نهی از منکر ورود به حریم خصوصی نیست؟!: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
<div class="head1"> نهی از منکر ورود به حریم خصوصی نیست؟! </div> | <div class="head1"> نهی از منکر ورود به حریم خصوصی نیست؟! </div> | ||
| − | + | ||
من شهروند هزاره سوم هستم، آزادم آنگونه که می خواهم زندگی کنم، برای چگونه بودنم از هیچ کس نظر نمی خواهم حتی شما! همه روشنفکران جهان هم با صدایی بلند می گویند حریم خصوصی محدوده و خط قرمز زندگی هرکسی است و من به استناد حقوق شهروندی به شما می گویم؛ ایست ورود ممنوع حتی شما دوست عزیز!<br/> | من شهروند هزاره سوم هستم، آزادم آنگونه که می خواهم زندگی کنم، برای چگونه بودنم از هیچ کس نظر نمی خواهم حتی شما! همه روشنفکران جهان هم با صدایی بلند می گویند حریم خصوصی محدوده و خط قرمز زندگی هرکسی است و من به استناد حقوق شهروندی به شما می گویم؛ ایست ورود ممنوع حتی شما دوست عزیز!<br/> | ||
== حریم خصوصی چیست == | == حریم خصوصی چیست == | ||
نسخهٔ ۱۴ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۳۰
من شهروند هزاره سوم هستم، آزادم آنگونه که می خواهم زندگی کنم، برای چگونه بودنم از هیچ کس نظر نمی خواهم حتی شما! همه روشنفکران جهان هم با صدایی بلند می گویند حریم خصوصی محدوده و خط قرمز زندگی هرکسی است و من به استناد حقوق شهروندی به شما می گویم؛ ایست ورود ممنوع حتی شما دوست عزیز!
محتویات
حریم خصوصی چیست
حریم خصوصی اصطلاحی است که علی رغم کاربرد فراوان در حقوق و سیاست برای آن تعریف خاصی ارائه نشده است. ولی به طور کلی بخشی از قلمروی زندگی افراد است که انتظار میرود دیگران، به طور نوعی و عرفی یا با اعلان قبلی بدان نظارت و دسترسی نداشته باشند و کسی به آن تعرض نکند.
تعریف معروف و منکر
معروف همه حرکات و سکناتی است که عقل و شرع آن را تأیید میکند، به شکلی که هر وجدان پاکی آن را طلب میکند. و امر به این معروف ها امر به چیزی است که مطلوب خدا بوده است.
و نهی از منکر بر حذر داشتن دیگران از انجام افعالی است که از طرف شارع و عقل به زشتی یاد شده است.
آیا حریم خصوصی در اسلام به رسمیت شناخته شده
از این عمل در قرآن در آیات متعدد با جدیت و صراحت و به عنوان یک وظیفه یاد شده است تا جایی که ترک آن در نسل های گذشته عامل هلاکت و نابودی آن ملت و قوم معرفی شده است. که مستندات قرآنی آن لزوم اجرای آن را نه تنها وظیفه پیامبر بلکه وظیفه تک به تک مسلمانان اعلام کرده است.
از طرفی در برخی دیگر از آیات قرآن و سیره نبوی و ائمه معصومین (ع) مباحث قابل توجهی از حفظ حریم خصوصی تأکید شده و به رسمیت شناخته شده است.
در دلایل به رسمیت شناخته شدن این حریم می توان از حق انتخاب گری انسان به عنوان خلیفه و جانشین خدا در زمین و وجود آزادی و حق انتخاب او تا زمانی که با حقوق دیگران در تضاد نباشد و یا اینکه انسانیت و فلسفه وجودیش را به خطر نیاندازد، یاد کرد.
یا جایی که صحبت از حق حیات، حق حیات معنوی، حفظ مال و ناموس او می شود دقیقا مصداق عینی از حریم خصوصی یک انسان است. اصل دیگر قوه تعقل و بهره برداری از آن است همه این ها دلایلی است که در قرآن تأیید کننده وجود و رسمیت یافتن حریم خصوصی است و مصادیقی از آن را که آسیب رسان این حریم است با عنوان غیبت، تجسس و سوءظن معرفی میکند.
اصل شبهه افکنی ها
ولی یک شبهه اساسی در این حوزه وارد شده و به شدت توسط افراد با نگرش های خاص سیاسی و فرهنگی مورد هجمه و نقد قرار می گیرد ایشان در استدلال های خود نهایتا با ارائه تعریفی یک طرفه از حق آزادی در قرآن و آیه معروف « لا اکراه فی الدین» اصل نهی از منکر را زیر سوال برده و آن را منافی حقوق شهروندی و در تعارض با حفظ حریم خصوصی می دانند.
این گروه معتقدند هرکس مسئول رفتار خود است و بر اساس حقوق شهروندی هر طور که دوست دارد میتواند زندگی کند و حکومت و دولت موظف به تأمین این خواسته هستند. پس نهی از منکر با این اصل اساسی در تعارض است.
گفتیم چه حفظ حریم خصوصی افراد و چه اجرای امر به معروف و نهی از منکر هر دو بر همه واجب است و اجرای آن یک وظیفه است، پس هیچ کدام را نباید به بهانه دیگری قربانی کرد. ولی از طرفی برای هر کدام از این عناوین هم حد و حدودی را معین کرد به شکلی که نه چنان حریم خصوصی را وسیع فرض کنیم که شامل همه شئون زندگی اجتماعی شود؛ چرا که همان اندازه که حیات فردی ضروری است طبق نص صریح قرآن حفظ حیات اجتماعی و بقای آن از هر لحاظ مهم تر از این امر بوده و نباید رعایت حریم خصوصی این حیات اجتماعی را که متکی به اخلاق، کرامت انسانی و تعالی وی و حفظ شرعیات است ساقط کند و موجب آسیب رسانی به دین اخلاق و صلاح افراد دیگر جامعه شود.
البته این مهم در جریان های اخیر چند سال پیش به خوبی نمایان شده است که با استناد به همین حریم خصوصی و ارائه تعریف های مختلف درباره انواع حریم ها، با سوء استفاده آن را امری برای ترویج بیبند باری اخلاقی، سیاسی و اقتصادی قرار میدهند.
مبارزه با چنین آفتی که دلیل اصلی بسیاری از انحرافات فکری و در نتیجه آن، وقوع منکرات در سطح شهر است، اصل اساسی آیاتی است که می فرماید:
چرا الهیون و دانشمندان آنان را از گفتار گناه آلود و حرام خوارگی شان باز نمی دارند، راستی چه بد است آنچه انجام میدادند.
یا نسبت به قومی می فرماید: چه بد بود آنچه می کردند و یکدیگر را باز نمی داشتند، راستی چه بد بود آنچه می کردند بسیاری از آنان را می بینی که با کسانی که کفر ورزیده اند دوستی کرده اند.
این دو آیه دقیقا مصداقی برای عمل دو گروه از مردم جامعه است که مکمل هم در تعالی تک به تک مردم اند؛
گروه خواص جامعه که همان الهیون و دانشمندان و بزرگان جامعه اند که پرده سکوت بر اساس مصلحت را در منکرات علنی از زبان باز کنند و با نگاهی باز و بدون واسطه به جامعه و اتفاقات آن بنگرند.
گروه دومی که قرآن برای آنها مسئولیت قرار داده هم عوام و تک به تک آحاد مردم اند که هر بهانه از زیر این تکلیف شانه خالی نکنند، تا انجام این فریضه برای همه مردم عادی و بدون تنش شود.
تفکراتی که نتیجه آن تبدیل محدوده حریم خصوصی افراد به محدوده هتک محرمات الهی در جامعه و ترویج آن شده به نحوی که گناه کردن آسان، بدون هزینه و حتی شاید کمی آسان تر از آب خوردن شود.
به هر حال امر به معروف و نهی از منکر در جامعه باید به مثابه فرمان حرکت جامعه باشد و نه اینکه تنها به عنوان ترمز، اگر چنین شود امر به معروف عامل کنترل امنیت اخلاقی و حقوق اجتماعی افراد و محافظ حریم خصوصی است.
_آیات ۶۲،۷۸،۷۹، مائده
