|
|
| سطر ۱۱۴: |
سطر ۱۱۴: |
| | گرد آوری: گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان | | گرد آوری: گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان |
| | | | |
| − | [[[http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.htmlhttp://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html]]] | + | [[[http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html]]] |
| − | <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | == پا نویس ==
| + | |
| − | {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
| + | |
| − | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان] - تاریخ برداشت: 94/11/25 </span></div>
| + | |
| − | <br />
| + | |
| − | | + | |
| − | [[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
| + | |
| − | <div class="head1">تظاهر به گناه</div>
| + | |
| − | <div class="leftbox">
| + | |
| − | <p class="relatearticle">کتب مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به روزه خواری در قانون مجازات اسلامی]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به فسق]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به فسق-ویکی فقه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به گناه-پژوهه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به گناه-کتابخانه احادیث شیعه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[گناه شناسی]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[گناه شناسی، تظاهر به گناه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[مبانی و آثار فقهی و حقوقی جرایم مشهود]]
| + | |
| − | | + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatemedia">چندرسانهای مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatepro">مرتبطهای بوستان</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatesoft">نرمافزارهای مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatesites">پایگاههای اینترنتی مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | </div>
| + | |
| − | == تظاهر به گناه ۱ ==
| + | |
| − | واحد دین واندیشه تبیان زنجان <br/>
| + | |
| − | [[تظاهر به گناه]] به معنای آشکارا انجام دادن آن است<ref>ابن منظور، محمد؛ لسان العرب، بیروت، انتشارات دارالفکر، 1414ش، چ سوم، ج4، ص150.</ref>. که در روایات و کتابهای اخلاقی از آن به تظاهر به [[فسق]] و تهتّک<ref>مدرس، محمد باقر؛ خرد و سپاه او، تهران، انتشارات کلینی، 1372ش، ج اول، ص177.</ref>. نیز یاد میشود. <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | عظمت [[گناه]] در نظر عامهٔ مردم و حفظ ظاهر جامعه از آلودگیها، سد بزرگی در برابر فساد است.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | اشاعهٔ فحشاء و نشر [[گناه]] و تظاهر به [[فسق]] این سد را میشکند، [[گناه]] را کوچک میکند و آلودگی به آن را ساده مینماید.<ref>شیرازی، مکارم؛ تفسیر نمونه، تهران، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، 1374ش، چ اول، ج14، ص406.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | == [[تظاهر به گناه]] در آیات ==
| + | |
| − | | + | |
| − | آیا جز این است که شیطان به خاطر گردن فرازیش از درگاه خدا رانده شد؟<ref>بقره/34.</ref>. و آیا جز این است که فرعون وهامان و دیگر سرکشان، دچار خواری و خفّت در این دنیا و آن دنیا گشتند؟<ref>عنکبوت/39-40.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | با این اوصاف انتظار میرود خداوند با کسانی که آشکارا نافرمانی او را میکنند چگونه رفتار کند؟ خداوند متعال پاسخ این سوال را اینگونه میدهد:<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | «کسانی که دوست دارند زشتیها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناکی برای آنان در دنیا و آخرت است و خداوند میداند و شما نمیدانید!»<ref>نور/19.</ref>. <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | باید توجه داشت که "اشاعهٔ فحشاء" منحصر به این نیست که انسان تهمت و دروغ بی اساسی را در مورد زن و مرد با ایمانی نشر دهد و آنها را به عمل منافی عفت متهم سازد؛ این یکی از مصادیق آن است، اما منحصر به آن نیست.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | این تعبیر مفهوم وسیعی دارد که هرگونه نشر فساد و اشاعهٔ زشتیها و قبائح و کمک به توسعه آن را شامل میشود<ref>شیرازی، همان، ص402.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | که از مصادیق آن [[تظاهر به گناه]] و آشکارا انجام دادن آن است. به هرحال اگر خواهان جامعهٔ سالم هستیم، یکی از راههای آن پوشاندن [[گناه]] است،
| + | |
| − | | + | |
| − | تا گناهان، بزرگ شمرده نشوند و عادی نگردند.<ref>قرائتی، محسن؛ [[گناه]] شناسی، تنظیم و نگارش محمد محمدی اشتهاردی، انتشارت پیام آزادی، چ سوم، 1369ش، تهران، ص142.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | خداوند در قرآن در توبیخ قوم لوط چنین میفرماید: «آیا شما به سراغ مردان میروید و راه (تداوم نسل انسان). را قطع میکنید<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | و در مجلستان اعمال ناپسند انجام میدهید؟! اما پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: اگر راست میگویی عذاب الهی را برای ما بیاور!» <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | این که فرمود: "در مجلستان اعمال ناپسند انجام میدهید" مقصود این است که «آشکارا به منکرات میپردازید
| + | |
| − | | + | |
| − | و در باشگاههای خود مرتکب آنها میشوید و هرکس که به منکری بپردازد و آن را از دید مردمان پنهان نگاه دارد، کارش آسان است و خدا از [[گناه]] او درمی گذرد ولی اگر به عمل منکری در برابر مردمان بپردازد به حرمتها و ارزشهای اجتماع تجاوز کرده است.»<ref>مدرسی، محمدتقی؛ تفسیر هدایت، ترجمه مترجمان، مشهد، انتشارات آستان قدس، 1377ش، چ اول، ج9، ص422.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | == [[تظاهر به گناه]] در احادیث ==
| + | |
| − | | + | |
| − | اما کسی که [[گناه]] را میپوشاند به نوعی اقرار به زشتی آن و کار زشت انجام دهنده اش دارد و میداند که در مقابل عظمت خداوند کوتاهی کرده است و کسی که اقرار به این موارد داشته باشد، در نهایت آمرزیده است؛
| + | |
| − | | + | |
| − | اما آشکار کردن [[گناه]] سبب میشود که دین سبک شمرده شود و [[گناه]] در نظر دیگران ابهتش را از دست دهد و کار خوبی به حساب آید
| + | |
| − | | + | |
| − | و به همین جهت در میان مردم رواج یابد و از سوی دیگر پرده دری و بی حیائی نسبت به چیزی است که خداوند به لطفش آن را پوشانده است..<ref>مازندارانی، مولی صالح؛ شرح اصول کافی، تهران، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، 1388ق، ج10، ص143.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | امام باقر (ع). فرمودند: «طبیعت بشر با شهوت و میل و حرص و ترس و خشم و لذّت آمیخته شده است جز آنکه در بین مردم کسانی هستند که این پیوند و کشش طبیعی را با نیروی تقوی و حیا و تنزّه مهار کردهاند.»
| + | |
| − | | + | |
| − | موقعی که نفس امّاره ات، تو را به [[گناه]] میخواند به آسمان نگاه کن (و از خدا بترس و [[گناه]] نکن).<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | اگر از خداوند خوف نداری به زمین نظر افکن شاید از کسانی که برروی آن زندگی میکنند شرم کنی. اگر جرأت و جسارتت به جائی رسیده که نه از حکومت الهی میترسی و نه از مردم زمین شرم داری خود را از صف انسانها خارج بدان و در شمار حیوانات به حساب آور.»<ref>نوری، حسین؛ مستدرک الوسائل، قم، انتشارات موسسه آل البیت ع، 1408ق، ج11، ص211-212.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | اولین فرق انسان و حیوان این است که زندگی وی اجتماعی است. زندگی اجتماعی سبب شده که انسان از وجود دیگران بهرههای بی حساب ببرد و به همین دلیل وظایف و تکالیفی در برابر جامعه -که در سایه وی بهره بی حساب میبرد- به عهده دارد.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | آنجا که پای انجام وظایف و تکالیف اجتماعی است، دیگر غریزه و طبیعت حکمفرما نیست و آن سهولت و آسانی و بلکه لذت و بهجتی که در انجام کارهای طبیعی هست در اینجا وجود ندارد. در اینجا بشر فقط سنگینی بار وظیفه و تکلیف را روی دوش خود احساس میکند.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | بالاتر اینکه احساس میکند که انجام وظیفه و تکلیف در بسیاری از موارد برخلاف طبیعت و میل و غریزه شخصی است. طبیعت شخصی وی حکم میکند که برای جلب لذت و منفعت شخصی دروغ بگوید و خیانت و دزدی کند،
| + | |
| − | | + | |
| − | از فداکاری و انصاف و عدالت تن باز زند، جامهٔ [[تقوا]] و طهارت و عفت را بیالاید تا به کام رسد. اینجاست که انسان خود را در برابر یک سلسله تصمیمات بزرگ میبیند و محال است که بدون نقطهٔ اتکایی که روح او را به این فضایل راضی سازد بتواند از عهده برآید.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | این نقطه اتکاء همان است که "ایمان" نامیده میشود، همان رکن اول از چهار رکن سعادت بشر است که قرآن مجید ذکر کرده است.»<ref>مطهری، مرتضی؛ مجموعهٔ آثار شهید مطهری، تهران، انتشارات صدرا، ج22، ص92.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | منبع:پژوهه<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | گرد آوری: گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان
| + | |
| − | | + | |
| − | [[[http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.htmlhttp://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html]]]
| + | |
| − | <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | == پا نویس ==
| + | |
| − | {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
| + | |
| − | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان] - تاریخ برداشت: 94/11/25 </span></div>
| + | |
| − | <br />
| + | |
| − | | + | |
| − | [[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
| + | |
| − | <div class="head1">تظاهر به گناه</div>
| + | |
| − | <div class="leftbox">
| + | |
| − | <p class="relatearticle">کتب مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به روزه خواری در قانون مجازات اسلامی]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به فسق]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به فسق-ویکی فقه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به گناه-پژوهه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[تظاهر به گناه-کتابخانه احادیث شیعه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[گناه شناسی]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[گناه شناسی، تظاهر به گناه]]
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | | ۱ || [[مبانی و آثار فقهی و حقوقی جرایم مشهود]]
| + | |
| − | | + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatemedia">چندرسانهای مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatepro">مرتبطهای بوستان</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatesoft">نرمافزارهای مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | <p class="relatesites">پایگاههای اینترنتی مرتبط</p>
| + | |
| − | {| class="wikitable"
| + | |
| − | |-
| + | |
| − | ! ردیف !! عنوان
| + | |
| − | |}
| + | |
| − | </div>
| + | |
| − | == تظاهر به گناه ۱ ==
| + | |
| − | واحد دین واندیشه تبیان زنجان <br/>
| + | |
| − | [[تظاهر به گناه]] به معنای آشکارا انجام دادن آن است<ref>ابن منظور، محمد؛ لسان العرب، بیروت، انتشارات دارالفکر، 1414ش، چ سوم، ج4، ص150.</ref>. که در روایات و کتابهای اخلاقی از آن به تظاهر به [[فسق]] و تهتّک<ref>مدرس، محمد باقر؛ خرد و سپاه او، تهران، انتشارات کلینی، 1372ش، ج اول، ص177.</ref>. نیز یاد میشود. <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | عظمت [[گناه]] در نظر عامهٔ مردم و حفظ ظاهر جامعه از آلودگیها، سد بزرگی در برابر فساد است.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | اشاعهٔ فحشاء و نشر [[گناه]] و تظاهر به [[فسق]] این سد را میشکند، [[گناه]] را کوچک میکند و آلودگی به آن را ساده مینماید.<ref>شیرازی، مکارم؛ تفسیر نمونه، تهران، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، 1374ش، چ اول، ج14، ص406.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | == [[تظاهر به گناه]] در آیات ==
| + | |
| − | | + | |
| − | آیا جز این است که شیطان به خاطر گردن فرازیش از درگاه خدا رانده شد؟<ref>بقره/34.</ref>. و آیا جز این است که فرعون وهامان و دیگر سرکشان، دچار خواری و خفّت در این دنیا و آن دنیا گشتند؟<ref>عنکبوت/39-40.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | با این اوصاف انتظار میرود خداوند با کسانی که آشکارا نافرمانی او را میکنند چگونه رفتار کند؟ خداوند متعال پاسخ این سوال را اینگونه میدهد:<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | «کسانی که دوست دارند زشتیها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناکی برای آنان در دنیا و آخرت است و خداوند میداند و شما نمیدانید!»<ref>نور/19.</ref>. <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | باید توجه داشت که "اشاعهٔ فحشاء" منحصر به این نیست که انسان تهمت و دروغ بی اساسی را در مورد زن و مرد با ایمانی نشر دهد و آنها را به عمل منافی عفت متهم سازد؛ این یکی از مصادیق آن است، اما منحصر به آن نیست.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | این تعبیر مفهوم وسیعی دارد که هرگونه نشر فساد و اشاعهٔ زشتیها و قبائح و کمک به توسعه آن را شامل میشود<ref>شیرازی، همان، ص402.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | که از مصادیق آن [[تظاهر به گناه]] و آشکارا انجام دادن آن است. به هرحال اگر خواهان جامعهٔ سالم هستیم، یکی از راههای آن پوشاندن [[گناه]] است،
| + | |
| − | | + | |
| − | تا گناهان، بزرگ شمرده نشوند و عادی نگردند.<ref>قرائتی، محسن؛ [[گناه]] شناسی، تنظیم و نگارش محمد محمدی اشتهاردی، انتشارت پیام آزادی، چ سوم، 1369ش، تهران، ص142.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | خداوند در قرآن در توبیخ قوم لوط چنین میفرماید: «آیا شما به سراغ مردان میروید و راه (تداوم نسل انسان). را قطع میکنید<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | و در مجلستان اعمال ناپسند انجام میدهید؟! اما پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: اگر راست میگویی عذاب الهی را برای ما بیاور!» <br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | این که فرمود: "در مجلستان اعمال ناپسند انجام میدهید" مقصود این است که «آشکارا به منکرات میپردازید
| + | |
| − | | + | |
| − | و در باشگاههای خود مرتکب آنها میشوید و هرکس که به منکری بپردازد و آن را از دید مردمان پنهان نگاه دارد، کارش آسان است و خدا از [[گناه]] او درمی گذرد ولی اگر به عمل منکری در برابر مردمان بپردازد به حرمتها و ارزشهای اجتماع تجاوز کرده است.»<ref>مدرسی، محمدتقی؛ تفسیر هدایت، ترجمه مترجمان، مشهد، انتشارات آستان قدس، 1377ش، چ اول، ج9، ص422.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | == [[تظاهر به گناه]] در احادیث ==
| + | |
| − | | + | |
| − | اما کسی که [[گناه]] را میپوشاند به نوعی اقرار به زشتی آن و کار زشت انجام دهنده اش دارد و میداند که در مقابل عظمت خداوند کوتاهی کرده است و کسی که اقرار به این موارد داشته باشد، در نهایت آمرزیده است؛
| + | |
| − | | + | |
| − | اما آشکار کردن [[گناه]] سبب میشود که دین سبک شمرده شود و [[گناه]] در نظر دیگران ابهتش را از دست دهد و کار خوبی به حساب آید
| + | |
| − | | + | |
| − | و به همین جهت در میان مردم رواج یابد و از سوی دیگر پرده دری و بی حیائی نسبت به چیزی است که خداوند به لطفش آن را پوشانده است..<ref>مازندارانی، مولی صالح؛ شرح اصول کافی، تهران، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، 1388ق، ج10، ص143.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | امام باقر (ع). فرمودند: «طبیعت بشر با شهوت و میل و حرص و ترس و خشم و لذّت آمیخته شده است جز آنکه در بین مردم کسانی هستند که این پیوند و کشش طبیعی را با نیروی تقوی و حیا و تنزّه مهار کردهاند.»
| + | |
| − | | + | |
| − | موقعی که نفس امّاره ات، تو را به [[گناه]] میخواند به آسمان نگاه کن (و از خدا بترس و [[گناه]] نکن).<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | اگر از خداوند خوف نداری به زمین نظر افکن شاید از کسانی که برروی آن زندگی میکنند شرم کنی. اگر جرأت و جسارتت به جائی رسیده که نه از حکومت الهی میترسی و نه از مردم زمین شرم داری خود را از صف انسانها خارج بدان و در شمار حیوانات به حساب آور.»<ref>نوری، حسین؛ مستدرک الوسائل، قم، انتشارات موسسه آل البیت ع، 1408ق، ج11، ص211-212.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | اولین فرق انسان و حیوان این است که زندگی وی اجتماعی است. زندگی اجتماعی سبب شده که انسان از وجود دیگران بهرههای بی حساب ببرد و به همین دلیل وظایف و تکالیفی در برابر جامعه -که در سایه وی بهره بی حساب میبرد- به عهده دارد.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | آنجا که پای انجام وظایف و تکالیف اجتماعی است، دیگر غریزه و طبیعت حکمفرما نیست و آن سهولت و آسانی و بلکه لذت و بهجتی که در انجام کارهای طبیعی هست در اینجا وجود ندارد. در اینجا بشر فقط سنگینی بار وظیفه و تکلیف را روی دوش خود احساس میکند.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | بالاتر اینکه احساس میکند که انجام وظیفه و تکلیف در بسیاری از موارد برخلاف طبیعت و میل و غریزه شخصی است. طبیعت شخصی وی حکم میکند که برای جلب لذت و منفعت شخصی دروغ بگوید و خیانت و دزدی کند،
| + | |
| − | | + | |
| − | از فداکاری و انصاف و عدالت تن باز زند، جامهٔ [[تقوا]] و طهارت و عفت را بیالاید تا به کام رسد. اینجاست که انسان خود را در برابر یک سلسله تصمیمات بزرگ میبیند و محال است که بدون نقطهٔ اتکایی که روح او را به این فضایل راضی سازد بتواند از عهده برآید.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | این نقطه اتکاء همان است که "ایمان" نامیده میشود، همان رکن اول از چهار رکن سعادت بشر است که قرآن مجید ذکر کرده است.»<ref>مطهری، مرتضی؛ مجموعهٔ آثار شهید مطهری، تهران، انتشارات صدرا، ج22، ص92.</ref>.<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | منبع:پژوهه<br/>
| + | |
| − | | + | |
| − | گرد آوری: گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان
| + | |
| − | | + | |
| − | [[[http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.htmlhttp://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html http://www.tebyan-zn.ir/News-Article/Religion_Thoughts/Islamic_religion/2014/4/16/172845.html]]]
| + | |
| | <br/> | | <br/> |
| | | | |
با این اوصاف انتظار میرود خداوند با کسانی که آشکارا نافرمانی او را میکنند چگونه رفتار کند؟ خداوند متعال پاسخ این سوال را اینگونه میدهد:
«کسانی که دوست دارند زشتیها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناکی برای آنان در دنیا و آخرت است و خداوند میداند و شما نمیدانید!»[۶].
باید توجه داشت که "اشاعهٔ فحشاء" منحصر به این نیست که انسان تهمت و دروغ بی اساسی را در مورد زن و مرد با ایمانی نشر دهد و آنها را به عمل منافی عفت متهم سازد؛ این یکی از مصادیق آن است، اما منحصر به آن نیست.
این تعبیر مفهوم وسیعی دارد که هرگونه نشر فساد و اشاعهٔ زشتیها و قبائح و کمک به توسعه آن را شامل میشود[۷].
خداوند در قرآن در توبیخ قوم لوط چنین میفرماید: «آیا شما به سراغ مردان میروید و راه (تداوم نسل انسان). را قطع میکنید
و در مجلستان اعمال ناپسند انجام میدهید؟! اما پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: اگر راست میگویی عذاب الهی را برای ما بیاور!»
این که فرمود: "در مجلستان اعمال ناپسند انجام میدهید" مقصود این است که «آشکارا به منکرات میپردازید
و در باشگاههای خود مرتکب آنها میشوید و هرکس که به منکری بپردازد و آن را از دید مردمان پنهان نگاه دارد، کارش آسان است و خدا از گناه او درمی گذرد ولی اگر به عمل منکری در برابر مردمان بپردازد به حرمتها و ارزشهای اجتماع تجاوز کرده است.»[۹].
و به همین جهت در میان مردم رواج یابد و از سوی دیگر پرده دری و بی حیائی نسبت به چیزی است که خداوند به لطفش آن را پوشانده است..[۱۰].
امام باقر (ع). فرمودند: «طبیعت بشر با شهوت و میل و حرص و ترس و خشم و لذّت آمیخته شده است جز آنکه در بین مردم کسانی هستند که این پیوند و کشش طبیعی را با نیروی تقوی و حیا و تنزّه مهار کردهاند.»
اگر از خداوند خوف نداری به زمین نظر افکن شاید از کسانی که برروی آن زندگی میکنند شرم کنی. اگر جرأت و جسارتت به جائی رسیده که نه از حکومت الهی میترسی و نه از مردم زمین شرم داری خود را از صف انسانها خارج بدان و در شمار حیوانات به حساب آور.»[۱۱].
اولین فرق انسان و حیوان این است که زندگی وی اجتماعی است. زندگی اجتماعی سبب شده که انسان از وجود دیگران بهرههای بی حساب ببرد و به همین دلیل وظایف و تکالیفی در برابر جامعه -که در سایه وی بهره بی حساب میبرد- به عهده دارد.
آنجا که پای انجام وظایف و تکالیف اجتماعی است، دیگر غریزه و طبیعت حکمفرما نیست و آن سهولت و آسانی و بلکه لذت و بهجتی که در انجام کارهای طبیعی هست در اینجا وجود ندارد. در اینجا بشر فقط سنگینی بار وظیفه و تکلیف را روی دوش خود احساس میکند.
بالاتر اینکه احساس میکند که انجام وظیفه و تکلیف در بسیاری از موارد برخلاف طبیعت و میل و غریزه شخصی است. طبیعت شخصی وی حکم میکند که برای جلب لذت و منفعت شخصی دروغ بگوید و خیانت و دزدی کند،
این نقطه اتکاء همان است که "ایمان" نامیده میشود، همان رکن اول از چهار رکن سعادت بشر است که قرآن مجید ذکر کرده است.»[۱۲].
