فرهنگ مصادیق:پرداخت رشوه - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۲۶ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۴۲

2017-04-15T11:42:34Z

Golafshan: added Category:منکر اقتصادی using HotCat

2017-01-04T16:57:58Z

added Category:منکر اقتصادی using HotCat

Golafshan: added Category:منکر اجتماعی using HotCat

2017-01-04T16:57:38Z

added Category:منکر اجتماعی using HotCat

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-04T16:21:32Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Kazem: Kazem صفحهٔ پرداخت رشوه را به فرهنگ مصادیق:پرداخت رشوه منتقل کرد

2016-12-28T06:18:32Z

Kazem صفحهٔ پرداخت رشوه را به فرهنگ مصادیق:پرداخت رشوه منتقل کرد

Kazem در ‏۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۱۷

2016-12-28T06:17:51Z

Kazem در ‏۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۱۷

2016-12-28T06:17:06Z

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-28T06:14:06Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Kazem در ‏۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۴۴

2016-12-28T05:44:04Z

Shirzad در ‏۳۰ مرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۳۵

2016-08-20T16:35:03Z

@@ سطر ۱۳۱: / سطر ۱۳۱: @@
 با این تعریف فرق کارمزد با رشوه معلوم می‌شود که کارمزد، مزدی مشخص در مقابل کار مشخص است ولی در رشوه پولی که پرداخت می‌شود در مقابل حق یا کاری که باید به صورت قانونی انجام شود و نمی‌شود پرداخت می‌شود.<br/> [[پرداخت رشوه]] به منظور تصاحب چیزی، حال ممکن است به باطل یا به حق باشد دردستیابی به مناصب حکومتی به عنوان یک حق و جایگاهی که مختص به افراد دارای صلاحیت است گاهی به خاطر دریافت یک پیشکش یا هدیه این مناصب به فرد نالایق داده می‌شد، حکم رشوه را دارد. ولی اگر بذل و بخشش‌های مناصب حکومتی در مقابل منصب دیگر بود این جا حکم خیانت را دارد گاهی پرداخت این پول به عنوان اعانه برگناه و گاهی از باب [[پرداخت رشوه]] حرام است و همچنین هر کالا یا پولی که در این راه پرداخت می‌شود حرام یا حکم رشوه را دارد.<br/>
 == احکام پرداخت رشوه ==
 === ادله حرمت پرداخت رشوه ===
 ==== قرآن کریم ====
-در سوره بقره آیه ۱۸۸ خداوند می‌فرماید: “و اموال یک دیگر را به باطل (و ناحقّ) در میان خودتان نخورید و اموال را به (عنوان رشوه، به کیسه) حاکمان و قاضی‌ها سرازیر نکنید تا بخشی از اموال مردم را به [[گناه]] بخورید، در حالی که خود می‌دانید (که خلاف می‌کنید). <ref>- بقره، ۱۸۸، وَ لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَی الْحُکَّامِ لِتَأْکُلُوا فَریقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ.</ref>علاّمه طباطبایی (ره) در تفسیر این آیه می‌گوید: “ادلاء (مصدر تُدْلُوا) در چاه کردن دلو برای کشیدن آب است و منظور از آن در آیه مبارکه، رشوه دادن به حاکمان است که کنایه لطیف و زیبایی بر این مطلب است که حکم مورد نظر رشوه دهنده را به منزله آب ته چاه قرار داده که به وسیله دلو رشوه، از آن بیرون کشیده می‌شود. <ref>- المیزان، ج۲، ص۵۲، ذیل آیه ۱۸۸سوره بقره.</ref><br/>
+در سوره بقره آیه ۱۸۸ خداوند می‌فرماید: “و اموال یک دیگر را به باطل (و ناحقّ) در میان خودتان نخورید و اموال را به (عنوان رشوه، به کیسه) حاکمان و قاضی‌ها سرازیر نکنید تا بخشی از اموال مردم را به [[گناه]] بخورید، در حالی که خود می‌دانید (که خلاف می‌کنید). <ref>- بقره، ۱۸۸، وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ.</ref>علاّمه طباطبایی (ره) در تفسیر این آیه می‌گوید: “ادلاء (مصدر تُدْلُوا) در چاه کردن دلو برای کشیدن آب است و منظور از آن در آیه مبارکه، رشوه دادن به حاکمان است که کنایه لطیف و زیبایی بر این مطلب است که حکم مورد نظر رشوه دهنده را به منزله آب ته چاه قرار داده که به وسیله دلو رشوه، از آن بیرون کشیده می‌شود. <ref>- المیزان، ج۲، ص۵۲، ذیل آیه ۱۸۸سوره بقره.</ref><br/>
 آیه ۲۹ سوره نساء خداوند می‌فرماید: «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لاَ تَأْکلُوا أَمْوَالَکم بَینَکم بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَن تَکونَ تِجَارَهً عَن تَرَاضٍ مِنْکمْ » ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اموال یکدیگر را به باطل نخورید، مگر آنکه تجارتی با تراضی از شما باشد.<br/>
 به نظر علامه طباطبایی این آیه نهی از معاملاتی است که جامعه را از سعادت و رستگاری بازمی دارد و به ضرر اجتماع بوده آن را به سمت فساد و نابودی سوق می‌دهد و نهی از معاملاتی است که از نظر دین، باطل به حساب می‌آیند مانند ربا، قمار، خرید و فروش به روش پرتاب سنگریزه و هسته و آنچه شبیه این هاست. <ref>- المیزان فی تفسیر القرآن، ج4، ص324</ref><br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۵۷
سطر ۳۴۲:		سطر ۳۴۲:
	[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]		[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
	[[رده:منکر اجتماعی]]		[[رده:منکر اجتماعی]]
		+	[[رده:منکر اقتصادی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۵۷
سطر ۳۴۱:		سطر ۳۴۱:

	[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]		[[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]
		+	[[رده:منکر اجتماعی]]

@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۱۶: @@
 </div>
 نویسنده : محمدمهدی امراللهی<br/>
-تهیه و تدوین : پژوهشکده امر به معروف و نهی ازمنکر قم-95/10/18<br/>
+تهیه و تدوین : پژوهشکده امر به معروف و نهی ازمنکر قم-95/10/8<br/>
 == مفهوم رشوه ==

@@ سطر ۱۵۳: / سطر ۱۵۳: @@
 دلیل دیگری که برخی از فقها در اثبات حرمت رشوه به آن استناد کرده‌اند، اجماع همه فرقه‌های اسلامی، اعمّ از شیعه و اهل سنّت است. صاحب مفتاح الکرامه اجماع مسلمانان را بر حرمت اخذ رشوه در خصوص [[قضاوت]] نقل کرده خواه قاضی به حق حکم کند یا به باطل به نفع رشوه دهنده یا به ضرر او. <ref>- مفتاح الکرامه، کتاب المتاجر، ج3، ص41</ref>صاحب جواهر دراین زمینه ادعای اجماع محصل و منقول کرده که گرفتن رشوه در [[قضاوت]] حرام است. <ref>- جواهر الکلام، ج40، ص131</ref>
 ==== عقل ====
- رشوه ضررهای زیادی به اجتماع وارد می‌کند. وقتی کسانی بتوانند با پول به خواسته‌های خود برسند، بی پولان یا کسانی که رشوه را به هر دلیل پرداخت نمی‌کنند، در رسیدن به حق خود با مشکلات فراوانی روبرو می‌شوند. وقتی که مسئولین در قبال انجام کارها به گرفتن رشوه عادت کنند، دیگر برای افرادی که رشوه پرداخت نمی‌کنند به خوبی انجام وظیفه نمی‌کنند و نظام اداری به فساد کشیده می‌شود. به همین علت علمایی چون مقدّس اردبیلی از عقل به عنوان دلیل مستقل بر حرمت رشوه یاد کرده‌اند؛ چنان که در کتاب «مجمع الفائده و البرهان» آمده است: “علت حرمت رشوه را می‌توان از عقل و نقل از حیث قرآن و اجماع مسلمین و سنّت استفاده نمود. <ref>- مجمع الفائده و البرهان فی شرح إرشاد الأذهان، ج۱۲، ص49</ref>
+رشوه ضررهای زیادی به اجتماع وارد می‌کند. وقتی کسانی بتوانند با پول به خواسته‌های خود برسند، بی پولان یا کسانی که رشوه را به هر دلیل پرداخت نمی‌کنند، در رسیدن به حق خود با مشکلات فراوانی روبرو می‌شوند. وقتی که مسئولین در قبال انجام کارها به گرفتن رشوه عادت کنند، دیگر برای افرادی که رشوه پرداخت نمی‌کنند به خوبی انجام وظیفه نمی‌کنند و نظام اداری به فساد کشیده می‌شود. به همین علت علمایی چون مقدّس اردبیلی از عقل به عنوان دلیل مستقل بر حرمت رشوه یاد کرده‌اند؛ چنان که در کتاب «مجمع الفائده و البرهان» آمده است: “علت حرمت رشوه را می‌توان از عقل و نقل از حیث قرآن و اجماع مسلمین و سنّت استفاده نمود. <ref>- مجمع الفائده و البرهان فی شرح إرشاد الأذهان، ج۱۲، ص49</ref>
 == استفتاآت پرداخت رشوه ==
@@ سطر ۱۸۷: / سطر ۱۸۷: @@
 == هدیه و رشوه ==
 برای اینکه بتوانیم تفاوت این دو را بهتر بیان کنیم ابتدا هدیه را باید تعریف کنیم:<br/>
- هدیه، پیشکش یا تحفه چیزی است که آن را بدون انتظار دریافت چیزی به شخص دیگری تقدیم کنند. اگر چه ممکن است در مقابل هدیه دادن، چشمداشت هدیه‌ای متقابل داشت، اما هدیه چیزی است که آن را به رایگان می‌بخشند. هدیه می‌تواند هر چیزی باشد که سبب خشنودی دیگری شود یا از غمش کاسته شود، به ویژه خدمتی چون بخشندگی یا مهربانی. <ref>- fa.wikipedia.org/wiki/هدیه</ref><br/>
+هدیه، پیشکش یا تحفه چیزی است که آن را بدون انتظار دریافت چیزی به شخص دیگری تقدیم کنند. اگر چه ممکن است در مقابل هدیه دادن، چشمداشت هدیه‌ای متقابل داشت، اما هدیه چیزی است که آن را به رایگان می‌بخشند. هدیه می‌تواند هر چیزی باشد که سبب خشنودی دیگری شود یا از غمش کاسته شود، به ویژه خدمتی چون بخشندگی یا مهربانی. <ref>- fa.wikipedia.org/wiki/هدیه</ref><br/>
 در ایضاح المطالب که شرح مکاسب محرمه شیخ انصاری است آمده است : هدیه عبارت است از بذل و بخششی که برای ایجاد دوستی و مودّت به خاطر روابط شخصی یا خویشاوندی پرداخت می‌شود. <ref>- به نقل از کتاب رشوه و احکام آن در فقه اسلامی، ص158</ref><br/>
 با توجه به تعاریفی که از هدیه شده است چنین برداشت می‌شود که ملاک تشخیص آن ایجاد محبت و یا اظهار آن است که در تعاریف آمده است.<br/>
@@ سطر ۲۶۷: / سطر ۲۶۷: @@
 === رشوه در قضاوت ===
 رشوه در حکم، دادن مال به قاضی و یا ارائه خدماتی در حق وی است تا او (قاضی) به نفع دهنده حکم نماید یا راه پیروزی و غلبه بر طرف مقابل را به او بیاموزد. هرچند حق با رشوه دهنده باشد و قاضی نیز حکم به حق بکند. به هر حال آنچه برای حکم است و به خاطر حکم داده می‌شود، گرفتن آن بر قاضی مطلقا حرام است، چه به حق حکم کند و چه به باطل؛ چه خودش مطالبه رشوه کند و چه رشوه دهنده تبرّعا آن را بپردازد.همچنین ایشان می‌فرماید: «الرّشا فِی الْحُکْمِ فَهُوَ الْکُفْرُ بِاللّهِ <ref>- http://www.vaja.i</ref>؛ رشوه خواری در مقام قضاوت، کفر به خداوند است.» زیرا حاکم بودن قانون خدار ار نقض می‌کند.<br/>
- این حدیث دلالت دارد بر اینکه گرفتن رشوه در برابر [[قضاوت]] و به کارگیری دانش و تخصّص هرچند به حق باشد، حرام است؛ امام صادق علیه السلام میان [[قضاوت]] حق و باطل تفصیل نداده است، و به منظور مصون ماندن حوزه [[قضاوت]] اسلامی از چنین آفت خطرناکی است که «اسلام برای اینکه قاضی گرفتار رشوه‌های مخفی و ناپیدا نشود دستور می‌دهد قاضی نباید شخصاً به بازار برود مبادا تخفیف قیمت‌ها به طور ناخودآگاه روی قاضی اثر بگذارد و در قضاوت، جانبداری تخفیف دهنده را بنماید. <ref>- تفسیر نمونه، ج2، ص8</ref>»<br/>
+این حدیث دلالت دارد بر اینکه گرفتن رشوه در برابر [[قضاوت]] و به کارگیری دانش و تخصّص هرچند به حق باشد، حرام است؛ امام صادق علیه السلام میان [[قضاوت]] حق و باطل تفصیل نداده است، و به منظور مصون ماندن حوزه [[قضاوت]] اسلامی از چنین آفت خطرناکی است که «اسلام برای اینکه قاضی گرفتار رشوه‌های مخفی و ناپیدا نشود دستور می‌دهد قاضی نباید شخصاً به بازار برود مبادا تخفیف قیمت‌ها به طور ناخودآگاه روی قاضی اثر بگذارد و در قضاوت، جانبداری تخفیف دهنده را بنماید. <ref>- تفسیر نمونه، ج2، ص8</ref>»<br/>
 در صفحه ۳۴۷ از جلد اول کتاب ارزشمند گناهان کبیره، اثرگران سنگ شهید محراب آیت الله دستغیب در این خصوص آمده است:«رشوه در حکم آن است که به قاضی می‌دهند تا به نفع دهنده حکم کند یا راه پیروزی برطرف را یادش دهد هرچند حق با رشوه دهنده باشد و قاضی هم به حق حکم کند و چنانچه رشوه گرفتن و تصرف کردن در آن حرام و از گناهان کبیره است و همچنین رشوه دادن هم حرام است و دهنده و گیرنده لعنت شده‌اند.»
 شهید دستغیب [[پرداخت رشوه]] در مواردی که حتی رشوه دهنده ذی حق می‌باشد و قاضی هم به حق حکم می‌کند را حرام دانسته و از گناهان کبیره برشمرده‌اند، و با این حال تکلیف موارد دیگر نظیر [[پرداخت رشوه]] به منظور وارونه کردن حق و به سود دهنده حکم کردن، ناگفته روشن است.<br/>
@@ سطر ۲۷۷: / سطر ۲۷۷: @@
 گاهی ماموران دولت با دادن موافقت اصولی به شرکتی خاص و اجازه کاری که آن شرکت قصد انجام آن را دارد موافقت کرده و در مقابل آن پولی برای خویش می‌گیرند. <br/>
 رشوه دولت‌ها به دولت‌ها:<br/>
- این قسم را نمی‌توان جز موارد رشوه خواری حساب کرد زیرا در این مناصب تعامل و همکاری دولت‌ها صادق بوده و با تبادل آن مصالح مورد نیاز همدیگر را تهیه می‌کند و باعث سهولت کار و روند اقتصاد آن‌ها می‌شود.<br/>
+این قسم را نمی‌توان جز موارد رشوه خواری حساب کرد زیرا در این مناصب تعامل و همکاری دولت‌ها صادق بوده و با تبادل آن مصالح مورد نیاز همدیگر را تهیه می‌کند و باعث سهولت کار و روند اقتصاد آن‌ها می‌شود.<br/>
 رشوه شرکت‌های داخلی و خارجی به دولت :<br/>
 شرکت‌ها می‌توانند با انجام کار یا ساخت مواد و مصالح مورد نیاز دولت بدون دریافت وجه مصوب به عنوان رشوه کار خود را انجام داده و دولت می‌تواند کار شرکت را پیش ببرد و این هم در معنای رشوه خواری قرار می‌گیرد.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۱۸
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲۲: / سطر ۲۲: @@
 |-
 | ۴ || [[نگرشی بر مجازات راشی]]
 |}
 <p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
@@ سطر ۱۱۴: / سطر ۱۱۶: @@
 </div>
 [[رده:فهرست الفبایی مصادیق منکر]]

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
-|}
+|-
 <p class="relatebook">مقالات مرتبط</p>
 {| class="wikitable"