فرهنگ مصادیق:امانتداری – احادیث: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۰۲

احادیث این بخش با توجه به منابع ذکر شده در نرم افزار "جامع الاحادیث نور" بازبینی و به روز شده‌اند.

حدیث (۱) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

لا تَزالُ اُمَّتی بِخَیرٍ ما تَحابّوا وَ تَهادَوا وَ أَدَّوُا الامانَةَ؛
امّت من تا هنگامی که یکدیگر را دوست بدارند، به یکدیگر هدیه دهند و امانتداری کنند، در خیر و خوبی خواهند بود.^[۱]

حدیث (۲) امام صادق علیه السلام

اُنظُر ما بَلَغَ بِهِ عَلیٌّ علیه السلام عِندَ رَسولِ اللّه صلی الله علیه و آله فَالزَمهُ فَإِنَّ عَلیّا علیه السلام إِنَّما بَلَغَ ما بَلَغَ بِهِ عِندَ رَسولِ اللّه صلی الله علیه و آله بِصِدقِ الحَدیثِ وَ أَداءِ الامانَةِ؛
بنگر علی علیه السلام با چه چیز آن مقام را نزد پیامبر خدا صلی الله علیه و آله پیدا کرد همان را پیروی کن. همانا علی علیه السلام آن مقام را نزد پیامبر خدا صلی الله علیه و آله با راستگویی و امانتداری بدست آورد.^[۲]

حدیث (۳) امام صادق علیه السلام

اِتَّقُوا اللّه، وَ عَلَیکُم بِأَداءِ الامانَةِ إِلی مَنِ ائتَمَنَکُم فَلَو أَنَّ قاتِلَ أَمیرِالمُؤمِنینَ علیه السلام ائتَمَنَنی عَلی أَمانَةٍ لأَدَّیتُها إِلَیهِ؛
تقوای الهی پیشه کنید و امانت را به کسی که شما را امین دانسته است، باز گردانید، زیرا حتی اگر قاتل امیرالمؤمنین علیه السلام امانتی را به من بسپرد هر آینه آن را به او بر می‌گردانم.^[۳]

حدیث (۴) امام علی علیه السلام

اَلامانَةُ تَجُرُّ الرِّزقَ، وَ الخیانَةُ تَجُرُّ الفَقرَ؛
امانتداری روزی می‌آورد و خیانت در امانت فقر.^{[۴] [۵]}

حدیث (۵) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

لا تَنظُروا إِلی کَثرَةِ صَلاتِهِم وَ صَومِهِم وَ کَثرَةِ الحَجِّ وَ المَعروفِ وَ طَنطَنَتِهِم بِاللَّیلِ، وَ لکِنِ انظُروا إِلی صِدقِ الحَدیثِ وَ أَداءِ الامانَةِ؛
به زیادی نماز و روزه و حج و احسان و مناجات شبانه مردم نگاه نکنید، بلکه به راستگویی و امانتداری آنها توجه کنید.^{[۶] [۷]}

حدیث (۶) امام علی علیه السلام

لا تَخُن مَنِ ائتَمَنَکَ وَ إِن خانَکَ وَ لا تُذِع سِرَّهُ وَ إِن أَذاعَ سِرَّکَ؛
به کسی که تو را امین قرار داده است خیانت مکن هر چند او به تو خیانت کرده باشد و راز او را فاش مساز اگر چه او راز تو را فاش ساخته باشد.^{[۸] [۹]}

حدیث (۷) امام علی علیه السلام

لا تَمَنَنَّ مَلولاً؛
شخص به ستوه آمده و رنجیده را امین مشمار.^[۱۰]

حدیث (۸) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

مَن خانَ أَمانَةً فِی الدُّنیا وَ لَم یَرُدَّها إِلی أَهلِها ثُمَّ أَدرَکَهُ المَوتُ ماتَ عَلی غَیرِ مِلَّتی وَ یَلقَی اللّه وَ هُوَ عَلَیهِ غَضبانٌ؛
کسی که در دنیا به امانتی خیانت کند و آن را به صاحبش برنگرداند و آنگاه بمیرد بر دین من نمرده است و با خدا دیدار می‌کند در حالی که بر او خشمگین است.^[۱۱][۱۲]

حدیث (۹) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

مَنِ ائتَمَنَ غَیرَ أَمینٍ فَلَیسَ لَهُ عَلَی اللّه ضَمانٌ لأَنَّهُ قَد نَهاهُ أَن یَاتَمِنَهُ؛
هر کس به فردی غیر امین امانت بسپارد، خداوند ضامن او نیست، زیرا او را از امانت سپاری به غیر امین بازداشته است.^[۱۳][۱۴]

حدیث (۱۰) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

لَیسَ مِنّا مَن یُحَقِّرُ الامانَةَ حَتّی یَستَهلِکُها إِذَا استُودِعَها؛
از ما نیست کسی که امانت را کوچک بشمارد و از آن مواظبت نکند و در معرض تلف شدن قرار بدهد.^[۱۵]

حدیث (۱۱) امام صادق علیه السلام

إِنَّهُ قالَ لِبَعضِ شیعَتِهِ ـ عَلَیکُم بِالوَرَعِ وَ الاِجتِهادِ، وَ صِدقِ الحَدیثِ وَ أَداءِ الامانَةِ وَ التَّمَسُّکِ بِما أَنتُم عَلَیهِ، فَإِنَّما یَغتَبِطُ أَحَدُکُم إِذا انتَهَت نَفسُهُ إِلی هاهُنا، وَ أَومی بِیَدِهِ إِلی حَلقِهِ؛
همانا ایشان به بعضی از شیعیان خود فرمودند: بر شما لازم است پرهیزکاری و تلاش و راستگویی و امانت داری و چنگ زدن به مذهب خود، زیرا هر یک از شما به هنگام جان دادن، غبطه او را خواهد خورد.^[۱۶]

حدیث (۱۲) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

إِن أَحبَبتُم أَن یُحِبَّکُمُ اللّه وَ رَسولُهُ فَأَدّوا إِذَا ائتُمِنتُم وَ اصدُقوا إِذا حَدَّثتُم وَ أَحسِنوا جِوارَ مَن جاوَرَکُم؛
اگر می‌خواهید که خدا و پیغمبر شما را دوست بدارند وقتی امانتی به شما سپردند رد کنید و چون سخن گویید راست گویید و با همسایگان خود به نیکی رفتار نمایید.^[۱۷]

حدیث (۱۳) امام صادق علیه السلام

اَلمَکارِمُ عَشرٌ، فَإنِ استَطَعتَ أن تَکونَ فیکَ فَلتَکُن...: صِدقُ الَبسِ، وَ صِدقُ اللِّسانِ، وَ أداءُ الامانَةِ ، وَ صِلَةُ الرَّحِمِ، وَ إقراءُ الضَّیفِ، وَ إطعامُ السّائِلِ، وَ المُکافاةُ عَلیَ الصَّنائعِ، وَ التَّذَمُّمُ لِلجارِ، وَ التَّذَمُّمُ لِلصّاحِبِ، وَ رَأسُهُنَّ الحَیاءُ؛
مکارم ده تاست: اگر می‌توانی آنها را داشته باش ...: استقامت در سختی‌ها، راستگویی، امانتداری، صله رحم، میهمان نوازی، اطعام نیازمند، جبران کردن نیکی‌ها، رعایت حق و حرمت همسایه، مراعات حق و حرمت رفیق و در رأس همه، حیا.^[۱۸]

حدیث (۱۴) امام علی علیه السلام

أَربَعٌ مَن أُعطیَهُنَّ فَقَد أُعطیَ خَیرَ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ صِدقُ حَدیثٍ وَ أَداءُ أَمانَةٍ وَ عِفَّةُ بَطنٍ وَ حُسنُ خُلقٍ؛
چهار چیز است که به هر کس داده شود خیر دنیا و آخرت به او داده شده است: راستگویی، اداء امانت، حلال خوری و خوش اخلاقی.^[۱۹]

حدیث (۱۵) امام صادق علیه السلام

لا تَغتَرّوا بِصَلاتِهِم وَ لا بِصیامِهِم، فَإِنَّ الرَّجُلَ رُبَما لَهِجَ بِالصَّلاهِ وَ الصَّومِ حَتّی لَو تَرَکَهُ استَوحَشَ، وَ لکِنِ اختَبِروهُم عِندَ صِدقِ الحَدیثِ و أداءِ الامانَةِ؛
فریب نماز و روزه مردم را نخورید، زیرا آدمی گاه چنان به نماز و روزه خو می‌کند که اگر آنها را ترک گوید، احساس ترس می‌کند، بلکه آنها را به راستگویی و امانتداری بیازمایید.^[۲۰]

حدیث (۱۶) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

إِذا رَأَیتَ مِن أَخیکَ ثَلاثَ خِصالٍ فَارجُهُ : اَلحَیاءَ وَ الامانَةَ وَ الصِّدقَ؛
هر گاه در برادر (دینی) خود سه صفت دیدی به او امیدوار باش: حیا، امانتداری و راستگویی.^[۲۱]

حدیث (۱۷) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

أَقْرَبُکُمْ مِنِّی غَداً فِی الْمَوْقِفِ أَصْدَقُکُمْ لِلْحَدِیثِ وَ آدَاکُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاکُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُکُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُکُمْ مِنَ النَّاس
نزدیک‌ترین شما به من در قیامت، راستگوترین، امانتدارترین، وفادارترین به عهد، خوش اخلاق‌ترین و نزدیک‌ترین شما به مردم است.^[۲۲]

حدیث (۱۸) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

ثَلاثٌ لَیسَ لاَحَدِ النّاسِ فیهِ رُخصَةٌ: بِرُّ الوالِدَینِ مُسلِماً کانَ اَو کافِراً وَ الوَفاءُ بِالعَهدِ لِمُسلِمٍ اَو کافِراً وُ الاَمانَةُ اِلی مُسلِمٍ کانَ اَو کافِراً؛
سه چیز است که ترک آن برای هیچ کس جایز نیست: نیکی به پدر و مادر مسلمان باشند یا کافر، وفای به عهد با مسلمان یا کافر و ادای امانت به مسلمان یا کافر.^[۲۳]

حدیث (۱۹) امام صادق علیه السلام

إِنَّ اللّه عَزَ ّوَ جَلَّ لَم یَبعَث نَبیّا إِلاّ بِصِدقِ الحَدیثِ وَ أَداءِ الامانَةِ إِلَی البَرِّ وَ الفاجِرِ؛
خدای عزوجل هیچ پیامبری را نفرستاد، مگر با راستگویی، و برگرداندن امانت به نیکوکار و بدکار.^[۲۴]

حدیث (۲۰) امام موسی کاظم علیه السلام

اَداءُ الاَمانَةِ وَ الصِّدقُ یَجلِبانِ الرِّزقَ، وَ الخیانَةُ وَ الکَذِبُ یَجلِبانِ الفَقرَ وَ النِّفاقَ؛
ادای امانت و راستگویی روزی را زیاد می کند و خیانت و دروغگویی باعث فقر و نفاق می شود.^[۲۵]

حدیث (۲۱) امام علی علیه السلام

لَیسَ لِکَذوبٍ اَمانَةٌ، وَ لا لِفُجورٍ صیانَةٌ؛
دروغگو امانتدار نیست و بدکار، نگهدارنده اسرار.^[۲۶]

حدیث (۲۲) رسول اکرم صلی الله علیه و آله

ثَلاثٌ مَن کُنَّ فیهِ فَهُوَ مُنافِقٌ وَ اِن صامَ وَ صَلّی وَ حَجَّ وَ اعتَمَرَ وَ قالَ «اِنّی مُسلِمٌ» مَن اِذا حَدَّثَ کَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخلَفَ وَ اِذَا ائتُمِنَ خانَ؛
سه چیز است که در هر کس باشد منافق است اگر چه روزه دارد و نماز بخواند و حج و عمره کند و بگوید من مسلمانم، کسی که هنگام سخن گفتن دروغ بگوید و وقتی که وعده دهد تخلف نماید و چون امانت بگیرد، خیانت نماید.^[۲۷]

حدیث (۲۳) ابن شهر آشوب

کانَ النَّبی صلی الله علیه و آله قَبلَ المَبعَثِ مَوصوفاً بِعِشرینَ خَصلَةً مِن خِصالِ الاَنبیاءِ لَوِ انفَرَدَ واحِدٌ بِاَحَدِها لَدَلَّ عَلی جَلالِهِ فَکَیفَ مَنِ اجتَمَعَت فیهِ؟! کانَ نَبیّاً اَمینا، صادِقاً، حاذِقاً، اَصیلاً، نَبیلاً، مَکیناً، فَصیحاً، عاقِلاً، فاضِلاً، عابِداً، زاهِداً، سَخیاً، کمیاً، قانِعاً، مُتَواضِعاً، حَلیماً، رَحیماً، غَیوراً، صَبوراً، مُوافِقاً، مُرافِقاً، لَم یُخالِط مُنَجِّماً وَ لا کاهِناً و لا عَیافاً؛
رسول اکرم صلی الله علیه و آله پیش از مبعوث شدن، بیست خصلت از خصلت‌های پیامبران را دارا بودند، که اگر کسی یکی از آنها را داشته باشد، دلیل عظمت اوست؛ چه رسد به کسی که همه آنها را دارا باشد، آن حضرت پیامبری امین، راستگو، ماهر، اصیل، شریف، استوار، سخنور، عاقل، با فضیلت، عابد، زاهد، سخاوتمند، دلیر و با شهامت، قانع، متواضع، بردبار، مهربان، غیرتمند، صبور، سازگار، و نرم خو بودند و با هیچ منجّم (قائل به تأثیر ستارگان)، غیب گو و پیش گویی هم نشین نبودند.^[۲۸]

حدیث (۲۴) رسول خدا صلی الله علیه و آله

ثَلَاثٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ فَهُوَ مُنَافِقٌ وَ إِنْ صَامَ وَ صَلَّی مَنْ إِذَا حَدَّثَ کَذَبَ وَ إِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَ إِذَا اؤْتُمِنَ خَان
سه چیز در هر کس باشد منافق است اگر چه نماز بخواند و روزه بگیرد؛
۱ - سخن به دروغ بگوید.
۲ - از وعده تخلف کند.
۳ - در امانت خیانت نماید.^[۲۹]

پانویس