فرهنگ مصادیق:تبری – ویکی فقه: تفاوت بین نسخهها
(←پانویس) |
|||
| سطر ۲۷: | سطر ۲۷: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس|colwidth=30em|۲}} | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} | ||
| − | <div class="source"><span class="title">منابع:</span><span class="text">فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۲، ص۳۳۷. | + | <div class="source"><span class="title">منابع:</span><span class="text"> فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۲، ص۳۳۷. |
| + | [http://wikifeqh.ir ویکی فقه؛ دانشنامه حوزوی]</span></div> | ||
<div class="hold"> | <div class="hold"> | ||
<div class="return">بازگشت به [[بیزاری جستن از دشمنان اهل بیت]] </div> | <div class="return">بازگشت به [[بیزاری جستن از دشمنان اهل بیت]] </div> | ||
</div> | </div> | ||
نسخهٔ ۱ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۵۴
محتویات
مقدمه
بیزاری جستن از دشمنان خدا را تبرّی گویند. از عنوان تبرّی به مناسبت در باب طهارت و صلات سخن رفته است.
تعریف تبرّی
تبرّی اصطلاحی کلامی در برابر تولّی از آموزههای اسلام بویژه نزد شیعۀ امامیّه است. تبرّی از ریشۀ «برء» است و در زبان فارسی بیشتر به صورت «تبرّا» به کار میرود.
تبرّی در قرآن و روایات
تبرّی ریشه در قرآن کریم دارد و «برائت» نام یک سورۀ قرآن است که با برائت خدا و پیامبرش از مشرکان آغاز میگردد.
در روایات نیز بر اهمیّت مسئلۀ تبرّی، فراوان تأکید شده است. در حدیثی از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله، تبرّی از مهمترین و استوارترین رشتههای ایمان ذکر شده است.[۱]
و در روایتی از امام صادق علیهالسّلام به وجوب برائت از مخالفان دین خدا و دوستان دشمنان خدا تصریح شده است. [۲]
در روایتی دیگر از ایشان، حقیقت ایمان، تبرّی همراه با تولّی- که مفهوم متضاد و مخالف آن است- دانسته شده است. [۳]
دشمنان خدا
دشمنان خدا عبارتند از مشرکان، کافران و کسانی که منکر امامت و ولایت امامان معصوم علیهمالسّلام هستند.
وجوب تبرّی
تبرّی از دشمنان خدا، واجب است؛[۴] [۵] [۶][۷]بلکه از مهمترین ارکان دین به شمار میآید [۸] و تحقّق بخش ایمان (به معنای خاص آن) است. [۹]
تلقین تبرّی به محتضر و میت
تبرّی از اموری است که به محتضر و میّت، تلقین میشود.[۱۰][۱۱]
تبرّی در شب و روز جمعه
از اعمال شب و روز جمعه تبرّی از گمراهان و دشمنان اهلبیت علیهمالسّلام است. [۱۲]
