فرهنگ مصادیق:باج گرفتن «عشاری»: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۴ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۱۲

عشار - ویکی فقه

تعریف

عَشّار به معنای فرد باج خواه می‌باشد.
در گذشته عشّار به کسی می‌گفتند که به دستور حاکم ستمگر بابت عوارض و مالیات ورود کالاهای بازرگانان به مرزها و شهرها، ده یک آن اموال را از آنان دریافت می‌کرد^[۱].^[۲].

کاربرد فقهی

عنوان یاد شده در روایات آمده و به مناسبت در برخی ابواب فقهی، مانند تجارت به کار رفته است.

حکم عشاری

عشّاری حرام است و عشّار بر حسب آنچه در روایات آمده ملعون ^[۳]. و از جمله کسانی است که دعایشان مستجاب نمی‌شود^[۴].

معامله با عشار

داد و ستد و کسب و کار با مال کسی که از حرام پرهیز نمی‌کند، از قبیل عشّار، مکروه است ^{[۵] [۶]}). مگر آنکه معلوم باشد عین مالی که با آن معامله صورت می‌گیرد، به ستم گرفته شده است که در این صورت، معامله حرام و باطل است^[۷].

پا نویس