فرهنگ مصادیق:دست زدن به نامحرم در قرآن: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۱۴

آیا توی قرآن به طور صریح ذکر شده که نامحرمان نباید هیچگونه ارتباط فیزیکی باهم داشته باشن؟
منظورم از ارتباط فیزیکی مثلا دست دادن هست
لطفا فقط از قرآن بگید.
منابع تشریع و قانون گذاری در اسلام فقط قرآن نیست، بلکه روایات اسلامی هم که از پیامبر و امامان معصوم نقل شده است، نیز یکی از منابع تشریع و قانون گذاری به شمار می‌آید.
برخی از احکام مانند حرمت دست دادن مرد با زن نامحرم در قرآن نیامده ، ولی در روایات اسلامی به حرمت آن تصریح شده است، و این از بدیهیات و ضروریات دین اسلام به شمار آمده است، که در این جا به دو مورد از آن‌ها اشاره می‌شود،پیامبر اسلام(ص) در این باره می‌فرماید:
من صافح امرئه تحرم علیه فقد باء بسخط من الله و من التزم امرئه ......^[۱] کسی که با زن نامحرم دست بدهد، زمینه غضب خدا را فراهم کرده است.
درحدیث دیگر از امام صادق(ع) آمده است :
أبی بصیر عن أبی عبد اللّٰه (ع)، قال: قلت له: هل یصافح الرجل المرأه لیست بذات محرم؟ فقال: «لا، ^[۲]
ابی بصیر می‌گوید: از امام پرسیدم: آیا مرد می‌تواند به زنی که محرم او نیست، دست دهد ،حضرت فرمود: نه .
البته در آیات ذیل به صورت کلی مطالبی بیان شده است که می‌تواند از مصادیق آن باشد:
۱- «وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا؛^[۳]و نزدیک زنا نشوید که کار بسیار زشت و بد راهی است».
گناه بزرگی که در این آیه اشاره شده است زنا و عمل منافی عفت است.
در این بیان کوتاه نمی‌فرماید زنا نکنید، بلکه می‌فرماید به این عمل شرم آور نزدیک نشوید، این تعبیر علاوه بر تاکیدی که در عمق آن نسبت به خود این عمل نهفته شده، اشاره لطیفی به این است که آلودگی به زنا غالبا مقدماتی دارد که انسان را تدریجا به آن نزدیک می‌کند، چشم چرانی وتماس بخشی از بدن به نامحرم یکی از مقدمات آن است، برهنگی و بی حجابی مقدمه دیگر، کتاب‌های بدآموز و" فیلم‌های آلوده" و" نشریات فاسد" و" کانونهای فساد" هر یک مقدمه‌ای برای این کار محسوب می‌شود.
همچنین خلوت با اجنبیه (یعنی بودن مرد و زن نامحرم در یک مکان خالی و تنها) عامل وسوسه انگیز دیگری است.
۲- «قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ، وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ؛ ^[۴] به مؤمنان بگو چشمهای خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گیرند، و فروج خود را حفظ کنند، این برای آنها پاکیزه تر است،خداوند از آنچه انجام می‌دهید آگاه است. - و به زنان با ایمان بگو چشمهای خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گیرند، و دامان خویش را حفظ کنند، و زینت خود را جز آن مقدار که ظاهر است آشکار ننمایند، و (اطراف) روسری‌های خود را بر سینه خود افکنند(تا گردن و سینه با آن پوشانده شود)و زینت خود را آشکار نسازند مگر برای شوهرانشان یا پدرانشان یا پدر شوهرانشان یا پسرانشان یا پسران همسرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان هم کیششان یا بردگانشان (کنیزانشان)یا افراد سفیه که تمایلی به زن ندارند یا کودکانی که از امور جنسی مربوط به زنان آگاه نیستند،آنها هنگام راه رفتن پای‌های خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانیشان دانسته شود.(و صدای خلخال که بر پا دارند به گوش رسد)و همگی به سوی خدا بازگردید ای مؤمنان تا رستگار شوید».
این سوره و آیات آن در حقیقت سوره عفت و پاکدامنی و پاکسازی از انحرافات جنسی و مبارزه با چشم چرانی و ترک حجاب است، و بحث‌های مختلف آن از این نظر انسجام روشنی دارد، آیات مورد بحث که احکام نگاه کردن و چشم چرانی و حجاب را بیان می‌دارد نیز کاملا به این امر مربوط است و نیز ارتباط این بحث با بحث‌های مربوط به اتهامات ناموسی بر کسی مخفی نیست.

پانویس