انکار عملی در مقابل منکرات: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «عنوان: انكار عملی در مقابل منكرات مجموعه ها: مقالات شناسه کتاب: ۲۲۵ ن...» ایجاد کرد) |
|||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | <div class="head1">انكار عملی در مقابل منكرات</div> | |
| − | + | نویسنده: واحد احیای سنت های حسنه<br/> | |
| − | + | ||
| − | نویسنده: | + | پیامبر خدا در سفارش به علی علیه السلام فرمود: «یا علی مُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْکَرِ بِیدِکَ فَاِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِکَ وَاِلاَّ فَلا تَلُومَنَّ اِلاَّ نَفْسَکَ؛ <ref>مستدرک الوسائل، ج ۱۲، ص ۱۹۲</ref>ای علی! با دست خود [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] کن. اگر نتوانستی با قلبت چنین کن. در غیر این صورت نباید کسی جز خودت را ملامت کنی.» |
| − | + | بالاترین مرتبه [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] برخورد عملی و مستقیم است که خود مراحل چندگانهای دارد و باید مورد توجه قرار گیرد. اگر از بین بردن منکر و یا وادار کردن به معروف با برخوردی ملایم و آرام ممکن باشد، برخورد شدید جایز نیست. معصومین علیهم السلام گاه با برخوردی ملایم به برطرف کردن عملی منکر اقدام میکردند و زمانی که چنین برخوردی را کافی نمیدیدند، برخوردی شدیدتر (نظیر کتک زدن با شلاق و امثال آن) میکردند، اگر این اقدامات نیز مؤثر نبود، با [[اجرای حدود]] الهی (گاه تا مرز کشتن گناهکار) به اصلاح جامعه میپرداختند. اگر اقامه دین خدا و از بین بردن منکرات شدتی بیش از این میطلبید، آن بزرگان به میدان جهاد میآمدند و شمشیر به دست میگرفتند، چنانچه سید الشهداعلیه السلام هدف از قیام خود را [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] معرفی کرد.<br/> | |
| − | + | امیر مؤمنان علی علیه السلام وارد بازار خرمافروشان شد، زنی را مشاهده کرد که گریه میکند و با مرد خرمافروشی بحث و جدل مینماید. حضرت علّت را پرسیدند. زن گفت:ای امیر مؤمنان! من از ا ین مرد خرما خریدهام ولی خرمای زیرین او مثل خرمای رویین که من دیدهام نیست. حضرت به مرد خرمافروش فرمود: پول این زن را پس بده، ولی مرد قبول نکرد. حضرت سه بار تکرار کرد، ولی باز هم فروشنده نپذیرفت. پس حضرت با شلاق خود او را کتک زد تا پول زن را پس داد. <ref>وسائل الشیعة، ج ۱۲، ص ۴۱۹</ref> | |
| − | + | البته برخورد عملی همیشه به کتک زدن و شمشیر به دست گرفتن نیست و نمونه زیر میتواند مصداق این مرتبه از امر و نهی باشد.<br/> | |
| − | + | در زمان ریاست جمهوری مقام معظم رهبری، ایشان سفری به زیمبابوه داشتند و طبق معمول توسط رئیس جمهور زیمبابوه به مهمانی رسمی شام دعوت شدند، بعد از آنکه به معظم له اطلاع داده شد که سر میز شام مشروبات الکلی وجود دارد، ایشان پیغام دادند که ما در این مهمانی شرکت نمیکنیم، مگر اینکه مشروبات الکلی جمع شود. آنان گفتند: ما به شما کاری نداریم و به شما تعارف نمیکنیم، ولی ایشان فرمودند ما سر سفره شامی که در آن مشروبات الکلی باشد حاضر نمیشویم، چون شرعاً حرام است. آنان حاضر نشدند که مشروبات را جمع کنند، معظم له هم در آن میهمانی شام شرکت نکردند. غربیها در رسانهها منعکس کردند که رئیس جمهور ایران بر خلاف آنچه که در پروتکلهای تشریفاتی جهان مرسوم است، در میهمانی شام حاضر نشد. آنها خوشحال بودند که از این خبر سوء استفادهها خواهند کرد، ولی انتشار این خبر در جهان اسلام موجب تقویت آرمان نظام اسلامی شد و به نفع جمهوری اسلامی ایران تمام شد. <ref>پرتوی از خورشید، علی شیرازی، ص ۱۸۷، به نقل از دکتر علی اکبر ولایتی</ref> | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره ۸۳. | منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره ۸۳. | ||
| + | |||
| + | == پانویس == | ||
| + | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} | ||
| + | <div class="hold"> | ||
| + | <div class="return">بازگشت به [[مقالات]] </div> | ||
| + | </div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۰۱
نویسنده: واحد احیای سنت های حسنه
پیامبر خدا در سفارش به علی علیه السلام فرمود: «یا علی مُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْکَرِ بِیدِکَ فَاِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِکَ وَاِلاَّ فَلا تَلُومَنَّ اِلاَّ نَفْسَکَ؛ [۱]ای علی! با دست خود امر به معروف و نهی از منکر کن. اگر نتوانستی با قلبت چنین کن. در غیر این صورت نباید کسی جز خودت را ملامت کنی.»
بالاترین مرتبه امر به معروف و نهی از منکر برخورد عملی و مستقیم است که خود مراحل چندگانهای دارد و باید مورد توجه قرار گیرد. اگر از بین بردن منکر و یا وادار کردن به معروف با برخوردی ملایم و آرام ممکن باشد، برخورد شدید جایز نیست. معصومین علیهم السلام گاه با برخوردی ملایم به برطرف کردن عملی منکر اقدام میکردند و زمانی که چنین برخوردی را کافی نمیدیدند، برخوردی شدیدتر (نظیر کتک زدن با شلاق و امثال آن) میکردند، اگر این اقدامات نیز مؤثر نبود، با اجرای حدود الهی (گاه تا مرز کشتن گناهکار) به اصلاح جامعه میپرداختند. اگر اقامه دین خدا و از بین بردن منکرات شدتی بیش از این میطلبید، آن بزرگان به میدان جهاد میآمدند و شمشیر به دست میگرفتند، چنانچه سید الشهداعلیه السلام هدف از قیام خود را امر به معروف و نهی از منکر معرفی کرد.
امیر مؤمنان علی علیه السلام وارد بازار خرمافروشان شد، زنی را مشاهده کرد که گریه میکند و با مرد خرمافروشی بحث و جدل مینماید. حضرت علّت را پرسیدند. زن گفت:ای امیر مؤمنان! من از ا ین مرد خرما خریدهام ولی خرمای زیرین او مثل خرمای رویین که من دیدهام نیست. حضرت به مرد خرمافروش فرمود: پول این زن را پس بده، ولی مرد قبول نکرد. حضرت سه بار تکرار کرد، ولی باز هم فروشنده نپذیرفت. پس حضرت با شلاق خود او را کتک زد تا پول زن را پس داد. [۲]
البته برخورد عملی همیشه به کتک زدن و شمشیر به دست گرفتن نیست و نمونه زیر میتواند مصداق این مرتبه از امر و نهی باشد.
در زمان ریاست جمهوری مقام معظم رهبری، ایشان سفری به زیمبابوه داشتند و طبق معمول توسط رئیس جمهور زیمبابوه به مهمانی رسمی شام دعوت شدند، بعد از آنکه به معظم له اطلاع داده شد که سر میز شام مشروبات الکلی وجود دارد، ایشان پیغام دادند که ما در این مهمانی شرکت نمیکنیم، مگر اینکه مشروبات الکلی جمع شود. آنان گفتند: ما به شما کاری نداریم و به شما تعارف نمیکنیم، ولی ایشان فرمودند ما سر سفره شامی که در آن مشروبات الکلی باشد حاضر نمیشویم، چون شرعاً حرام است. آنان حاضر نشدند که مشروبات را جمع کنند، معظم له هم در آن میهمانی شام شرکت نکردند. غربیها در رسانهها منعکس کردند که رئیس جمهور ایران بر خلاف آنچه که در پروتکلهای تشریفاتی جهان مرسوم است، در میهمانی شام حاضر نشد. آنها خوشحال بودند که از این خبر سوء استفادهها خواهند کرد، ولی انتشار این خبر در جهان اسلام موجب تقویت آرمان نظام اسلامی شد و به نفع جمهوری اسلامی ایران تمام شد. [۳]
منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره ۸۳.
