فرهنگ مصادیق:اجرت بر واجبات: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «<div class="head1"> اجرت بر واجبات </div> این نوشتار در مورد أخذ اجرت بر واجبات و آرای گو...» ایجاد کرد) |
|||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
<div class="head1"> اجرت بر واجبات </div> | <div class="head1"> اجرت بر واجبات </div> | ||
| − | |||
| + | ==آرای مختلف== | ||
| + | در جواز گرفتن اجرت بر آنچه انجام آن واجب عینی یا کفایی است، آرای گوناگونی وجود دارد که در کتابهای مشروح فقهی بیان شده است؛<ref>جواهرالکلام، ج۲۲، ص۱۱۶ || مفتاحالکرامه، ج۸، ص۱۵۹. || الفقهالاسلامی، ج۵، ص۳۸۱۸.</ref>امّا برخی با استناد به آیه۳۲ زخرف <ref>زخرف/سوره۴۳، آیه۳۲</ref> که نظام زندگی را بر استفاده متقابل انسانها از خدمات و اموال یکدیگر مبتنی دانسته است، میگویند: میان وجوب کاری و دریافت اجرت در برابر آن منافاتی نیست<ref>جواهرالکلام، ج۲۲، ص۱۱۹</ref>و شاهد آن جواز دریافت اجرت بر طبابت و بسیاری از واجبات کفایی دیگر است. <ref> مفتاح الکرامه، ج۸، ص۱۶۰.</ref> | ||
| + | ==نظر اهل سنت== | ||
| + | بعضی از مفسران اهل سنت نیز با استناد به آیه «إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ...»<ref>توبه/سوره۹، آیه۶۰</ref> اخذ اجرت را بر واجبات کفایی جایز دانستهاند؛ زیرا آنچه عامل زکات برمیدارد، اجرت عمل و خدمت اوست، نه آنکه او یکی از موارد مصرف زکات باشد؛ لذا اگر غنی هم باشد، چون عمل او محترم است، این اجرت به وی پرداخت میشود.<ref>احکام القرآن، ج۳، ص۲۰۴ || تفسیر قرطبی، ج۸، ص۱۱۳.</ref> | ||
| − | + | ==منافات با اخلاص== | |
| − | + | در بخش واجبات عبادی، برخی گرفتن اجرت را از آن جهت که با اخلاص منافات دارد، ممنوع دانستهاند. قرآن میفرماید: «وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ...»<ref>بینه/سوره۹۸، آیه۵</ref> ولی این استدلال درست نیست؛ زیرا اولا اجرت گرفتن در مستحبات عبادی، جایز است؛ درحالیکه استدلال پیشین شامل آن نیز میشود؛ ثانیاً به تعبیر صاحب جواهر تعلق اجاره به عبادت نهتنها منافی اخلاص نیست، بلکه آن را تأکید نیز میکند. <ref>جواهرالکلام، ج۲۲، ص۱۱۷</ref> | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | منافات با اخلاص | + | |
| − | در بخش واجبات عبادی، برخی گرفتن اجرت را از آن جهت که با اخلاص منافات دارد، ممنوع دانستهاند. قرآن میفرماید: | + | |
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس|colwidth=30em|۲}} | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} | ||
| − | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> | + | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://wikifeqh.ir/%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA_%D8%A8%D8%B1_%D9%88%D8%A7%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%AA ویکی فقه] </span></div> |
<div class="hold"> | <div class="hold"> | ||
<div class="return">بازگشت به [[دریافت مزد برای واجبات عینی]] </div> | <div class="return">بازگشت به [[دریافت مزد برای واجبات عینی]] </div> | ||
</div> | </div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۴۵
آرای مختلف
در جواز گرفتن اجرت بر آنچه انجام آن واجب عینی یا کفایی است، آرای گوناگونی وجود دارد که در کتابهای مشروح فقهی بیان شده است؛[۱]امّا برخی با استناد به آیه۳۲ زخرف [۲] که نظام زندگی را بر استفاده متقابل انسانها از خدمات و اموال یکدیگر مبتنی دانسته است، میگویند: میان وجوب کاری و دریافت اجرت در برابر آن منافاتی نیست[۳]و شاهد آن جواز دریافت اجرت بر طبابت و بسیاری از واجبات کفایی دیگر است. [۴]
نظر اهل سنت
بعضی از مفسران اهل سنت نیز با استناد به آیه «إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ...»[۵] اخذ اجرت را بر واجبات کفایی جایز دانستهاند؛ زیرا آنچه عامل زکات برمیدارد، اجرت عمل و خدمت اوست، نه آنکه او یکی از موارد مصرف زکات باشد؛ لذا اگر غنی هم باشد، چون عمل او محترم است، این اجرت به وی پرداخت میشود.[۶]
منافات با اخلاص
در بخش واجبات عبادی، برخی گرفتن اجرت را از آن جهت که با اخلاص منافات دارد، ممنوع دانستهاند. قرآن میفرماید: «وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ...»[۷] ولی این استدلال درست نیست؛ زیرا اولا اجرت گرفتن در مستحبات عبادی، جایز است؛ درحالیکه استدلال پیشین شامل آن نیز میشود؛ ثانیاً به تعبیر صاحب جواهر تعلق اجاره به عبادت نهتنها منافی اخلاص نیست، بلکه آن را تأکید نیز میکند. [۸]
