Golafshan: Golafshan صفحهٔ نا امیدی از رحمت خداوند را به فرهنگ مصادیق:نا امیدی از رحمت خداوند منتقل کرد

2017-01-18T16:17:39Z

Golafshan صفحهٔ نا امیدی از رحمت خداوند را به فرهنگ مصادیق:نا امیدی از رحمت خداوند منتقل کرد

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2017-01-18T16:05:29Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Abbas69: صفحه‌ای تازه حاوی «
نا امیدی از رحمت خداوند
== نا امیدی از رحمت خداوند == تردید در دل...» ایجاد کرد

2016-04-12T11:53:19Z

صفحه‌ای تازه حاوی «<div class="head1">نا امیدی از رحمت خداوند</div> == نا امیدی از رحمت خداوند == تردید در دل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

<div class="head1">نا امیدی از رحمت خداوند</div>

== نا امیدی از رحمت خداوند ==
تردید در دلم لانه کرده بود. با خود می گفتم: «مگر چقدر باید برای برآورده شدن حاجتی دعا کرد؟ دیگر ناامید شده بودم. گفتم پیش علی بن موسی الرضا علیه السلام، بروم، شاید مشکلم را برطرف سازد. نزد امام رفتم و گفتم: چند سال است حاجتی دارم و بسیار هم دعا کرده ام، ولی دعایم مستجاب نمی شود. در دلم شک راه یافته است، چه کنم؟<br />
امام، نگاه تندی به من کرد و فرمود: «ای احمد بن محمد! مراقب باش که شیطان بر تو پیروز نشود و تو را از رحمت پروردگارت نا امید نسازد. مگر نمی دانی گاه پرودگار، برآوردن نیاز مۆمن را به تأخیر می اندازد تا او بیشتر به راز و نیاز بپردازد؛ چرا که خداوند بزرگ، گفت و گوی بندگان را با خود دوست دارد. به خدا سوگند! دیر برآورده شدن نیازهای بندگان که از خدای خود چیزی خواسته اند، برای آنان بهتر از زود بر آورده شدن نیازهایشان است. دنیا چه ارزش دارد که مۆمن، برای آن از خدای خود ناامید شود؟! نیکوست که نیایش او در حال آسایش و دوری از مشکلات، همانند نیایش او در سختی ها باشد و اگر (حاجتش) نیز برآورده نشد، سبب ناامیدی او نشود، پس افسرده نشو که دعا در پیشگاه پروردگار بزرگ و بلند مرتبه، بسیار ارزشمند است. (ابوالفضل هادی منش، در قلمرو آفتاب، داستان هایی از سیره اخلاقی پیشوایان معصوم علیهم السلام، صص 12-10 )<br />
این سخن قرآن کریم است به همه‌ی گنهکاران که از رحمت خداوند ناامید نباشند و بازگردند که فرمود: «قُلْ یَاعِبَادِىَ الَّذِینَ أَسْرَفُواْ عَلىَ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُواْ مِن رَّحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [زمر/53] بگو اى بندگانم که بر نفس خود ستم و اسراف کردید! از رحمت خدا ناامید نشوید که خدا تمامى [[گناه]]ان را مى‌‏آمرزد، زیرا او آمرزنده رحیم است‏»، چه دعوت دلنشین و کلام امیدبخشی است از خالق انسان‌ها! زیرا گنهکاران را هم بنده‌ی خود خطاب کرد و وعده داد که خداوند همه‌ی [[گناه]]ان را می‌بخشد.<br/>
و غیر از خداوند، چه کسی است که می‌تواند [[گناه]]ان را ببخشد (وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّه‏ [آل‌عمران/135] و کیست جز خدا که [[گناه]]ان را ببخشد؟)<br />
البته این سخن خداوند، دعوت به بازگشت گنهکاران است از [[گناه]]ان؛ نه [[تشویق به گناه]]، زیرا در آیه‌ی بعد می‌فرماید: «وَ أَنِیبُواْ إِلىَ‏ رَبِّکُمْ وَ أَسْلِمُواْ لَهُ مِن قَبْلِ أَن یَأْتِیَکُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُون [زمر/54] و به سوى پروردگارتان باز گردید (و توبه کنید) و تسلیم او شوید پیش از آن که عذاب به سراغ شما آید و دیگر یارى نشوید».<br/>
بگو اى بندگانم که بر نفس خود ستم و اسراف کردید! از رحمت خدا ناامید نشوید که خدا تمامى [[گناه]]ان را مى‌‏آمرزد، زیرا او آمرزنده رحیم است‏»، چه دعوت دلنشین و کلام امیدبخشی است از خالق انسان‌ها! زیرا گنهکاران را هم بنده‌ی خود خطاب کرد و وعده داد که خداوند همه‌ی [[گناه]]ان را می‌بخشد<br />

== هر آنچه هستی باز آ ==
ناامیدی از رحمت خداوند، علاوه بر اینکه یکی از [[گناه]]ان بزرگ است <ref>بنابر روایت امام صادق(علیه‌السلام) که فرمود: «الْکَبَائِرُ الْقُنُوطُ مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ وَ الْیَأْسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ وَ الْأَمْنُ مِنْ مَکْرِ اللَّهِ وَ ... «تفصیل وسائل الشیعه إلى تحصیل مسائل الشریعه، ج‏15، ص324» [[گناه]]ان کبیره عبارت است از: ناامیدى از رحمت خدا، یأس از لطف خدا، ایمن بودن از مکر خدا، ...».</ref>؛ می‌تواند وضعیت انسان خطاکار و گنهکار را بدتر کند به این‌ صورت که به ذهن او می‌آورد که به قول معروف: «آب که از سر گذشت، چه یک وجب چه صد وجب» اما این سخن درستی نیست زیرا هرچه خطا، کمتر باشد، جبران و بازگشت، آسان‌تر است.<br/>
و دلیل اینکه ناامیدی از رحمت خداوند، [[گناه]] کبیره و در حد کفر است این است که مردمی که ناامید از رحمت خدا هستند، به این معنا ایمان ندارند که خداوند می‌تواند هر غمى را زایل و هر بلایى را رفع کند.<ref>ترجمه المیزان،‌ ج11، ص321، ذیل آیه 87 سوره یوسف.</ref>
<br />
پس انسان خطاکار، باید هرچه زود‌تر به درگاه الهی بازگردد و ناامید نباشد، و آیه‌ای که ذکر شد (سوره‌ی زمر، آیه:53) طبق بعضی روایات، امید بخش‌ترین آیه در قرآن کریم نسبت به گنهکاران است (روایت از امام علی(علیه‌السلام) است که: «مَا فِی الْقُرْآنِ آیَهٌ أَوْسَعُ مِنْ "قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ"<ref>تفسیر نمونه، ج19، ص499 به نقل از تفسیر مجمع‌البیان.</ref> در قرآن آیه‌ای وسیع‌تر (و امید‌بخش‌‌تر برای گنهکاران) نیست از "قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا..."

== سه قدم تا رحمت خدا ==
از آیات بعد از آیه‌ی مذکور (زمر/53) در‌می‌یابیم که درهای مغفرت و رحمت خداوند، باز است برای همه‌ی گنهکارانی که به خود آمدند و رو به درگاه خداوند آوردند و در برابر فرمانش تسلیم شدند و با عمل نیک، نشان دادند که در بازگشت خود به درگاه خداوند، صادقند و همچنین در‌می‌یابیم که راه رسیدن به رحمت خداوند،‌ سه قدم است:<br />
اول: توبه و پشیمانی از [[گناه]]<br />
دوم: تسلیم در برابر فرمان خداوند<br />
قدم سوم:‌عمل صالح<ref>با استفاده از تفسیر نمونه،‌ ج19، ص498 تا 503.</ref> و پیروی از قرآن<ref>بنابر ترجمه‌ی المیزان، ج17، ص427.</ref> ؛ که بهترین دستوری است که برای بندگان خداوند ‍‍نازل شده است.<br/>
معاویه بن وهب مى‏گوید: از امام صادق‏ علیه السلام شنیدم که می ‏فرمود:<br />
«إذا تاب العبد توبه نصوحاً أحبّه اللَّه فستر علیه فی الدنیا والآخره،<br />
قلت: وکیف ‏یستر علیه؟<br />
ناامیدی از رحمت خداوند، علاوه بر اینکه یکی از [[گناه]]ان بزرگ است؛ می‌تواند وضعیت انسان خطاکار و گنهکار را بدتر کند به این‌صورت که به ذهن او می‌آورد که به قول معروف: «آب که از سر گذشت، چه یک وجب چه صد وجب» اما این سخن درستی نیست زیرا هرچه خطا، کمتر باشد، جبران و بازگشت، آسان‌تر است<br />
قال: ینسی ملکیه ما کتبا علیه من الذنوب، ویوحی إلى جوارحه: اکتمی‏ علیه ذنوبه، ویوحی إلى بقاع الأرض: اکتمی ما کان یعمل علیک من الذنوب، فیلقى اللَّه‏ حین یلقاه ولیس شی‏ء یشهد علیه بشی‏ء من الذنوب».<br/>
«اگر بنده‏‌اى توبه خالص کند خداوند او را گرامى داشته و در دنیا و آخرت، [[گناه]]انش را بپوشاند.<br/>
گفتم: چگونه بر اومى پوشاند؟<br />
فرمود: خداوند فراموشی می‌دهد دو فرشته‌‏اش را از آنچه براى او از [[گناه]]ان نوشته‌‏اند، و به اعضاى بدنش وحى‏ می‌‏کند که [[گناه]]انش را کتمان کنند، و به اطراف زمین وحى می‌کند که مخفى کنید آن ‏[[گناه]]انى را که بر روى شما انجام داده است. پس او خدا را ملاقات می‌‏کند در حالی که ‏چیزى نیست که به [[گناه]]ان او شهادت دهد.»<ref>وسائل الشیعه، ج‏11، باب‏86، ص‏356، حدیث 1.</ref>
<br />

== یک زنگ هشدار! ==
پس تا فرصت، باقی است و راه توبه باز است باید گنهکاران، به درگاه الهی بازگردند و در غیر این ‌صورت ممکن است عذاب الهی ناگهان و بی‌خبر آنها را فراگیرد.(چنانکه در آیات 54 و 55 سوره‌ی زمر فرمود<ref>وَ أَنِیبُواْ إِلىَ‏ رَبِّکُمْ وَ أَسْلِمُواْ لَهُ مِن قَبْلِ أَن یَأْتِیَکُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ*وَ اتَّبِعُواْ أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَیْکُم مِّن رَّبِّکُم مِّن قَبْلِ أَن یَأْتِیَکُمُ الْعَذَابُ بَغْتَهً وَ أَنتُمْ لَا تَشْعُرُون‏ [زمر/54 و 55] و به سوى پروردگارتان باز گردید (و توبه کنید) و تسلیم او شوید پیش از آن که عذاب به سراغ شما آید و دیگر یارى نشوید. و از بهترینِ آنچه از پروردگارتان به سوى شما نازل شده است (قرآن) پیروى کنید، پیش از آن که عذاب ناگهانى به سراغ شما آید در حالى‌که از آن بى‌خبرید.</ref>
و آخر [[گناه]]، « آه » خواهد بود.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> لینک موجود نیست </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[یأس از رحمت خدا]] </div>
</div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۱۷
(بدون تفاوت)

فرهنگ مصادیق:نا امیدی از رحمت خداوند - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan: Golafshan صفحهٔ نا امیدی از رحمت خداوند را به فرهنگ مصادیق:نا امیدی از رحمت خداوند منتقل کرد

Golafshan: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Abbas69: صفحه‌ای تازه حاوی «نا امیدی از رحمت خداوند == نا امیدی از رحمت خداوند == تردید در دل...» ایجاد کرد

Abbas69: صفحه‌ای تازه حاوی «
نا امیدی از رحمت خداوند
== نا امیدی از رحمت خداوند == تردید در دل...» ایجاد کرد