فرهنگ مصادیق:کاریکاتور - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۱۸ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۲۲

2017-03-08T13:22:06Z

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-02T12:08:59Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Golafshan: Golafshan صفحهٔ کاریکاتور را به فرهنگ مصادیق:کاریکاتور منتقل کرد

2017-01-02T12:05:26Z

Golafshan صفحهٔ کاریکاتور را به فرهنگ مصادیق:کاریکاتور منتقل کرد

Kazem: اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی

2016-05-10T08:03:04Z

اصلاح ارقام، اصلاح نویسه‌های عربی

صفحهٔ تازه

<div class="head1">کاریکاتور</div>

== تعریف ==
کاریکاتور یا کارتون نوعی نقاشی است که سوژهٔ دلخواه را به صورت مضحک و خنده آوری ترسیم می کند.<br/>

== واژهٔ کاریکاتور<ref>caricatur</ref> ==
از فعل کاریکاره<ref>caricare</ref> ایتالیایی، به معنی بار کردن گرفته شده است. کاریکاره جریمه کردن و توبیخ کردن نیز معنی می دهد و به نظر می رسد که نخستین بار توسط شخصی به نام موسینی<ref>mosini</ref> در سال ۱۶۴۶ میلادی به کار رفته باشد و او نیز به نوبه خود این واژه را کاراچی،<ref>carraci</ref> یعنی نقاشی های خیابانی بلونیایی هم عصر خویش گرفته باشد. چرا که این نقاشی ها همواره دارای عناصری اغراق آمیز بودند که سوژه ها را مضحکه می کردند. همچنین ممکن است که کاریکاتو از واژهٔ کاراتره<ref>carattre</ref> (caracter) و یا کارا<ref>cara</ref>اسپانیایی به معنای صورت اخذ شده باشد. عمده ترین بخش هر کاریکاتور صورت آن است. فی المثل در صورت های کاریکاتوری که آلبرشت دورر<ref>albrecht durer</ref> و لئوناردو داوینچی<ref>leonardo davinci</ref> هر دو مستقلا حدود سال ۱۵۰۰ ترسیم کرده اند، صورتهایی با دماغ دراز و چانهٔ دراز مشاهده می کردند.<br/>

== تاریخچه پیدایش ==
هنر کاریکاتور خیلی پیش از پیدایش روزنامه نگاری و حتی اختراع صنعت چاپ در دنیا رواج داشته و در واقع عمری به درازای تاریخ مکتوب انسان دارد. این هنر در عصر باستان شناخته شده و رواج داشته است. اولین کاریکاتورهایی که در آنها مسائل سیاسی و اجتماعی مطرح شد، در حفاری های شهر پمپی به دست آمده که تقریبأ ۱۹۰۰ سال پیش در زیر گدازه های آتش فشانی پنهان بود. این کاریکاتورها بر روی ستون های سنگی کنده شده بود و در معرض دید همگان قرار داده می شد. در قرن اخیر اگر چه در نقاشی های نقاشان بزرگ قرن ۱۶ میلادی، از قبیل هولباین، بروگل نقشهای کاریکاتور فراوان به چشم می خورد، اما سنت کاریکاتور سازی که اساس آن تاکید بر جنبه های خنده آور اشخاص، موضوع کاریکاتور است. در قرن ۱۷ میلادی به دست آگوستینوکاراچی در ایتالیا پایه گذاری شد.<br/>

== اولین و معروفترین کاریکاتوریست ها ==
آگوستینو کاراچی نقاش ایتالیایی اولین هنر مندی بود که برای سرگرمی خود و دوستانش از چهره واقعی، تصاویر کمیک می کشید. کسانی که از کارگاه او دیدن می کردند، سوژه های تصاویری وی می شدند. این بازدید کنندگان چهره خود را به صورت سگ، خوک، قاطر و یا حتی پارچ آب و قرص نان می دیدند.<br/>
معروفترین کاریکاتوریست در قرن ۱۸ میلادی نقاش انگلیسی ویلیام هوگراث بود(۱۷۶۴-۱۶۹۷). هوگراث نمی خواست به عنوان یک کاریکاتوریست شناخته شود. در حقیقت کارهای وی بسیار جدی تر از کاریکاتورهایی بود که پیش از آن کشیده شده بود. در طرح هاو نقاشی های وی تمام چیزهای شیطانی و احمقانه در انگلستان آن زمان نشان داده شده است. او به ندرت چهره واقعی مردم را می کشید، اما شخصیت ها در تصاویر وی شامل آدمهای خوب و بد ،مستها، مردان و زنان مد پرست هستند. هوگراث هنرمندی بزرگ بود و نشان داد که یک کاریکاتوریست تا چه اندازه می تواند پر معنا باشد. دیگر هنر مندان انگلیسی برای نمایش زشتی و حماقت بویژه در سیاست از شیوه هوگراث پیروی کردند. از جمله کاریکاتوریست های ایرانی به توکا نیستانی و مسعود مهرابی می توان اشاره کرد. مسعود مهرابی اولین ایرانی بود که چندین نمایشگاه کاریکاتور در خارج از کشور برگزار کرد و اولین ایرانی بود که جوایز بین المللی از جمله مدال نقره جشنواره کاریکاتور ژاپن و مدال برنز برلین را دریافت کرده است. کاریکاتوریست های مشهور دیگر عبارتند از:<br/>
توماس رولندسون (۱۸۲۷-۱۷۵۶)<br/>
جیمز گیلری (۱۸۱۵-۱۷۵۷)<br/>
جورج کرویک شانک (۱۸۷۸-۱۷۹۲)<br/>
دیوید لوین<br/>
گیرمو موردیلو<br/>

== انواع کاریکاتور ==
کاریکاتور از نظر شکل و طراحی پنج نوع است که عبارتند از:<br/>
کاریکاتور ساده: در این کاریکاتور طراح، تناسب اعضای بدن انسان و اشیا را تغییر می دهد.<br/>
کاریکاتور هجایی: این طرح ها کاریکاتورهایی هستند که ضمن تغییر عیب جو و ریشخند کننده نیز هستند. در کاریکاتورهای سیاسی، بیشتر از این طرح ها استفاده می شود.<br/>
طرح های کمیک: معمولاُ ژورنالیستها، صفحه فکاهی خود را از این طرح ها پر می کنند. هدف اصلی این طرحها بیشتر خنداندن خوانندگان روزنامه یا مجله است و طراح، اهداف تزیینی و یا اجتماعی را دنبال نمی کنند.<br/>
طرح های ساده: نقش اصلی و اساسی آن انتقاد و تفسیر کارها و فعالیت های روزانه در روزنامه و مجلات است.<br/>
طرح های فانتزی: این طرح ها هم کم و بیش کمیک هستند اما تخیل در آنها نقش اساسی دارد.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1 ویکی پدیا] - تاریخ برداشت :۹۵/۲/۱۲ </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[استهزاء کتبی]]</div>
</div>

@@ سطر ۳۳: / سطر ۳۳: @@
 <div class="hold">
-<div class="return">بازگشت به [[استهزاء کتبی]]</div>
+<div class="return">بازگشت به [[استهزاء کتبی و شفاهی]]</div>
 </div>

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 == تعریف ==
-کاریکاتور یا کارتون نوعی نقاشی است که سوژهٔ دلخواه را به صورت مضحک و خنده آوری ترسیم می کند.<br/>
+کاریکاتور یا کارتون نوعی نقاشی است که سوژهٔ دلخواه را به صورت مضحک و خنده آوری ترسیم می‌کند.<br/>
 == واژهٔ کاریکاتور<ref>caricatur</ref> ==
-از فعل کاریکاره<ref>caricare</ref> ایتالیایی، به معنی بار کردن گرفته شده است. کاریکاره جریمه کردن و توبیخ کردن نیز معنی می دهد و به نظر می رسد که نخستین بار توسط شخصی به نام موسینی<ref>mosini</ref> در سال ۱۶۴۶ میلادی به کار رفته باشد و او نیز به نوبه خود این واژه را کاراچی،<ref>carraci</ref> یعنی نقاشی های خیابانی بلونیایی هم عصر خویش گرفته باشد. چرا که این نقاشی ها همواره دارای عناصری اغراق آمیز بودند که سوژه ها را مضحکه می کردند. همچنین ممکن است که کاریکاتو از واژهٔ کاراتره<ref>carattre</ref> (caracter) و یا کارا<ref>cara</ref>اسپانیایی به معنای صورت اخذ شده باشد. عمده ترین بخش هر کاریکاتور صورت آن است. فی المثل در صورت های کاریکاتوری که آلبرشت دورر<ref>albrecht durer</ref> و لئوناردو داوینچی<ref>leonardo davinci</ref> هر دو مستقلا حدود سال ۱۵۰۰ ترسیم کرده اند، صورتهایی با دماغ دراز و چانهٔ دراز مشاهده می کردند.<br/>
+از فعل کاریکاره<ref>caricare</ref> ایتالیایی، به معنی بار کردن گرفته شده است. کاریکاره جریمه کردن و توبیخ کردن نیز معنی می‌دهد و به نظر می‌رسد که نخستین بار توسط شخصی به نام موسینی<ref>mosini</ref> در سال ۱۶۴۶ میلادی به کار رفته باشد و او نیز به نوبه خود این واژه را کاراچی،<ref>carraci</ref> یعنی نقاشی‌های خیابانی بلونیایی هم عصر خویش گرفته باشد. چرا که این نقاشی‌ها همواره دارای عناصری اغراق آمیز بودند که سوژه‌ها را مضحکه می‌کردند. همچنین ممکن است که کاریکاتو از واژهٔ کاراتره<ref>carattre</ref> (caracter) و یا کارا<ref>cara</ref>اسپانیایی به معنای صورت اخذ شده باشد. عمده‌ترین بخش هر کاریکاتور صورت آن است. فی المثل در صورت‌های کاریکاتوری که آلبرشت دورر<ref>albrecht durer</ref> و لئوناردو داوینچی<ref>leonardo davinci</ref> هر دو مستقلا حدود سال ۱۵۰۰ ترسیم کرده‌اند، صورتهایی با دماغ دراز و چانهٔ دراز مشاهده می‌کردند.<br/>
 == تاریخچه پیدایش ==
-هنر کاریکاتور خیلی پیش از پیدایش روزنامه نگاری و حتی اختراع صنعت چاپ در دنیا رواج داشته و در واقع عمری به درازای تاریخ مکتوب انسان دارد. این هنر در عصر باستان شناخته شده و رواج داشته است. اولین کاریکاتورهایی که در آنها مسائل سیاسی و اجتماعی مطرح شد، در حفاری های شهر پمپی به دست آمده که تقریبأ ۱۹۰۰ سال پیش در زیر گدازه های آتش فشانی پنهان بود. این کاریکاتورها بر روی ستون های سنگی کنده شده بود و در معرض دید همگان قرار داده می شد. در قرن اخیر اگر چه در نقاشی های نقاشان بزرگ قرن ۱۶ میلادی، از قبیل هولباین، بروگل نقشهای کاریکاتور فراوان به چشم می خورد، اما سنت کاریکاتور سازی که اساس آن تاکید بر جنبه های خنده آور اشخاص، موضوع کاریکاتور است. در قرن ۱۷ میلادی به دست آگوستینوکاراچی در ایتالیا پایه گذاری شد.<br/>
+هنر کاریکاتور خیلی پیش از پیدایش روزنامه نگاری و حتی اختراع صنعت چاپ در دنیا رواج داشته و در واقع عمری به درازای تاریخ مکتوب انسان دارد. این هنر در عصر باستان شناخته شده و رواج داشته است. اولین کاریکاتورهایی که در آنها مسائل سیاسی و اجتماعی مطرح شد، در حفاری‌های شهر پمپی به دست آمده که تقریبأ ۱۹۰۰ سال پیش در زیر گدازه‌های آتش فشانی پنهان بود. این کاریکاتورها بر روی ستون‌های سنگی کنده شده بود و در معرض دید همگان قرار داده می‌شد. در قرن اخیر اگر چه در نقاشی‌های نقاشان بزرگ قرن ۱۶ میلادی، از قبیل هولباین، بروگل نقشهای کاریکاتور فراوان به چشم می‌خورد، اما سنت کاریکاتور سازی که اساس آن تاکید بر جنبه‌های خنده آور اشخاص، موضوع کاریکاتور است. در قرن ۱۷ میلادی به دست آگوستینوکاراچی در ایتالیا پایه گذاری شد.<br/>
-== اولین و معروفترین کاریکاتوریست ها ==
+== اولین و معروفترین کاریکاتوریست‌ها ==
-آگوستینو کاراچی نقاش ایتالیایی اولین هنر مندی بود که برای سرگرمی خود و دوستانش از چهره واقعی، تصاویر کمیک می کشید. کسانی که از کارگاه او دیدن می کردند، سوژه های تصاویری وی می شدند. این بازدید کنندگان چهره خود را به صورت سگ، خوک، قاطر و یا حتی پارچ آب و قرص نان می دیدند.<br/>
+آگوستینو کاراچی نقاش ایتالیایی اولین هنر مندی بود که برای سرگرمی خود و دوستانش از چهره واقعی، تصاویر کمیک می‌کشید. کسانی که از کارگاه او دیدن می‌کردند، سوژه‌های تصاویری وی می‌شدند. این بازدید کنندگان چهره خود را به صورت سگ، خوک، قاطر و یا حتی پارچ آب و قرص نان می‌دیدند.<br/>
-معروفترین کاریکاتوریست در قرن ۱۸ میلادی نقاش انگلیسی ویلیام هوگراث بود(۱۷۶۴-۱۶۹۷). هوگراث نمی خواست به عنوان یک کاریکاتوریست شناخته شود. در حقیقت کارهای وی بسیار جدی تر از کاریکاتورهایی بود که پیش از آن کشیده شده بود. در طرح هاو نقاشی های وی تمام چیزهای شیطانی و احمقانه در انگلستان آن زمان نشان داده شده است. او به ندرت چهره واقعی مردم را می کشید، اما شخصیت ها در تصاویر وی شامل آدمهای خوب و بد ،مستها، مردان و زنان مد پرست هستند. هوگراث هنرمندی بزرگ بود و نشان داد که یک کاریکاتوریست تا چه اندازه می تواند پر معنا باشد. دیگر هنر مندان انگلیسی برای نمایش زشتی و حماقت بویژه در سیاست از شیوه هوگراث پیروی کردند. از جمله کاریکاتوریست های ایرانی به توکا نیستانی و مسعود مهرابی می توان اشاره کرد. مسعود مهرابی اولین ایرانی بود که چندین نمایشگاه کاریکاتور در خارج از کشور برگزار کرد و اولین ایرانی بود که جوایز بین المللی از جمله مدال نقره جشنواره کاریکاتور ژاپن و مدال برنز برلین را دریافت کرده است. کاریکاتوریست های مشهور دیگر عبارتند از:<br/>
+معروفترین کاریکاتوریست در قرن ۱۸ میلادی نقاش انگلیسی ویلیام هوگراث بود(۱۷۶۴-۱۶۹۷). هوگراث نمی‌خواست به عنوان یک کاریکاتوریست شناخته شود. در حقیقت کارهای وی بسیار جدی تر از کاریکاتورهایی بود که پیش از آن کشیده شده بود. در طرح هاو نقاشی‌های وی تمام چیزهای شیطانی و احمقانه در انگلستان آن زمان نشان داده شده است. او به ندرت چهره واقعی مردم را می‌کشید، اما شخصیت‌ها در تصاویر وی شامل آدمهای خوب و بد ،مستها، مردان و زنان مد پرست هستند. هوگراث هنرمندی بزرگ بود و نشان داد که یک کاریکاتوریست تا چه اندازه می‌تواند پر معنا باشد. دیگر هنر مندان انگلیسی برای نمایش زشتی و حماقت بویژه در سیاست از شیوه هوگراث پیروی کردند. از جمله کاریکاتوریست‌های ایرانی به توکا نیستانی و مسعود مهرابی می‌توان اشاره کرد. مسعود مهرابی اولین ایرانی بود که چندین نمایشگاه کاریکاتور در خارج از کشور برگزار کرد و اولین ایرانی بود که جوایز بین المللی از جمله مدال نقره جشنواره کاریکاتور ژاپن و مدال برنز برلین را دریافت کرده است. کاریکاتوریست‌های مشهور دیگر عبارتند از:<br/>
 توماس رولندسون (۱۸۲۷-۱۷۵۶)<br/>
 جیمز گیلری (۱۸۱۵-۱۷۵۷)<br/>
@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 == انواع کاریکاتور ==
 کاریکاتور از نظر شکل و طراحی پنج نوع است که عبارتند از:<br/>
-کاریکاتور ساده: در این کاریکاتور طراح، تناسب اعضای بدن انسان و اشیا را تغییر می دهد.<br/>
+کاریکاتور ساده: در این کاریکاتور طراح، تناسب اعضای بدن انسان و اشیا را تغییر می‌دهد.<br/>
-کاریکاتور هجایی: این طرح ها کاریکاتورهایی هستند که ضمن تغییر عیب جو و ریشخند کننده نیز هستند. در کاریکاتورهای سیاسی، بیشتر از این طرح ها استفاده می شود.<br/>
+کاریکاتور هجایی: این طرح‌ها کاریکاتورهایی هستند که ضمن تغییر عیب جو و ریشخند کننده نیز هستند. در کاریکاتورهای سیاسی، بیشتر از این طرح‌ها استفاده می‌شود.<br/>
-طرح های کمیک: معمولاُ ژورنالیستها، صفحه فکاهی خود را از این طرح ها پر می کنند. هدف اصلی این طرحها بیشتر خنداندن خوانندگان روزنامه یا مجله است و طراح، اهداف تزیینی و یا اجتماعی را دنبال نمی کنند.<br/>
+طرح‌های کمیک: معمولاُ ژورنالیستها، صفحه فکاهی خود را از این طرح‌ها پر می‌کنند. هدف اصلی این طرحها بیشتر خنداندن خوانندگان روزنامه یا مجله است و طراح، اهداف تزیینی و یا اجتماعی را دنبال نمی‌کنند.<br/>
-طرح های ساده: نقش اصلی و اساسی آن انتقاد و تفسیر کارها و فعالیت های روزانه در روزنامه و مجلات است.<br/>
+طرح‌های ساده: نقش اصلی و اساسی آن انتقاد و تفسیر کارها و فعالیت‌های روزانه در روزنامه و مجلات است.<br/>
-طرح های فانتزی: این طرح ها هم کم و بیش کمیک هستند اما تخیل در آنها نقش اساسی دارد.<br/>
+طرح‌های فانتزی: این طرح‌ها هم کم و بیش کمیک هستند اما تخیل در آنها نقش اساسی دارد.<br/>
 == پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۳ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۰۵
(بدون تفاوت)