فرهنگ مصادیق:باج گرفتن «عشاری»: تفاوت بین نسخه‌ها

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
(اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی)
 
(تعریف)
سطر ۴۳: سطر ۴۳:
 
== تعریف ==
 
== تعریف ==
 
  عَشّار به معنای فرد باج خواه می‌باشد.<br/>
 
  عَشّار به معنای فرد باج خواه می‌باشد.<br/>
 
 
در گذشته عشّار به کسی می‌گفتند که به دستور حاکم ستمگر بابت عوارض و مالیات ورود کالاهای بازرگانان به مرزها و شهرها، ده یک آن اموال را از آنان دریافت می‌کرد<ref>مجمع البحرین، واژه «عشر».<</ref>.<ref> مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ج۴، ص۲۵۴۱- ۲۵۴۵</ref>.<br/>
 
در گذشته عشّار به کسی می‌گفتند که به دستور حاکم ستمگر بابت عوارض و مالیات ورود کالاهای بازرگانان به مرزها و شهرها، ده یک آن اموال را از آنان دریافت می‌کرد<ref>مجمع البحرین، واژه «عشر».<</ref>.<ref> مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ج۴، ص۲۵۴۱- ۲۵۴۵</ref>.<br/>
  

نسخهٔ ‏۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۸:۲۱

باج گرفتن «عشاری»

کتب مرتبط

ردیف عنوان

مقالات مرتبط

ردیف عنوان
۱ پیشینه ی باج و باج گیری

موضوعات مرتبط

ردیف عنوان

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان

پایگاه‌های اینترنتی مرتبط

ردیف عنوان

عشار-ویکی فقه

تعریف

عَشّار به معنای فرد باج خواه می‌باشد.

در گذشته عشّار به کسی می‌گفتند که به دستور حاکم ستمگر بابت عوارض و مالیات ورود کالاهای بازرگانان به مرزها و شهرها، ده یک آن اموال را از آنان دریافت می‌کرد[۱].[۲].

کاربرد فقهی

عنوان یاد شده در روایات آمده و به مناسبت در برخی ابواب فقهی، مانند تجارت به کار رفته است.

حکم عشاری

عشّاری حرام است و عشّار بر حسب آنچه در روایات آمده ملعون [۳]. و از جمله کسانی است که دعایشان مستجاب نمی‌شود[۴].

معامله با عشار

داد و ستد و کسب و کار با مال کسی که از حرام پرهیز نمی‌کند، از قبیل عشّار، مکروه است [۵] [۶]). مگر آنکه معلوم باشد عین مالی که با آن معامله صورت می‌گیرد، به ستم گرفته شده است که در این صورت، معامله حرام و باطل است[۷].

پا نویس

  1. مجمع البحرین، واژه «عشر».<
  2. مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ج۴، ص۲۵۴۱- ۲۵۴۵
  3. وسائل الشیعه، ج۸، ص۳۹۰
  4. وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۳۱۵
  5. مجمع الفائده، ج۸، ص۲۰
  6. مستند الشیعه، ج۱۴، ص۵۹
  7. الجامع للشرائع، ص۲۵۹
منبع: ویکی فقه - ۱۳۹۵/۲/۱۴