الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | <h2 class="headsrc"> | + | <h2 class="headsrc">پرداخت رشوه </h2> |
| − | مفهوم | + | مفهوم رشوه<br /> |
| − | + | واژه رشوه از ماده رشا و به معنای ریسمان است. تناسب رشوه با ریسمان هم از این جهت است که به وسیله ریسمان آب از چاه بیرون میآید و به وسیله رشوه برای خواستهها چاره جویی میشود.<br /> | |
| − | + | در کتاب المعجم الوسیط رشوه را معنا کرده به (ما یعطی لقضا مصلحه او ما یعطی لاحقاق باطل او ابطال حق) یعنی آنچه که به خاطر مصلحتی یا حق نمایاندن باطلی و باطل نمودن حقی داده میشود. در کتاب تاج العروس نیز معنا کرده است به آنچه شخص به حاکم یا غیر حاکم میدهد تا به سود او حکم کند یا او را به آنچه میخواهد وادار کند.<br /> | |
| − | + | در اصطلاح نیز معنای رشوه با معنای لغوی آن تفاوت چندانی نمیکند و آن هر چیزی است که به قاضی و کارگزاران دولت در مقابل انجام کار موظف که از انجام آن استنکاف میورزند و یا در مقابل ابطال حق و احیای باطل و یا حتی برای قضاوت صحیح پرداخت شود در اصطلاح به آن رشوه میگویند. با توجه به این معنا شهید ثانی در کتاب روضه البهیه میفرماید رشوه آن است که قاضی مالی را از طرفین دعوا یا یکی از آن دو یا از فرد ثالثی بگیرد تا حکم صادر کند یا راهگشای حکم شود یعنی قاضی یکی از دو طرف را راهنمایی کند تا به پیروزی برسد، در این باره تفاوتی نمیکند که در مقابل گرفتن مال به حق حکم کند یا به باطل.<br /> | |
| − | + | [[پرداخت رشوه |<big>'''ادامه مطلب'''</big>]] | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | [[ | + | |
نسخهٔ ۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۵۲
پرداخت رشوه
مفهوم رشوه
واژه رشوه از ماده رشا و به معنای ریسمان است. تناسب رشوه با ریسمان هم از این جهت است که به وسیله ریسمان آب از چاه بیرون میآید و به وسیله رشوه برای خواستهها چاره جویی میشود.
در کتاب المعجم الوسیط رشوه را معنا کرده به (ما یعطی لقضا مصلحه او ما یعطی لاحقاق باطل او ابطال حق) یعنی آنچه که به خاطر مصلحتی یا حق نمایاندن باطلی و باطل نمودن حقی داده میشود. در کتاب تاج العروس نیز معنا کرده است به آنچه شخص به حاکم یا غیر حاکم میدهد تا به سود او حکم کند یا او را به آنچه میخواهد وادار کند.
در اصطلاح نیز معنای رشوه با معنای لغوی آن تفاوت چندانی نمیکند و آن هر چیزی است که به قاضی و کارگزاران دولت در مقابل انجام کار موظف که از انجام آن استنکاف میورزند و یا در مقابل ابطال حق و احیای باطل و یا حتی برای قضاوت صحیح پرداخت شود در اصطلاح به آن رشوه میگویند. با توجه به این معنا شهید ثانی در کتاب روضه البهیه میفرماید رشوه آن است که قاضی مالی را از طرفین دعوا یا یکی از آن دو یا از فرد ثالثی بگیرد تا حکم صادر کند یا راهگشای حکم شود یعنی قاضی یکی از دو طرف را راهنمایی کند تا به پیروزی برسد، در این باره تفاوتی نمیکند که در مقابل گرفتن مال به حق حکم کند یا به باطل.
ادامه مطلب
