https://wiki.imaroof.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81%D8%9B_%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84_%D9%86%D9%8F%D9%87%D9%85_%D8%AA%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B9_%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81 2026-08-17T14:03:45Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.26.2 https://wiki.imaroof.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8_%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81%D8%9B_%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84_%D9%86%D9%8F%D9%87%D9%85_%D8%AA%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B9_%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81&diff=58111&oldid=prev 2018-07-10T10:19:55Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «&lt;div class=&quot;head1&quot;&gt;مراتب امربه‌معروف؛ دلیل نُهم تنویع امربه‌معروف &lt;/div&gt; == خلاصه مباح...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&lt;div class=&quot;head1&quot;&gt;مراتب امربه‌معروف؛ دلیل نُهم تنویع امربه‌معروف &lt;/div&gt;<br /> <br /> == خلاصه مباحث گذشته ==<br /> بحث بر سر تنویع یا وحدت امر به معروف بود. و برای هرکدام ادله ای اقامه شد. در انتهای جلسه قبل، نهمین دلیل تنویع امر به معروف تقریر شد.<br /> <br /> == تقریر دوباره‌ی دلیل نهم : لطف بودن واجبات شرعیه ==<br /> یکی از راه‌هایی که به واسطه‌ی آن می‌توان اثبات کرد امربه‌معروف در معنای جامع استعمال شده، استفاده از این قاعده است که: «الواجبات الشرعیة الطاف فی الواجبات العقلیة»، و گفتیم عنوان «واجبات» در این قاعده، از باب مثال است؛ مقصود «تشریعات شرعیه» است اعم از وجوب و حرمت و یا حتی احکام وضعیه. این قاعده، به این معنی است که شریعت مطهره بدون حساب و کتاب نیست؛ پشتوانه‌ی هر حکمی، مصالح و مفاسدی است که اگر عقل درک می‌کرد، همین حکم را می‌کرد. ولی چون عقول ما ناقص است و نمی‌تواند به آن حقایق به طور کامل دسترسی پیداکند، شارع لطف فرموده تشریع فرموده. البته عقول کامله مثل معصومین احتیاج به تشریع نداشته‌اند و خودشان می‌فهمیده‌اند چه باید کنند. اما برای نوع بشر اینطور نیست، فلذا «الواجبات الشرعیة، الطاف فی الواجبات العقلیة».<br /> <br /> از این قاعده (که اگر عقل به مصالح و مفاسد احکام شارع پی می‌برد همان حکم شارع را می‌کرد) نتیجه می‌گیریم هر جایی که عقل حکمی داشته باشد، اگر تمام مصالح و مفاسد را درک کرده‌باشد، شرع هم همان حکم عقل را خواهدداشت. و عقل ما درک می‌کند که یک مصلحت ویژه‌ای برای خصوص امر و نهی لسانی نیست، بلکه مصلحتی که در امر و نهی لسانی است، جلوگیری از مفاسد و ممانعت از هتک مولا و رهایی بشر از هلاکت¬گاه ها و رساندن‌شان به مصالح‌شان است، و البته راه این مصلحت منحصر در امر و نهی لسانی نبوده ومهم این است که افراد را (جز در مواردی وجو مانعی اهمّ) از هر طریقی که باشد، به انجام معروف وادارکنیم.<br /> <br /> بنابراین به دلیل این استدلال و اثبات این که امر و نهی لسانی خصوصیتی ندارد که فقط این مرتبه مورد حکم شارع واقع بشود، اگر در ادله‌ی شرعیه فقط امربه‌معروف لسانی ذکرشده، یا از باب نمونه و مثال بوده، یا مستعملٌ‌فیه یا مرادشان «احملوا و ابعثوا» بوده.<br /> <br /> === مناقشه: عدم احراز درک جمیع مصالح ===<br /> اگردر باب امربه‌معروف، احراز درک کل مصلحت به جمیع جوانبه امکان داشت، این قاعده می¬توانست به عنوان قرینه قرار گیرد. اما این ممکن نبوده و چه بسا شارع مصالح دیگری را هم ملاحظه فرموده و یا شاید درک شود ولی با مفاسد مهمتر که ما درک نمی¬کنیم مزاحمت وجود داشته باشد. پس در نهایت نمی‌توانیم به این دلیل تکیه کنیم.<br /> <br /> البته می‌توانیم اصل این قاعده که «الواجبات الشرعیة الطاف فی الواجبات العقلیة» را بپذیریم، اما به نحو علم اجمالی ؛ این که «واجب عقلی بحدوده و ثغوره و خصوصیاته در هر مورد چه هست؟»، این را ما واقف به آن نیستیم که همه‌ی خصوصیاتش را بدانیم. فلذا آنچه که ما می‌دانیم، ظن است و از سوی دیگر «إن الظن لایغنی من الحق شیئاً». آنچه نیاز به آن داریم که جزم و یقین است، نداریم. پس به این دلیل نمی‌توانیم بگوییم: مراد شارع معنای عام است.<br /> <br /> البته به عنوان تأیید ادله‌ی دیگر خوب است، ولی نمی‌توانیم طبق آن فتوابدهیم.<br /> <br /> &lt;div class=&quot;hold&quot;&gt;<br /> &lt;div class=&quot;return&quot;&gt;بازگشت به [[دروس خارج]] &lt;/div&gt;<br /> &lt;/div&gt;</div>

Shirzad