فرهنگ مصادیق:اعتراف حقیقی به گناه: تفاوت بین نسخهها
جز (Fayzi صفحهٔ اعتراف حقیقی به گناه را به فرهنگ مصادیق:اعتراف حقیقی به گناه منتقل کرد) |
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
<div class="head1"> اعتراف حقیقی به گناه </div> | <div class="head1"> اعتراف حقیقی به گناه </div> | ||
| + | |||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
| + | الإمامُ علیٌّ علیه السلام: حُسنُ الاعْتِرافِ یَهدِمُ الاقْتِرافَ.<br/> | ||
| + | امام علی علیه السلام: اعتراف راستین، اثر گناه را نابود میکند.<ref>بحار الأنوار: 77/420/40.</ref><br/> | ||
| + | عنه علیه السلام: النَّدمُ اسْتِغْفارٌ ، الإقْرارُ اعْتِذارٌ ، الإنْکارُ إصْرارٌ.<br/> | ||
| + | امام علی علیه السلام: پشیمانی، استغفار است، اعتراف به گناه، پوزش خواهی است و انکار آن، پای فشردن بر گناه است.<ref>غرر الحکم: 178ـ180.</ref><br/> | ||
| + | عنه علیه السلام: المُقِـرُّ بالذّنـوبِ تائـبٌ.<br/> | ||
| + | امام علی علیه السلام: معترف به گناه، توبه کننده است.<ref>غرر الحکم: 1065.</ref><br/> | ||
| + | عنه علیه السلام: شافِعُ المُذنِبِ إقْرارُهُ ، و تَوبَتُهُ اعْتِذارُهُ.<br/> | ||
| + | امام علی علیه السلام: شفیع گنهکار ، همان اعتراف اوست [به گناهان ]و توبه او ، همان پوزش خواهی اوست.<ref>غرر الحکم: 5761 .</ref><br/> | ||
| + | عنه علیه السلام: عاصٍ یُقِرُّ بذَنبِهِ خَیرٌ مِن مُطیعٍ یَفتَخِرُ بعَملِهِ.<br/> | ||
| + | امام علی علیه السلام: گنهکاری که به گناه خویش اعتراف کند بهتر از فرمانبرداری است که به کار خویش ببالد.<ref>غرر الحکم: 6334.</ref><br/> | ||
| + | عنه علیه السلام: ما أخْلَقَ مَن عَرفَ ربَّهُ أن یَعْتَرِفَ بذَنبِهِ!.<br/> | ||
| + | امام علی علیه السلام: چه شایسته است کسی که پروردگار خویش را شناخته، به گناه خویش اعتراف کند.<ref>غرر الحکم: 9639.</ref><br/> | ||
| + | الإمامُ الباقرُ علیه السلام: و اللّهِ ، ما یَنْجو مِن الذَّنْبِ إلاّ مَن أقَرَّ بهِ.<br/> | ||
| + | امام باقر علیه السلام: به خدا سوگند تنها آن کس از گناه میرهد که به آن اعتراف کند.<ref>بحار الأنوار: 6/36/56.</ref><br/> | ||
| + | عنه علیه السلام: لا و اللّهِ ما أرادَ اللّهُ تَعالی مِن النّاسِ إلاّ خَصْلَتَینِ: أنْ یُقِرّوا لَهُ بالنِّعَمِ فیَزیدَهُم ، و بالذُّنوبِ فَیَغفِرَها لَهُم.<br/> | ||
| + | امام باقر علیه السلام: سوگند به خدا که خداوند متعال از مردم جز دو کار نخواسته است: به نعمتهای او اعتراف کنند تا آنان را نعمت فزونتر دهد و به گناهان اقرار ورزند تا گناهانشان را بیامرزد.<ref>الکافی: 2/426/2.</ref> | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس|colwidth=30em|۲}} | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} | ||
| − | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.hadithlib.com/rolls/view/1900100/%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%81-%D8%AD%D9%82%D9%8A%D9%82%D9%89-%D8%A8%D9%87-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 سایت کتابخانه احادیث شیعه] - تاریخ برداشت : 95/05/28 </span></div> | + | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.hadithlib.com/rolls/view/1900100/%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%81-%D8%AD%D9%82%D9%8A%D9%82%D9%89-%D8%A8%D9%87-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 سایت کتابخانه احادیث شیعه] - تاریخ برداشت: 95/05/28 </span></div> |
<div class="hold"> | <div class="hold"> | ||
<div class="return">بازگشت به [[اقرار به گناه نزد مردم]] </div> | <div class="return">بازگشت به [[اقرار به گناه نزد مردم]] </div> | ||
</div> | </div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۶
مقدمه
الإمامُ علیٌّ علیه السلام: حُسنُ الاعْتِرافِ یَهدِمُ الاقْتِرافَ.
امام علی علیه السلام: اعتراف راستین، اثر گناه را نابود میکند.[۱]
عنه علیه السلام: النَّدمُ اسْتِغْفارٌ ، الإقْرارُ اعْتِذارٌ ، الإنْکارُ إصْرارٌ.
امام علی علیه السلام: پشیمانی، استغفار است، اعتراف به گناه، پوزش خواهی است و انکار آن، پای فشردن بر گناه است.[۲]
عنه علیه السلام: المُقِـرُّ بالذّنـوبِ تائـبٌ.
امام علی علیه السلام: معترف به گناه، توبه کننده است.[۳]
عنه علیه السلام: شافِعُ المُذنِبِ إقْرارُهُ ، و تَوبَتُهُ اعْتِذارُهُ.
امام علی علیه السلام: شفیع گنهکار ، همان اعتراف اوست [به گناهان ]و توبه او ، همان پوزش خواهی اوست.[۴]
عنه علیه السلام: عاصٍ یُقِرُّ بذَنبِهِ خَیرٌ مِن مُطیعٍ یَفتَخِرُ بعَملِهِ.
امام علی علیه السلام: گنهکاری که به گناه خویش اعتراف کند بهتر از فرمانبرداری است که به کار خویش ببالد.[۵]
عنه علیه السلام: ما أخْلَقَ مَن عَرفَ ربَّهُ أن یَعْتَرِفَ بذَنبِهِ!.
امام علی علیه السلام: چه شایسته است کسی که پروردگار خویش را شناخته، به گناه خویش اعتراف کند.[۶]
الإمامُ الباقرُ علیه السلام: و اللّهِ ، ما یَنْجو مِن الذَّنْبِ إلاّ مَن أقَرَّ بهِ.
امام باقر علیه السلام: به خدا سوگند تنها آن کس از گناه میرهد که به آن اعتراف کند.[۷]
عنه علیه السلام: لا و اللّهِ ما أرادَ اللّهُ تَعالی مِن النّاسِ إلاّ خَصْلَتَینِ: أنْ یُقِرّوا لَهُ بالنِّعَمِ فیَزیدَهُم ، و بالذُّنوبِ فَیَغفِرَها لَهُم.
امام باقر علیه السلام: سوگند به خدا که خداوند متعال از مردم جز دو کار نخواسته است: به نعمتهای او اعتراف کنند تا آنان را نعمت فزونتر دهد و به گناهان اقرار ورزند تا گناهانشان را بیامرزد.[۸]
