فرهنگ مصادیق:اهمیت امربه معروف ونهی ازمنکر: تفاوت بین نسخهها
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام) |
|||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
<div class="head1"> اهمیت امربه معروف ونهی ازمنکر </div> | <div class="head1"> اهمیت امربه معروف ونهی ازمنکر </div> | ||
| − | سکوت و بی تفاوتی در مقابل [[گناه]] سبب میشود که [[گناه]] کردن عادی شود گنهکار جرات پیدا | + | ==مقدمه== |
| + | سکوت و بی تفاوتی در مقابل [[گناه]] سبب میشود که [[گناه]] کردن عادی شود گنهکار جرات پیدا میکند، ما سنگدل میشویم، شیطان راضی میگردد و خداوند بر ما غضب مینماید.<br/> | ||
اهمیت [[امر به معروف]] ونهی ازمنکر<br/> | اهمیت [[امر به معروف]] ونهی ازمنکر<br/> | ||
| − | امر به | + | امر به معروف، یعنی سفارش به خوبیها و نهی از منکر، یعنی بازداشتن از بدیها.انجام این دو امر مهم نیاز به سن خاصی ندارد زیرا لقمان به فرزندش میگوید: یا بنی اقم الصلاه و امر بالمعروف..<br/> |
| − | امر به | + | امر به معروف، نشانه عشق به مکتب، عشق به مردم، علاقه به سلامتی جامعه و نشانه آزادی بیان، غیرت دینی، ارتباط دوستانه بین مردم و نشانه فطرت بیدار و نظارت عمومی و حضور در صحنه است.<br/> |
| − | [[امر به معروف]] و نهی از | + | [[امر به معروف]] و نهی از منکر، سبب تشویق نیکوکاران، آگاه کردن افراد جاهل، هشدار برای جلوگیری از خلاف و ایجاد نوعی انضباط اجتماعی است.<br/> |
| − | قرآن میفرماید:شما مسلمانان بهترین امت هستید زیرا [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] میکنید<ref>(آل عمران/110).</ref><br/> | + | قرآن میفرماید: شما مسلمانان بهترین امت هستید زیرا [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] میکنید<ref>(آل عمران/110).</ref><br/> |
| − | حضرت علی علیه السلام میفرماید:امر به معروف و [[نهی از منکر]] | + | حضرت علی علیه السلام میفرماید: امر به معروف و [[نهی از منکر]] ، مصلحت عامّه است<ref>(نهج البلاغه/حکمت252).</ref><br/> |
| − | در حدیث دیگر میخوانیم:کسی که جلوی منکر را نگیرد مانند کسی است که مجروحی را در جاده رها کند تا بمیرد<ref>(کنز العمّال/ج3/ص170).</ref><br/> | + | در حدیث دیگر میخوانیم: کسی که جلوی منکر را نگیرد مانند کسی است که مجروحی را در جاده رها کند تا بمیرد<ref>(کنز العمّال/ج3/ص170).</ref><br/> |
پیامبرانی همچون حضرت داوود و حضرت عیسی علیه السلام به کسانی که [[نهی از منکر]] نمیکنند لعنت فرستادهاند<ref>(مائده/78).</ref><br/> | پیامبرانی همچون حضرت داوود و حضرت عیسی علیه السلام به کسانی که [[نهی از منکر]] نمیکنند لعنت فرستادهاند<ref>(مائده/78).</ref><br/> | ||
| − | قیام امام حسین علیه السلام برای [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] بود:انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امّه جدّی ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر<ref>(بحار/ج44/ص328).</ref><br/> | + | قیام امام حسین علیه السلام برای [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] بود: انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امّه جدّی ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر<ref>(بحار/ج44/ص328).</ref><br/> |
| − | در حدیث میخوانیم:به واسطه [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] تمام واجبات به پا داشته میشود.<ref>(کافی/ج5/ص55).</ref><br/> | + | در حدیث میخوانیم: به واسطه [[امر به معروف]] و [[نهی از منکر]] تمام واجبات به پا داشته میشود.<ref>(کافی/ج5/ص55).</ref><br/> |
| − | قرآن میفرماید:اگر در مجلسی به آیات الهی توهین میشود جلسه را به عنوان اعتراض ترک کنید تا مسیر بحث عوض شود.<ref>(نساء/140 و انعام/67).</ref><br/> | + | قرآن میفرماید: اگر در مجلسی به آیات الهی توهین میشود جلسه را به عنوان اعتراض ترک کنید تا مسیر بحث عوض شود.<ref>(نساء/140 و انعام/67).</ref><br/> |
انسان باید از انجام [[گناه]] هم در دل ناراحت باشد هم با زبان نهی کند و هم با اعمال قدرت و قانون مانع انجام آن شود.<br/> | انسان باید از انجام [[گناه]] هم در دل ناراحت باشد هم با زبان نهی کند و هم با اعمال قدرت و قانون مانع انجام آن شود.<br/> | ||
| − | اگر کسی را به کار خوبی دعوت کردیم در پاداش کارهای خوب او نیز شریک هستیم ولی اگر در برابر | + | اگر کسی را به کار خوبی دعوت کردیم در پاداش کارهای خوب او نیز شریک هستیم ولی اگر در برابر فساد، گناه و انحراف ساکت نشستیم به تریج فساد رشد میکند. افراد فاسد و مفسد بر مردم حاکم خواهند شد.<br/> |
| − | سکوت و بی تفاوتی در مقابل ناه سبب میشود که [[گناه]] کردن عادی شود گنهکار جرات پیدا | + | سکوت و بی تفاوتی در مقابل ناه سبب میشود که [[گناه]] کردن عادی شود گنهکار جرات پیدا میکند، ما سنگدل میشویم، شیطان راضی میگردد و خداوند بر ما غضب مینماید.<br/> |
== امر به معروف و نهی از منکر دو وظیفه الهی است و توهماتی از این قبیل که == | == امر به معروف و نهی از منکر دو وظیفه الهی است و توهماتی از این قبیل که == | ||
| سطر ۳۸: | سطر ۳۹: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس|colwidth=30em|۲}} | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} | ||
| − | <div class="source"><span class="title"></span><span class="text"> تاریخ برداشت:94/11/01 </span></div> | + | <div class="source"><span class="title"></span><span class="text"> تاریخ برداشت: 94/11/01 </span></div> |
<div class="hold"> | <div class="hold"> | ||
<div class="return">بازگشت به [[بی تفاوتی در برابر گناه]] </div> | <div class="return">بازگشت به [[بی تفاوتی در برابر گناه]] </div> | ||
</div> | </div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۶
محتویات
مقدمه
سکوت و بی تفاوتی در مقابل گناه سبب میشود که گناه کردن عادی شود گنهکار جرات پیدا میکند، ما سنگدل میشویم، شیطان راضی میگردد و خداوند بر ما غضب مینماید.
اهمیت امر به معروف ونهی ازمنکر
امر به معروف، یعنی سفارش به خوبیها و نهی از منکر، یعنی بازداشتن از بدیها.انجام این دو امر مهم نیاز به سن خاصی ندارد زیرا لقمان به فرزندش میگوید: یا بنی اقم الصلاه و امر بالمعروف..
امر به معروف، نشانه عشق به مکتب، عشق به مردم، علاقه به سلامتی جامعه و نشانه آزادی بیان، غیرت دینی، ارتباط دوستانه بین مردم و نشانه فطرت بیدار و نظارت عمومی و حضور در صحنه است.
امر به معروف و نهی از منکر، سبب تشویق نیکوکاران، آگاه کردن افراد جاهل، هشدار برای جلوگیری از خلاف و ایجاد نوعی انضباط اجتماعی است.
قرآن میفرماید: شما مسلمانان بهترین امت هستید زیرا امر به معروف و نهی از منکر میکنید[۱]
حضرت علی علیه السلام میفرماید: امر به معروف و نهی از منکر ، مصلحت عامّه است[۲]
در حدیث دیگر میخوانیم: کسی که جلوی منکر را نگیرد مانند کسی است که مجروحی را در جاده رها کند تا بمیرد[۳]
پیامبرانی همچون حضرت داوود و حضرت عیسی علیه السلام به کسانی که نهی از منکر نمیکنند لعنت فرستادهاند[۴]
قیام امام حسین علیه السلام برای امر به معروف و نهی از منکر بود: انّما خرجت لطلب الاصلاح فی امّه جدّی ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر[۵]
در حدیث میخوانیم: به واسطه امر به معروف و نهی از منکر تمام واجبات به پا داشته میشود.[۶]
قرآن میفرماید: اگر در مجلسی به آیات الهی توهین میشود جلسه را به عنوان اعتراض ترک کنید تا مسیر بحث عوض شود.[۷]
انسان باید از انجام گناه هم در دل ناراحت باشد هم با زبان نهی کند و هم با اعمال قدرت و قانون مانع انجام آن شود.
اگر کسی را به کار خوبی دعوت کردیم در پاداش کارهای خوب او نیز شریک هستیم ولی اگر در برابر فساد، گناه و انحراف ساکت نشستیم به تریج فساد رشد میکند. افراد فاسد و مفسد بر مردم حاکم خواهند شد.
سکوت و بی تفاوتی در مقابل ناه سبب میشود که گناه کردن عادی شود گنهکار جرات پیدا میکند، ما سنگدل میشویم، شیطان راضی میگردد و خداوند بر ما غضب مینماید.
امر به معروف و نهی از منکر دو وظیفه الهی است و توهماتی از این قبیل که
گناه دیگران به ما کاری ندارد
آزادی مردم را سلب نکنیم
من اهل ترس و خجالت هستم
با یک گل که بهار نمیشود
عیسی به دین خود موسی به دین خود
ما را در یک قبر نمیگذارند
دیگران هستند من چرا امر به معروف و نهی از منکر کنم
با نهی از منکر دوستان یا مشتریان خود را از دست میدهم
و امثال اینها...
نمیتوانند تکلیف را از دوش ما بردارند.
امر به معروف و نهی از منکر باید
آگاهانه
دلسوزانه
عاقلانه
حتی المقدور مخفیانه باشد.
گاهی باید به خودمان بگوییمولی آنجا که حرف ما اثر ندارد وظیفه ساقط نمیشود بلکه باید از دیگران بخواهیم که آنان بگویند.حتی اگر برای مدت کوتاهی میتوان جلوی فساد را گرفت باید گرفت و اگر با تکرار میتوان به نتیجه رسید باید تکرار کرد.







