تولید شود. این پلاسما را به شرکت‌های آلمانی معتبر فرستاده می‌شود و بعد به صورت دارو به کشور بازگردانده می‌شود و ایران برای هر لیتر آن کارمزد پرداخت می‌کند.

جواز خرید و فروش خون بخاطر منافع زیاد

برخی از فقهاء به خاطر همین منافع مهم و حیاتی به حلیت خرید و فروش خون فتوا می‌دهند و دلایل حرمت معامله و بهره برداری از خون را مخدوش و نارسا می‌دانند همانطور که آیت الله خویی می‌فرماید: دلیلی بر حرمت خرید وفروش خون چه پاک و چه نجس وجود ندارد و نه حرمت وضعی و نه حرمت تکلیفی. [۲۹]

انتفاع از خون در غیر خوردن

انتفاع بردن به خون در غیر خوردن و فروختن آن برای انتفاع حلال، جایز است پس آنچه اکنون متعارف است که خون را می‌فروشند برای استفاده مریض‌ها و مجروحین مانع ندارد. و بهتر آن است که مصالحه کنند یا آن که پول را در مقابل حق اختصاص یا در ازای اجازه خون گرفتن بگیرند که خالی از اشکال و احوط است. بلکه این احتیاط حتی الامکان ترک نشود. لکن اگر گرفتن خون، برای صاحب آن ضرر داشته باشد، اشکال دارد. خصوصاً اگر ضرر فاحش و زیاد باشد. [۳۰]

فواید خون

حجم خون در یک فرد بالغ به طور متوسط ۵ لیتر می‌باشد. کار خون به واسطه گردش در داخل رگهای اصلی، توزیع مواد غذایی، اکسیژن و حرارت در بدن و انتقال دی اکسید کربن و مواد زاید حاصل از فعالیت سلولها به ارگانهای دفعی است. «۱۸ هزار بیمار تالاسمی در کشور وجود دارد که سالانه تقریباً ۴۰۰ هزار واحد خون برای این بیماران مصرف می‌شود و تزریق خون باعث افزایش آهن بدن شده، در قسمت‌های بالای بدن مانند سر و صورت و استخوانهای بدن اشباع می‌شود و رنگ پوست را به رنگ خاکستری درآورده و استخوانها را حجیم می‌کند.». [۳۱]
سالانه بیش از ۱۵۰هزار مادر در دنیا بر اثر خونریزی زایمان جان خود را از دست می‌دهند که این نشان دهنده نیاز مبرم انسانها به خون و فراورده‌های خونی است و همچنین، در دنیا هر ثانیه یک نفر به دریافت خون نیاز دارد. [۳۲]

نیاز به خون در تمام جراحی ها

کلیه اعمال جراحی، بدون رزرو خون امکان ندارد. زایمانها، سزارینها و به طور کلی تمامی عملها را باید در شرایطی انجام داد که خون آماده در اختیار تیم پزشکی قرار داشته شده باشد. برای همین، فرض کنید یک روز سازمان انتقال خون، تعطیل شود، فاجعه‌ای ملی به وجود می‌آید و تمامی اعمال جراحی اورژانسی و غیر اورژانسی و زایمان‌ها لغو می‌شود. نیاز به خون آماده را جراحان با رزرو خون، در اتاقهای عمل پیش بینی می‌کنند.

خون بندناف

استفاده دیگری که امروزه از خون می‌شود، استفاده از خون بندناف نوزادان است از زمانی که کار با سلول بنیادی آغاز شده است. به دلیل قابلیت تبدیل سلولهای بنیادی به هر سلول دیگر، همچون سلول‌های قلبی، گوارشی، پوستی و به طور کلی تمام سلولهای اختصاص یافته در بدن از سلولهای بنیادی برای پیوند و درمان بسیاری از بیماریها استفاده می‌شود. درمان زخمهای پوستی با ژل تهیه شده از پلاکت خون خود بیمار، التیام زخمها را سرعت می‌بخشد. پزشکان با این شیوه خواهند توانست توان التیام بخشی طبیعی بدن را در اختیار بگیرند. زخمهای پوستی که با این ژل درمان شدند، ده درصد سریعتر از زخمهای همین افراد که فقط با یک پماد آنتی بیوتیک درمان شدند، التیام یافت. [۳۳]

پلاسما

پلاسما یکی از اجزاء خون است و ۵۵ درصد خون را تشکیل می‌دهد. مایعی است که ۹۱ درصد آن را آب، ۷ درصد آن را پروتئینها، یک درصد آن را املاح معدنی و یک درصد بقیه را ویتامینها، مواد قندی و مواد لیپیدی، هورمونها و اسیدهای آمینه تشکیل می‌دهند.

اهدای خون

اهدای خون هنگامی رخ می‌دهد که یک فرد سالم به طور داوطلبانه مقدار مشخصی از خون خود را در یک مرکز انتقال خون هدیه می‌کند. خون اهدا شده پس از انجام آزمایش‌های غربالگری و تأیید سلامتی به منظور تهیه فراورده‌های خونی مورد استفاده قرار می‌گیرد و یا از طریق بانک خون مراکز درمانی به افراد دیگر تزریق می‌شود. فرایند اهدا و تزریق به دریافت کنندگان، انتقال خون نام دارد.
برای ترغیب مردم جهان به اهدای خون و افزایش سطح آگاهی آنان، روز ۱۴ ژوئن (۲۴ خرداد) به عنوان روز جهانی اهدا کنندگان خون نام گذاری شده است. سازمان بهداشت جهانی، جامعه بین المللی انتقال خون، اتحادیه بین المللی سازمان اهداکنندگان خون و فدراسیون بین المللی جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال احمر چهار ارگان جهانی حامی اهدای خون هستند.
یک اهدا کننده خون کامل در تمام دنیا برای اهدای پلاسما باید حداقل ۲۴ بار در سال مراجعه کند و هر بار حدود دو ساعت وقت می‌گذارد؛ بر همین اساس مراکز دریافت خون در ایران به اندازه رفت و آمد اهدا کننده به او هزینه پرداخت کنند.

بیماری‌های ناشناخته از پلاسمای وارداتی

واردات داروهای مشتق از پلاسما می‌تواند بیماری‌های قابل انتقال ناشناخته‌ای را از یک مرز جغرافیایی به مرز دیگر جغرافیایی منتقل کند. ورود بیماری ایدز و هپاتیت سی برای نخستین بار به کشور از عوارض محصولات پلاسمای غیر ایرانی و وارداتی است
بنابراین یکی از استانداردها و بحث‌های سلامت این است که داروهای مشتق از پلاسمای مورد نیاز کشور را از پلاسمای خود افراد جامعه تأمین کنیم تا اگر هم به موارد انتقال بیماری برخورد کردیم، بیماری بومی خودمان باشد و ما توانایی شناسایی آن را داشته باشیم.

فواید اهدای خون برای اهداکننده

اهدای منظم خون خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و سکته قلبی و همچنین سرطان را کاهش می‌دهد
اهدای خون یک چکآپ رایگان می‌باشد زیرا قبل از گرفتن خون، فرد مورد معاینه قرار می‌گیرد. در این صورت می‌تواند از وضعیت عمومی سلامتی خود و میزان برخی ترکیبات خون خود مانند گلبول‌های قرمز، پلاکت‌ها و پلاسما باخبر شود. همچنین اهدای مرتب خون باعث تجدید منظم خون می‌شود و به این ترتیب از ابتلا به برخی بیماری‌ها جلوگیری می‌شود. افرادی که دچار مشکل فشار خون هستند باید تحت نظر و صلاحدید پزشک اقدام به اهدای خون کنند. همچنین اهدای خون خطر ابتلا به دیابت نوع دو مربوط به کم تحرکی را کاهش می‌دهد. کم تحرکی باعث افزایش مقاومت سلول‌ها نسبت به انسولین می‌شود. اگر پزشک تشخیص اهدای خون دهد، این عمل می‌تواند برای پیشگیری از سکته مغزی نیز مناسب باشد.
از دیگر مزایای اهدای منظم خون این است که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و سکته قلبی را کاهش می‌دهد. همچنین افرادی که به طور مرتب خون می‌دهند کمتر در معرض سرطان و مرگ و میر ناشی از آن قرار می‌گیرند. در واقع تاثیر مثبت این کار بر عوارض منفی آن می‌چربد.

برخی از احکام خرید و فروش خون

حکم فروش خون برای مصارف غیر از خوردن

انتفاع به خون در غیر خوردن و بیع آن برای استفاده غیر خوردن جایز است. پس آنچه که متعارف شده از فروش خون به مریضها و غیر آنها، مانعی از آن نیست، تا چه رسد به اینکه بر آن مصالحه شود یا حق اختصاص منتقل شود، و نقل خون از بدن انسان به دیگری و گرفتن ثمن آن بعد از تعیین وزن آن با وسایل جدید، جایز است. و با جهل به آن مانعی از صلح بر آن نمی‌باشد. و احوط گرفتن مبلغی است برای تمکین بر گرفتن خون او مطلقا- نه در مقابل خون- و مادامی که ممکن است، احتیاط ترک نشود. [۳۴]
سوال: آیا فروش خون به کسی که از آن استفاده می‌کند، جایز است؟
جواب: فروش خون اگر به قصد عقلائی مشروع باشد، اشکال ندارد. [۳۵]

تزریق خون مسلمان و کافر به یکدیگر

مسأله: تزریق خون انسانی به انسان دیگر برای درمان بیماری یا جراحی یا نجات جان او جایز است، خواه خون مسلمان باشد یا کافر، مرد باشد یا زن. و خرید و فروش خون برای این منظور مانعی ندارد. [۳۶]

دریافت هزینه خون و جهالت در وزن آن

جایز است خون بدن انسانی را به بدن دیگری با آلات دیگری منتقل کنند و وزن آن با مقیاس‌هایی که دارند تعیین کنند، و ثمن آن را بگیرند و با جهالت به وزن جایز است به طور مصالحه انتقال دهند. و احوط آن است که پول را در مقابل اجازه نقل بگیرند، و این احتیاط چنانچه گذشت حتی الامکان ترک نشود. [۳۷]

دریافت حق الزحمه برای اهدای خون

خریدوفروش خون و یا اجزای آن، برای منافع حلال- مانند تزریق به بیمار- جایز است. ولی احتیاط آن است که مصالحه کنند یا آن که پول را در مقابل حق اختصاص یا در مقابل اجازۀ خون گرفتن دریافت کنند تا اشکالی در بین نباشد و این احتیاط حتّی الإمکان ترک نشود. [۳۸]

فروش خون به دشمنان

فروش خون و یا اجزای آن از قبیل پلاکت، سرم، پلاسما و ... به غیر مسلمانانی که با مسلمانان در حال جنگ هستند جایز نیست. [۳۹]

ضمان در خون گرفتن

هرگاه خون گیرنده در هنگام خون گرفتن، از حد معمول و یا مقداری که اجازه داشته است، تعدی کند و به شخصی که از او خون گرفته می‌شود، ضرری وارد شود، هرچند قصد ضرر رساندن هم نداشته باشد، ضامن است. [۴۰]
هرگاه خون گیرنده در هنگام خون گرفتن، از حد معمول و یا مقداری که اجازه داشته است، تجاوز نکند و اتفاقاً به شخصی که از او خون گرفته می‌شود، ضرر وارد شود، ضامن است مگر اینکه شرط عدم ضمان کرده باشد. [۴۱]
در صورت بالا اگر خون گیرنده بداند که به شخص ضرر می‌رسد، اقوی این است که ضامن است مگر این که شخص خون دهنده، او را تبرئه کند. [۴۲]

علم تزریق کننده به سلامت خون

تزریق کننده خون باید به سلامت خونی که می‌خواهد تزریق کند، علم داشته باشد و در صورتی که نسبت به سلامت خون شک داشته باشد حق ندارد تزریق کند- مگر در صورتی که به دلیل عدم دسترسی و یا وخامت حال بیمار، مجبور به تزریق مستقیم خون باشد-. [۴۳]
منظور از علم داشتن به سلامت خون، بررسی مدارک ارسالی از سازمان انتقال خون و یا سایر مراجع صلاحیت دار می‌باشد.

تزریق خون ناسالم

هرگاه تزریق کننده بداند خونی را که تزریق می‌کند ناسالم است، جایز نیست این کار را انجام دهد. [۴۴]

تزریق خون در صورتی که سبب بیماری شود

در صورتی که تزریق خون سبب به وجود آمدن بیماری خاصی شود که باعث نقص عضو بیمار و یا منجر به مرگ او شود، تزریق کننده ضامن است و این در صورتی است که تزریق کننده امکان بررسی داشته ولی اگر مبادرت به انجام آزمایش و بررسی‌های لازم ننموده است علاوه بر ضمانت، کار حرامی هم انجام داده است. همچنین اگر فردی که مسئول بررسی سلامت خون است به هر دلیل، تعلل ورزیده و این تعلل موجب ضرر و زیان به بیمار گردد، ضامن خواهد بود. [۴۵]

استفاده از خون‌های وارداتی

سوال: استفاده از خون‌هایی که از کشورهای خارجی وارد می‌شود، یا استفاده از خون فردی که مسلمان نیست و یا از مال حرام مصرف می‌کند، چه وجهی دارد؟
جواب: با خون‌های دیگر فرق نمی‌کند و استفاده از آن، جهت درمان، بی اشکال است. [۴۶]

فروش خون و گرفتن هزینه

سؤال: بعضی از افراد برای کمک به درمان بیمارانی که نیاز به فرآورده‌های خونی یا اعضای بدن دارند، حاضرند خون یا مثلًا کلیه یا چشم خود را بفروشند، خرید و فروش این اعضا چه حکمی دارد؟
جواب: فروختن خون و کلیه در صورتی که خطری برای دهنده ایجاد نکند اشکالی ندارد؛ ولی بهتر آن است که پول را در مقابل اجازۀ برداشتن کلیه یا گرفتن خون بگیرند؛ ولی در مورد چشم مطلقاً جایز نیست. [۴۷]

سازمان انتقال خون و خرید و فروش خون

سؤال: با توجّه به اینکه خریدوفروش چیزهای نجس از جمله خون حرام است، چرا سازمان انتقال خون به خریدوفروش این فرآورده مبادرت می‌کند؟
جواب: خریدوفروش اشیای نجس در صورتی حرام است که فایدۀ حلالی نداشته باشد، و در حال حاضر که خون برای نجات جان بیماران مصرف می‌شود و دارای منافع حلالی است، خریدوفروش آن مانعی ندارد. [۴۸]

خرید خون از غیر مسلمان

سؤال: خرید خون و فرآورده‌های آن از غیر مسلمانان چه حکمی دارد؟ در صورتی که امکان خرید خون از کفار باشد آیا همچون خرید اجسادشان جهت تشریح، اولویّت دارد؟
جواب: از هر دو گروه می‌توان خون را خرید. [۴۹]

فروش خون به غیر مسلمان

سؤال: فروش خون و فرآورده‌های خونی که در کشورهای اسلامی تهیّه شده، به غیر مسلمانان چه حکمی دارد؟ آیا بین کفّار حربی و غیر حربی تفاوتی هست؟
جواب: به غیر کفّار حربی می‌توان فروخت، مشروط بر اینکه نیاز مسلمانان از طریق دیگر حل شود. [۵۰]

اهدای خون غیر مسلمان به مسلمان و مرد به زن

سؤال: اهدا و انتقال خون از غیر مسلمان به مسلمان، و از مرد به زن و بالعکس چه حکمی دارد؟
جواب: اشکالی ندارد، مگر اینکه بیم انتقال بیماری برود. [۵۱]

اهدای خون به همسر

سؤال: آیا انسان می‌تواند خون خود را به زوجه اش اهدا کند؟
جواب: اشکالی ندارد. [۵۲]

استفاده از پودر خون

استفاده دیگری که از خون می‌شود، به صورت پودر خون است که برای تغذیه طیور در مرغداری‌ها استفاده می‌شود. آیت الله مکارم شیرازی می‌فرماید: «گاهی در مرغداری‌ها پودر خون با غذای آنها مخلوط می‌کنند، به طوری که گوشت مرغ به واسطه آن می‌روید گوشت وتخم مرغ آن حرام نیست و رطوبتهای مرغ نجس نمی‌شود؛ ولی بهتر آن است که از چنین مرغ و تخم مرغ آن پرهیز شود.» [۵۳]

راهکارهای پیشگیری از این منکر

در مجموع مطالبی که گفته شد خرید و فروش خون برای خوردن یا امور غیر شرعی جایز نیست، و این یکی از منکراتی است که در جامعه می‌تواند بوسیله برخی از اشخاص انجام شود مثلا امروزه فرقه ضاله شیطان پرستی مبادرت به خوردن خون می‌کنند و اگر عده‌ای به آنان خون بفروشد جهت خوردن اشکال شرعی دارد یا موارد دیگری که استعمال حرام از خون می‌شود که برای رهایی از این منکر چند راهکار وجود دارد
۱. تقویت اعتقادات دینی و پایبندی به احکام شریعت و نهی کردن دیگران از انجام چنین منکر می‌تواند راه بسیار خوبی باشد برای کم رنگ شدن این منکر در جامعه
۲.نهادهای فرهنگی و شخصیت‌های مذهبی نیز با بیان و ارائه راهکارهایی مردم جامعه را از خرید و فروش خون در امور غیر شرعی باز دارند و به تبلیغ در این رابطه بپردازند.
۳. نهادهای اجرایی نیز باید از انجام چنین اعمال حرامی جلوگیری کنند و طبق قوانین با آنان برخورد کنند.
خرید و فروش خون برای انجام عمل‌های جراحی و نجات جان بیماران اشکالی ندارد و درهزینه‌ای نیز اگر دریافت شود به عنوان هزینه رفت و برگشت یا هزینه اهدایی و یا حتی حق الزحمه اشکالی ندارد و فقط باید موارد بهداشتی و شرعی آن رعایت شود و مثلا به دشمنان مسلمانان فروخته نشود یا از تزریق خون بیماری زا پرهیز شود.
تذکر
با توجه به اینکه خون دادن و حجامت کردن و رگ زدن(فصد) همه در مورد خارج کردن خون از بدن است و با در نظر گرفتن اینکه در گذشته خون دادن به شکل امروزی وجود نداشته است و خارج کردن خون بوسیله حجامت یا رگ زدن بوده است و در مورد آداب حجامت و رگ زدن در روایات اهل بیت علیهم السلام امور زیادی ذکر شده است از جمله وقت حجامت کردن، دعا هنگام حجامت، خوردن چه چیزهایی قبل از حجامت و بعد از حجامت و مکان گرفتن حجامت و ... وجود دارد، دانشمندان و پزشکانی که در زمینه گرفتن خون تخصص دارند با بررسی روایات حجامت و رگ زدن و تطبیق آن بر گرفتن خون مواردی را که مشترک است و در خون گرفتن نیز باید رعایت شود به صورت بخشنامه یا توصیه به مراکز اهدای خون گزارش دهند تا خون گرفتن به صورت سالم تر و دقیق تر طبق موازین شرعی رعایت شود.

منابع جهت مطالعه بیشتر

مقالات
۱.خرید و فروش خون، نویسنده: اسماعیلی، اسماعیل، http://mozooshenasi.ir
۲. داد وستد خون از منظر فقهای فریقین، مجله طلوع پاییز ۱۳۸۲، شماره ۷، http://www.hawzah.net
۳.خرید و فروش خون، زمانی قمشه‌ای، علی، کنگره بررسی مبانی فقهی حضرت امام خمینی «نقش زمان و مکان در اجتهاد»، http://www.imam-khomeini.ir
۴.بهره برداری از خون از دیدگاه امامیه با رویکردی بر آرای امام خمینی (ره)، آیت الله سیدمحمد موسوی بجنوردی، http://www.ettelaat.com
۵. خرید و فروش خون، آمنه اسفندیاری، بخش احکام اسلامی تبیان، http://www.nahadopa.ir

فهرست منابع

۱. قرآن
۲. انصاری، شیخ مرتضی، المکاسب، تبریز، چاپخانه اطلاعات، ۱۳۷۵ه. ق
۳. التنقیح الرائع لمختصر الشرائع، الفاضل المقداد، جمال الدین مقداد بن عبداللّه السیوری، مکتبه آیه اللّه المرعشی النجفی، الطبعه الاولی، ۱۴۰۴ (هـ . ق).
۴. تهرانی، سید محمد محسن حسینی، رساله طهارت انسان، انتشارات شهریار، قم - ایران، اول، ۱۴۲۵ ه‍ ق
۵. الحرانی، ابن شعبه ، تحف العقول،قم:جامعه مدرسین،1363.
۶. امام خمینی، سید روح الله. (۱۴۲۱ق) تحریرالوسیله تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)، چاپ و نشر عروج، چاپ اول.
۷. امام خمینی، سید روح الله، ا مکاسب محرمه، سماعیلیان، قم.
۸. امام خمینی، سید روح اللّه موسوی، توضیح المسائل (محشّٰی - امام خمینی)، دفتر انتشارات اسلامی، قم، هشتم، ۱۴۲۴ق؛
۹. امام خمینی، سید روح اللّه، توضیح المسائل، چاپ اول، ۱۴۲۶ق؛
۱۰. السیوری، مقدادبن عبدالله، کنز العرفان فی فقه القرآن، مرتضوی 1385
۱۱. شهید صدر. الفتاوی الواضحه. دارالبشیر. الطبعه الاولی.
۱۲. شیخ حر عاملی ، وسایل الشیعه، دار احیاء التراث العربی، بیروت.
۱۳. شیخ طوسی، الخلاف، انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، قم؛
۱۴. شیخ محمد حسن نجفی، جواهر الکلام، دار احیاء التراث العربی.
۱۵. شیرازی، ناصر مکارم، احکام پزشکی ، انتشارات مدرسه امام علی بن ابی طالب علیه السلام، قم - إیران، اول، ۱۴۲۹ ه‍ ق.
۱۶. صابونی، محمد علی، روائع البیان فی تفسیر آیات الاحکام، مؤسسه مناهل العرفان، بیروت.
۱۷. حائری، سید محمد مجاهد طباطبایی، کتاب المناهل، مؤسسه آل البیت علیهم السلام، قم - ایران، اول، ه‍ ق
۱۸. عاملی، سید جواد، مفتاح الکرامه فی شرح قواعد العلامه، آل البیت، قم.
۱۹. علامه حلی، نهایه الاحکام، اسماعیلیان، قم.
۲۰. فخر رازی، محمدبن عمر، التفسیر الکبیر، قاهره (بی تا.) ؛
۲۱. کاشانی، علم الهدی محمدبن محسن بن مرتضی، معادن الحکمه، انتشارات اسلامی، وابسته به جامعه مدرسین، قم.
۲۲. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی (ط - دار الحدیث)؛ دار الحدیث للطباعه و النشر، قم - ایران، اول، ۱۴۲۹ ه‍ ق
۲۳. گلپایگانی، سید محمد رضا، مجمع المسائل، دار القرآن الکریم، قم، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق.
۲۴. گیلانی، فومنی، محمد تقی بهجت، استفتاءات (بهجت)، دفتر حضرت آیه الله بهجت، قم - ایران، اول، ۱۴۲۸ ه‍ ق
۲۵. لنکرانی، محمد فاضل موحدی، احکام پزشکان و بیماران.
۲۶. لنگرودی، سید محمد مهدی مرتضوی، شرح عبدالصاحب علی المکاسب، مکتبه المفید، قم.
۲۷. مجله فقه اهل بیت علیهم السلام (فارسی)،
۲۸. موسوی خوانساری، احمد. (۱۳۵۵) جامع المدارک فی شرح المختصر النافع، مصحح علی اکبر غفاری، تهران: مکتبه الصدوق، چاپ دوم.
۲۹. المیرزا محمدعلی التوحیدی التبریزی، تقریر بحث السید أبوالقاسم الموسوی الخوئی، مصباح الفقاهه، نشر وجدانی و حاجیانی، الطبعه ۱۳۶۶ ـ ۱۳۷۱ (هـ . ش).
۳۰. نراقی، احمد بن محمد مهدی، مستند الشیعه، مؤسسه آل البیت لاحیاء التراث، مشهد.
۳۱. خبرگزاری جمهوری اسلامی.
۳۲. ویکی پدیا خون، fa.wikipedia.org/wiki.

پانویس

  1. . ویکی پدیا خون، fa.wikipedia.org/wiki.
  2. . تهرانی، سید محمد محسن حسینی، رساله طهارت انسان، ص 30 و 31.
  3. . فخر رازی، تفسیر کبیر، ذیل آیه.
  4. . مجله فقه اهل بیت علیهم السلام (فارسی)، ج 3، ص: 219
  5. . (سوره بقره)، آیه 173.
  6. . (مکاسب)، مرتضی انصاری، ص3 و 4؛ (خلاف) شیخ طوسی، ج3، ص184 و 185، (مستند الشیعه)، مولی احمد نراقی، ج2، ص331؛ (جواهر الکلام) شیخ محمد حسن نجفی، ج22، ص38، (مفتاح الکرامه)، سید محمد جواد حسینی عاملی، ج4، ص18؛ (المناهل)، سید محمد طباطبایی، ص274.
  7. . (تحف العقول)، ابن شعبه حرّانی، ص245.
  8. . (وسایل الشیعه) شیخ حر عاملی ج16، ص359،
  9. . کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی (ط - دار الحدیث)؛ ج 12، ص: 245.
  10. جامع المدارک ج۳، ص۲-۳ مصباح الفقاهه ج۱، ص۵۳-۵۶. الفتاوی الواضحه (صدر) ج۱، ص۳۳۲
  11. . توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 198 و 957؛ بهجت، محمد تقی، استفتاءات، ج 3، ص 156، سوال 3899؛ امام خمینی، سید روح اللّه، توضیح المسائل، ص 615، مسئله 2747؛ گلپایگانی، سید محمد رضا، مجمع المسائل، ج 2، ص 13.
  12. . (نهایه الاحکام)، علامه حلی، ج2، ص463.
  13. . (مکاسب)، شیخ انصاری، ص4؛ (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، مرتضوی لنگرودی، ج1، ص104. (التنقیح الرائع)، فاضل مقداد، ج5/1404.
  14. . (نهایه الأحکام)، علامه حلی، ج2، ص463. (مفتاح الکرامه)، ج4، ص20.
  15. . (تذکره الفقها)، علامه حلی، ج1، ص464.
  16. . مکاسب شیخ انصاری، ص4.
  17. . (مکاسب محرمه) امام خمینی، ج1، ص36؛ (روائع البیان فی تفسیر آیات الاحکام)، محمد علی صابونی، ج1، ص160.
  18. . (مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1، ص38؛ (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، سید محمد مهدی مرتضوی لنگرودی، ج1، ص104.
  19. . (کنز العرفان)، فاضل مقداد، ج2، ص300؛ (معادن الحکمه) ، علم الهدی محمدبن محسن بن مرتضی الکاشانی، ج1، ص151.
  20. . (مصباح الفقاهه)،آیه اللّه خویی، ج1، ص55.
  21. . (مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1، ص38.
  22. . (نهایه الأحکام)، علامه حلّی، ج2، ص463.
  23. . (مفتاح الکرامه) سید محمد جواد حسینی عاملی ج4، ص13.
  24. . (مکاسب محرمه)، امام خمینی، ج1، ص37.
  25. . (مکاسب)، شیخ انصاری، ص4.
  26. . (شرح عبدالصاحب علی المکاسب)، ج1، ص104.
  27. . (مصباح الفقاهه)، ج1، ص54.
  28. . (مکاسب محرمه)، ج1، ص38.
  29. . (خویی ۱۳۷۷ ج ۱: ص ۹۸)
  30. توضیح المسائل (امام خمینی)؛ ص: 615 و 616 مسئله 2747.
  31. . (خبرگزاری جمهوری اسلامی ۳۱ر۲ر۱۳۸۶)
  32. . (خبرگزاری جوان ۲۰ر۲ر۱۳۸۶).
  33. . (خبرگزاری جمهوری اسلامی ۱ر۳ر۱۳۸۶).
  34. . تحریر الوسیله - ترجمه؛ ج 4، ص: 477
  35. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)؛ ج 2، ص: 957
  36. توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)؛ ج 2، ص: 919
  37. توضیح المسائل (امام خمینی) ص616، مسأله 2748..
  38. لنکرانی، محمد فاضل موحدی، احکام پزشکان و بیماران (فاضل)؛ ص: 174
  39. همان،| ص175.
  40. همان، ص175.
  41. مان، ص175.
  42. همان، ص175.
  43. همان، ص: 176
  44. . همان، ص: 176
  45. . همان، ص: 177 .
  46. . گیلانی، فومنی، محمد تقی بهجت، استفتاءات (بهجت)، ج 3، ص: 156 و 157.
  47. . شیرازی، ناصر مکارم، احکام پزشکی (مکارم)، ص30،
  48. . همان، ص: 136
  49. . همان، ص: 136
  50. . همان، ص: 136
  51. . همان، ص: 136
  52. . همان، ص: 136 ،
  53. . توضیح المسائل مراجع، ج۱: ص ۱۴۱.