فرهنگ مصادیق:نماز بر جنازه منافق: تفاوت بین نسخهها
جز (Golafshan صفحهٔ نماز بر جنازه منافق را به فرهنگ مصادیق:نماز بر جنازه منافق منتقل کرد) |
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح ارقام، اصلاح فاصلهٔ مجازی) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
<div class="head1">نماز بر جنازه منافق</div> | <div class="head1">نماز بر جنازه منافق</div> | ||
| − | امام جعفر صادق علیه السلام حکایت نموده است :<br/> | + | امام جعفر صادق علیه السلام حکایت نموده است:<br/> |
وقتی عبداللّه بن اءُبیّ بن سلول یکی از منافقین به هلاکت رسید، پیغمبر خدا صلّی اللّه علیه و آله به همراه بعضی از اصحاب خود بر جنازه او حاضر شدند و در مراسم دفن او شرکت نمودند.<br/> | وقتی عبداللّه بن اءُبیّ بن سلول یکی از منافقین به هلاکت رسید، پیغمبر خدا صلّی اللّه علیه و آله به همراه بعضی از اصحاب خود بر جنازه او حاضر شدند و در مراسم دفن او شرکت نمودند.<br/> | ||
| − | عمر بن خطّاب که در آن مراسم شرکت داشت لب به اعتراض گشود و گفت : یا رسول اللّه ! مگر خداوند تو را از حضور بر جنازه منافقین نهی نکرده است که بر قبر آنها حاضر نشوی ؟<br/> | + | عمر بن خطّاب که در آن مراسم شرکت داشت لب به اعتراض گشود و گفت: یا رسول اللّه! مگر خداوند تو را از حضور بر جنازه منافقین نهی نکرده است که بر قبر آنها حاضر نشوی ؟<br/> |
حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله سکوت نمود و پاسخی نفرمود؛ عُمَر اعتراض خود را تکرار کرد.<br/> | حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله سکوت نمود و پاسخی نفرمود؛ عُمَر اعتراض خود را تکرار کرد.<br/> | ||
| − | در این هنگام رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله در جواب اعتراض عمر، چنین اظهار داشت : وای بر حال تو! آیا خبر داری که من بر بالین قبر این منافق چنین دعا کردم :<br/> | + | در این هنگام رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله در جواب اعتراض عمر، چنین اظهار داشت: وای بر حال تو! آیا خبر داری که من بر بالین قبر این منافق چنین دعا کردم:<br/> |
((اللّهمّ احشُ جَوْفَهُ نارا، وَ امْلا قَبْرَهُ نارا، وَاءصِلْهُ نارا)).<br/> | ((اللّهمّ احشُ جَوْفَهُ نارا، وَ امْلا قَبْرَهُ نارا، وَاءصِلْهُ نارا)).<br/> | ||
یعنی ؛ خداوندا! درون - قبر - او را پر از آتش گردان و او را هم نشین با آتش قرار ده | یعنی ؛ خداوندا! درون - قبر - او را پر از آتش گردان و او را هم نشین با آتش قرار ده | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۱۸
امام جعفر صادق علیه السلام حکایت نموده است:
وقتی عبداللّه بن اءُبیّ بن سلول یکی از منافقین به هلاکت رسید، پیغمبر خدا صلّی اللّه علیه و آله به همراه بعضی از اصحاب خود بر جنازه او حاضر شدند و در مراسم دفن او شرکت نمودند.
عمر بن خطّاب که در آن مراسم شرکت داشت لب به اعتراض گشود و گفت: یا رسول اللّه! مگر خداوند تو را از حضور بر جنازه منافقین نهی نکرده است که بر قبر آنها حاضر نشوی ؟
حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله سکوت نمود و پاسخی نفرمود؛ عُمَر اعتراض خود را تکرار کرد.
در این هنگام رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله در جواب اعتراض عمر، چنین اظهار داشت: وای بر حال تو! آیا خبر داری که من بر بالین قبر این منافق چنین دعا کردم:
((اللّهمّ احشُ جَوْفَهُ نارا، وَ امْلا قَبْرَهُ نارا، وَاءصِلْهُ نارا)).
یعنی ؛ خداوندا! درون - قبر - او را پر از آتش گردان و او را هم نشین با آتش قرار ده
