فرهنگ مصادیق:بی طرفی نسبت به امام حسین(ع): تفاوت بین نسخهها
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
|||
| (۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۳: | سطر ۳: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
کلید واژه: عاشورا، بی طرفی، امام حسین(ع)<br/> | کلید واژه: عاشورا، بی طرفی، امام حسین(ع)<br/> | ||
| − | پرسش: تکلیف کسانی که در روز عاشورا نه در مقابل امام بودند و نه در کنار ایشان چیست، آیا به بهشت | + | پرسش: تکلیف کسانی که در روز عاشورا نه در مقابل امام بودند و نه در کنار ایشان چیست، آیا به بهشت میروند؟<br/> |
| − | پاسخ: افرادی که | + | پاسخ: افرادی که میتوانستند امام را کمک کنند، ولی به دلیل عافیت طلبی و سهل انگاری نخواستند آسایش زندگی خود را در خطر بیندازند. این دسته به دلیل عدم همراهی با امام زمان شان گناهکار محسوب میشوند و مورد مؤاخذه خواهند بود.<br/> |
== تکلیف بی طرفان نسبت به امام حسین(ع) == | == تکلیف بی طرفان نسبت به امام حسین(ع) == | ||
| − | پاسخ در دو محور تبیین | + | پاسخ در دو محور تبیین میشود:<br/> |
| − | + | مؤاخذه و عذاب در قیامت<br /> | |
| − | در خصوص روز عاشورا باید گفت: کسانی که فریاد کمک و یاری خواستن سالار شهیدان را در آن روز شنیده، ولی او را یاری | + | در خصوص روز عاشورا باید گفت: کسانی که فریاد کمک و یاری خواستن سالار شهیدان را در آن روز شنیده، ولی او را یاری نکردهاند، گرچه دشمنی نکرده باشند، در قیامت مؤاخذه و عذاب خواهند شد، زیرا:<br/> |
| − | + | وجوب اطاعت از امام<br /> | |
| − | + | اطاعت و اجابت دعوت امام واجب است و کسانی که او را اجابت نکردهاند، یکی از واجبات بزرگ الهی را ترک کرده ومرتکب گناه کبیره شدهاند.<br/> | |
| − | اطاعت و اجابت دعوت امام واجب است و کسانی که او را اجابت | + | روایت امام و عمرو بن قیس<br /> |
| − | + | ||
| − | + | ||
در روایتی آمده که سالار شهیدان از شخصی به نام « عمرو بن قیس » و پسر عمویش یاری خواست، آنها عذر آوردند، حضرت به آنان فرمود: «از این منطقه دور شوید تا صدای یاری خواهی من به گوش شما نرسد، زیرا هر کس صدای استغاثه ما را بشنود، ولی جواب ندهد و به فریاد ما نرسد، خداوند او را با ذلت تمام در جهنم سرنگون خواهد کرد»<ref> بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۴۵، ص ۸۴، نشر دار الاحیاء العربی، بیروت، ۱۴۰۳ق</ref>.<br/> | در روایتی آمده که سالار شهیدان از شخصی به نام « عمرو بن قیس » و پسر عمویش یاری خواست، آنها عذر آوردند، حضرت به آنان فرمود: «از این منطقه دور شوید تا صدای یاری خواهی من به گوش شما نرسد، زیرا هر کس صدای استغاثه ما را بشنود، ولی جواب ندهد و به فریاد ما نرسد، خداوند او را با ذلت تمام در جهنم سرنگون خواهد کرد»<ref> بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۴۵، ص ۸۴، نشر دار الاحیاء العربی، بیروت، ۱۴۰۳ق</ref>.<br/> | ||
| − | وقتی از «عبیدالله به حرّ جُعفی» کمک خواست، او اسب جنگ آوری داشت و به حضرت گفت: اسب در اختیار توست، ولی طبق اوضاعی که در کوفه | + | وقتی از «عبیدالله به حرّ جُعفی» کمک خواست، او اسب جنگ آوری داشت و به حضرت گفت: اسب در اختیار توست، ولی طبق اوضاعی که در کوفه دیدهام، حضور در کنار شما فایدهای ندارد. حضرت از قبول اسب او خودداری کرد و فرمود: «به تو توصیه میکنم تا میتوانی خود را به جای دوردستی برسان، تا صدای استغاثه ما را نشنوی و جنگ ما را نبینی، زیرا به خدا سوگند! اگر صدای یاری خواهی ما به گوش کسی برسد و به یاری ما نشتابد، خدا او را در آتش سرنگون خواهد کرد»<ref> امالی صدوق، شیخ صدوق، مجلس ۳۰، حدیث ۱، ص ۱۳۲، نشر مؤسسه الاعلمی، بیروت، ۱۴۰۰ق</ref>.<br/> |
| − | از این گونه روایات معلوم | + | از این گونه روایات معلوم میشود کسانی که در روز عاشورا یاری خواهی امام را شنیدهاند اما او را یاری نداده و نسبت به جنگ بی طرف ماندهاند، اهل جهنم اند و از بهشت محروم هستند.<br/> |
| − | + | وجوب یاری مظلوم در روایات<br /> | |
| − | + | ||
بر اساس برخی روایات کسی که فریاد دادخواهی مظلومی را بشنود اما او را یاری نکند، مسلمان نیست.<br/> | بر اساس برخی روایات کسی که فریاد دادخواهی مظلومی را بشنود اما او را یاری نکند، مسلمان نیست.<br/> | ||
| − | رسول خدا فرمود: «مَنْ سَمِعَ رجلاً ینادی یاللمسلمین فَلْمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِم؛ <ref> میزان الحکمه، ح ۴، ص ۵۳۱، نشر مکتب الاعلام الاسلامی، قم ۱۳۰۴ش</ref> کسی که بشنود مرد مظلومی از مسلمانان کمک | + | رسول خدا فرمود: «مَنْ سَمِعَ رجلاً ینادی یاللمسلمین فَلْمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِم؛ <ref> میزان الحکمه، ح ۴، ص ۵۳۱، نشر مکتب الاعلام الاسلامی، قم ۱۳۰۴ش</ref> کسی که بشنود مرد مظلومی از مسلمانان کمک میخواهد، ولی او را یاری نکند، مسلمان نیست». بر اساس سخن رسول خدا ، کسانی که فریاد مظلومیت امام حسین(ع) را شنیدهاند و میتوانستند او را یاری دهند، اما کمک نکردهاند، از بهشت بی نصیب اند.<br/> |
== تقسیم مردمان بی طرف == | == تقسیم مردمان بی طرف == | ||
| سطر ۳۳: | سطر ۳۰: | ||
=== سهل انگاری در یاری کردن === | === سهل انگاری در یاری کردن === | ||
| − | افرادی که | + | افرادی که میتوانستند امام را کمک کنند، ولی به دلیل عافیت طلبی و سهل انگاری نخواستند آسایش زندگی خود را در خطر بیندازند. این دسته به دلیل عدم همراهی با امام زمان شان گناهکار محسوب میشوند و مورد مؤاخذه خواهند بود.<br/> |
و یا کسانی که از قیام حسینی خبردار شدند و حضرت آنها را دعوت به همکاری کرد، ولی به دلایل غیر عقلانی و شرعی، امام را یاری نکردند و بی طرف ماندند. این عده نیز به جهت نادیده گرفتن دعوت امام وارد دوزخ خواهند شد.<br/> | و یا کسانی که از قیام حسینی خبردار شدند و حضرت آنها را دعوت به همکاری کرد، ولی به دلایل غیر عقلانی و شرعی، امام را یاری نکردند و بی طرف ماندند. این عده نیز به جهت نادیده گرفتن دعوت امام وارد دوزخ خواهند شد.<br/> | ||
==== طلب کمک امام از عبدالله عمر ==== | ==== طلب کمک امام از عبدالله عمر ==== | ||
| − | وقتی « عبدالله عمر » در مکه با امام دیدار کرد، حضرت فرمود: «از خدا بترس و مرا یاری نما. به خدا سوگند! اگر پدرت (عمر) در این زمان بود، مرا مثل جدّم یاری | + | وقتی « عبدالله عمر » در مکه با امام دیدار کرد، حضرت فرمود: «از خدا بترس و مرا یاری نما. به خدا سوگند! اگر پدرت (عمر) در این زمان بود، مرا مثل جدّم یاری میکرد و در کنار من بود»<ref> فرهنگ سخنان امام حسین(ع)، ص ۳۴۵، نشر معروف، قم، ۱۳۸۳ش</ref>. از این که امام فرمود: از خدا بترس، معلوم میشود تکلیف واجبی متوجه « عبدالله عمر » بوده، حضرت او را از مسئولیت شرعی آگاه کرده است.<br/> |
=== موجه بودن عدم حضور در کربلا === | === موجه بودن عدم حضور در کربلا === | ||
| − | افرادی نظیر عبدالله بن عباس و عبدالله جعفر و مانند آنها بودند که گرچه در کربلا حضور نیافتند، ولی نسبت به قیام حسینی بی اعتنا نبودند و حکومت بنی امیه را ستمگر | + | افرادی نظیر عبدالله بن عباس و عبدالله جعفر و مانند آنها بودند که گرچه در کربلا حضور نیافتند، ولی نسبت به قیام حسینی بی اعتنا نبودند و حکومت بنی امیه را ستمگر میخواندند. وقتی امام انگیزه قیام خود را برای عبدالله بن عباس توضیح داد، گفت: یاری تو مثل نماز و روزه بر همه واجب است و دودمان بنی امیه ظالم و ستمگراند<ref>فرهنگ سخنان امام حسین(ع)، ص ۳۴۳، نشر معروف، قم، ۱۳۸۳ش</ref>. این عده گرچه توفیق حضور در کربلا را نداشتند، ولی ممکن است توسط امام مأموریتهایی به آنان داده شده بود یا دلیل موجه دیگری برای غیبت داشتند. در هر صورت صِرف حضور نیافتن این گونه افراد در کربلا دلیل بر بی طرفی آنان نیست، در نتیجه عذابی متوجه شان نمیباشد.<br/> |
| + | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| − | {پانویس|colwidth=30em|۲}} | + | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} |
| − | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">سایت مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی | | + | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://www.pasokhgoo.ir/ سایت مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی] |[http://www.wikiporsesh.ir/%D8%A8%DB%8C_%D8%B7%D8%B1%D9%81%DB%8C_%D9%86%D8%B3%D8%A8%D8%AA_%D8%A8%D9%87_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%28%D8%B9%29 ویکی پرسش] - تاریخ برداشت: 94/12/05 </span></div> |
| − | + | <br /> | |
<div class="hold"> | <div class="hold"> | ||
<div class="return">بازگشت به [[یاری مظلوم]] </div> | <div class="return">بازگشت به [[یاری مظلوم]] </div> | ||
</div> | </div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۳۰
محتویات
مقدمه
کلید واژه: عاشورا، بی طرفی، امام حسین(ع)
پرسش: تکلیف کسانی که در روز عاشورا نه در مقابل امام بودند و نه در کنار ایشان چیست، آیا به بهشت میروند؟
پاسخ: افرادی که میتوانستند امام را کمک کنند، ولی به دلیل عافیت طلبی و سهل انگاری نخواستند آسایش زندگی خود را در خطر بیندازند. این دسته به دلیل عدم همراهی با امام زمان شان گناهکار محسوب میشوند و مورد مؤاخذه خواهند بود.
تکلیف بی طرفان نسبت به امام حسین(ع)
پاسخ در دو محور تبیین میشود:
مؤاخذه و عذاب در قیامت
در خصوص روز عاشورا باید گفت: کسانی که فریاد کمک و یاری خواستن سالار شهیدان را در آن روز شنیده، ولی او را یاری نکردهاند، گرچه دشمنی نکرده باشند، در قیامت مؤاخذه و عذاب خواهند شد، زیرا:
وجوب اطاعت از امام
اطاعت و اجابت دعوت امام واجب است و کسانی که او را اجابت نکردهاند، یکی از واجبات بزرگ الهی را ترک کرده ومرتکب گناه کبیره شدهاند.
روایت امام و عمرو بن قیس
در روایتی آمده که سالار شهیدان از شخصی به نام « عمرو بن قیس » و پسر عمویش یاری خواست، آنها عذر آوردند، حضرت به آنان فرمود: «از این منطقه دور شوید تا صدای یاری خواهی من به گوش شما نرسد، زیرا هر کس صدای استغاثه ما را بشنود، ولی جواب ندهد و به فریاد ما نرسد، خداوند او را با ذلت تمام در جهنم سرنگون خواهد کرد»[۱].
وقتی از «عبیدالله به حرّ جُعفی» کمک خواست، او اسب جنگ آوری داشت و به حضرت گفت: اسب در اختیار توست، ولی طبق اوضاعی که در کوفه دیدهام، حضور در کنار شما فایدهای ندارد. حضرت از قبول اسب او خودداری کرد و فرمود: «به تو توصیه میکنم تا میتوانی خود را به جای دوردستی برسان، تا صدای استغاثه ما را نشنوی و جنگ ما را نبینی، زیرا به خدا سوگند! اگر صدای یاری خواهی ما به گوش کسی برسد و به یاری ما نشتابد، خدا او را در آتش سرنگون خواهد کرد»[۲].
از این گونه روایات معلوم میشود کسانی که در روز عاشورا یاری خواهی امام را شنیدهاند اما او را یاری نداده و نسبت به جنگ بی طرف ماندهاند، اهل جهنم اند و از بهشت محروم هستند.
وجوب یاری مظلوم در روایات
بر اساس برخی روایات کسی که فریاد دادخواهی مظلومی را بشنود اما او را یاری نکند، مسلمان نیست.
رسول خدا فرمود: «مَنْ سَمِعَ رجلاً ینادی یاللمسلمین فَلْمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِم؛ [۳] کسی که بشنود مرد مظلومی از مسلمانان کمک میخواهد، ولی او را یاری نکند، مسلمان نیست». بر اساس سخن رسول خدا ، کسانی که فریاد مظلومیت امام حسین(ع) را شنیدهاند و میتوانستند او را یاری دهند، اما کمک نکردهاند، از بهشت بی نصیب اند.
تقسیم مردمان بی طرف
نسبت به روزهای پیش از عاشورا و قطعی شدن شهادت امام و یارانش و اسارت اهل بیت(ع) باید گفت: مردمان بی طرف به چند گروه قابل تقسیم اند:
عدم اطلاع از نهضت
کسانی که از نهضت حسینی خبردار نشدند یا دیر آگاهی یافتند. این دسته در قبال حوادث کربلا تکلیفی متوجه شان نبوده و معذوراند.
عدم امکان یاری امام
کسانی که با خبر شدند، ولی به دلایل موجّه نتوانستند به امام بپیوندند و یا امام از آنها کمک نخواست. اینها نیز ممکن است مسئولیتی متوجه شان نباشد.
سهل انگاری در یاری کردن
افرادی که میتوانستند امام را کمک کنند، ولی به دلیل عافیت طلبی و سهل انگاری نخواستند آسایش زندگی خود را در خطر بیندازند. این دسته به دلیل عدم همراهی با امام زمان شان گناهکار محسوب میشوند و مورد مؤاخذه خواهند بود.
و یا کسانی که از قیام حسینی خبردار شدند و حضرت آنها را دعوت به همکاری کرد، ولی به دلایل غیر عقلانی و شرعی، امام را یاری نکردند و بی طرف ماندند. این عده نیز به جهت نادیده گرفتن دعوت امام وارد دوزخ خواهند شد.
طلب کمک امام از عبدالله عمر
وقتی « عبدالله عمر » در مکه با امام دیدار کرد، حضرت فرمود: «از خدا بترس و مرا یاری نما. به خدا سوگند! اگر پدرت (عمر) در این زمان بود، مرا مثل جدّم یاری میکرد و در کنار من بود»[۴]. از این که امام فرمود: از خدا بترس، معلوم میشود تکلیف واجبی متوجه « عبدالله عمر » بوده، حضرت او را از مسئولیت شرعی آگاه کرده است.
موجه بودن عدم حضور در کربلا
افرادی نظیر عبدالله بن عباس و عبدالله جعفر و مانند آنها بودند که گرچه در کربلا حضور نیافتند، ولی نسبت به قیام حسینی بی اعتنا نبودند و حکومت بنی امیه را ستمگر میخواندند. وقتی امام انگیزه قیام خود را برای عبدالله بن عباس توضیح داد، گفت: یاری تو مثل نماز و روزه بر همه واجب است و دودمان بنی امیه ظالم و ستمگراند[۵]. این عده گرچه توفیق حضور در کربلا را نداشتند، ولی ممکن است توسط امام مأموریتهایی به آنان داده شده بود یا دلیل موجه دیگری برای غیبت داشتند. در هر صورت صِرف حضور نیافتن این گونه افراد در کربلا دلیل بر بی طرفی آنان نیست، در نتیجه عذابی متوجه شان نمیباشد.
پانویس
- ↑ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۴۵، ص ۸۴، نشر دار الاحیاء العربی، بیروت، ۱۴۰۳ق
- ↑ امالی صدوق، شیخ صدوق، مجلس ۳۰، حدیث ۱، ص ۱۳۲، نشر مؤسسه الاعلمی، بیروت، ۱۴۰۰ق
- ↑ میزان الحکمه، ح ۴، ص ۵۳۱، نشر مکتب الاعلام الاسلامی، قم ۱۳۰۴ش
- ↑ فرهنگ سخنان امام حسین(ع)، ص ۳۴۵، نشر معروف، قم، ۱۳۸۳ش
- ↑ فرهنگ سخنان امام حسین(ع)، ص ۳۴۳، نشر معروف، قم، ۱۳۸۳ش
