زندگی نامه شهید علی خلیلی: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۶ دی ۱۳۹۶، ساعت ۱۲:۵۱

زندگی نامه

(علی خلیلی در سال ۱۳۷۱ در استان تهران متولد شد و تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد.علی خلیلی از سنین نوجوانی با موسسه فرهنگی دینی بهشت آشنا شده و وارد این مجموعه ی فرهنگی شد. او که انگیزه و استعداد خوبی در انجام فعالیت‌های فرهنگی داشت خیلی زود به یکی از مربیان موفق این مجموعه تبدیل شد و پس از اخذ مدرک دیپلم وارد حوزه علمیه امام محمد باقر(ع) شد)

شام نیمه شعبان تصمیم می‌گیرد بعد از هیئت رفقای نوجوانش را از نارمک تا محله خاک سفید تهران بدرقه کند. شاید نگران بود. اضطراب اینکه نکند نیمه‌های شب برای هم هیئتی‌های کم سن و سالش خطرساز باشد. غیرتش اجازه نداد تنها راهیشان کند.

اما در میان راه متوقف شد. غیرتش به جوش آمد. عده‌ای خناس در حال آزار و اذیت دختر جوان بودند. دخترک وحشت زده استمداد می‌طلبید. تاب نیآورد. امر به معروف کرد. محل نگذاشتند. طاقت نیآورد. جلو رفت. جامه به دندان گرفتند و گریختند. دخترک دامنش آلوده نشد. اما لحظاتی بعد...قمه جاهلی و اب دیده دیوان و ددان، خون علی را بر زمین ریخت. ماه‌ها گذشت؛ تا در خلسه بهاری نوروز زهرائی سلام الله علیها، نام علی در قطعه آسمانی و بهشتی شهدای غیرت نقش ببندد.

علی پهلوان و خوش عیار ماه‌ها با بیماری دست و پنجه نرم کرد. طی این ایام آنقدر زخم زبان شنید که زخمهای جانکاهش را فراموش کرد. روزهای پایانی عمر کوتاهش نامه‌ای خطاب به رهبری نوشت تا تسکین و التیام زخم‌هایش باشد. زخم هائی که این روزهای آخر نه بر جسم که روح و قلبش را جریحه دار کرده بود. وقتی که مذهبی‌های تسبیح به دست و جانماز آب کشیده او را نصیحت می‌کردند؛ " جوان مگر مملکت قانون ندارد تو چرا درگیر شدی؟... رهبر هم راضی نبود جانت را به خطر بیاندازی.... و الخ" و چه خوش گفت که از زاهدان خشک مجو پیچ تاب و عشق.

اماعلی جان داد چون نخواست و نمی‌توانست بی غیرت باشد. ابرو در هم کشید و جان بر کف نهاد چرا که دفاع از ناموس را فتوای اخلاق و حکم دین می‌دانست و خونش را نیز در راه دفاع از غیرت و مردانگی اهدا کرد.

• علی عزیز شهید غیرت است نه شهید امر به معروف.*

اهل ظاهر شاید در آن لحظه به بیش از تذکر لسانی فهم نمی‌کردند. اینکه به حکم امر به معروف اگر ضرر جانی داشت نباید خطر کرد. عافیت اندیشی فقط یک انسان را فدا نمی‌کند؛ غیرت را به خاک می‌کشد. ماجرا اینجا تذکر لسانی نبود. قصه دفاع از ناموس بود که تاب از علی ربود. خون علی از رگ غیرتش جاری شد تا روح بلند مردان با غیرت زنده بماند. رخ گلگونش راز ماندگاری قلندری و رستم صولتی است. با خونش حرفها زد؛ نقشی ماندگار...در طلب ما بی زبانان امت پروانه‌ایم/ سوختن از عرض مطلب پیش ما آسانتر است.

وصیت نامه

اعوذ با لله من الشیطان الرجیم ، بسم الله الرحمن الرحیم ، الحمد الله رب العالمین با سلام و درود به پیشگاه معظم تمامی شهدای فی سبیل الله ، مخصوصاً شهدای جنگ تحمیلی و با سلام ودرود بر تمامی خانواده‌های مقاوم و صبور وایثار گر شهدای عزیز انقلاب که به حق، وارثان خون شهدا هستند، و با سلام ودرود بر شما معلمین که به حق راهتان راه پیامبران است .و سلام درود بر شما تمامی مردم مسلمان و مخلص وقهرمان پرور ایران اسلامی. هدف من از نوشتن این وصیت نامه این نیست که چون دارم به جبهه می‌روم باید وصیت نامه بنویسم بلکه از آن جهت که بنا به سفارشات پیغمبر اکرم (ص) هر فرد مسلمان وظیفه دارد که وصیت نامه بنویسد ، من هم چند جمله به یاری الله برایتان ای زندگانی خاکی می‌نویسم . هدف من از رفتم به جبهه احساس مسئولیت است و چون در این برهه از زمان که اسلام در محاصره مشرکین است و هدف سران مشرک از جمله ابو سفیان (ریگان) ، و ابو لهب‌ها ( صدام و دیگران) نابود ی اسلام و ریشه کن کردن آن از کل جهان است، هر فردی که دم از مسلمانی می‌زند و ظیفه شر عی دارد که علیه مشرکین زمانه قیام کند. برادران و خواهران، پدران ومادران عزیز، دنیا بازیچه‌ای بیش نیست، مبادا سر گرم آن شوید و از خداوند و قیامت غافل بمانید. بروید به دنبال تو شه و زاد آخرت، اعمال نیک انجام دهید و بر دیگران منت مگذارید .