فرهنگ مصادیق:بانک احادیث موضوعی-اخلاص: تفاوت بین نسخهها
جز (Fayzi صفحهٔ بانک احادیث موضوعی-اخلاص را به فرهنگ مصادیق:بانک احادیث موضوعی-اخلاص منتقل کرد) |
|||
| سطر ۹: | سطر ۹: | ||
== حضرت محمد صلی الله علیه و آله == | == حضرت محمد صلی الله علیه و آله == | ||
اَوصانی رَبّی بِسَبعٍ: اَوصانی بِالاِخلاصِ فِی السِّرِّ وَ الْعَلانیَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنی و اُعْطیَ مَن حَرَمَنی و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنی و اَن یَکونَ صَمْتی فِکْرا وَ نَظَری عِبَرا؛<br /> | اَوصانی رَبّی بِسَبعٍ: اَوصانی بِالاِخلاصِ فِی السِّرِّ وَ الْعَلانیَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنی و اُعْطیَ مَن حَرَمَنی و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنی و اَن یَکونَ صَمْتی فِکْرا وَ نَظَری عِبَرا؛<br /> | ||
| − | پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشکار، گذشت از کسی که به من ظلم نموده، بخشش به کسی که مرا محروم کرده، رابطه با کسی که با من قطع رابطه کرده، و سکوتم همراه با [[تفکّر]] و نگاهم برای عبرت باشد.<ref>کنزالفوائد ج | + | پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشکار، گذشت از کسی که به من ظلم نموده، بخشش به کسی که مرا محروم کرده، رابطه با کسی که با من قطع رابطه کرده، و سکوتم همراه با [[تفکّر]] و نگاهم برای عبرت باشد.<ref>کنزالفوائد ج ۲، ص ۱۱</ref><br /> |
== امام علی علیه السلام == | == امام علی علیه السلام == | ||
فرض الله ... الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق؛<br /> | فرض الله ... الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق؛<br /> | ||
| − | خداوند [[روزه]] را واجب کرد تا به وسیله آن اخلاص خلق را بیازماید.<ref>نهج البلاغه(صبحی صالح) ص | + | خداوند [[روزه]] را واجب کرد تا به وسیله آن اخلاص خلق را بیازماید.<ref>نهج البلاغه(صبحی صالح) ص ۵۱۲، حکمت 252</ref><br /> |
== پا نویس == | == پا نویس == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۹
احادیث این بخش با توجه به منابع ذکر شده در نرم افزار "جامع الاحادیث نور" بازبینی و به روز شدهاند.
محتویات
حضرت زهرا سلام الله علیها
مَن اَصعَدَ اِلَی اللهِ خالِصَ عِبادَتِه اَهبَطَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ اِلَیهِ اَفضَلَ مَصلَحَتِه
کسی که عبادتهای خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد.[۱]
حضرت محمد صلی الله علیه و آله
اَوصانی رَبّی بِسَبعٍ: اَوصانی بِالاِخلاصِ فِی السِّرِّ وَ الْعَلانیَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنی و اُعْطیَ مَن حَرَمَنی و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنی و اَن یَکونَ صَمْتی فِکْرا وَ نَظَری عِبَرا؛
پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشکار، گذشت از کسی که به من ظلم نموده، بخشش به کسی که مرا محروم کرده، رابطه با کسی که با من قطع رابطه کرده، و سکوتم همراه با تفکّر و نگاهم برای عبرت باشد.[۲]
امام علی علیه السلام
فرض الله ... الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق؛
خداوند روزه را واجب کرد تا به وسیله آن اخلاص خلق را بیازماید.[۳]
