کتابخانه:احکام معاملات ج4 - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Abbas69: /* پانویس */

2017-01-25T09:34:06Z

‏پانویس

Shirzad: Shirzad صفحهٔ احکام معاملات ج4 را به کتابخانه:احکام معاملات ج4 منتقل کرد

2017-01-04T06:29:03Z

Shirzad صفحهٔ احکام معاملات ج4 را به کتابخانه:احکام معاملات ج4 منتقل کرد

Razzaghi: /* کفّاره روزه و مقدار آن */

2016-12-20T16:35:40Z

‏کفّاره روزه و مقدار آن

Razzaghi: /* مبطلات روزه */

2016-12-20T16:34:38Z

‏مبطلات روزه

Razzaghi: /* سرقفلی */

2016-12-20T16:32:20Z

‏سرقفلی

Razzaghi: /* احکام اِرث */

2016-12-20T16:31:29Z

‏احکام اِرث

Razzaghi: /* احکام وصیّت */

2016-12-20T16:30:22Z

‏احکام وصیّت

Razzaghi: /* احکام مشاغل و درآمدها */

2016-12-20T16:29:09Z

‏احکام مشاغل و درآمدها

Razzaghi: /* احکام وقف */

2016-12-20T16:27:32Z

‏احکام وقف

Razzaghi: /* احکام قرض */

2016-12-20T16:26:29Z

‏احکام قرض

@@ سطر ۴٬۷۹۷: / سطر ۴٬۷۹۷: @@
 ج: بر هر یک از شرکاء واجب است که حقوق شرعی سهام خود را بپردازند تا تصرّفات آنان در مال مشترک حلال باشد، و اگر بقیه شریکها آن را پرداخت نمی‌کنند و انحلال شرکت و جداشدن از آنان برای شما ضرری یا حرجی باشد، مجاز هستید به شراکت خود با آنان ادامه دهید.<br/>
 <div class="hold">
 <div class="return">بازگشت به [[کتب معروف اقتصادی]] | [[کتب منکر اقتصادی]]</div>
 </div>

@@ سطر ۴٬۲۱۵: / سطر ۴٬۲۱۵: @@
 ج: در فرض مذکور افطار عمدی برای او جایز نیست و اگر عمداً افطار کند، در صورتی که قبل از زوال باشد، کفّاره‌ای بر او واجب نیست و اگر بعد از زوال باشد، کفّاره بر او واجب است که عبارت است از غذا دادن به ده مسکین، و در صورت عدم تمکن، واجب است سه روز [[روزه]] بگیرد.<br/>
- س 806: زنی در دو سال متوالی در ماه مبارک رمضان حامله بوده و قدرت [[روزه]] گرفتن در آن ایام را نداشته است، ولی در حال حاضر توانایی [[روزه]] گرفتن را دارد، حکم او چیست؟ آیا کفّاره جمع بر او و اجب است یا فقط قضای آن را باید به جا آورد؟ تأخیر او در قضای [[روزه]] چه حکمی دارد؟<br/>
+س 806: زنی در دو سال متوالی در ماه مبارک رمضان حامله بوده و قدرت [[روزه]] گرفتن در آن ایام را نداشته است، ولی در حال حاضر توانایی [[روزه]] گرفتن را دارد، حکم او چیست؟ آیا کفّاره جمع بر او و اجب است یا فقط قضای آن را باید به جا آورد؟ تأخیر او در قضای [[روزه]] چه حکمی دارد؟<br/>
 ج: اگر بر اثر عذر شرعی [[روزه]] ماه رمضان را نگرفته، فقط قضا بر او واجب است، و اگر عذر او در خوردن [[روزه]] خوف از ضرر [[روزه]] بر جنین یا کودکش بوده، باید علاوه بر قضا، برای هر روز یک مد طعام به عنوان فدیه بپردازد، و اگر قضا را بعد از ماه رمضان تا ماه رمضان سال بعد، بدون عذر شرعی به تأخیر انداخته، فدیه دیگری هم بر او واجب است یعنی باید برای هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد.<br/>

@@ سطر ۴٬۰۵۲: / سطر ۴٬۰۵۲: @@
 ج: احتیاط واجب آن است که روزه‌دار از آمپول‌های مقوّی یا مغذّی و هر آمپولی که در رگ تزریق می‌شود و نیز انواع سرم‌ها خودداری کند، لکن آمپول‌های دارویی که در عضله تزریق می‌شود و نیز آمپول‌هایی که برای بی‌حسّ کردن به کار می‌رود، مانعی ندارد.<br/>
- س 768: آیا خوردن قرص فشار خون در حال [[روزه]] جایز است یا خیر؟<br/>
+س 768: آیا خوردن قرص فشار خون در حال [[روزه]] جایز است یا خیر؟<br/>
 ج: اگر خوردن آن در ماه رمضان برای درمان فشار خون ضروری باشد، اشکال ندارد، ولی با خوردن آن [[روزه]] باطل می‌شود.<br/>

@@ سطر ۱٬۹۲۰: / سطر ۱٬۹۲۰: @@
 سرمایه کسب دو نوع حکم دارد:<br/>
- اول:می‌خواهد به وسیله سرمایه فراهم شده، کسب درآمد و منفعت کند و با آن به اندازه مؤونه زندگی و یا کمتر از آن به دست می‌آورد که این گونه سرمایه خودش جزء مؤونه محسوب می‌شود و خمس ندارد.<br/>
+اول:می‌خواهد به وسیله سرمایه فراهم شده، کسب درآمد و منفعت کند و با آن به اندازه مؤونه زندگی و یا کمتر از آن به دست می‌آورد که این گونه سرمایه خودش جزء مؤونه محسوب می‌شود و خمس ندارد.<br/>
 دوم: می‌خواهد با سرمایه فراهم آمده، کسب درآمد و تحصیل منفعت کند و بیش از مؤونه زندگی را با آن به دست می‌آورد که باید به نسبت زیادی، خمس سرمایه را در سر سال خمسی بپردازد و پس از دادن خمس در سر سال اول، چنانچه سرمایه افزایش قیمت واقعی پیدا کند، تا آن را نفروخته، دادن خمس افزایش قیمت لازم نیست.<br/>

@@ سطر ۱٬۵۴۹: / سطر ۱٬۵۴۹: @@
 سوم: «وِلاء» که به وسیله آن کسی که بر دیگری یک نوع ولایت دارد، در صورت نبودن خویشاوندان نسبی و سببی، از او ارث می‌برد .<br/>
- آن بر سه قسم است:<br/>
+آن بر سه قسم است:<br/>
 اول :وِلاء عِتق» که موضوع آن در این زمان منتفی شده است. <br/>
 دوم: «ضِمان جَریره»؛ یعنی این که انسان با کسی قرار می‌گذارد که در زندگی ضامن جنایات او باشد و در عوض از او ارث ببرد.<br/>
@@ سطر ۱٬۵۵۹: / سطر ۱٬۵۵۹: @@
 طبقه اوّل: پدر و مادر و فرزندان میّت و با نبودن فرزندان، اولاد آنها هر چه پایین روند هر کدام آنان که به میّت نزدیک‌تر باشد ارث می‌برد و تا یک نفر از این طبقه وجود داشته باشد، طبقه دوم ارث نمی‌برند. <br/>
 طبقه دوم: جدّ، یعنی پدر بزرگ و پدر او هر چه بالا رود و جدّه، یعنی مادر بزرگ و مادر او هر چه بالا رود، پدری باشند یا مادری و خواهر و برادر و با نبودن برادر و خواهر، اولاد ایشان هر کدام آنان که به میّت نزدیک‌تر باشد ارث می‌برد و تا یک نفر از این طبقه وجود داشته باشد.<br/>
- طبقه سوم ارث نمی‌برند. طبقه سوم: عمو و عمّه و دایی و خاله هر چه بالا روند و فرزندان آنان هر چه پایین روند و تا یک نفر از عموها و عمّه‌ها و دایی‌ها و خاله‌های میّت زنده باشند، فرزندان آنان ارث نمی‌برند، ولی اگر میّت عموی پدری و پسر عموی پدر و مادری داشته باشد و غیر از اینها وارثی نداشته باشد، ارث به پسر عموی پدر و مادری می‌رسد و عموی پدری ارث نمی‌برد.<br/>
+طبقه سوم ارث نمی‌برند. طبقه سوم: عمو و عمّه و دایی و خاله هر چه بالا روند و فرزندان آنان هر چه پایین روند و تا یک نفر از عموها و عمّه‌ها و دایی‌ها و خاله‌های میّت زنده باشند، فرزندان آنان ارث نمی‌برند، ولی اگر میّت عموی پدری و پسر عموی پدر و مادری داشته باشد و غیر از اینها وارثی نداشته باشد، ارث به پسر عموی پدر و مادری می‌رسد و عموی پدری ارث نمی‌برد.<br/>
 «مسأله 3346» اگر عمو و عمّه و دایی و خاله خود میّت و فرزندان آنان و اولادِ فرزندان آنان وجود نداشته باشند، عمو و عمّه و دایی و خاله پدر و مادر میّت ارث می‌برند و اگر اینها نباشند، فرزندان آنها ارث می‌برند و اگر اینها هم نباشند، عمو و عمّه و دایی و خاله جد و جدّه میّت و اگر اینها نباشند، فرزندان آنها ارث می‌برند.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۲۹
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۱٬۵۲۵: / سطر ۱٬۵۲۵: @@
 اوّل: اگر مورد وصیّت انجام معاملات باشد، چنانچه وصیّت کننده اجرتی برای وصی تعیین نکرده و وصی هم آن را به طور مجّانی قبول کرده باشد، عمل به وصیّت واجب است و حق ندارد برای عمل کردن به آن اجرتی از مال میّت بردارد و اگر برای او اجرتی معیّن کرده یا وصی آن را مجّانی قبول نکرده باشد، اجرت آن را طلبکار است.<br/>
 دوم: اگر مورد وصیّت، انجام عبادات - نظیر حجّ و نماز و [[روزه]] - برای میّت باشد، چنانچه وصیّ در زمان حیات میّت انجام آن را به طور مجّانی قبول کرده باشد، باید به همان نحو عمل کند و اگر انجام آن را با اجرت قبول کرده باشد.<br/>
- یکی از دو حالت را دارد:<br/>
+یکی از دو حالت را دارد:<br/>
 اول- وصیّت کننده اجرت انجام آنها را معیّن کرده باشد که در این صورت، در حکم اجاره است و وصی باید طبق مفاد وصیّت عمل نماید و اجرت معیّن را از مال میّت بردارد.<br/>

@@ سطر ۱٬۰۶۶: / سطر ۱٬۰۶۶: @@
 «مسأله 2769» حضور علمی و عملی بانوان در شئون گوناگون اجتماع اشکال ندارد، به شرط آن که:<br/>
- اوّل: عفّت عمومی را رعایت کرده و مرتکب حرام نشوند .<br/>
+اوّل: عفّت عمومی را رعایت کرده و مرتکب حرام نشوند .<br/>
 دوم: حضور آنان مستلزم تضییع حقوق شوهران و منافی حیثیّت و شئون آنان نباشد؛ ولی با این حال مطابق آنچه از کتاب و سنّت استفاده می‌شود، بهتر است زنان در غیر موارد ضرورت و لزوم، در اجتماعاتی که نامحرم وجود دارد ظاهر نشوند.<br/>

@@ سطر ۹۵۷: / سطر ۹۵۷: @@
 دوم: اقرار کسی که ملک در اختیار اوست، یا در صورت نبودن او وارثانش اقرار نمایند. <br/>
 سوم: مردم با آن به‌گونه ملک موقوفه عمل نمایند.<br/>
- چهارم: شهادت دو مرد عادل.<br/>
+چهارم: شهادت دو مرد عادل.<br/>
- پنجم: شهادت ثِقه در صورتی که خبر دادن وی موجب اطمینان گردد.<br/>
+پنجم: شهادت ثِقه در صورتی که خبر دادن وی موجب اطمینان گردد.<br/>
 ===شروط ضمن وقف===

@@ سطر ۴۹۱: / سطر ۴۹۱: @@
 ===احکام قرض===
- [[قرض دادن]] از کارهای مستحبی است که در آیات قرآن و روایات درباره آن زیاد سفارش شده است. از پیامبر اکرم‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که: «هر کس به برادر مسلمان خود قرض بدهد مال او زیاد می‌شود و ملائکه بر او رحمت می‌فرستند و اگر با بدهکار خود مدارا کند، بدون حساب و به سرعت از صراط می‌گذرد و کسی که برادر مسلمانش از او قرض بخواهد و ندهد، بهشت بر او حرام می‌شود.»(41)<br/>
+[[قرض دادن]] از کارهای مستحبی است که در آیات قرآن و روایات درباره آن زیاد سفارش شده است. از پیامبر اکرم‌صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده است که: «هر کس به برادر مسلمان خود قرض بدهد مال او زیاد می‌شود و ملائکه بر او رحمت می‌فرستند و اگر با بدهکار خود مدارا کند، بدون حساب و به سرعت از صراط می‌گذرد و کسی که برادر مسلمانش از او قرض بخواهد و ندهد، بهشت بر او حرام می‌شود.»(41)<br/>
 «مسأله 2541» قرض عقدی است که به موجب آن قرض دهنده (دائن) مقدار معیّنی از مال خود را به قرض گیرنده (مدیون) تملیک می‌کند تا مثل آن را از حیث جنس، وصف و مقدار بازگرداند. در قرض لازم نیست صیغه بخوانند، بلکه اگر چیزی را به نیّت قرض به کسی بدهد و او هم به همین قصد بگیرد، صحیح است، ولی مقدار آن باید کاملاً معلوم باشد.<br/>