فرهنگ مصادیق:برنامه انس و یاری امام زمان(عج): تفاوت بین نسخهها
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح ارقام) |
|||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۲: | سطر ۲: | ||
وظایف دوران غیبت را به چند دسته میتوان تقسیم کرد:<br/> | وظایف دوران غیبت را به چند دسته میتوان تقسیم کرد:<br/> | ||
۱- آنچه در روایات این باب، با لفظ امر وارد گردیده به عنوان تکلیف شمرده شده است. مانند:<br/> | ۱- آنچه در روایات این باب، با لفظ امر وارد گردیده به عنوان تکلیف شمرده شده است. مانند:<br/> | ||
| − | - | + | - «َ أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَج»<ref> کمالالدین، ج2، ص485.</ref>.«برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید».<br/> |
| − | - | + | - «فَتَوَقَّعُوا الْفَرَجَ صَبَاحاً وَ مَسَاءً »<ref>کمالالدین،ج2، ص337،ح10.</ref>. «هر صبح و شام چشم انتظار فرج باشید».<br/> |
| − | + | «فَلْيَعْمَلْ كُلُّ امْرِئٍ مِنْكُمْ بِمَا يَقْرُبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنَا »<ref>احتجاج طبرسی،ج2،ص599.</ref>.«هر یک از شما باید به آنچه که او را به مقام محبّت ما نزدیک میکند، عمل نماید».<br/> | |
۲- آنچه در باب صفات شیعیان و منتظران، مورد تأکید اهل بیت-علیهالسّلام- قرار گرفته است. مانند:<br/> | ۲- آنچه در باب صفات شیعیان و منتظران، مورد تأکید اهل بیت-علیهالسّلام- قرار گرفته است. مانند:<br/> | ||
- «طوبی للصّابرین فی غیبته، طوبی للمقیمین فی محبّته»<ref>الزام الناصب، ص18- ینابیع الموده ، ج3، ص101.</ref>. «خوشا به حال شکیبایان در غیبت او، خوشا به حال دوستداران او».<br/> | - «طوبی للصّابرین فی غیبته، طوبی للمقیمین فی محبّته»<ref>الزام الناصب، ص18- ینابیع الموده ، ج3، ص101.</ref>. «خوشا به حال شکیبایان در غیبت او، خوشا به حال دوستداران او».<br/> | ||
| − | - | + | - «ِ الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ ... َ الدُّعَاةُ إِلَى دِينِ اللَّهِ سِرّاً وَ جَهْراً »<ref>بحارالانوار، ج52، ص122.</ref>. «منتظران ظهور امام زمان-علیهالسّلام- در پنهان و آشکار، مردم را به دین خدا دعوت میکنند».<br/> |
۳- آنچه به طور منطقی با بررسی ابعاد غیبت و انتظار و ظهور، به دست میآید. مانند:<br/> | ۳- آنچه به طور منطقی با بررسی ابعاد غیبت و انتظار و ظهور، به دست میآید. مانند:<br/> | ||
- [[دفاع]] از آرمانهای امام زمان در دوران غیبت.<br/> | - [[دفاع]] از آرمانهای امام زمان در دوران غیبت.<br/> | ||
| سطر ۳۲: | سطر ۳۲: | ||
۱۷- درخواست معرفت و شناخت نسبت به آن حضرت، از خدای عزوجل.<br/> | ۱۷- درخواست معرفت و شناخت نسبت به آن حضرت، از خدای عزوجل.<br/> | ||
۱۸- مداومت بر این دعا:<br/> | ۱۸- مداومت بر این دعا:<br/> | ||
| − | + | « اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي نَفْسَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي رَسُولَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي»<ref>اصول کافی، 1/337. </ref>.<br/> | |
«بار خدایا تو مرا به خود شناسا کن که اگر خودت را به من نشناسانی پیغمبرت را نخواهم شناخت، با خدایا تو رسولت را به من بشناسان که اگر رسول خود را به من نشناسانی حجّتت را نخواهم شناخت، پروردگارا حجّت خودت را به من بشناسان که اگر حجّت خود را به من نشناسانی از دین خود گمراه خواهم شد».<br/> | «بار خدایا تو مرا به خود شناسا کن که اگر خودت را به من نشناسانی پیغمبرت را نخواهم شناخت، با خدایا تو رسولت را به من بشناسان که اگر رسول خود را به من نشناسانی حجّتت را نخواهم شناخت، پروردگارا حجّت خودت را به من بشناسان که اگر حجّت خود را به من نشناسانی از دین خود گمراه خواهم شد».<br/> | ||
۱۹- مداومت بر دعای غریق:<br/> | ۱۹- مداومت بر دعای غریق:<br/> | ||
| − | + | «يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِك»<ref>کمالالدین:2/351،باب 33، ح49. </ref>.<br/> | |
«ای خداوندا! ای رحمان! ای مهربان!ای دگرگونکنندهدلها! مرا بر دینت پایدار کن».<br/> | «ای خداوندا! ای رحمان! ای مهربان!ای دگرگونکنندهدلها! مرا بر دینت پایدار کن».<br/> | ||
۲۰- مداومت بر دعایی که مرحوم ابن طاووس نقل نموده است:<br/> | ۲۰- مداومت بر دعایی که مرحوم ابن طاووس نقل نموده است:<br/> | ||
| − | + | «ُ اللَّهُمَّ أَنْتَ عَرَّفْتَنِي نَفْسَكَ وَ عَرَّفْتَنِي رَسُولَكَ وَ عَرَّفْتَنِي مَلَائِكَتَكَ وَ عَرَّفْتَنِي وُلَاةَ أَمْرِكَ اللَّهُمَّ لَا آخُذُ إِلَّا مَا أَعْطَيْتَ وَ لَا أَقِي إِلَّا مَا وَقَيْتَ اللَّهُمَّ لَا تُغَيِّبْنِي عَنْ مَنَازِلِ أَوْلِيَائِكَ وَ لَا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي اللَّهُمَّ اهْدِنِي لِوَلَايَةِ مَنِ افْتَرَضْتَ طَاعَتَه...».<br/> | |
«بار خدایا! تو خودت و فرستادهات و فرشتگانت و پیغمبرت و والیان امرت را به من شناسانیدی، بار خدایا! من نگیرم جز آنچه تو عطا کنی، و هیچ نگهدارندهای جز تو برایم نیست، بار خدایا! مرا از منازل دوستانت دور مگردان و دلم را پس از آنکه هدایت کردهای منحرف منمای، بار خدایا! مرا به ولایت کسی که اطاعتش را بر من واجب ساختهای هدایت فرما».<br/> | «بار خدایا! تو خودت و فرستادهات و فرشتگانت و پیغمبرت و والیان امرت را به من شناسانیدی، بار خدایا! من نگیرم جز آنچه تو عطا کنی، و هیچ نگهدارندهای جز تو برایم نیست، بار خدایا! مرا از منازل دوستانت دور مگردان و دلم را پس از آنکه هدایت کردهای منحرف منمای، بار خدایا! مرا به ولایت کسی که اطاعتش را بر من واجب ساختهای هدایت فرما».<br/> | ||
۲۱- شناخت علامتهای ظهور آن حضرت.<br/> | ۲۱- شناخت علامتهای ظهور آن حضرت.<br/> | ||
| سطر ۸۰: | سطر ۸۰: | ||
۶۱- توبه واقعی و بازگرداندن حقوق مردم به آنان.<br/> | ۶۱- توبه واقعی و بازگرداندن حقوق مردم به آنان.<br/> | ||
۶۲و ۶۳- پیوسته به یاد امام زمان-علیهالسّلام- بودن، و عمل به آداب آن حضرت.<br/> | ۶۲و ۶۳- پیوسته به یاد امام زمان-علیهالسّلام- بودن، و عمل به آداب آن حضرت.<br/> | ||
| − | ۶۴- درخواست از خدا نسبت به یادآوری همیشگی امام زمان-علیهالسّلام- | + | ۶۴- درخواست از خدا نسبت به یادآوری همیشگی امام زمان-علیهالسّلام-<br/> |
۶۵- خشوع و خضوع در برابر آن حضرت.<br/> | ۶۵- خشوع و خضوع در برابر آن حضرت.<br/> | ||
۶۶- طلب رضایت امام زمان-علیهالسّلام- | ۶۶- طلب رضایت امام زمان-علیهالسّلام- | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۰۹
وظایف دوران غیبت را به چند دسته میتوان تقسیم کرد:
۱- آنچه در روایات این باب، با لفظ امر وارد گردیده به عنوان تکلیف شمرده شده است. مانند:
- «َ أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَج»[۱].«برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید».
- «فَتَوَقَّعُوا الْفَرَجَ صَبَاحاً وَ مَسَاءً »[۲]. «هر صبح و شام چشم انتظار فرج باشید».
«فَلْيَعْمَلْ كُلُّ امْرِئٍ مِنْكُمْ بِمَا يَقْرُبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنَا »[۳].«هر یک از شما باید به آنچه که او را به مقام محبّت ما نزدیک میکند، عمل نماید».
۲- آنچه در باب صفات شیعیان و منتظران، مورد تأکید اهل بیت-علیهالسّلام- قرار گرفته است. مانند:
- «طوبی للصّابرین فی غیبته، طوبی للمقیمین فی محبّته»[۴]. «خوشا به حال شکیبایان در غیبت او، خوشا به حال دوستداران او».
- «ِ الْمُنْتَظِرِينَ لِظُهُورِهِ ... َ الدُّعَاةُ إِلَى دِينِ اللَّهِ سِرّاً وَ جَهْراً »[۵]. «منتظران ظهور امام زمان-علیهالسّلام- در پنهان و آشکار، مردم را به دین خدا دعوت میکنند».
۳- آنچه به طور منطقی با بررسی ابعاد غیبت و انتظار و ظهور، به دست میآید. مانند:
- دفاع از آرمانهای امام زمان در دوران غیبت.
- دشمنشناسی و مراقبت بر تحریف نشدن معنا و مسیر انتظار توسط دشمن.
- آماده سازی زمینه ظهور.
- تطبیق دادن خود و جامعه بر معیارهای ارائه شده نسبت به دوران پس از ظهور.
۴- آنچه در تأسی به بزرگان و عالمان دینی در حدّ وظیفه باید مورد پیروی قرار گیرد. مانند:
- مواظبت بر اذکار و زیارتهایی خاصّ.
- مداومت بر انجام اعمال مستحبّی در جهت ایجاد قرب معنوی به امام زمان-علیهالسّلام.
در پایان این مقال، ذکر هشتاد مورد راکه در کتاب شریف «مکیال المکارم» تألیف مرحوم حاج میرزا محمد تقی موسوی اصفهانی، با استفاده از احادیث گوناگون به عنوان وظایف مردم در دوران غیبت امام زمان-علیهالسّلام- گردآوری شده است، ثمربخش و تذکرآفرین یافتیم. امید آنکه خداوند در ادای تکلیف نسبت به ساحت مقدّس آن حضرت همه ما را یاری فرماید.
۱- شناخت امام زمان-علیهالسّلام-
۲- رعایت ادب نسبت به ذکر نامهای شریف آن حضرت.
۳- محبّت خاصّ نسبت به آن حضرت.
۴- محبوب ساختن آن عزیز، در نزد مردم.
۵- انتظار فرج و ظهور آن بزرگوار.
۶- اظهار شوق برای دیدار آن حضرت.
۷- ذکر فضایل و مناقب او در بین مردم.
۸- اندوه در فراق آن بزرگوار.
۹- حضور در محافل ذکر فضایل آن بزرگوار.
۱۰- برپایی مجالسی به نام صاحبالزمان-علیهالسّلام-
۱۱و ۱۲- سرودن شعر و قرائت آن در فضایل مولا.
۱۳- برخاستن در هنگام ذکر اسم شریف و القاب آن بزرگوار.
۱۵٬۱۴و ۱۶- گریستن، گریاندن و خود را به گریه وادار کردن در فراق آن امام همام.
۱۷- درخواست معرفت و شناخت نسبت به آن حضرت، از خدای عزوجل.
۱۸- مداومت بر این دعا:
« اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي نَفْسَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي نَفْسَكَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي رَسُولَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي رَسُولَكَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَكَ اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي»[۶].
«بار خدایا تو مرا به خود شناسا کن که اگر خودت را به من نشناسانی پیغمبرت را نخواهم شناخت، با خدایا تو رسولت را به من بشناسان که اگر رسول خود را به من نشناسانی حجّتت را نخواهم شناخت، پروردگارا حجّت خودت را به من بشناسان که اگر حجّت خود را به من نشناسانی از دین خود گمراه خواهم شد».
۱۹- مداومت بر دعای غریق:
«يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِك»[۷].
«ای خداوندا! ای رحمان! ای مهربان!ای دگرگونکنندهدلها! مرا بر دینت پایدار کن».
۲۰- مداومت بر دعایی که مرحوم ابن طاووس نقل نموده است:
«ُ اللَّهُمَّ أَنْتَ عَرَّفْتَنِي نَفْسَكَ وَ عَرَّفْتَنِي رَسُولَكَ وَ عَرَّفْتَنِي مَلَائِكَتَكَ وَ عَرَّفْتَنِي وُلَاةَ أَمْرِكَ اللَّهُمَّ لَا آخُذُ إِلَّا مَا أَعْطَيْتَ وَ لَا أَقِي إِلَّا مَا وَقَيْتَ اللَّهُمَّ لَا تُغَيِّبْنِي عَنْ مَنَازِلِ أَوْلِيَائِكَ وَ لَا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي اللَّهُمَّ اهْدِنِي لِوَلَايَةِ مَنِ افْتَرَضْتَ طَاعَتَه...».
«بار خدایا! تو خودت و فرستادهات و فرشتگانت و پیغمبرت و والیان امرت را به من شناسانیدی، بار خدایا! من نگیرم جز آنچه تو عطا کنی، و هیچ نگهدارندهای جز تو برایم نیست، بار خدایا! مرا از منازل دوستانت دور مگردان و دلم را پس از آنکه هدایت کردهای منحرف منمای، بار خدایا! مرا به ولایت کسی که اطاعتش را بر من واجب ساختهای هدایت فرما».
۲۱- شناخت علامتهای ظهور آن حضرت.
۲۲- تسلیم امر الهی بودن نسبت به مسئله غیبت و ظهور آن حضرت و عجله نکردن.
۲۳- صدقه دادن به نیابت از امام زمان-علیهالسّلام-
۲۴- صدقه دادن برای سلامتی امام زمان-علیهالسّلام-
۲۵و ۲۶- رفتن به حج و فرستادن دیگران به حج به عنوان نیابت از امام زمان-علیهالسّلام-
۲۷- طواف مستحبّی خانه خدا به نیابت از آن حضرت.
۲۸و ۲۹- زیارت مشاهد پیامبر-صلیاللهعلیهوالهوسلم- و معصومین-علیهمالسّلام- به نیابت از آن حضرت.
۳۰- فرستان دیگران به زیارت آن مقامات به نیابت از امام زمان-علیهالسّلام-
۳۱- تلاش در راه خدمت به آن حضرت، از هر طریقی که ممکن باشد.
۳۲- کوشش در راه یاری امام زمان-علیهالسّلام-
۳۳- نیّت قطعی داشتن برای یاری آن بزرگوار در زمان ظهور.
۳۴- بعد از هر نماز واجب، با آن حضرت به وسیله عبارات و دعاهای خاص، تجدید بیعت نمودن.
۳۵- مصرف اموال در راههایی که مورد رضایت امام زمان-علیهالسّلام- است.
۳۶- ارتباط با شیعیان و دوستان امام زمان-علیهالسّلام- و کمک مالی به آنان.
۳۷- شاد ساختن شیعیان.
۳۸- خیرخواهی برای امام زمان-علیهالسّلام-
۳۹- زیارت کردن او و سلام دادن بر او در هر مکان و زمان.
۴۰- زیارت مؤمنین و صالحین به قصد ثواب زیارت مولا.
۴۱- صلوات فرستادن بر آن حضرت.
۴۲- اهدای ثواب صلوات بر پیامبر-صلیاللهعلیهوالهوسلم- به آن حضرت.
۴۳- نماز خواندن و اهدای ثواب آن به امام زمان-علیهالسّلام-
۴۴- نماز هدیه به کیفیت خاصّ.
۴۵- قرائت قرآن به آن حضرت و شفیع قرار دادن ایشان در نزد خدا.
۴۶- توسّل به آن حضرت و شفیع قرار دادن ایشان در نزد خدا.
۴۷- توجّه و استغاثه به آن حضرت و حاجت خواستن از ایشان.
۴۸- دعوت و راهنمایی مردم به سوی آن حضرت.
۴۹- رعایت حقوق آن حضرت.
۵۰- خشوع قلبی داشتن، در هنگام یاد کردن آن بزرگوار.
۵۱- اظهار کردن دانش در برابر ظهور بدعتها.
۵۲- تقیّه در برابر اشرار، و کتمان سرّ در مقابل اغیار.
۵۳- شکیبایی در مقابل اذیتها و تکذیب دیگران و تحمّل محنتها.
۵۴- درخواست صبر از خدا در دوران غیبت آن حضرت.
۵۵- یکدیگر را به صبر دعوت نمودن.
۵۶- شرکت نکردن در مجالسی که در آنها استهزاء به امام زمان-علیهالسّلام- میشود.
۵۷- مدارا با اهل باطل.
۵۸- دوری از شهرت.
۵۹- تهذیب نفس.
۶۰- همبستگی و اتحاد برای یاری آن حضرت.
۶۱- توبه واقعی و بازگرداندن حقوق مردم به آنان.
۶۲و ۶۳- پیوسته به یاد امام زمان-علیهالسّلام- بودن، و عمل به آداب آن حضرت.
۶۴- درخواست از خدا نسبت به یادآوری همیشگی امام زمان-علیهالسّلام-
۶۵- خشوع و خضوع در برابر آن حضرت.
۶۶- طلب رضایت امام زمان-علیهالسّلام-
۶۷- بزرگداشت کسانی که از نظر سیادت یا روحانیت به امام-علیهالسّلام- نزدیک هستند.
۶۸- بزرگداشت مکانهای منتسب به آن حضرت مانند مسجد مقدس جمکران، مسجد سهله و سرداب مقدّس سامراء.
۶۹و ۷۰- اجتناب از تعیین وقت برای ظهور، و تکذیب تعیینکنندگان وقت ظهور آن حضرت.
۷۱- تکذیب مدّعیان وکالت و نیابت خاصّه آن حضرت.
۷۲- دعا برای توفیق دیدار صاحبالزمان-علیهالسّلام-
۷۳- اقتدا و تأسی نمودن به اخلاق و اعمال امام زمان-علیهالسّلام- و ترک اظهار خوشایندی از آنچه نزد دشمنان آن حضرت است.
۷۴- حفظ زبان از غیر یاد خداوند و فضیلت سکوت.
۷۵- بجا آوردن نماز حضرت حجّت-علیهالسّلام-
۷۶- گریه بر مصائب مولایمان، شهید مظلوم امام حسین-علیهالسّلام-
۷۷- زیارت قبر امام حسین-علیهالسّلام-
۷۸- زیاد نفرین و لعن کردن بر بنیامیّه.
۷۹- کوشش کردن در ادای حقوق برادران دینی به عنوان یاری امام زمان-علیهالسّلام-
۸۰- فراهم آوردن سلاح و مرزبانی.
