فرهنگ مصادیق:غرامت - ویکی فقه: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۲۱: | سطر ۲۱: | ||
<div class="hold"> | <div class="hold"> | ||
| − | <div class="return">بازگشت به [[جبران اتلاف اموال مردم]] </div> | + | <div class="return">بازگشت به [[جبران اتلاف اموال مردم]] - [[پرداخت غرامت]] </div> |
</div> | </div> | ||
نسخهٔ ۵ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۴۲
مقدمه
غرامت (تاوان) از غُرم به معنای دین، عبارت است از آنچه بابت جبران خسارت داده می شود. به مدیون و بدهکار «غریم» گویند. واژه غریم بر طلبکار نیزاطلاق می شود[۱].
معنای غرامت
برخی لغویان آنچه را که از ناحیه جنایت یا خیانت بر عهده انسان می آید، از مفهوم غرامت خارج دانسته اند[۲][۳].
احکام مرتبط
لیکن در کلمات فقها غرامت در مطلق جبران خسارت به کار رفته است؛ خواه سبب آن خیانت یا جنایت باشد یا چیزی دیگر.
از احکام آن در بسیاری از ابواب فقهی؛ اعم از عبادات، عقود و احکام سخن گفته اند.
در غرامت و ضمان
در موارد ثبوت ضمان ، غرامت ثابت است. بنابر این، هر عملِ ضمان آوری موجب ثبوت غرامت بر انجام دهنده آن می شود؛ خواه سبب ضمان اختیاری باشد، مانند عقد ضمان و یا قهری، مانند اتلاف مال دیگری و یا کوتاهی در رساندن حقوق شرعی، همچون زکات و خمس به مستحقان آن و در نتیجه از بین رفتن آن، و یا جنایت و آسیب رساندن به دیگری، یا کوتاهی در حفظ امانت و یا خیانت در امانت ، مانند کسی که در مال امانی تصرف بیجا کرده است.
منبع
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۵، ص۵۳۹، برگرفته از مقاله«غرامت».
