فرهنگ مصادیق:بهداشت لباس (قرآن): تفاوت بین نسخهها
(←پانویس) |
|||
| سطر ۲: | سطر ۲: | ||
== ضرورت طهارت لباس == | == ضرورت طهارت لباس == | ||
| − | قرآن کریم در باب ضرورت پاک نگاه داشتن لباس و تطهیر آن از آلودگی میفرماید: «وثیابک فطهر» و لباست را پاک کن. (از امام صادق علیه السلام نقل شده است: «و ثیابک فطهر»، یعنی جامه خود را کوتاه کن تا به زمین کشیده نشود و آلوده نگردد. <ref>نور الثقلین، شیخ حویزی، ج۵، ص۴۵۳. | + | قرآن کریم در باب ضرورت پاک نگاه داشتن لباس و تطهیر آن از آلودگی میفرماید: «وثیابک فطهر» و لباست را پاک کن. (از امام صادق علیه السلام نقل شده است: «و ثیابک فطهر»، یعنی جامه خود را کوتاه کن تا به زمین کشیده نشود و آلوده نگردد. <ref>نور الثقلین، شیخ حویزی، ج۵، ص۴۵۳. </ref> <ref>مدثر/سوره۷۴، آیه۴. </ref> <ref>تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۲۵، ص۲۱۲.</ref><ref>تفسیر صافی، فیض کاشانی، ج۵، ص۲۴۵.</ref><ref>مجمع البیان، شیخ طبرسی، ج۱۰، ص۱۷۴.</ref><ref>الدر المنثور، سیوطی، ج۸، ص۳۲۵. </ref> |
== اصلاح عمل == | == اصلاح عمل == | ||
نسخهٔ ۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۴۰
محتویات
ضرورت طهارت لباس
قرآن کریم در باب ضرورت پاک نگاه داشتن لباس و تطهیر آن از آلودگی میفرماید: «وثیابک فطهر» و لباست را پاک کن. (از امام صادق علیه السلام نقل شده است: «و ثیابک فطهر»، یعنی جامه خود را کوتاه کن تا به زمین کشیده نشود و آلوده نگردد. [۱] [۲] [۳][۴][۵][۶]
اصلاح عمل
بعضی از مفسرین گفتهاند: این عبارت کنایه است از اصلاح عمل. و سخن این مفسر بی وجه نیست، برای اینکه عمل آدمی به منزله جامهای است برای جان آدمی که حامل عقائد او است، چون ظاهر، عنوان و معرف باطن است، و در کلام عرب بسیار دیده میشود که از طهارت باطن و صلاح عمل به طهارت جامه کنایه میآورند.
تزکیه نفس
بعضی گفتهاند: این تعبیر کنایه است از تزکیه نفس، و پاک نگه داشتن آن از لکههای گناهان و زشتیها، بعضی دیگر گفتهاند: مراد از پاک داشتن جامه کوتاه کردن آن است، تا از نجاست (های روی زمین) پاک بماند، چون وقتی دامن جامه بلند بود، به زمین میساید، و ایمن از آلوده شدن به نجاست نمیماند.
تطهیر از کفر و معاصی
بعضی دیگر گفتهاند: منظور از تطهیر جامه، پاک نگه داشتن همسران از کفر و معاصی است، چون قرآن کریم فرموده : «هن لباس لکم» - آنها لباس شما هستند. [۷]
پاک کردن جامه از نجاسات
و بعضی گفتهاند: منظور همان معنای ظاهری کلام، یعنی پاک کردن جامه از نجاسات برای نماز است. و اگر این معنا منظور باشد مناسب تر آن است که بگوییم : منظور از تکبیر برای پروردگار هم همان تکبیر نماز است، و در نتیجه دو آیه مورد بحث در صدد تشریع اصل نماز دوش به دوش و هم زمان با فرمان دعوت خواهد بود.
تشریع نمازهای واجب
ممکن است کسی ایراد کند - همچنان که کردهاند - که نزول این آیات در زمانی اتفاق افتاده که اصلا نماز واجب نشده بود؟ در پاسخ میگوییم : هر چند تشریع نمازهای واجب یومیه با این خصوصیاتی که امروز دارد در شب معراج اتفاق افتاده، و جمعا ده رکعت یعنی پنج تا دو رکعت بوده، و سپس هفت رکعت بر آن افزوده شده است، الا اینکه اصل نماز از همان اوائل بعثت تشریع شده بود، به شهادت اینکه در سوره علق اولین سورهای که نازل شده و نیز در سوره مزمل در باره آن سخن رفته است. و علاوه بر آن، روایات هم بر این معنا دلالت دارد.
تخلق به اخلاق حمیده
بعضی دیگر گفتهاند: مراد از تطهیر جامهها تخلق به اخلاق حمیده و ملکات فاضله است. [۸]
منبع
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «بهداشت لباس».
