User16: /* منابع */

2017-01-31T09:12:14Z

‏منابع

User16: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

2017-01-31T09:11:32Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> معنای سرزنش کردن</div>
==سؤال==
معنای سرزنش کردن، چیست؟<br/>

==پاسخ==
سرزنش، به معنی شماتت و عیب جویی و عیب یابی است، بدین منظور که عیب دیگری را به رخ او بکشیم و او را بر این عیب یا نقص، رسوا و بی‌مقدار نماییم. در حالی که ممکن است، این صفت در خودمان هم باشد ولی از آن غافل هستیم.<br/>
رسولُ اللّه (صلی الله علیه و آله): «مَن عَیَّرَ أخاهُ بِذَنبٍ قَد تابَ مِنهُ لَم یَمُتْ حَتّی یَعمَلَهُ» <ref>حلی، ورام، تنبیه الخواطر، 1 / 113؛ محمدی ری‌شهری، محمد، منتخب میزان الحکمه، 420.</ref>؛ هر کس برادر خود را برای گناهی که از آن توبه کرده است سرزنش کند، نمیرد تا خود آن [[گناه]] را مرتکب شود.<br/>
همچنین رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «مَن أذاعَ فاحِشَةً کانَ کمُبتَدِئها و مَن عَیَّرَ مُؤمِنا بِشَیءٍ لَم یَمُتْ‌حَتّی یَرکَبَهُ»<ref>کلینی، محمد، الکافی، 2 / 356 / 2؛ محمدی ری‌شهری، محمد، منتخب میزان الحکمه، 420.</ref>؛ هر کس زشت‌کاری و گناهی را فاش کند، مانند کسی است که آن را انجام داده است و هر که مؤمنی را به چیزی سرزنش کند، نمیرد تا خود مرتکب آن شود.<br/>
اگر خدایی نکرده، چنین کاری کرده‌ایم، و باعث دل‌خوری و رنجش فردی دیگر شده‌ایم، باید او را راضی نموده و از دلش بیرون کنیم. همچنین سعی کنیم که بیشتر به عیوب خودمان بپردازیم تا عیوب دیگران.<br/>
در روایت «أَنْفَعُ الْأَشْیَاءِ لِلْمَرْءِ سَبْقُهُ النَّاسَ إِلَی عَیْبِ نَفْسِهِ» <ref>حرانی، محمد بن حسن بن شعبه، تحف العقول، ص 366.</ref>آمده است که سودمندترین چیزها برای آدمی توجّه به عیوب خود پیش از پرداختن به عیوب مردم است‏.<br/>
امام صادق در حدیث «إِذَا رَأَیْتُمُ الْعَبْدَ مُتَفَقِّداً لِذُنُوبِ النَّاسِ نَاسِیاً لِذُنُوبِهِ فَاعْلَمُوا أَنَّهُ قَدْ مُکِرَ بِهِ» <ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج 15، 292.</ref>فرمود: اگر شخصی را دیدید که عیوب مردم را پی‏‌جوئی می‏‌کند و عیوب خود را فراموش کرده است بدانید مورد مکر (خداوند) قرار گرفته است.<br/>
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: مردمی در مدینه بودند که دارای عیب بودند؛ ولی از پی‏‌جوئی عیوب مردم ساکت بودند، خداوند نیز مردم را از عیوب آنان بی‌اطلاع و ساکت گردانید تا جایی که مردند و مردم از عیوبشان اطلاع نیافتند، و نیز مردمی در مدینه بودند که عیوبی نداشتند؛ ولی درباره عیوب مردم سخن می‏‌گفتند تا آن که خداوند از ایشان برای مردم عیوبی را آشکار کرد که به آن شهرت یافتند تا این که مردند. <ref>همان.</ref><br/>

==منابع==
۱. حلی، ورام، تنبیه الخواطر، ۱ / ۱۱۳؛ محمدی ری‌شهری، محمد، منتخب میزان الحکمه، 420.<br/>
۲. کلینی، محمد، الکافی، ۲ / ۳۵۶ / ۲؛ محمدی ری‌شهری، محمد، منتخب میزان الحکمه، 420.<br/>
۳. حرانی، محمد بن حسن بن شعبه، تحف العقول، ص 366.<br/>
۴. حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج ۱۵، 292.<br/>
۵. همان.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|?}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.askdin.com/showthread.php?t=25870 مرکز ملی پاسخگویی به مسائل دینی ] - تاریخ برداشت: 95/11/12</span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[سرزنش گرفتاران ]] </div>
</div>

@@ سطر ۱۱: / سطر ۱۱: @@
 امام صادق در حدیث «إِذَا رَأَیْتُمُ الْعَبْدَ مُتَفَقِّداً لِذُنُوبِ النَّاسِ نَاسِیاً لِذُنُوبِهِ فَاعْلَمُوا أَنَّهُ قَدْ مُکِرَ بِهِ» <ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج 15، 292.</ref>فرمود: اگر شخصی را دیدید که عیوب مردم را پی‏‌جوئی می‏‌کند و عیوب خود را فراموش کرده است بدانید مورد مکر (خداوند) قرار گرفته است.<br/>
 رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: مردمی در مدینه بودند که دارای عیب بودند؛ ولی از پی‏‌جوئی عیوب مردم ساکت بودند، خداوند نیز مردم را از عیوب آنان بی‌اطلاع و ساکت گردانید تا جایی که مردند و مردم از عیوبشان اطلاع نیافتند، و نیز مردمی در مدینه بودند که عیوبی نداشتند؛ ولی درباره عیوب مردم سخن می‏‌گفتند تا آن که خداوند از ایشان برای مردم عیوبی را آشکار کرد که به آن شهرت یافتند تا این که مردند. <ref>همان.</ref><br/>
 == پانویس ==

معنای سرزنش کردن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

User16: /* منابع */

User16: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام