فرهنگ مصادیق:نشانه های منافقان از منظر قرآن کریم: تفاوت بین نسخه‌ها

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
(اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام)
سطر ۱: سطر ۱:
<div class="head1"> نشانه های منافقان از منظر قرآن کریم </div>
+
<div class="head1"> نشانه‌های منافقان از منظر قرآن کریم </div>
پدیدهٔ نفاق از خطرناک ترین پدیده ها به شمار می آید؛ چرا که فرد منافق با نقاب دوستی ظاهر می گردد و با همین ظاهر آراسته و خیر خواهانه، زهر کینهٔ خویش را بر پیکر امت اسلامی وارد می سازد.<br/>
+
پدیدهٔ نفاق از خطرناک‌ترین پدیده‌ها به شمار می‌آید؛ چرا که فرد منافق با نقاب دوستی ظاهر می‌گردد و با همین ظاهر آراسته و خیر خواهانه، زهر کینهٔ خویش را بر پیکر امت اسلامی وارد می‌سازد.<br/>
  
 
در خطرناک بودن این پدیده همین بس که پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله وسلم) بیشتر از آنکه از خطر کفار برای امت خویش نگران باشند، از خطر منافق نگران بودند، چنانکه در این زمینه چنین فرمودند:<br/>
 
در خطرناک بودن این پدیده همین بس که پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله وسلم) بیشتر از آنکه از خطر کفار برای امت خویش نگران باشند، از خطر منافق نگران بودند، چنانکه در این زمینه چنین فرمودند:<br/>
سطر ۸: سطر ۸:
 
بر امتم از مؤمن و مشرک هراسی ندارم، بلکه هراس من از منافقی است که درونی دو چهره، و زبانی عالمانه دارد، گفتارش دلپسند و رفتارش زشت و ناپسند است.<br/>
 
بر امتم از مؤمن و مشرک هراسی ندارم، بلکه هراس من از منافقی است که درونی دو چهره، و زبانی عالمانه دارد، گفتارش دلپسند و رفتارش زشت و ناپسند است.<br/>
  
خداوند متعال در سوره توبه اوصاف منافقان را اینگونه بیان می فرماید:<br/>
+
خداوند متعال در سوره توبه اوصاف منافقان را اینگونه بیان می‌فرماید:<br/>
  
 
«الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنْکَرِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ یَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنافِقِینَ هُمُ الْفاسِقُونَ»<ref>توبه، 67.</ref>
 
«الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنْکَرِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ یَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنافِقِینَ هُمُ الْفاسِقُونَ»<ref>توبه، 67.</ref>
  
۱ -  آنها مردم را به «منکرات» تشویق، می کنند: (یَأْمُرُونَ بِالْمُنْکَرِ).<br/>
+
۱ -  آنها مردم را به «منکرات» تشویق، می‌کنند: (یَأْمُرُونَ بِالْمُنْکَرِ).<br/>
  
۲ -  از «نیکی ها» باز می دارند (وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ).<br/>
+
۲ -  از «نیکی‌ها» باز می‌دارند (وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ).<br/>
  
۳ -  آنها دست دهنده ندارند، بلکه «دستهای شان را می بندند»، نه در راه خدا [[انفاق]] می کنند، نه به کمک محرومان می شتابند و نه خویشاوند و آشنا از کمک مالی آنها بهره می گیرند (وَ یَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ).<br/>
+
۳ -  آنها دست دهنده ندارند، بلکه «دستهای شان را می‌بندند»، نه در راه خدا [[انفاق]] می‌کنند، نه به کمک محرومان می‌شتابند و نه خویشاوند و آشنا از کمک مالی آنها بهره می‌گیرند (وَ یَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ).<br/>
  
آنها (منافقان) چون ایمان به آخرت و نتائج و پاداش «انفاق» ندارند، در بذل اموال سخت بخیلند، هر چند آنها برای رسیدن به اغراض شوم خود، اموال فراوانی خرج می کنند و یا به عنوان ریاکاری بذل و بخششی دارند، اما هرگز از روی اخلاص و برای خدا دست به چنین کاری نمی زنند.<br/>
+
آنها (منافقان) چون ایمان به آخرت و نتائج و پاداش «انفاق» ندارند، در بذل اموال سخت بخیلند، هر چند آنها برای رسیدن به اغراض شوم خود، اموال فراوانی خرج می‌کنند و یا به عنوان ریاکاری بذل و بخششی دارند، اما هرگز از روی اخلاص و برای خدا دست به چنین کاری نمی‌زنند.<br/>
  
۴ -  تمام اعمال و گفتار و رفتارشان نشان می دهد که «آنها خدا را فراموش کرده اند» و نیز وضع زندگی آنها نشان می دهد که «خدا هم آنها را از برکات و توفیقات و مواهب خود فراموش نموده» یعنی با آنها معامله فراموشی کرده است و آثار این دو فراموشی در تمام زندگی آنان آشکار است (نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ).<br/>
+
۴ -  تمام اعمال و گفتار و رفتارشان نشان می‌دهد که «آنها خدا را فراموش کرده‌اند» و نیز وضع زندگی آنها نشان می‌دهد که «خدا هم آنها را از برکات و توفیقات و مواهب خود فراموش نموده» یعنی با آنها معامله فراموشی کرده است و آثار این دو فراموشی در تمام زندگی آنان آشکار است (نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ).<br/>
  
بدیهی است نسبت «نسیان» به خدا به معنی فراموشی واقعی نیست، بلکه کنایه از این است که با آنها معامله شخص فراموشکار می کند، یعنی هیچگونه سهمی از رحمت و توفیق خود برای آنها قائل نمی شود.<br/>
+
بدیهی است نسبت «نسیان» به خدا به معنی فراموشی واقعی نیست، بلکه کنایه از این است که با آنها معامله شخص فراموشکار می‌کند، یعنی هیچگونه سهمی از رحمت و توفیق خود برای آنها قائل نمی‌شود.<br/>
  
 
۵ -  منافقان فاسقند و بیرون از دائره اطاعت فرمان خدا (إِنَّ الْمُنافِقِینَ هُمُ الْفاسِقُونَ).<ref>تفسیر نمونه، ج 8، ص 31 - 30.</ref>
 
۵ -  منافقان فاسقند و بیرون از دائره اطاعت فرمان خدا (إِنَّ الْمُنافِقِینَ هُمُ الْفاسِقُونَ).<ref>تفسیر نمونه، ج 8، ص 31 - 30.</ref>

نسخهٔ ‏۱۴ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۴۳

نشانه‌های منافقان از منظر قرآن کریم

پدیدهٔ نفاق از خطرناک‌ترین پدیده‌ها به شمار می‌آید؛ چرا که فرد منافق با نقاب دوستی ظاهر می‌گردد و با همین ظاهر آراسته و خیر خواهانه، زهر کینهٔ خویش را بر پیکر امت اسلامی وارد می‌سازد.

در خطرناک بودن این پدیده همین بس که پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله وسلم) بیشتر از آنکه از خطر کفار برای امت خویش نگران باشند، از خطر منافق نگران بودند، چنانکه در این زمینه چنین فرمودند:

«إِنِّی لَا أَخَافُ عَلَی أُمَّتِی مُؤْمِناً وَ لَا مُشْرِکاً... وَ لَکِنِّی أَخَافُ عَلَیْکُمْ کُلَّ مُنَافِقِ الْجَنَانِ - عَالِمِ اللِّسَانِ- یَقُولُ مَا تَعْرِفُونَ وَ یَفْعَلُ مَا تُنْکِرُونَ.»[۱]

بر امتم از مؤمن و مشرک هراسی ندارم، بلکه هراس من از منافقی است که درونی دو چهره، و زبانی عالمانه دارد، گفتارش دلپسند و رفتارش زشت و ناپسند است.

خداوند متعال در سوره توبه اوصاف منافقان را اینگونه بیان می‌فرماید:

«الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنْکَرِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ یَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنافِقِینَ هُمُ الْفاسِقُونَ»[۲]

۱ - آنها مردم را به «منکرات» تشویق، می‌کنند: (یَأْمُرُونَ بِالْمُنْکَرِ).

۲ - از «نیکی‌ها» باز می‌دارند (وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ).

۳ - آنها دست دهنده ندارند، بلکه «دستهای شان را می‌بندند»، نه در راه خدا انفاق می‌کنند، نه به کمک محرومان می‌شتابند و نه خویشاوند و آشنا از کمک مالی آنها بهره می‌گیرند (وَ یَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ).

آنها (منافقان) چون ایمان به آخرت و نتائج و پاداش «انفاق» ندارند، در بذل اموال سخت بخیلند، هر چند آنها برای رسیدن به اغراض شوم خود، اموال فراوانی خرج می‌کنند و یا به عنوان ریاکاری بذل و بخششی دارند، اما هرگز از روی اخلاص و برای خدا دست به چنین کاری نمی‌زنند.

۴ - تمام اعمال و گفتار و رفتارشان نشان می‌دهد که «آنها خدا را فراموش کرده‌اند» و نیز وضع زندگی آنها نشان می‌دهد که «خدا هم آنها را از برکات و توفیقات و مواهب خود فراموش نموده» یعنی با آنها معامله فراموشی کرده است و آثار این دو فراموشی در تمام زندگی آنان آشکار است (نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ).

بدیهی است نسبت «نسیان» به خدا به معنی فراموشی واقعی نیست، بلکه کنایه از این است که با آنها معامله شخص فراموشکار می‌کند، یعنی هیچگونه سهمی از رحمت و توفیق خود برای آنها قائل نمی‌شود.

۵ - منافقان فاسقند و بیرون از دائره اطاعت فرمان خدا (إِنَّ الْمُنافِقِینَ هُمُ الْفاسِقُونَ).[۳]

پانویس

  1. نهج البلاغه (صبحی الصالح)، نامه 27، ص 385.
  2. توبه، 67.
  3. تفسیر نمونه، ج 8، ص 31 - 30.
منبع: وبلاگ قرآن و عترت - تاریخ برداشت: 94/11/17