فرهنگ مصادیق:نجات غریق: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۲۰

مراحل مربوط به امداد رسانی در بلایای طبیعی

آمادگی و انتظار

این مرحله قبل از وقوع حادثه می‌باشد که برای به حداقل رساندن خسارات آن در نظر گرفته می‌شود که شامل فعالیتهای زیر می‌باشد.
۱- آموزش افراد جامعه: مهمترین مسئله قبل از وقوع بلایای طبیعی جهت کاهش خسارات جانی و مالی میزان آگاهی افراد جامعه از حوادث و نحوه برخورد با آن می‌باشد.
۲- تربیت نیروی انسانی متخصص : قبل از وقوع حوادث باید نیروی انسانی مناسب را آموزش داده و همیشه جهت امدادرسانی به منطقه حادثه دیده آماده نگه داشت.
۳- ساخت بناها در منطقه مناسب و به صورت استاندارد:
جهت ساخت بنا در منطقه مناسب می‌توان از کارشناسان زمین شناسی استفاده نمود و محل مناسب را انتخاب کرد یا در صورت نیاز به ساخت بنا در این نقاط با استفاده از استانداردهای موجود ساختمان را محکم بنا کرد.
۴- تکمیل و آماده نگه داشتن وسایل امداد و نجات :
جهت تکمیل وسایل امداد رسانی بایستی همیشه با شرکتهای سازنده این گونه تجهیزات در ارتباط بوده و بتوان وسایل مورد نیاز را تهیه نمود. بعضی از وسایل و تجهیزات امدادی نیز نیاز به نگهداری ویژه‌ای دارند و بایستی در مکانهای مناسب نگهداری شوند و طی مدتی دوباره بررسی و آزمایش شوند تا از سالم بودن و کارآیی آن مطمئن شد.

اعلام خطر

اعلام خطر هنگام یا بعد از وقوع حادثه می‌باشد و ممکن است به صورتهای زیر از وقوع آن مطلع شویم:
۱- سانحه در نزدیک یا در منطقه ما روی می‌دهد.
۲- از طریق چارت بندی امدادی
۳- اطلاع یافتن از طریق رسانه‌ها مانند رادیو، تلویزیون و ...

عملیات امداد و نجات

پس از وقوع حادثه هم زمان و یا قبل از ورود نیروهای امدادی از شهرهای مجاور عملیات امداد و نجات انجام می‌پذیرد و شامل مراحل زیر می‌باشد:
۱. برقراری ارتباط با شهرهای پیرامون:
پس از وقوع حادثه مدیریت حوادث در منطقه آسیب دیده باید با در نظر گرفتن نوع خسارات و تلفات احتمالی و نیازهای مردم با شهرهای پیرامون تماس گرفته و در خواست کمک نماید.
در سازمان امداد کشور شهرها و یا استانهای معین ( جفت ) وجود دارد که در صورت دریافت خبر به حالت آماده باش درآمده و در صورت نیاز به منطقه اعزام می‌گردند و یا فقط کمکهای خود را از قبیل چادر، مواد غذایی و ... ارسال می‌کنند.
۲. تلاش برای مهار سانحه:
در حوادث و سوانح یکی از عوامل ایجاد خسارت که در زلزله بیشتر می‌باشد آتش سوزی است که مدیریت سانحه در منطقه بایستی خود را برای مقابله و جلوگیری از آن آماده سازد که بهترین راه و اولین راه قطع جریان برق و گاز در این مناطق می‌باشد.
۳. عملیات جستجو و نجات:
در بعضی از عملیاتهای امدادرسانی نیاز به عملیات طولانی مدت نمی‌باشد زیرا بناها به طور کلی تخریب نشده یا آسیب جدی ندیده‌اند در این گونه موارد عملیات امدادرسانی بدین صورت انجام می‌گیرد که ابتدا افراد گروه امدادی به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند و هر کدام از افراد به بررسی نقاط مختلفی از منطقه آسیب دیده می‌پردازند و میزان خسارات وارده را بررسی و حتی الامکان برای هر خانوار شناسنامه امدادی تکمیل می‌کنند. کلیه ساختمانها باید از نظر قابل سکونت بودن مورد بررسی قرار گیرند. در صورت امکان سعی شود تا اقلام توزیعی بین آسیب دیدگان به یک اندازه باشد. به خاطر داشته باشید که افرادی نیز در منطقه آسیب دیده هستند که هیچ گونه خسارت مالی ندیده‌اند یا خسارت وارده به آنها ناچیز می‌باشد ولی آنها نیز از شما تقاضای کمک دارند. مراقب باشید که با این گونه افراد چگونه ارتباط برقرار نمایید تا در منطقه تنش ایجاد نشود . سعی کنید اعتماد افراد را نسبت به خود جلب کنید ولی به آنها دروغ نگویید یا قول بی اساس ندهید و در حیطه مسوولیتها و وظایف خود عمل کنید.
معمولا در این گونه حوادث پس از گذشت چند روز منطقه به حالت عادی خود با ز می‌گردد که در این موقع سازمانها و نهادهای دیگر نسبت به بازسازی و تعمیر بعضی از بناها که قابل سکونت نیستند اقدام خواهند کرد.
حال اگر سانحه وسیع باشد و تخریب بناها را در بر داشته باشد پس از وقوع آن عملیات جستجو ونجات افراد زیر آوار آغاز می‌شود که گروهای امدادی به تیم‌های مختلف تقسیم می‌شوند و هر تیم مسوول تجسس در قسمتی از منطقه می‌باشد در کنار گروه تجسس و نجات گروه‌های دیگری نیز فعالیت می‌کنند مانند کمکهای اولیه تریاژ ، پشتیبانی ، اطفا حریق و ... که کار کلیه این گروه‌ها وابسته به یکدیگر می‌باشد.
۴. تریاژ:

تریاژ به معنی تقسیم بندی افراد صدمه دیده در حادثه می‌باشد که برای هر مرحله‌ای متفاوت می‌باشد. جهت انجام اقدامات پزشکی برای مصدومان ابتدا یک تیم تریاژ تشکیل شده و مصدومان را از لحاظ آسیبهای وارده به وسیله نوارهای رنگی مخصوص و یا کارتهای ویژه تقسیم بندی می‌کنند تا بتوان مصدومان را به ترتیب اولویت انتقال و اقدامات پزشکی را برای آنها انجام داد.
۵. درمان و مراقبتهای پزشکی از مجروحان:
جهت اقدامات پزشکی اولیه در منطقه بیمارستانهای صحرایی احداث می‌گردد و حتی الامکان مصدومان در این مراکز درمان می‌شوند و در صورت نیاز به بیمارستانهایی در شهرهای مجاور اعزام می‌شوند.
۶. مرحله عادی سازی :
معمولا این مرحله همزمان با عملیات امداد ونجات یا کمی بعد از آن اجرا می‌شود که شامل اقدامات زیر می‌باشد.
۱- ایجاد سرپناه اضطراری
برای ایجاد سرپناه موقت بهترین وسیله استفاده از چادر‌های امدادی می‌باشد بسته به نوع سانحه و در صورت نیاز اردوگاه‌های امدادی احداث می‌شود. که در حوادث با وسعت کم معمولا این کار صورت نمی‌گیرد و چون افراد آسیب دیده تمایل دارند که در محل خانه خود باشند در همان محل عمل چادر زنی انجام می‌شود.
۲- تامین آب آشامیدنی سالم:
معمولا بعد از حوادث بزرگ به علل مختلفی آبهای منطقه آلوده می‌شوند و چون اکثر بیماریها توسط آب آلوده منتقل می‌شود نیاز به تامین آب آشامیدنی سالم در منطقه می‌باشد که این امر را با استفاده از تانکرهای مخصوص انجام می‌گیرد.
۳-تغذیه افراد آسیب دیده
یکی از مهمترین بخشهای امدادرسانی در مراحل اولیه حوادث بزرگ تغذیه افراد آسیب دیده می‌باشد که در روزهای اول معمولا کنسرو و غذاهای سرد می‌باشد ولی پس از گذشت چند روز جیره غذایی خشک بین حادثه دیدگان توزیع می‌گردد تا خود نسبت به طبخ غذا اقدام نمایند.
۴-تدفین جان باختگان
تدفین جان باختگان پس از شناسایی توسط خانواده متوفی انجام شود زیرا هم از لحاظ بهداشتی و هم از لحاظ روحی بسیار موثر می‌باشد.
۵-ایجاد امنیت
در حوادث و سوانح بزرگ معمولا افراد سودجو در خود منطقه یا از شهرهای مختلف اطراف به منطقه آمده و شروع به دزدی و غارت اموال می‌کنند که وظیفه ایجاد امنیت و حفاظت از اموال مردم به عهده نیروی انتظامی و امدادی منطقه می‌باشد.
بازسازی و توان بخشی:
این مرحله پس از عملیات امدادرسانی و پس از گذشت مدتی از حادثه می‌باشد که بستگی به نوع و وسعت حادثه مدت زمان آن متفاوت می‌شود که برای این امر بایستی کارهای زیر انجام پذیرد.
۱- ساختن خانه‌های جدید توسط دولت
۲- اختصاص دادن وام به حادثه دیدگان جهت جبران خسارات
۳- ساخت زیر بناهای اساسی منطقه