الگو:مقاله پیشنهادی: تفاوت بین نسخه‌ها

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
[[پرونده:نمر باقر النمر.jpg|120px|left]]
+
اشاره
'''[[نمر باقر النمر|نَمِر باقر النَمِر]]''' <small>(زاده ۱۳۳۸- شهادت: ۱۲ دی ماه ۱۳۹۴ش.)</small> مشهور به شیخ نمر، روحانی [[شیعه]] اهل [[عربستان]] و منتقد حکومت آل سعود که با حکم دادگاه اعدام شد.
+
امر به معروف و نهي از منكر از احكام ضروري اسلام است كه در نصوص ديني مورد تأكيد فراوان قرار گرفته است، ولي آيا اين حكم را به عنوان يك ‏فريضه "تعبّدي" بايد تلقي كرد كه "وجوب"، مراتب، و شرايط آن، به شكل "تأسيسي" از جانب شرع ‏ارائه شده است؟ و يا بايد آن را از "احكام عقلي" دانسته و نصوص ديني را "ارشاد" به حكم عقل به‏ حساب آورد؟
 
+
اين مقاله، در صدد ارائه مباني عقلاني اين فريضه بر آمده و آراء مختلف در اين زمينه را مورد بررسي قرار داده است. البته اگر "وجوب عقلي" امر به معروف و نهي از منكر پذيرفته شود، لوازم و پيامدهاي خاصي نيز خواهد داشت و بويژه در استنباط فروع، بايد به اين مبنا توجه كرد. مقاله كنوني فقط به اصل مسأله پرداخته، وآثار فقهي آن، به مجال ديگري واگذار شده است.
وی تحصیلات دینی خود را در [[ایران]] و [[سوریه]] تکمیل کرد و پس از بازگشت به عربستان  به امور دینی و اجتماعی پرداخت؛ از جمله: برپایی [[نماز جمعه]]، فعالیت در راستای دفاع از حقوق [[شیعیان]] عربستان، و برگزاری تجمعات سالروز [[تخریب بقیع]]. شیخ نمر خواهان برگزاری انتخابات آزاد و از بین رفتن سیاست‌های تبعیض آمیز نسبت به شیعیان بود و حکومت آل سعود را پیرو انگلیس می‌دانست. وی به علت این انتقادها بارها بازداشت شد.
+

نسخهٔ ‏۲۶ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۴۰

اشاره امر به معروف و نهي از منكر از احكام ضروري اسلام است كه در نصوص ديني مورد تأكيد فراوان قرار گرفته است، ولي آيا اين حكم را به عنوان يك ‏فريضه "تعبّدي" بايد تلقي كرد كه "وجوب"، مراتب، و شرايط آن، به شكل "تأسيسي" از جانب شرع ‏ارائه شده است؟ و يا بايد آن را از "احكام عقلي" دانسته و نصوص ديني را "ارشاد" به حكم عقل به‏ حساب آورد؟ اين مقاله، در صدد ارائه مباني عقلاني اين فريضه بر آمده و آراء مختلف در اين زمينه را مورد بررسي قرار داده است. البته اگر "وجوب عقلي" امر به معروف و نهي از منكر پذيرفته شود، لوازم و پيامدهاي خاصي نيز خواهد داشت و بويژه در استنباط فروع، بايد به اين مبنا توجه كرد. مقاله كنوني فقط به اصل مسأله پرداخته، وآثار فقهي آن، به مجال ديگري واگذار شده است.