فرهنگ مصادیق:می دانید چرا شراب حرام است؟: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۷ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۰۲

خوردن شراب

علاوه بر آیات و روایات امروزه از نظر علمی نیز مضرات مصرف مواد الکلی به اثبات رسیده است. دانشمندان به این واقعیت اعتراف داشته‌اند که از جمله آثار زیان بخش شراب، پیامد سویی است که روی مغز و عقل می‌گذارد و آن را از کار می‌اندازد. روشن است که با از بین رفتن عقل، پرده شرم و حیا دریده می‌شود. در نتیجه میدان به دست غرایز حیوانی می‌افتد. انسان به صورت حیوانی وحشی و لجام گسیخته درمی‌آید.
نوشابه‌های الکلی پس از استفاده سریعاً جذب خون می‌شود . خون در مسیر خود مغز را بی نصیب نمی‌گذارد، در نتیجه عمل سلسله اعصاب رو به ضعف می‌رود و خویشتن داری که ارادی و منشأ شرم و حیا در انسان و مانع از بروز کارهای زشت است، از دست می‌رود.
همانطور که امام رضا علیه السلام فرمودند: خدا شراب را بدان جهت حرام کرد که مایه فساد و بازداشتن عقل از درک حقایق و از بین بردن شرم و حیا است.
مشروبات الکلی به پنج دلیل از محرّمات شمرده می‌شود:

دلیل اول - کتاب (قرآن)

در قرآن کریم آیات فراوانی وجود دارد که حرمت مشروبات الکلی را به زبان کنایه و یا موردی بیان می‌کند، ولی ما به صریح‌ترین آنها می‌پردازیم:
۱ـ «انّما الخمر و المیسر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشیطان فاجتنبوه لعلکم تفلحون؛ ^[۱]
تحقیقاً شراب و انواع قمار و بت پرستی و یا سنگ‌هایی که برای قربانی نصب شده و چوبه‌های قرعه (برای کشف امور غیبی)، پلیدی از کارهای شیطان است، از آن دوری گزینید، شاید رستگار شوید.» ۲ـ «انما یرید الشّیطان ان یوقع بینکم العداوة و البغضاء فی الخمر و المیسر...؛ ^[۲] شیطان می‌خواهد کینه توزی و دشمنی را از طریق شراب و قمار در میان شما بیفکند و تضادهای داخلی را تشدید نماید و شما را از یاد خدا و نماز باز دارد، آیا باز هم دست از آن بر نمی‌دارید.» ۳ـ «یسئلونک عن الخمر و المیسر قل فیهما اثم کبیر و منافع للناس و اثمهما اکبر من نفعهما؛ ^[۳]
تو را از شراب و قمار می‌پرسند، بگو: در آن دو گناهی بزرگ است و سودهایی برای مردم و گناهشان از سودشان بیشتر است.» به اجماع فقهای شیعه و سنّی، شراب، نجس و حرمت آن محرز است. اکثر عالمان دینی مشروبات را حتی به نام دارو نیز تجویز نمی‌کنند، چرا که خداوند متعال شفایی در حرام قرار نداده است. تمام فقیهان اسلامی برای شراب خوار اجرای حد شرعی (هشتاد ضربه شلاق) را واجب نموده‌اند

دلیل دوم - احادیث نبوی و علوی (سنت)

در مجامع شیعه و سنّی، این حدیث معروف است که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ده گروه را لعنت کرده است که به گونه مستقیم یا غیر مستقیم در شراب سازی دخالت دارند: ۱ - کسی که درخت انگور را به نیت شراب غرس کند؛ ۲ - آن که بدین قصد از درخت تاک پاسداری نماید؛ ۳ - خریدار مشروبات؛ ۴ - فروشنده آن؛ ۵ - کسی که می‌نوشد؛ ۶ - کاسبی که از شراب فروشی پولی به دست می‌آورد؛ ۷ - فشار دهنده انگور به انگیزه ساختن شراب؛ ۸ - افرادی که مشروبات را حمل و نقل می‌کنند؛ ۹ - تحویل گیرنده آن؛ ۱۰ - ساقی یا کسی که شراب برای دیگری می‌برد. ^[۴]
در اسلام هیچ گناهی تا این حد نکوهیده نشده است. پیامبر (صلی الله علیه و آله) به حضرت علی (علیه السلام) فرمود: «اگر همه گناهان را در خانه‌ای جمع کنند، کلید آن شراب است.»^[۵]
امام علی (علیه السلام) می‌فرماید: «خداوند شراب و می‌گساری را برای سلامت عقل حرام کرده است.» ^[۶]
امام صادق (علیه السلام) نیز فرمود: «اگر کسی دخترش را به شراب خوار بدهد مانند این است که او را در آتش انداخته است.» ^[۷]
نوشاب‌ه‌های الکلی پس از استفاده سریعاً جذب خون می‌شود . خون در مسیر خود مغز را بی نصیب نمی‌گذارد، در نتیجه عمل سلسله اعصاب رو به ضعف می‌رود و خویشتن داری که ارادی و منشأ شرم و حیا در انسان و مانع از بروز کارهای زشت است، از دست می‌رود

دلیل سوم - عقل

برخی از عقلای جهان به خصوص پزشکان متعهد بر اساس موازین عقلی و علمی و بلکه مشاهدات حسی معتقدند الکلِ مسکِر انسان را از حالت عادی خارج می‌سازد و برای مدت زمانی او را در مستی و بی خبری نگه می‌دارد و در این حالت هرگونه عمل خطرناک و یا شرم آوری از وی امکان صدور می‌یابد.

دلیل چهارم - اجماع

به اجماع فقهای شیعه و سنّی، شراب، نجس و حرمت آن محرز است. اکثر عالمان دینی مشروبات را حتی به نام دارو نیز تجویز نمی‌کنند، چرا که خداوند متعال شفایی در حرام قرار نداده است. تمام فقیهان اسلامی برای شراب خوار اجرای حد شرعی (هشتاد ضربه شلاق) را واجب نموده‌اند.

دلیل پنجم - علوم طبیعی (علم پزشکی)

(منظور از علوم طبیعی، استنتاجاتی است که متفکران از آن دارند. هنگامی که علم خطرات و مضرّات شراب را کشف می‌کند، عقل حرمت آن را اعلام می‌دارد.)
از نظر علم پزشکی نیز حرمت شراب، محرز است، زیرا کتاب‌های متعددی درباره زیان‌های آن از سوی پزشکان دل سوز نوشته شده است.

فهرست منابع

tebyan.net

askdin.com

pasokhgoo.ir

پانویس