فرهنگ مصادیق:پناه بردن به خدا در احادیث: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۵۸

تنظیم کننده : فرزانه صفائی

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِنَ البُخلِ ، و أعوذُ بِکَ مِنَ الجُبنِ ، و أعوذُ بِکَ أن اُرَدَّ إلی أرذَلِ العُمُرِ ، و أعوذُ بِکَ مِن فِتنَةِ الدّنیا ، و أعوذُ بِکَ مِن عَذابِ القَبرِ .
بار خدایا! به تو پناه می‌برم از بخل و به تو پناه می‌برم از بُزدلی و به تو پناه می‌برم از این که به فروترین روزهای زندگی (پیری و فرتوتی) باز گردانده شوم و به تو پناه می‌برم از فتنه گری دنیا و به تو پناه می‌برم از عذاب قبر.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
اللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِنَ الهَمِّ و الحُزنِ و العَجزِ و الکَسَلِ و البُخلِ و الجُبنِ و ضَلَعِ الدِّینِ و غَلَبَةِ الرِّجالِ .
بار خدایا! من به تو پناه می‌برم از غم و اندوه و ناتوانی و کاهلی و بخل و بزدلی و سنگینیِ کمر شکنِ بارِ قرض و چیرگیِ مردمان [ بر اثر هرج و مرج ] .

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِنَ الفَقرِ ، و أعوذُ بِکَ مِنَ القِلَّةِ و الذِّلَّةِ ، و أعوذُ بِکَ أن أظلِمَ أو اُظلَمَ .
بار خدایا! من از فقر به تو پناه می‌برم.از کم داشت و خواری به تو پناه می‌برم. از این که ستم کنم یا به من ستم شود، به تو پناه می‌برم.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِن غَلَبَةِ الدَّین ، و غَلَبَةِ العَدُوِّ ، و شَماتَةِ الأعداءِ .
بار خدایا! از چیرگی قرض و چیرگی دشمن و دشمن شاد شدن به تو پناه می‌برم.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ هرگاه می‌خواست سفر کند ـ می‌گفت :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِن وَعثاءِ السَّفَرِ و کَآبَةِ المُنقَلَبِ ، و الحَورِ بَعدَ الکَورِ ، و دَعوَةِ المَظلومِ ، و سُوءِ المَنظَرِ فی الأهلِ و المالِ و الوَلَدِ .
بار خدایا! به تو پناه می‌برم از رنجِ سفر و اندوه در بازگشت و کاستیِ بعد از فزونی و نفرین ستمدیده و رو به رو شدن با صحنه ناخوشایند در خانواده و دارایی و فرزند.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِن شَرِّ ما عَمِلتُ ، و مِن شَرِّ ما لَم أعمَلْ بَعدُ
بار خدایا! از بدی اعمالی که انجام داده‌ام و بدی اعمالی که هنوز انجام نداده‌ام، به تو پناه می‌برم.

سنن النسائی ـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ :
مِن عِلمٍ لا یَنفَعُ ، و مِن قَلبٍ لا یَخشَعُ ، و دُعاءٍ لا یُسمَعُ ، و نَفسٍ لا تَشبَعُ .
پیامبر صلی الله علیه و آله از چهار چیز به خدا پناه می‌برد : دانشی که سود نبخشد، دلی که خاشع نباشد، دعایی که شنیده (اجابت) نشود، و جانی که سیر نگردد.

امام علی علیه السلام :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِن وَعثاءِ السَّفَرِ ، و کآبَةِ المُنقَلَبِ ، و سُوءِ المَنظَرِ فی الأهلِ و المالِ و الوَلَدِ .
بار خدایا! به تو پناه می‌برم از سختیِ سفر و اندوهِ بعد از بازگشت و رو به رو شدن با صحنه ناگوار در میان زن و فرزند و دارایی.

امام علی علیه السلام :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ أن أفتَقِرَ فی غِناکَ ، أو أضِلَّ فی هُداکَ ، أو اُضامَ فی سُلطانِکَ ، أو اُضطَهَدَ و الأمرُ لَکَ .
بار خدایا! به تو پناه می‌برم از این که با وجودِ توانگریِ تو، من تهیدست باشم، یا با وجودِ هدایتگریِ تو، در گمراهی به سر برم، یا با آن که قدرت و پادشاهی از آن توست، به من ستم شود، یا با آن که زمام اختیار امور در دست توست، من مقهور و خوار گردم.

امام علی علیه السلام :
اَللّهُمَّ إنّی أعوذُ بِکَ مِن أن تُحَسِّنَ فی لامِعَةِ العُیونِ عَلانِیَتی، و تُقَبِّحَ فیما اُبطِنَ لَکَ سَریرَتی .
بار خدایا! به تو پناه می‌برم از این که ظاهرِ مرا در نگاه چشمها نیکو گردانی و باطنم را، که بر تو آشکار است ، زشت و ناپسند سازی.

امام صادق علیه السلام :
تَعَوَّذوا بِاللّهِ مِن غَلَبَةِ الدَّین ، و غَلَبَةِ الرِّجالِ ، و بَوارِ الأیِّمِ .
از سنگین شدن بارِ قرض و چیرگیِ مردمان و در خانه ماندن زنان به خدا پناه برید .

امام کاظم علیه السلام ـ در پاسخ به نامه محمّد بن ابراهیم که نوشت :
إن رَأیتَ یا سَیِّدی أن تُعَلِّمَنی دُعاءً أدعو بِهِ فی دُبرِ صَلَواتی یَجمَعُ اللّهُ لی بِهِ خَیرَ الدّنیا و الآخِرَةِ ـ : أعوذُ بِوَجهِکَ الکَریمِ ، و عِزَّتِکَ الّتی لا تُرامُ ، و قُدرَتِکَ الَّتی لا یَمتَنِعُ مِنها شَیءٌ ، مِن شَرِّ الدّنیا و الآخِرَةِ ، و مِن شَرِّ الأوجاعِ کُلِّها .
سرورم! اگر صلاح می‌دانید به من دعایی بیاموزید که در تعقیب نمازهایم بخوانم و خداوند با آن دعا خیر دنیا و آخرت را به من عطا فرماید ـ فرمود: از شرّ دنیا و آخرت و از شرّ همه دردها به وجه کریم تو و عزّتت که خیال طلبش هم به اندیشه نیاید و نیز قدرتت که هیچ چیز از آن جلو نگیرد، پناه می‌برم.

منبع

میزان الحکمه،جلد هشتم.