کتابخانه:صبر-کتاب - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Shirzad: Shirzad صفحهٔ صبر-کتاب را به کتابخانه:صبر-کتاب منتقل کرد

2017-01-04T08:11:41Z

Shirzad صفحهٔ صبر-کتاب را به کتابخانه:صبر-کتاب منتقل کرد

User10 در ‏۲۷ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۱۵

2016-12-17T13:15:57Z

نمایش تغییرات

User10 در ‏۲۲ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۰۱

2016-12-12T14:01:04Z

User10: /* علامت - ايمان */

2016-12-12T13:58:39Z

‏علامت - ايمان

User10: /* معجرات -علي(ع) */

2016-12-12T13:57:57Z

‏معجرات -علي(ع)

User10: /* همسر-نوح */

2016-12-12T13:57:27Z

‏همسر-نوح

User10: /* نتيجه -احسان */

2016-12-12T13:56:58Z

‏نتيجه -احسان

User10: /* صبر يك مادر داغ ديده= */

2016-12-12T13:56:28Z

‏صبر يك مادر داغ ديده=

Shirzad در ‏۱۶ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۵۹

2016-11-06T05:59:04Z

Razavi در ‏۱۱ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۷

2016-08-01T09:37:38Z

@@ سطر ۱۱۹: / سطر ۱۱۹: @@
 خباب گفت :من هرگزبه اوكافرنمي شوم تا بميرم ودرقيامت زنده شوم .<br/>
 /سفينه البحار،ج 1ص 372 .<br/>
-==طلب كارىخوش فرجام==
+==طلب كار خوش فرجام==
 علي ع فرمودنديك مرديهودي ازپيامبراكرم ص طلبي داشت ،درميان راه جلوآن حضرت راگفته طلب خويش رامطالبه نمود، رسول اكرم ص فرمود:فعلاچيزي نزدمن نيست كه طلبت رابدهم .<br/>
 مرديهودي گفت : من هم نمي گذارم شماازاينجاحركت كنيدتاطلب مرابدهيد .<br/>
@@ سطر ۱۳۶: / سطر ۱۳۶: @@
 راستي كه هزاران آفرين برآن استادوصدهاآفرين براين شاگردحق شناس .<br/>
 /قصص العلماء،صفحه 180 .<br/>
-==پرجمداربى دست==
+==پرجمدار بى دست==
 خداياكمكم كن ،قطع شدن دست وشهادت براي من موجب نگراني نيست .<br/>
 بلكه برايم بالاترين افتخاراست ناراحتي من ازاين است كه پرچم اسلام دراين وقت حساس به زمين مي افتدوسبب افسردگي مسلمانان وشادي دشمنان اسلام مي گردد .<br/>
@@ سطر ۱۵۷: / سطر ۱۵۷: @@
 آل عمران , 223احزاب ,
 بحارج 6ص 405،اسدالغايه ج 4ص 369،سفينه ج 2 ص 29سيماي اسلام ص 232
-==اصرارهمسر==
+==اصرار همسر==
 مدتي بودكه سخت درمانده شده بود ،كاركسب ودرآمدي نداشت ،زن وبچه هايش گرسنه بودند،روزهادرخانه مي نشست وبه وضع فقيرانه اش فكرمي كردوغصه مي خورد،نمي دانست چه كندكه از اين حالت رقت بارخلاص شود .<br/>
 يك روزهمسرش به اوگفت :ازميان خانه نشستن كه كاري درست نمي شودبرخيزنزدپيغمبراسلام صلي الله عليه وآله برووازاو چيزي بخواه ،قطعابه توكمك خواهدكرد .<br/>
@@ سطر ۲۴۸: / سطر ۲۴۸: @@
 آن شخص عمدا" درهمان شب سه باربدرخانه ذي الكفل آمدودررامحكم كوبيدودرهرسه باروقتي باآنحضرت روبروميشدگفت :مساله رافراموش كردم ذي الكفل اصلا"خشمگين نشدو فرمود:بروهروقت مساله ات يادت آمدبياوبپرس .<br/>
 /الكني والالقاب ج 1ص 287
-==صبر-در-بلا==
+==صبر در بلا==
 صعصمعه ازمردان بزرگ صدراسلام است برادرزاده اش احنف بروزن احمدميگويددلم دردگرفت نزدعمويم صعصعه رفتم وازدرددل خودشكايت كردم .<br/>
 عمويم مراسرزنش كردو گفت برادرزاده وقتي دستخوش بلاشدي شكايت آنرانزدشخصي مثل خودت ببرزيراآن شخص اگردوستت باشدغمگين ميشودواگردشمنت باشدشادميگرددشكايتت رانزد مخلوقي مبركه قادربررفع ودفع گرفتاري ازتونيست بلكه نزدخداوندقادري ببر كه تورامبتلاكرده وميتواندآن راازتوبزدايد .<br/>
 برادرزاده يكي ازدوچشم من بينائي خودراازدست داده ولي حتي همسرم وبستگان نزديك من ازاين موضوع اطلاع ندارند .<br/>
 /مجموعه ورام ج 1ص 57
-==غيبگوئي -امام صادق(ع)==
+==غيبگوئي امام صادق(ع)==
 بانوئي به محضرامام صادق ع آمدوعرض كردپسرم به مسافرت رفته ولي سفراو خيلي طول كشيده وبرنگشته است ودراين موردسخت نگران هستم .<br/>
 امام ع به او فرمودصبركن وبااراده محكم استقامت داشته باش .<br/>
@@ سطر ۲۶۲: / سطر ۲۶۲: @@
 وقتي كه توگفتي صبرم تمام شده براساس گفتارپيامبرص دريافتم كه خداوندبابازگشت پسرت ازسفرگشايشي دركارتوبه وجودآورده است .<br/>
 /لئالي الاخبارج 1ص 266
-==پاداش -صبر==
+==پاداش صبر==
 به نقل مشهورپيامبرص ازهمسرانش تنهاازخديجه شش فرزندداشت ويك فرزندهم ازماريه قبطيه يكي ديگرازهمرانش فرزندان خديجه به ترتيب بودند .<br/>
 قاسم عبداله طاهررقيه ام كلثوم زينب فاطمه زهراع .<br/>
@@ سطر ۲۷۰: / سطر ۲۷۰: @@
 خديجه س عرض كردبراستي همين گونه است ؟پيامبرص فرمودخداوند متعال عزيزتروبزرگ مقامترازآن است كه ميوه دل بنده اش رابگيردوآن بنده براي خداصبروشكركندولي خداونداوراعذاب نمايد .<br/>
 /بحارط قديم ج 6 ص 103نظيراين سخن رادرموردفوت قاسم نيزفرمود
-==زن -صبور==
+==زن صبور==
 پس ازجنگ زنهاي مدينه ازمدينه بسوي احدحركت كردندوبه استقبال پيامبرص رفتندوهمه بجاي شهيدان خودازپيامبرص سراغميگرفتند .<br/>
 دراين ميان زينب خواهرعبدالله بن حجش به پيامبرص رسيدپيامبرص به اوفرمودصبورواستوارباش اوگفت براي چه ؟ پيامبرفرموددرموردشهادت برادرت عبدالله .<br/>
@@ سطر ۲۷۸: / سطر ۲۷۸: @@
 ولي زينب درپاسخ كساني كه ميگفتندچرادرموردشوهرت اين گونه گريه ميكني ميگفت گريه ام براي شوهرم نيست چراكه اوبه فيض شهادت درركاب پيامبرص رسيده بلكه گريه ام براي يتيمان اواست كه اگرسراغپدررابگيرندچه جوابي به آنها بدهم .<br/>
 /بحارج 20ص 64
-==پيامبرص -و-صفيه==
+==پيامبرص و صفيه==
 پس ازآنه حضرت حمزه عموي پيامبرص درجنگ احدبه شهادت رسيد،دشمن بدن اورامثله كرد،يعني مقدراي ازگوش وبيني وسرانگشتان او رابريدوشكمش رادريدوجگرش رابيرون آورد ...<br/>
 پيامبرص كنازجنازه پاره پاره حمزه بود،ناگاه ازدورديدكه صفيه خواهرحمزه ع مي آيد،پيامبرص به پسراوزبيربن عوام فرمود:برووصفيه رانگذاربه اينجابيايد،اورا برگردان تاپيكربرادرش رابااين وضع ننگردكه بسيارطاقت فرسااست .<br/>
@@ سطر ۲۸۷: / سطر ۲۸۷: @@
 وقتي كه پيامبرص روحيه اوراچنين ديد،به زبيرفرمود:"خل سبيلها"او راآزادبگذاربيايد .<br/>
 /الحلقات الذهبيه ج 11ص 37طبقات بان سعدج 3ص 7 .<br/>
-==فقدان -شوهر==
+==فقدان شوهر==
 پس ازجنگ زنهاي مدينه ازمدينه به سوي احدحركت كردندوبه استقبال پيامبرص شتافتندو همه بجاي شهيدان خودازپيامبرص سراغمي گرفتند .<br/>
 دراين ميان زينب خواهرعبد الله بن جحش به پيامبرص رسيد،پيامبرص به اوفرمود:صبورواستوارباش ، اوگفت چه شده ؟پيامبرفرمود:درموردشهادت برادرت عبدالله .<br/>
@@ سطر ۲۹۵: / سطر ۲۹۵: @@
 ولي زينب درپاسخ كساني كه مي گفتند:چرادرموردشوهرت اين گونه گريه مي كني مي گفت :گريه ام براي شوهرم نيست ،چراكه اوبه فيض شهادت درركاب پيامبرص رسيده بلكه گريه ام براي يتيمان اواست ،كه اگرسراغپدربگيرندچه جوابي به آنهابدهم ؟!<br/>
 /بحارج 20ص 64 .<br/>
-==لطف -خفي -خدا==
+==لطف خفي -خدا==
 درميان بني اسرائيل ،خانواده اي چادرنشين زندگي مي كردند،وزندگي آنهابه دامداري وباكمال سادگي وصحرانشيني مي گذشت آنهاعلاوه برچندگوسفنديك خروس ويك الاغ ويك سگ داشتند،خروس آنهارا براي نمازبيدارمي كرد،وبا الاغ ،وسائل زندگي خودراحمل مي كردند،وبه وسله آن براي خودازراه دورآب مي آوردند،وسگ نيزدرآن بيابان بخصوص درشب ، نگهبان آنهاازدرندگان بود .<br/>
 اتفاقاروباهي آمدوخروس آنهاراخورد،افراد آن خانواده ،محزون وناراحت شدند،ولي مردآنهاكه شخص صالحي بودمي گفت : خيراست ان شاءالله .<br/>

@@ سطر ۳۲۵: / سطر ۳۲۵: @@
 / اقتباس از كتاب ميثم التمار نوشته محمد تحسين مظفر ، ترجمه نگارنده ميثم در 22 ذيحجه سال 60 هجري ، ده روز قبل از ورود امام حسين ع به كربلا به شهادت رسيد .<br/>
-==علامت - ايمان==
+==علامت  ايمان==
 آورده اندكه حضرت رسول ص روزي ازجمعي انصار پرسيدكه آياشمامؤمنانيدايشان گفتندخداورسول اوبهترميدانندآنحضرت كه علامت ايمان چيست گفتنددرحال سعت شكرميكنيم ودرحال بلاوتنگي صبرمينمائيم آنحضرت فرمودكه علامت مؤمن همين است .<br/>
 ==نتيجه احسان==
 آورده اندكه مردي بوددرويش وبينواكه پرده حجاب براحوال خويش انداخته بودوبراي نام وننك دندان صبربرجگر نهاده وبدرتوكل نشسته هرگزاظهارپريشاني بكسي نمي كردوبطپانچه روي خودرا سرخ ميداشت واوراهمسايه توانگري بودروزي كودك آن توانگربخانه آن درويش آمدديدطعامي ازباربرداشته وطعام راكشيده بدرون خانه بردندوايشان كودك رانديده بخوردن مشغول شدندآن كودك ازشكاف دربايشان مينگريست وآن درويش ملتفت اونشدچون طعام شوره طفل غمگين بخانه رفت وگريه آغازكردوباپدرو مادراحوال بگفت ايشان طعام هاپيش آوردندهرچنداوراتسلي ميدادندگريه ميكردكه ازآن طعام همسايه مي خواهم پس آن مردبخانه آن همسايه رفت وبمرد همسايه گفت اي بيرحم چراازهمسايگي شمارنج وآزاربمن ميرسدآن درويش گفت استغفرالله حاشاكه كه ازمن آزاربكسي برسد

@@ سطر ۳۱۵: / سطر ۳۱۵: @@
 /لثالي الاخبار .<br/>
-==معجرات -علي(ع)==
+==معجزات علي(ع)==
 مولايم علي ع درمورد مرگ من فرمود روزي فرا ميرسد كه عبيدالله بن زياد ، خونخوار و كافر ، تو را به دار مي آويزد ...<br/>
 تا اينكه روزي از نخلستان با آنحضرت عبور ميكردم ، نخلي را به من نشان داد و فرمود اي پسر يحيي چوبه دار تو ، از چوب اين درخت است .<br/>
@@ سطر ۳۲۴: / سطر ۳۲۴: @@
 اما ميثم با كمال قدرت وجرئت در برابر او ايستاد ، و پوزه پلنگ نماي او را به خاك ماليد ، و از تهديدات او نهراسيد ، به دستوراو ، ميثم را روي همان چوبه دار بردند ، او د رهمانجا به افشاگري پرداخت ، ابن زياد دستور داد پس از قطع دست و پاي ميثم ، زبان او را نيز بريدند و او در بالاي دار به شهادت رسيد ، و بدنش همچنان در بالاي دار ماند ، تا اينكه خرمافروشان كوفه ، شبانه بدن او را از دار گرفته دفن كردند و قبر شريف ميثم ، بين نجف اشرف و كوفه ، در جامع مراد ، مركز زيارت پيروان علي ع است .<br/>
 / اقتباس از كتاب ميثم التمار نوشته محمد تحسين مظفر ، ترجمه نگارنده ميثم در 22 ذيحجه سال 60 هجري ، ده روز قبل از ورود امام حسين ع به كربلا به شهادت رسيد .<br/>
 ==علامت - ايمان==
 آورده اندكه حضرت رسول ص روزي ازجمعي انصار پرسيدكه آياشمامؤمنانيدايشان گفتندخداورسول اوبهترميدانندآنحضرت كه علامت ايمان چيست گفتنددرحال سعت شكرميكنيم ودرحال بلاوتنگي صبرمينمائيم آنحضرت فرمودكه علامت مؤمن همين است .<br/>

@@ سطر ۳۰۳: / سطر ۳۰۳: @@
 ولي ماچون سگ وخروس و الاغ نداشتيم ،شناخته نشده ايم ،پس خيرمادرهلاكت سگ وخروس و الاغ مان بوده است كه سالم مانده ايم .<br/>
 اين بودنتيجه گفتارمخلصانه مردخانواده كه همواره براي شكرگزاري خدا،دربرابرحوادث مي گفت ،خيراست ان شاءالله ،آري لطف خفي خداوندشامل حال چنين افرادخواهدشد .<br/>
-==همسر-نوح==
+==همسر نوح==
 حضرت نوح ع همسربدي داشت كه درقرآن آيه 10سوره تحريم به اين مطلب اشاره شده است حتي به مردم ميگفت نوح ع مجنون است .<br/>
 يكسال براثرنيامدن باران قحطي شد،جمعي ازمردم تصميم گرفتندنزدحضرت نوح ع بروندوازازبخواهنددعاكندتاباران بيايد، حضرت نوح درروستائي سكونت داشت ،آنهابه آن روستارفتندوبه درخانه او رسيدندودرخانه رازدند،زن حضرت نوح ازخانه بيرون آمد،آنهاگفتندنوح كجاست ؟آمده ايم ازاوبخواهيم دعاكندباران بيايد .<br/>
@@ سطر ۳۱۴: / سطر ۳۱۴: @@
 باتوجه به اينكه بيرون كردن اومفسده بيشترداشت ،وصلاح اين بودكه باصبروتحمل ،اورانگهداري كرد .<br/>
 /لثالي الاخبار .<br/>
 ==معجرات -علي(ع)==
 مولايم علي ع درمورد مرگ من فرمود روزي فرا ميرسد كه عبيدالله بن زياد ، خونخوار و كافر ، تو را به دار مي آويزد ...<br/>

@@ سطر ۳۲۵: / سطر ۳۲۵: @@
 ==علامت - ايمان==
 آورده اندكه حضرت رسول ص روزي ازجمعي انصار پرسيدكه آياشمامؤمنانيدايشان گفتندخداورسول اوبهترميدانندآنحضرت كه علامت ايمان چيست گفتنددرحال سعت شكرميكنيم ودرحال بلاوتنگي صبرمينمائيم آنحضرت فرمودكه علامت مؤمن همين است .<br/>
-==نتيجه -احسان==
+==نتيجه احسان==
 آورده اندكه مردي بوددرويش وبينواكه پرده حجاب براحوال خويش انداخته بودوبراي نام وننك دندان صبربرجگر نهاده وبدرتوكل نشسته هرگزاظهارپريشاني بكسي نمي كردوبطپانچه روي خودرا سرخ ميداشت واوراهمسايه توانگري بودروزي كودك آن توانگربخانه آن درويش آمدديدطعامي ازباربرداشته وطعام راكشيده بدرون خانه بردندوايشان كودك رانديده بخوردن مشغول شدندآن كودك ازشكاف دربايشان مينگريست وآن درويش ملتفت اونشدچون طعام شوره طفل غمگين بخانه رفت وگريه آغازكردوباپدرو مادراحوال بگفت ايشان طعام هاپيش آوردندهرچنداوراتسلي ميدادندگريه ميكردكه ازآن طعام همسايه مي خواهم پس آن مردبخانه آن همسايه رفت وبمرد همسايه گفت اي بيرحم چراازهمسايگي شمارنج وآزاربمن ميرسدآن درويش گفت استغفرالله حاشاكه كه ازمن آزاربكسي برسد
 مردتوانگرگفت شماطعام داشته ايدوصرف كرده ايدكودك مرانديده ونداده ايدبخانه آمده گريه ميكندو طعام شماراميخواهدآن درويش زماني بفكرفرورفت بعدازلحظه اي سربرآورده گفت اگرخواهي ازحال ماواقف شوي بيان كنم كه همسايه برهمسايه خودآگاه است وتوازحال من غافلي وبدنياي خوددرمانده اي امااولي نگفتن است آنمرداورا بخداقسم دادكه حال خودرابازگوي گفت ايخواجه بدان وآگاه باش كه آنچه كه ماخورده ايم برمال حلال بودوبرديگران حرام گفت بچه جهت درويش گفت تواين كلام خدانشنيده اي كه درقرآن مجيداست "من اضطرفي مخمصه غيرمتجانف لائم " آن مرداربودكه برماحلال بودوبرشماحرام وحال ماباينجارسيده ودرمثلها گويندكه سيران راچه پرواي گرسنگان چون آن توانگرازحال آن درويش واقف شد آب درچشم بگردانيدوگفت اي برادربحق آنخدائيكه جان بيدقدرت اوست كه در اين مدت ازواقعه توخبردارنبودم وهميشه تراشكفته وخندان ميديدم احال كه اطلاع يافتم بخداي عزوجل سوگندكه دست ازتوبرندارم تاآنچه ازمال دنيائي ندارم نصف آنرابتوبدهم واين نتيجه صبروتحمل است كه درفقروفاقه كرده اي پس بالتماس تمام دست آن درويش راگرفته بخانه بردوب رادرانه تقسيم كرده عذرهاخواست ودرهمان شب حضرت رسول "ص "رادرخواب ديدكه فرموديافلان توبراي خداآن همسايه درويش راخوشنودي ومرحمت كردي وحق همسايه بجاي آوردي مژده بادكه فرداي قيامت بامن واهلبيت من ترامحشورخواهندكردوحقتعالي تراآمرزيدوازگناهان پاك شدي .<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۱۱
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲۰۹: / سطر ۲۰۹: @@
 ==حاضر جوابي کودک==
 درزمان هارون الرشيدمردي دعوي نبوت كرد،اورابه مجلس هارون آوردندودرآن مجلس مامون پسرهارون حاضر بودوهنوزخردسال بود،هارون بفرمودتاآن مدعي راهم درپيش اوانداختندو پشت وپهلوي اوبه تازيانه سياه ساختند،آن مدعي رااثناي تازيانه خوردن ناله و فريادمي كردوبي طاقتي مي نمود،مامون درآن حال اين آيه خواندكه :"فاصبركمال صبراولوالعزم من الرسل "يعني صبركن همچنانكه صبركردندپيامبران صاحب شريعت .<br/>
-==صبر يك مادر داغ ديده===
+==صبر يك مادر داغ ديده==
 دو نفر از محترمين مسافرتي در بيابان سوزان حجاز نمودند ، راه را گم كردند ، از دور سياهي ديدند بهمان نشان آمدند تا به خيمه اي رسيدند ، بر زني كه در درون خيمه نشسته بود سلام دادند ، آنزن بعد از جواب سلام پرسيد كيستيد ؟ گفتند ما مسافريم و راه را گم كرده ايم اجازه داد كه وارد خيمه شوند ، آن دو بدرون خيمه رفتند و نشستند ، گفت قدري صبر كنيد تا فرزندم بيايد و از شما پذيرائي كند .<br/>
 موقع آمدن فرزندش نزديك شد و او چند بار از داخل خيمه پرده يك طرف را بالا زد و به بيابان نگاه كرد ولي يك بار كه پرده را بالا زد ناراحت شد و گفت شتر فرزندم ميايد ولي ديگري بر آن سوار است ، وقتي سوار نزديك خيمه رسيد بصداي بلند گفت ام عقيل خدا در مورد فرزندت بتو اجر مرحمت كند زن پرسيد مگر فرزندم مرد جواب داد بلي پسرت در كنار چاه آب بود شترها بهم ريختند و او در چاه افتاد .<br/>
@@ سطر ۲۱۵: / سطر ۲۱۵: @@
 المهتدين زن با هيجان شديدي باو قسم داد ، اينكه خواندي قرآن بود گفت بلي والله از قرآن است ، زن از جاي برخواست ، چند ركعت نماز خواند و گفت اللهم اني فعلت ما امرتني به فانجزلي ماوعدتني به ، خدايا من امر تو را اطاعت كردم و در مرگ فرزندم صبر ميكنم ، تو نيز درباره من بوعده خود وفا كن ، و با گفتن اين جمله با شك و آه خود در مصيبت فرزندش خاتمه داد .<br/>
 / گفتار فلسفي كودك جلد 1 صفحه 459 .<br/>
 ==شكيبائى و پارسائى==
 دوران خلافت خليفه دوم بود ، جواني بعد از فراغت از نماز بدون خواندن تعقيبات بلافاصله از مسجد بيرون ميرفت ، روزي بهمان منوال از جاي برخاست كه روانه شود عمر او را مخاطب قرار داد كه چرا شرط ادب در برابر نماز نگه نميداري و تعقيبات كه فضيلت زياد دارد نميخواني ؟ جوان از اين عتاب و سرزنش ناراحت شد و بگريه درآمد و گفت ميترسم از گفتن علت ناراحت شوي تو چه ميداني كه بر ما بيچارگان چه ميگذرد ، فقر و احتياج و نيازمندي ما بحدي رسيده كه من و عيالم با يك جامه ميگذرانيم ، اگر او بپوشد مرا لباسي نيست و اگر من بپوشم او لباسي ندارد ، بنابراين هر روز صبح من پيراهن ميپوشم و بنماز حاضر ميشوم و بعد از فراغت نماز زود بخانه ميروم تا او نيز از اين جامه استفاده كند و از نماز عقب نماند !! عمر از اين بيان و از دانستن وضع او ناراحت شد و حضار بگريه درآمدند سپس از بيت المال هشتاد درهم آورد و باو گفت اين دراهم را بگير و صرف مايحتاج كن ، نيازمنديهاي خود را برطرف نما ، جوان آن پولها را دريافت داشت و بخانه آمد .<br/>

@@ سطر ۳۲۸: / سطر ۳۲۸: @@
 مردتوانگرگفت شماطعام داشته ايدوصرف كرده ايدكودك مرانديده ونداده ايدبخانه آمده گريه ميكندو طعام شماراميخواهدآن درويش زماني بفكرفرورفت بعدازلحظه اي سربرآورده گفت اگرخواهي ازحال ماواقف شوي بيان كنم كه همسايه برهمسايه خودآگاه است وتوازحال من غافلي وبدنياي خوددرمانده اي امااولي نگفتن است آنمرداورا بخداقسم دادكه حال خودرابازگوي گفت ايخواجه بدان وآگاه باش كه آنچه كه ماخورده ايم برمال حلال بودوبرديگران حرام گفت بچه جهت درويش گفت تواين كلام خدانشنيده اي كه درقرآن مجيداست "من اضطرفي مخمصه غيرمتجانف لائم " آن مرداربودكه برماحلال بودوبرشماحرام وحال ماباينجارسيده ودرمثلها گويندكه سيران راچه پرواي گرسنگان چون آن توانگرازحال آن درويش واقف شد آب درچشم بگردانيدوگفت اي برادربحق آنخدائيكه جان بيدقدرت اوست كه در اين مدت ازواقعه توخبردارنبودم وهميشه تراشكفته وخندان ميديدم احال كه اطلاع يافتم بخداي عزوجل سوگندكه دست ازتوبرندارم تاآنچه ازمال دنيائي ندارم نصف آنرابتوبدهم واين نتيجه صبروتحمل است كه درفقروفاقه كرده اي پس بالتماس تمام دست آن درويش راگرفته بخانه بردوب رادرانه تقسيم كرده عذرهاخواست ودرهمان شب حضرت رسول "ص "رادرخواب ديدكه فرموديافلان توبراي خداآن همسايه درويش راخوشنودي ومرحمت كردي وحق همسايه بجاي آوردي مژده بادكه فرداي قيامت بامن واهلبيت من ترامحشورخواهندكردوحقتعالي تراآمرزيدوازگناهان پاك شدي .<br/>
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[معروف اخلاقی]] </div>
+<div class="return">بازگشت به [[کتب معروف اخلاقی]] </div>
 </div>

@@ سطر ۹: / سطر ۹: @@
 |سرآیند۱  =
 |برچسب۲  =نویسنده
-|داده۲  =
+|داده۲  = نجمه نبوتی
 |برچسب۳ =زبان
 |داده۳ =