فرهنگ مصادیق:کفاره شکستن نذر: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۷ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۴۱

سوال: کفاره شکستن نذر چه می‌باشد؟

امام خمینی (ره)

آزاد کردن یک بنده یا اطعام ۶۰ مسکین یا روزه گرفتن ۶۰ روز پشت سر هم که یک ماه و یک روز پشت هم و ما بقی آن را به تدریج می‌توان روزه گرفت. ^[۱]

آیت الله اراکی (ره)

کفاره عمل نکردن به نذر عمداً، یک بنده آزاد کند یا ۶۰ فقیر را سیر کند و یا دو ماه روزه بگیرد پشت سر هم.^[۲]

آیت الله بهجت (ره)

اگر از روی عمد به نذر خود عمل نکند، باید یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر نتواند ۳ روز روزه بگیرد.^[۳]

آیت الله تبریزی (ره)

اگر عمداً با نذر مخالفت کند باید کفاره مخالفت با قسم را بدهد.^[۴]

آیت الله خامنه‌ای (دام ظلّه)

کفاره نذر مثل کفاره قسم است.^[۵]

آیت الله خویی (ره)

اگر از روی عمد به نذر خود عمل نکند باید کفاره بدهد و کفاره آن همان کفاره حنث قسم است.^[۶]

آیت الله سیستانی (دام ظلّه)

اگر از روی اختیار با نذرش وفا نکند باید کفاره بدهد و کفاره آن مانند کفاره مخالفت با قسم است.^[۷]

آیت الله شبیری زنجانی (دام ظلّه)

اگر انسان از روی اختیار به نذر خود عمل نکند باید کفاره بدهد یعنی یک بنده آزاد کند یا به ۶۰ فقیر یک مد طعام دهد یا دو ماه پی در پی روزه بگیرد.^[۸]

آیت الله صافی گلپایگانی (دام ظلّه)

اگر انسان از روی اختیار به نذرش عمل نکند باید کفاره بدهد و احوط در کفاره نذر برای کسانی که عاجزند از آزاد کردن بنده، ۶۰ مسکین را اطعام کند و اگر عاجز بود جمع کند بین پوشاندن ۱۰ فقیر و دو ماه روزه پی در پی و با عجز از پوشاندن ده فقیر اکتفار به دو ماه روزه کند و دو ماه پی در پی یعنی یک ماه و یک روز پشت هم باشد و بقیه به فاصله اشکال ندارد.^[۹][۱۰]

آیت الله فاضل لنکرانی (ره)

اگر انسان از روی اختیار به نذر خود عمل نکند باید کفاره بدهد؛ یک بنده آزاد کند و یا به ۶۰ فقیر طعام دهد و یا دو ماه پشت سر هم روزه بگیرد که یک ماه و یک روز آن را پشت هم و ما بقی را با فاصله روزه بگیرد.^{[۱۱] [۱۲]}

آیت الله گلپایگانی (ره)

اگر انسان از روی اختیار به نذر خود عمل نکند باید کفاره بدهد یعنی یک بنده آزاد کند یا به ۶۰ فقیر طعام دهد یا دو ماه پی در پی روزه بگیرد ( که یک ماه و یک روز آن پشت هم باشد و جایز است مابقی با فاصله بگیرد.)^{[۱۳] [۱۴]}

آیت الله مکارم شیرازی (دام ظلّه)

اگر کسی از روی اختیار به نذر خود عمل نکند باید کفاره دهد یعنی یک بنده آزاد کند یا به ۶۰ فقیر طعام دهد یا دو ماه پی در پی روزه بگیرد.
احتیاط واجب آن است که ۳۱ روز آن پی در پی باشد.^[۱۵]

آیت الله وحید خراسانی (دام ظلّه)

اگر انسان از روی اختیار به نذر خود عمل نکند باید کفاره بده؛ یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا بپوشاند و اگر این‌ها را نتواند باید ۳ روز پی در پی روزه بگیرد.^[۱۶]

پانویس