فرهنگ مصادیق:وصیت‌نامه - ویکی پدیا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-15T14:35:36Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Golafshan: Golafshan صفحهٔ وصیت‌نامه - ویکی پدیا را به فرهنگ مصادیق:وصیت‌نامه - ویکی پدیا منتقل کرد

2016-12-15T14:20:31Z

Golafshan صفحهٔ وصیت‌نامه - ویکی پدیا را به فرهنگ مصادیق:وصیت‌نامه - ویکی پدیا منتقل کرد

Abbas69 در ‏۱۷ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۰۳

2016-04-05T08:03:01Z

Abbas69: /* منبع */

2016-04-04T08:35:46Z

‏منبع

Abbas69: صفحه‌ای تازه حاوی «
وصیت‌نامه - ویکی پدیا
== مقدمه == (بخشی از وصیت نامه محمدعلی جناح)...» ایجاد کرد

2016-04-04T08:35:27Z

صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="head1">وصیت‌نامه - ویکی پدیا</div> == مقدمه == (بخشی از وصیت نامه محمدعلی جناح)...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

<div class="head1">وصیت‌نامه - ویکی پدیا</div>
== مقدمه ==
(بخشی از وصیت نامه محمدعلی جناح).<br/>
وصیت نامه سندی است قانونی که به موجب آن موصی فرد یا افرادی را مسئول اموال یا دارایی های خویش پس از مرگ می کند.<br/>
وصیت از ریشه «وَصِیَ» است و «أرض واصیه» یعنی زمینی که از گیاهِ به هم متصل سراسر پوشیده است<ref>لسان العرب، ج۱۵، ص۳۹۵.</ref>.<br/>

== وصیت در فقه و حقوق ==
اما در اصطلاح فقه و حقوق، خود چند قسم شده است. امام خمینی در تحریرالوسیله آورده اند: «وصیت یا تملیکیّه است مثل اینکه وصیت می کند به چیزی از ترکه اش برای زید. و وصیت کردن به مسلط شدن بر حق، ملحق به تملیکیّه می شود. و یا عهدیه است مثل اینکه وصیت می کند به آنچه که به تجهیزش یا به اجیر گرفتن برای حج یا نماز برایش یا مانند اینها تعلق دارد. و یا فکّیه است که به فکّ ملکی تعلق دارد مانند وصیت کردن به آزاد نمودن.»<ref>ترجمه تحریر الوسیله، ص163.</ref> پس به طور کلی می توان وصیت فقهی را مربوط به احوال شخصیه وصیت کننده و پیگیریِ آن، دانست.<br/>
وصیت به معنای سفارش، پند و اندرز نیز به کار رفته است. راغب اصفهانی در مفردات اینطور آورده: «وصیت سفارش کردن بر دیگری همراه با پند و موعظه، جهت فرمان بردن و عمل نمودن است.»<ref>مفردات الفاظ قرآن، راغب، ج۱، ص۵۲۵</ref>.<br/>

== سابقه تاریخی ==
قرآن کریم کتاب مقدس مسلمانان بارها از کلمه وصیت در امر استفاده کرده است. مانند: «وَوَصَّینَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَیهِ حُسْنًا: ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند.»<ref>سوره عنکبوت، آیه8</ref>.<br/>
وصیت قبل از اسلام نیز واقع شده است: حضرت ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را وصیت کرده اند: «وَوَصَّی بِهَا إِبْرَاهِیمُ بَنِیهِ وَیعْقُوبُ یا بَنِی إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَی لَکُمُ الدِّینَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ: و ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را به این آیین، وصیت کردند: «فرزندان من! خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است؛ و شما، جز به تسلیم در برابر فرمان خدا از دنیا نروید.»<ref>سوره بقره، آیه 132.</ref>.<br/>
همچنین طبق نقل تورات، در وصیت حضرت داود به سلیمان این طور آمده: «وقت وفات داود پادشا ه نزدیک می شد، پس به پسرش سلیمان اینطور وصیت کرد: چیزی از عمرم باقی نمانده است. تو قوی وشجاع باش و همواره از فرمانهای خداوند، خدایت پیروی کن...»<ref>تورات، اول پادشاهان،2.</ref>.<br/>
در انجیل نیز پولس اینطور وصیت می کند: «پولُس رسول ... این نامه را که حیثیت وصیت نامه دارد به همکار و معاون جوان خود تیموتاوس می نویسد. پولُس نصیحت می کند که هیچگاه با چیزی که دروغ است سازش نکند و با وجود مشکلات، صرف حقیقت را موعظه نماید...»<ref>عهد جدید، نامه دوم پولس به تیموتاوس، مقدمه.</ref>.<br/>
و یا از داریوش اول که زرتشتی مذهب بوده، وصیتی به شکل سنگ نوشته ثبت شده: «اهورامزدا این کشور را از لشکر دشمن، از خشکسالی و از دروغ پاس دارد.»<ref>تاریخ مردم ایران پیش از اسلام، زرین کوب، ص۱۶۲؛ دروغ، آیت الله صدر، ص66.</ref>.<br/>

== وصیت محمد امین پیامبر اسلام ==
آیت الله مظاهری در مطلبی با عنوان «بزرگترین وصیت پیامبر» اینطور می آورند: «آن حضرت در آخرین روزهای حیات مبارک خویش برای بیان همین روایت شریف به مسجد آمدند و به اندازه ای حال ایشان بد بود که نمی توانستند راه بروند، لذا زیر بغل هایشان را گرفته بودند و کشان کشان به مسجد آمدند. چون قادر به ایستاده نماز خواندن نبودند، نماز را نشسته خواندند. بعد از نماز روی پله اول منبر نشستند و روایت ثقلین را خواندند: إِنِّی قَدْ تَرَکْتُ فِیکُمْ أَمْرَیْنِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِی مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی اهل بیتی فَإِنَّ اللَّطِیفَ الْخَبِیرَ قَدْ عَهِدَ إِلَیَّ أَنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ کَهَاتَیْنِ ـ وَ جَمَعَ بَیْنَ مُسَبِّحَتَیْهِ ـ وَ لَا أَقُولُ کَهَاتَیْنِ ـ وَ جَمَعَ بَیْنَ الْمُسَبِّحَهِ وَ الْوُسْطَی ـ فَتَسْبِقَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَی فَتَمَسَّکُوا بِهِمَا لَا تَزِلُّوا وَ لَا تَضِلُّوا وَ لَا تَقَدَّمُوهُمْ فَتَضِلُّوا: من همانا دو چیز در میان شما می گذارم که پس از من هرگز گمراه نشوید، مادامی که به آن دو چنگ زنید: کتاب خدا، و عترتم که اهل بیت و خاندان من اند؛ زیرا خدای لطیف و آگاه به من سفارش کرده که آن دو از هم جدا نشوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند، مانند این دو انگشت (که با هم برابرند) ـ و دو انگشت سبابه خود را به هم چسباند ـ و نمی گویم مانند این دو انگشت ـ و انگشت سبابه و وسطی را به هم چسباند ـ تا یکی بر دیگری پیش باشد و جلو افتد. پس به هر دوی این ها چنگ زنید تا نلغزید و گمراه نشوید، و بر ایشان جلو نیفتید که گمراه می شوید<ref>الکافی، مرحوم کلینی، ج2، ص415.</ref>»<ref>بزرگترین وصیت پیامبر، آیت الله مظاهری، به نقل از سایت شفقنا.</ref>.<br/>
مناوی در فیض القدیر پیرامون این می نویسد: «ووصّی اُمّته بحسن معاملتهما وإیثار حقّهما علی أنفسهما والإستمساک بهما فی الدین: (پیامبر اسلام). به امت خود سفارش و وصیت کرد به خوش رفتاری (با قرآن و عترت).، مقدم نمودن حق آن دو بر خود، و گرفتن دین از آن دو»<ref>فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج3، ص20.</ref>.<br/>
همینطور شیخ صدوق در کتاب المواعظ، کلمات سودمندی را با عنوان «وصایا رسول الله لأمیرالمؤمنین علیهما السلام» روایت می کنند.<ref>المواعظ، شیخ صدوق، ص2.</ref>. و یا مصحف فاطمه علیها السلام که طبق روایت مرحوم کلینی از امام صادق علیه السلام: «... فإنّ فیه وصیّه فاطمه علیها السّلام: وصیّت فاطمه علیها السّلام در آن است.»<ref>کافی، کلینی، ج1، ص241.</ref>.<br/>
== منبع ==
وصایای الهی، محمدمهدی محب الرحمان، نشریه حریم امام، شماره۱۱۹/
[https://en.wikipedia.org ویکی پدیای انگلیسی]

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%B5%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87 ویکی پدیا] | تاریخ برداشت: 94/12/12 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[وصیت کردن]] </div>
</div>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 == مقدمه ==
 (بخشی از وصیت نامه محمدعلی جناح).<br/>
-وصیت نامه سندی است قانونی که به موجب آن موصی فرد یا افرادی را مسئول اموال یا دارایی های خویش پس از مرگ می کند.<br/>
+وصیت نامه سندی است قانونی که به موجب آن موصی فرد یا افرادی را مسئول اموال یا دارایی‌های خویش پس از مرگ می‌کند.<br/>
 وصیت از ریشه «وَصِیَ» است و «أرض واصیه» یعنی زمینی که از گیاهِ به هم متصل سراسر پوشیده است<ref>لسان العرب، ج۱۵، ص۳۹۵.</ref>.<br/>
 == وصیت در فقه و حقوق ==
-اما در اصطلاح فقه و حقوق، خود چند قسم شده است. امام خمینی در تحریرالوسیله آورده اند: «وصیت یا تملیکیّه است مثل اینکه وصیت می کند به چیزی از ترکه اش برای زید. و وصیت کردن به مسلط شدن بر حق، ملحق به تملیکیّه می شود. و یا عهدیه است مثل اینکه وصیت می کند به آنچه که به تجهیزش یا به اجیر گرفتن برای حج یا نماز برایش یا مانند اینها تعلق دارد. و یا فکّیه است که به فکّ ملکی تعلق دارد مانند وصیت کردن به آزاد نمودن.»<ref>ترجمه تحریر الوسیله، ص163.</ref> پس به طور کلی می توان وصیت فقهی را مربوط به احوال شخصیه وصیت کننده و پیگیریِ آن، دانست.<br/>
+اما در اصطلاح فقه و حقوق، خود چند قسم شده است. امام خمینی در تحریرالوسیله آورده‌اند: «وصیت یا تملیکیّه است مثل اینکه وصیت می‌کند به چیزی از ترکه اش برای زید. و وصیت کردن به مسلط شدن بر حق، ملحق به تملیکیّه می‌شود. و یا عهدیه است مثل اینکه وصیت می‌کند به آنچه که به تجهیزش یا به اجیر گرفتن برای حج یا نماز برایش یا مانند اینها تعلق دارد. و یا فکّیه است که به فکّ ملکی تعلق دارد مانند وصیت کردن به آزاد نمودن.»<ref>ترجمه تحریر الوسیله، ص163.</ref> پس به طور کلی می‌توان وصیت فقهی را مربوط به احوال شخصیه وصیت کننده و پیگیریِ آن، دانست.<br/>
 وصیت به معنای سفارش، پند و اندرز نیز به کار رفته است. راغب اصفهانی در مفردات اینطور آورده: «وصیت سفارش کردن بر دیگری همراه با پند و موعظه، جهت فرمان بردن و عمل نمودن است.»<ref>مفردات الفاظ قرآن، راغب، ج۱، ص۵۲۵</ref>.<br/>
 == سابقه تاریخی ==
 قرآن کریم کتاب مقدس مسلمانان بارها از کلمه وصیت در امر استفاده کرده است. مانند: «وَوَصَّینَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَیهِ حُسْنًا: ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند.»<ref>سوره عنکبوت، آیه8</ref>.<br/>
-وصیت قبل از اسلام نیز واقع شده است: حضرت ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را وصیت کرده اند: «وَوَصَّی بِهَا إِبْرَاهِیمُ بَنِیهِ وَیعْقُوبُ یا بَنِی إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَی لَکُمُ الدِّینَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ: و ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را به این آیین، وصیت کردند: «فرزندان من! خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است؛ و شما، جز به تسلیم در برابر فرمان خدا از دنیا نروید.»<ref>سوره بقره، آیه 132.</ref>.<br/>
+وصیت قبل از اسلام نیز واقع شده است: حضرت ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را وصیت کرده‌اند: «وَوَصَّی بِهَا إِبْرَاهِیمُ بَنِیهِ وَیعْقُوبُ یا بَنِی إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَی لَکُمُ الدِّینَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ: و ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را به این آیین، وصیت کردند: «فرزندان من! خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است؛ و شما، جز به تسلیم در برابر فرمان خدا از دنیا نروید.»<ref>سوره بقره، آیه 132.</ref>.<br/>
-همچنین طبق نقل تورات، در وصیت حضرت داود به سلیمان این طور آمده: «وقت وفات داود پادشا ه نزدیک می شد، پس به پسرش سلیمان اینطور وصیت کرد: چیزی از عمرم باقی نمانده است. تو قوی وشجاع باش و همواره از فرمانهای خداوند، خدایت پیروی کن...»<ref>تورات، اول پادشاهان،2.</ref>.<br/>
+همچنین طبق نقل تورات، در وصیت حضرت داود به سلیمان این طور آمده: «وقت وفات داود پادشا ه نزدیک می‌شد، پس به پسرش سلیمان اینطور وصیت کرد: چیزی از عمرم باقی نمانده است. تو قوی وشجاع باش و همواره از فرمانهای خداوند، خدایت پیروی کن...»<ref>تورات، اول پادشاهان،2.</ref>.<br/>
-در انجیل نیز پولس اینطور وصیت می کند: «پولُس رسول ... این نامه را که حیثیت وصیت نامه دارد به همکار و معاون جوان خود تیموتاوس می نویسد. پولُس نصیحت می کند که هیچگاه با چیزی که دروغ است سازش نکند و با وجود مشکلات، صرف حقیقت را موعظه نماید...»<ref>عهد جدید، نامه دوم پولس به تیموتاوس، مقدمه.</ref>.<br/>
+در انجیل نیز پولس اینطور وصیت می‌کند: «پولُس رسول ... این نامه را که حیثیت وصیت نامه دارد به همکار و معاون جوان خود تیموتاوس می‌نویسد. پولُس نصیحت می‌کند که هیچگاه با چیزی که دروغ است سازش نکند و با وجود مشکلات، صرف حقیقت را موعظه نماید...»<ref>عهد جدید، نامه دوم پولس به تیموتاوس، مقدمه.</ref>.<br/>
 و یا از داریوش اول که زرتشتی مذهب بوده، وصیتی به شکل سنگ نوشته ثبت شده: «اهورامزدا این کشور را از لشکر دشمن، از خشکسالی و از دروغ پاس دارد.»<ref>تاریخ مردم ایران پیش از اسلام، زرین کوب، ص۱۶۲؛ دروغ، آیت الله صدر، ص66.</ref>.<br/>
 == وصیت محمد امین پیامبر اسلام ==
-آیت الله مظاهری در مطلبی با عنوان «بزرگترین وصیت پیامبر» اینطور می آورند: «آن حضرت در آخرین روزهای حیات مبارک خویش برای بیان همین روایت شریف به مسجد آمدند و به اندازه ای حال ایشان بد بود که نمی توانستند راه بروند، لذا زیر بغل هایشان را گرفته بودند و کشان کشان به مسجد آمدند. چون قادر به ایستاده نماز خواندن نبودند، نماز را نشسته خواندند. بعد از نماز روی پله اول منبر نشستند و روایت ثقلین را خواندند: إِنِّی قَدْ تَرَکْتُ فِیکُمْ أَمْرَیْنِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِی مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی اهل بیتی فَإِنَّ اللَّطِیفَ الْخَبِیرَ قَدْ عَهِدَ إِلَیَّ أَنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ کَهَاتَیْنِ ـ وَ جَمَعَ بَیْنَ مُسَبِّحَتَیْهِ ـ وَ لَا أَقُولُ کَهَاتَیْنِ ـ وَ جَمَعَ بَیْنَ الْمُسَبِّحَهِ وَ الْوُسْطَی ـ فَتَسْبِقَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَی فَتَمَسَّکُوا بِهِمَا لَا تَزِلُّوا وَ لَا تَضِلُّوا وَ لَا تَقَدَّمُوهُمْ فَتَضِلُّوا: من همانا دو چیز در میان شما می گذارم که پس از من هرگز گمراه نشوید، مادامی که به آن دو چنگ زنید: کتاب خدا، و عترتم که اهل بیت و خاندان من اند؛ زیرا خدای لطیف و آگاه به من سفارش کرده که آن دو از هم جدا نشوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند، مانند این دو انگشت (که با هم برابرند) ـ و دو انگشت سبابه خود را به هم چسباند ـ و نمی گویم مانند این دو انگشت ـ و انگشت سبابه و وسطی را به هم چسباند ـ تا یکی بر دیگری پیش باشد و جلو افتد. پس به هر دوی این ها چنگ زنید تا نلغزید و گمراه نشوید، و بر ایشان جلو نیفتید که گمراه می شوید<ref>الکافی، مرحوم کلینی، ج2، ص415.</ref>»<ref>بزرگترین وصیت پیامبر، آیت الله مظاهری، به نقل از سایت شفقنا.</ref>.<br/>
+آیت الله مظاهری در مطلبی با عنوان «بزرگترین وصیت پیامبر» اینطور می‌آورند: «آن حضرت در آخرین روزهای حیات مبارک خویش برای بیان همین روایت شریف به مسجد آمدند و به اندازه‌ای حال ایشان بد بود که نمی‌توانستند راه بروند، لذا زیر بغل هایشان را گرفته بودند و کشان کشان به مسجد آمدند. چون قادر به ایستاده نماز خواندن نبودند، نماز را نشسته خواندند. بعد از نماز روی پله اول منبر نشستند و روایت ثقلین را خواندند: إِنِّی قَدْ تَرَکْتُ فِیکُمْ أَمْرَیْنِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِی مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی اهل بیتی فَإِنَّ اللَّطِیفَ الْخَبِیرَ قَدْ عَهِدَ إِلَیَّ أَنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ کَهَاتَیْنِ ـ وَ جَمَعَ بَیْنَ مُسَبِّحَتَیْهِ ـ وَ لَا أَقُولُ کَهَاتَیْنِ ـ وَ جَمَعَ بَیْنَ الْمُسَبِّحَهِ وَ الْوُسْطَی ـ فَتَسْبِقَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَی فَتَمَسَّکُوا بِهِمَا لَا تَزِلُّوا وَ لَا تَضِلُّوا وَ لَا تَقَدَّمُوهُمْ فَتَضِلُّوا: من همانا دو چیز در میان شما می‌گذارم که پس از من هرگز گمراه نشوید، مادامی که به آن دو چنگ زنید: کتاب خدا، و عترتم که اهل بیت و خاندان من اند؛ زیرا خدای لطیف و آگاه به من سفارش کرده که آن دو از هم جدا نشوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند، مانند این دو انگشت (که با هم برابرند) ـ و دو انگشت سبابه خود را به هم چسباند ـ و نمی‌گویم مانند این دو انگشت ـ و انگشت سبابه و وسطی را به هم چسباند ـ تا یکی بر دیگری پیش باشد و جلو افتد. پس به هر دوی این‌ها چنگ زنید تا نلغزید و گمراه نشوید، و بر ایشان جلو نیفتید که گمراه می‌شوید<ref>الکافی، مرحوم کلینی، ج2، ص415.</ref>»<ref>بزرگترین وصیت پیامبر، آیت الله مظاهری، به نقل از سایت شفقنا.</ref>.<br/>
-مناوی در فیض القدیر پیرامون این می نویسد: «ووصّی اُمّته بحسن معاملتهما وإیثار حقّهما علی أنفسهما والإستمساک بهما فی الدین: (پیامبر اسلام). به امت خود سفارش و وصیت کرد به خوش رفتاری (با قرآن و عترت).، مقدم نمودن حق آن دو بر خود، و گرفتن دین از آن دو»<ref>فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج3، ص20.</ref>.<br/>
+مناوی در فیض القدیر پیرامون این می‌نویسد: «ووصّی اُمّته بحسن معاملتهما وإیثار حقّهما علی أنفسهما والإستمساک بهما فی الدین: (پیامبر اسلام). به امت خود سفارش و وصیت کرد به خوش رفتاری (با قرآن و عترت).، مقدم نمودن حق آن دو بر خود، و گرفتن دین از آن دو»<ref>فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج3، ص20.</ref>.<br/>
-همینطور شیخ صدوق در کتاب المواعظ، کلمات سودمندی را با عنوان «وصایا رسول الله لأمیرالمؤمنین علیهما السلام» روایت می کنند.<ref>المواعظ، شیخ صدوق، ص2.</ref>. و یا مصحف فاطمه علیها السلام که طبق روایت مرحوم کلینی از امام صادق علیه السلام: «... فإنّ فیه وصیّه فاطمه علیها السّلام: وصیّت فاطمه علیها السّلام در آن است.»<ref>کافی، کلینی، ج1، ص241.</ref>.<br/>
+همینطور شیخ صدوق در کتاب المواعظ، کلمات سودمندی را با عنوان «وصایا رسول الله لأمیرالمؤمنین علیهما السلام» روایت می‌کنند.<ref>المواعظ، شیخ صدوق، ص2.</ref>. و یا مصحف فاطمه علیها السلام که طبق روایت مرحوم کلینی از امام صادق علیه السلام: «... فإنّ فیه وصیّه فاطمه علیها السّلام: وصیّت فاطمه علیها السّلام در آن است.»<ref>کافی، کلینی، ج1، ص241.</ref>.<br/>
 == منبع ==
 وصایای الهی، محمدمهدی محب الرحمان، نشریه حریم امام، شماره۱۱۹.<br />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۰
(بدون تفاوت)