فرهنگ مصادیق معروف و منکر: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۶ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۲۲:۱۳

چراحضوردرمجلس گناه حرام است

مقدمه

در مراکز نظامی و صنعتی به خاطر پنهان داشتن اسرار جنگی و تاکتیکی، قسمتی از اراضی را منطقهٔ ممنوعه اعلام می‌دارند و گاهی به خاطر اهمیت مطلب، نه تنها ورود در منطقه، ممنوع می‌گردد، بلکه چه بسا نزدیکی به آن منطقه با خطر مرگ همراه می‌باشد، از این جهت برای مناطق ممنوعه، حریمی قائل می‌شوند و اطراف حریم را با سیم خاردار، محصور می‌سازند تا از این طریق، حتی از نزدیکی افراد مشکوک و یا مغرض به منطقه، جلوگیری نمایند. عین همین مطالب در معاصی الهی حکمفرما می‌باشد؛ گناهان بسان همان مناطق ممنوع می‌باشند که ورود به آن برای افراد حرام است، ولی خداوند بزرگ برای صیانت افراد از ارتکاب گناه، حریمی برای آن قائل شده است و آن، همان شرکت در مجالس گناه می‌باشد و شرکت در این مجالس به منزلهٔ شکستن «قرق» و نزدیکی به خود گناه تلقی می‌گردد، چنین فرد، در یک قدمی گناه قرار می‌گیرد و به همین زودی دست خود را به گناه آلوده می‌سازد و لذا در مراکز نظامی، اخطار می‌کنند که نه تنها ورود به منطقه ممنوع است، بلکه نزدیکی به آن نیز با خطر مرگ همراه می‌باشد. اسلام نیز می‌گوید: نه تنها خود را به گناه آلوده مکن، بلکه خود را در نزدیکی و آستانهٔ گناه قرار مده، که خواه ناخواه انسان را به گناه می‌کشد و در آیهٔ مورد بحث، یکی از نشانه‌های بندگان خدا را پرهیز از حضور در مجالس گناه اعلام می‌دارد. در قرآن مجید، در آیات متعددی از شرکت در مجالس گناه نهی شده است مانند: ۱. «وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَیْکُمْ فِی اَلْکِتٰابِ أَنْ إِذٰا سَمِعْتُمْ آیٰاتِ اَللّٰهِ یُکْفَرُ بِهٰا وَ یُسْتَهْزَأُ بِهٰا فَلاٰ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتّٰی یَخُوضُوا فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ إِنَّکُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اَللّٰهَ جٰامِعُ اَلْمُنٰافِقِینَ وَ اَلْکٰافِرِینَ فِی جَهَنَّمَ جَمِیعاً^[۱]؛ در کتاب بر شما نازل شده است که هر موقع بشنوید که آیات الهی را انکار و یا مسخره می‌کنند با آنان منشینید تا سخن دیگر را آغاز کنند وگرنه شما نیز مثل آنها خواهید بود، خداوند منافقان و کافران را در دوزخ گرد می‌آورد». ۲. «وَ إِذٰا رَأَیْتَ اَلَّذِینَ یَخُوضُونَ فِی آیٰاتِنٰا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰی یَخُوضُوا فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ^[۲]؛ هرگاه کسانی را دیدی [به بدگویی]در آیات ما فرورفته‌اند، از آنان روی برگردان تا در سخن دیگر وارد شوند». این آیات و نظایر آنها به جامعهٔ با ایمان هشدار می‌دهد که حضور در مجالس معصیت، هرچند به صورت تماشاگر باشد، خود حرام است و مایهٔ تقویت کفر و جرأت گنهکار به گناه و موجب لغزش خود انسان نیز می‌باشد. احادیث اسلامی به پیروی از قرآن با شدیدترین لحن از حضور در این مجالس جلوگیری کرده و به عنوان نمونه، احادیثی را یادآور می‌شویم. امام رضا علیه السّلام می‌فرماید: «المطّلع فی الشطرنج کالمطّلع فی النار^[۳]؛ ۱). نساء (۴) آیهٔ ۱۴۰. ۲). انعام (۶) آیهٔ ۶۸. ۳). وسائل الشیعه، باب ۱۰۳، حدیث ۴۲. نظر افکندن به بازی شطرنج بسان نگاه کردن به آتش است». امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: «اللاهی بها و الناظر إلیها فی حال ما یلهی بها، و السّلام علی اللاهی بها فی حالته تلک فی الإثم سواء ۱». امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: «لا تصحبوا أهل البدع و لا تجالسوهم فتکونوا عند الناس کواحد منهم. . . و قال رسول اللّه: المرء علی دین حلیله و قرینه^[۴]؛ با گروه بدعت گذار نشست و برخاست نکنید، مبادا بسان آنان شوید و پیامبر گرامی فرمود: انسان بر آیین دوست و مصاحب خویش است». امام صادق علیه السّلام فرمود: «لا ینبغی للمؤمن أن یجلس مجلسا یعص اللّه فیه و لا یقدر علی تغییره^[۵]؛ هرگز شایسته نیست که فرد با ایمانی در مجلسی بنشیند که در آن، خدا را نافرمانی می‌کنند و او قادر بر جلوگیری نیست». از آیهٔ مورد بحث، باید به خوبی پند بگیریم از مجالس شراب و قمار، رقص و عروسیهایی که با ساز و آواز همراه است و محافلی که در آن، پشت سر افراد بدگویی می‌شود و جشنهایی که با حرام آمیخته است، کاملا بپرهیزیم تا بتوانیم از بندگان صالح خدا باشیم. منبع:

http://www.imamalinet.net/fa/BookView.html?ItemID=45518&BookArticleID=161613

پا نویس