نقش شیعه در بیداری اسلامی - دیگرسازی: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۱۲: | سطر ۱۲: | ||
یکی از اساسیترین مشکلات جوامع سنّی مذهب ـ علاوه بر انحراف از معنای صحیح و مصداق واقعی امامت ـ این است که مفهوم مهدویت بین آنها درست تبیین و نهادینه نشده است. اگر مهدویت آنچنان که در جوامع شیعی نهادینه و بیان شده است، در جوامع اهل سنت نیز بیان میشد، خود آنها و انقلابهایشان امید و روح تازه ای میگرفتند.<br/> | یکی از اساسیترین مشکلات جوامع سنّی مذهب ـ علاوه بر انحراف از معنای صحیح و مصداق واقعی امامت ـ این است که مفهوم مهدویت بین آنها درست تبیین و نهادینه نشده است. اگر مهدویت آنچنان که در جوامع شیعی نهادینه و بیان شده است، در جوامع اهل سنت نیز بیان میشد، خود آنها و انقلابهایشان امید و روح تازه ای میگرفتند.<br/> | ||
و بسیار ضروری است که در جلسات تقریب و سمینارهای جهان اسلام در این باب گفتگوی جدّیای باز شود، تا بیداری اسلامی جان تازه و دوباره بگیرد و انقلابها بعد از این همه تلفات همچون انقلاب مردم لیبی بیهدف و گنگ نماند، و همچون انقلاب مردم تونس در باتلاق روشنفکران غربزده فرو نرود.<br/> | و بسیار ضروری است که در جلسات تقریب و سمینارهای جهان اسلام در این باب گفتگوی جدّیای باز شود، تا بیداری اسلامی جان تازه و دوباره بگیرد و انقلابها بعد از این همه تلفات همچون انقلاب مردم لیبی بیهدف و گنگ نماند، و همچون انقلاب مردم تونس در باتلاق روشنفکران غربزده فرو نرود.<br/> | ||
| − | + | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس|colwidth=30em|۲}} | {{پانویس|colwidth=30em|۲}} | ||
| − | <div class="source"><span class="title">منبع:ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره۱۵۴ | + | <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره۱۵۴ </span></div> |
| + | |||
[[رده:مقالات]] | [[رده:مقالات]] | ||
نسخهٔ ۲۸ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۰۰
نویسنده: حسین تربتی
با توجه به رکن امر به معروف و نهی از منکر، شیعه نه تنها نسبت به خود مسئولیت دارد؛ بلکه نسبت به ساختن و آماده کردن سایر انسانها نیز مسئول است.
استاد مطهری رحمه الله درباره انتظار سازنده میگوید: «در روایات اسلامی، سخن از گروهی زبده است که به محض ظهور امام(عج) به آن حضرت میپیوندند. بدیهی است که این گروه ناگهان خلق نمیشوند و به قول معروف از پای بوته هیزم سبز نمیشوند؛ بلکه معلوم میشود در عین اشاعه و رواج ظلم و فساد، زمینههایی عالی وجود دارد که چنین گروه زبده ای را پرورش میدهد. این خود میرساند که نه تنها حق و حقیقت به صفر نرسیده است؛ بلکه فرضاً اهل حق از کمیّت قابل توجه نباشد، از نظر کیفیّت ارزندهترین اهل ایماناند و در ردیف یاران سید الشهداء علیه السلام .»[۱]
در نتیجه باید گفت: اعتقاد به مهدویت با ویژگیهایی که در عالم تشیّع دارد، همیشه شیعه را بیدار، آگاه، در صحنه و در حال آماده باش نگه میدارد، و همین امر باعث میشود که در جهان تسنن نیز آرام آرام این فکر زنده شود و به آن ریشههایی که در متن کتابهای آنها نیز موجود است به صورت زنده و حاضر در متن جامعه اعتقاد یابند.
مقدسی شافعی میگوید: «فساد زمان ومشکلات و گرفتاری مردم و مأیوس شدن آنان از اصلاح اوضاع و وجود کینهها بین آنان و کمی برکات، تا قیامت استمرار ندارد و از بین رفتن مشکلات با ظهور و خروج مهدی حاصل میگردد.»[۲]
یقیناً اگر این فکر در بین اهل سنّت زنده شود، در بین آنها تحرک بیش تری بوجود آمده، انقلابهای آنان از دوام، استحکام و هدفمندی بهتری برخوردار خواهد شد.
در احادیث اهل سنت نیز تصویر زیبایی از زندگی در دوران ظهور حضرت مهدی(عج) ارائه شده است که اگر در متن اجتماع نهادینه شود، باعث بیداری عمیق و تلاش پیگیر برای مبارزه با ظلم و ستم و تحقق آرمان شهر دوران ظهور خواهد شد.
از جمله: «ابن ابی شیبه از رسول خدا صلی الله علیه و آله چنین روایت کرده است: «یَکُونُ فِی اُمَّتِی المَهدِیُّ... تَعِیشُ اُمَّتِی فِی زَمَانِهِ عَیشَاً لَم تَعِشهُ قَبلَ ذَلکَ؛ در میان امت من مهدی(عج) خواهد بود... امت من در آن زمان زندگیای خواهد داشت که قبل از آن چنان زندگی (عالی) را تجربه نکرده است.»[۳]
«احمد بن حنبل از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کرده است که آن حضرت فرمود: «اُبشِّرُکُم بِالمَهدِیِّ... وَ یَملَأُ اللهُ قُلُوبَ اُمَّةِ مُحَمَّدٍ غنیً...؛ شما را به آمدن و قیام حضرت مهدی بشارت میدهم که [در آن زمان خداوند] دلهای امت محمد را پر از بینیازی خواهد کرد.»[۴]
یکی از اساسیترین مشکلات جوامع سنّی مذهب ـ علاوه بر انحراف از معنای صحیح و مصداق واقعی امامت ـ این است که مفهوم مهدویت بین آنها درست تبیین و نهادینه نشده است. اگر مهدویت آنچنان که در جوامع شیعی نهادینه و بیان شده است، در جوامع اهل سنت نیز بیان میشد، خود آنها و انقلابهایشان امید و روح تازه ای میگرفتند.
و بسیار ضروری است که در جلسات تقریب و سمینارهای جهان اسلام در این باب گفتگوی جدّیای باز شود، تا بیداری اسلامی جان تازه و دوباره بگیرد و انقلابها بعد از این همه تلفات همچون انقلاب مردم لیبی بیهدف و گنگ نماند، و همچون انقلاب مردم تونس در باتلاق روشنفکران غربزده فرو نرود.
