فرهنگ مصادیق:مصادیقی از خیانت در امانت - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: Fayzi صفحهٔ مصادیقی از خیانت در امانت را به فرهنگ مصادیق:مصادیقی از خیانت در امانت منتقل کرد

2016-10-08T09:31:27Z

Fayzi صفحهٔ مصادیقی از خیانت در امانت را به فرهنگ مصادیق:مصادیقی از خیانت در امانت منتقل کرد

Fayzi در ‏۱۷ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۰

2016-10-08T09:30:21Z

Fayzi در ‏۱۷ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۳۷

2016-10-08T08:37:27Z

Khalili در ‏۳۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۵

2016-09-21T09:55:27Z

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-12T10:46:47Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> مصادیقی از خیانت در امانت </div>

نویسنده: شهربانو زندلشمی<br />
[[خیانت در امانت]] شامل کتمان علم، حرفه و حقّ، تصاحب اموال مردم، اطاعت از رهبران غیر الهی، انتخاب همسر یا معلّم نااهل برای فرزندان و ... می‌شود. <br />
خداوند متعال پس از خلق انسان, تکالیف و وظایفی را برای وی مقرر داشت که این تعالیم و وظایف را به وسیلهٔ انبیاء و اوصیای الهی برای انسان تبیین نمود. <br />
گروهی از این افراد خویش را مقید به انجام تکالیف الهی نموده و کسب رضای الهی را بر رضای خویش مقدم داشته‌اند؛ که در قرآن کریم از این گروه با عنوان «مومنان» یاد شده است و برای آنان اوصاف و ویژگی‌هایی را بیان کرده است. <br />
«حفظ و ادای امانت»<ref>المومنون /8 : «وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ» </ref> در برابر خالق و خلق از صفات بارز مۆمنان است و این در حالی است که تمام انسان‌ها به انجام چنین تکلیف الهی, امر شده‌اند. <br />
در سوره‌هایی از قرآن مجید به این موضوع با عناوین مختلف پرداخته و انسان‌ها به [[ادای امانت]] و عدم خیانت در آن امر شده‌اند. این آیات به شرح ذیل می‌باشند: <br />
۱- ادای امانت: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَن تُۆَدُّواْ الْأَمَانَاتِ إِلیَ أَهْلِهَا وَ إِذَا حَکَمْتُم بَینْ النَّاسِ أَن تحکُمُواْ بِالْعَدْلِ ...»<ref>النساء/ 58: «خدا به شما فرمان می‌دهد که سپرده‌ها را به صاحبان آن‌ها ردّ کنید و چون میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت داوری کنید. در حقیقت، نیکو چیزی است که خدا شما را به آن پند می‌دهد. خدا شنوای بیناست». و نیز: البقره/283 ؛ المومنون/ 8</ref> <br />
۲- عدم خیانت در امانت: [[خیانت در امانت]] شامل کتمان علم، حرفه و حقّ، تصاحب اموال مردم، اطاعت از رهبران غیر الهی، انتخاب همسر یا معلّم نااهل برای فرزندان و ... می‌شود.<ref>قرائتی, محسن, ‏تفسیرنور, تهران, مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن, ج‏2، ص310 </ref>و در قرآن کریم نیز چنین آمده است: «یَا أَیهُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تخَونُواْ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تخَونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَ أَنتُمْ تَعْلَمُونَ»<ref>الانفال/ 27: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خدا و پیامبر او خیانت مکنید و [نیز] در امانتهای خود خیانت نورزید و خود می‌دانید [که نباید خیانت کرد]». </ref><br />
نکته قابل تعمق در این میان, آن است که تعبیر «رعایت امانت» شامل ادا, محافظت و مراقبت کامل از امانت است. بنابراین اگر کوتاهی در اصلاح چیزی که مورد امانت است باعث ضرر یا خطری بشود, شخص امین موظف است که در اصلاح آن بکوشد و به این ترتیب سه کار لازم است: اداء, حفظ و اصلاح. <br />
به هر حال مسلم است که پایبند بودن به تعهدات و حفظ و ادای امانات از مهمترین پایه‌های نظام اجتماعی بشر است و بدون آن‌ها هرج و مرج در سرتاسر جامعه به وجود خواهد آمد، به همین دلیل حتی افراد و ملتهایی که اعتقاد الهی و مذهبی نیز ندارند ، برای مصون ماندن از این هرج و مرج اجتماعی ناشی از خیانت در عهد و امانت، خود را موظف به انجام این برنامه ، لااقل در مسائل کلی اجتماعی می‌دانند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج‏14، ص200 </ref> <br />
زراره از امام باقر(ع) روایت کرده است؛ که از ایشان منظور از آیه «أَنْ تُۆَدُّوا الْأَماناتِ إِلی أَهْلِها» را سوال نمودم. ایشان فرمودند: «خداوند هر امامی از ما را امر فرموده است که هر امام «امامت» را به امام بعد از خود بسپارد» <br />
صاحب نظران در خصوص تبیین اقسام امانت نظرات مختلفی را ایراد نموده‌اند؛ برخی معتقدند که امانت‌ها بر دو قسم اند: امانت‌های خدا و امانت‌های بندگان. <br />
امانت‌های خدا عباداتی مثل [[روزه]] و نماز و [[غسل]] هستند و امانت‌های بندگان، عبارتند از؛ ودیعه‌ها، عاریه‌ها، اجناسی که داد و ستد می‌شود، شهادت‌ها و ... <ref>مترجمان, ‏ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن محقق: رضا ستوده‏, ج‏17، ص32 </ref> و گروهی نیز بر این باورند که امانت‌ها سه گونه‌اند: <br />
الف: امانت‌های میان انسان و خدا. (وظایف و واجباتی که بر انسان تعیین شده است.) <br />
ب: امانت‌های میان انسان و دیگران. (اموال یا اسرار دیگران نزد انسان) <br />
ج: امانت‌های میان انسان و خودش. (مثل علم, عمر و قدرت که در دست ما امانت اند.) <ref>قرائتی, تفسیر نور، پیشین, ج‏2، ص310 </ref> <br />
برخی دیگر مفهوم امانت را به طور کلی این گونه تبیین نموده‌اند: امانات شامل تمامی تکالیف الهی که در بشر به ودیعه سپرده شده و نیز شامل اعضاء و جوارح و قوای بشر می‌شود(که باید در کارهایی که مایه رضای خدا است به کار بست) و نیز شامل هر نعمت و مالی است که به آدمی داده شده است.<ref>موسوی همدانی, سید محمد باقر, ترجمه تفسیر المیزان‏, ج‏15، ص11 </ref> [[حفظ امانت]] به عنوان یکی از اصول زیربنایی در یک جامعه سالم انسانی است و هیچ جامعه‌ای خواه مادی یا الهی بدون اجرای این اصل، سامان نمی‌یابد. <ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، پیشین, ج‏3، ص431 </ref>در منابع اسلامی تأکیدی که دربارهٔ این موضوع شده, در مورد سایر احکام کمتر دیده می‌شود. در روایات ائمه اطهار(ع) نیز اهمیت این امر به وضوح و روشنی قابل استنباط است. احادیث کوتاه زیر روشنگر این واقعیت است: <br />
- پیامبر اکرم(ص) در آخرین لحظات عمر خود به حضرت علی(ع) فرمود: «امانت را به صاحبش برگردان، چه نیکوکار باشد و چه گناهکار، ارزشمند باشد یا ناچیز، اگر چه مقداری نخ و یا پارچه و لباسی دوخته شده باشد».<ref>محدث نوری، مستدرک الوسائل، قم,ج14, ص11, ح15962-15 </ref><br />
-پیغمبر گرامی اسلام(ص) فرمودند: «نشانه منافق سه چیز است؛ دروغگویی، پیمان‌شکنی، و خیانت در امانت».<ref>همان, ج14, ص13, ح15971-9 </ref><br />
- امام صادق(ع) فرمودند: (تنها) نگاه به رکوع و سجود طولانی افراد نکنید، زیرا ممکن است عادتی برای آن‌ها شده باشد که از ترک آن ناراحت شوند، ولی نگاه به راستگویی در سخن و اداء امانت آن‌ها کنید».<ref>الکلینی، محمد بن یعقوب بن اسحاق, الکافی, تصحیح: علی اکبر غفاری و محمد آخوندی, ج2, ص105, ح12 و ر.ک: همان, ج2, ص104, ح2 </ref> [[حفظ امانت]] به عنوان یکی از اصول زیربنایی در یک جامعه سالم انسانی است و هیچ جامعه‌ای خواه مادی یا الهی بدون اجرای این اصل، سامان نمی‌یابد«اگر علی(ع) آن همه مقام در نزد پیامبر(ص) پیدا کرد به خاطر راستگویی در سخن و اداء امانت بود».<ref>همان, ج2, ص104, ح5 </ref><br />
در برخی از روایات نیز، منظور از امانت، «امامت امامان معصوم» و یا مطلق «ولایت و حکومت» بیان گردیده است. چنان چه زراره از امام باقر(ع) روایت کرده است؛ که از ایشان منظور از آیه «أَنْ تُۆَدُّوا الْأَماناتِ إِلی أَهْلِها»<ref>النساء/ 58 </ref> را سۆال نمودم. ایشان فرمودند: «خداوند هر امامی از ما را امر فرموده است که هر امام ، «امامت» را به امام بعد از خود بسپارد».<ref>بحرانی, سید هاشم‏, البرهان فی تفسیر القرآن‏, ج‏2، ص101, ح 2466 و ر.ک:کلینی, الکافی, پیشین, ج1, ح276, ح2 و همان, ح4 </ref> <br />
زراره هم چنین در خصوص این آیه می‌گوید: «مراد این است که ولایت و حکومت را به اهلش واگذارید و اهل آن آل محمد(ص) است.»<ref>العیاشی, محمد بن مسعود, التفسیر [تفسیر العیاشی], ج1, ص249, ح164 </ref> آن چه از روایات فوق بدست می‌آید آن است که اولاً: مسأله امانت و ادای آن, دارای جایگاه خاصی در فرهنگ اسلامی دارد؛ چنان چه از آن به عنوان معیار نفاق و ایمان یاد شده است و دیگر آنکه: حکومت از مهمترین ودیعه‌های الهی است که باید به اهل آن سپرده شود, تا جامعه اسلامی به سوی فلاح و رستگاری گام بردارد. <br />

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.tebyan-ardebil.ir/description.aspx?id=77042 تبیان اردبیل] - تاریخ برداشت: 95/02/23 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[ادای امانت]] </div>
</div>

@@ سطر ۱۳: / سطر ۱۳: @@
 زراره از امام باقر (علیه السلام) روایت کرده است؛ که از ایشان منظور از آیه «أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا» را سوال نمودم. ایشان فرمودند: «خداوند هر امامی از ما را امر فرموده است که هر امام «امامت» را به امام بعد از خود بسپارد» <br />
 صاحب نظران در خصوص تبیین اقسام امانت نظرات مختلفی را ایراد نموده‌اند؛ برخی معتقدند که امانت‌ها بر دو قسم اند: امانت‌های خدا و امانت‌های بندگان. <br />
-امانت‌های خدا عباداتی مثل [[روزه]] و نماز و [[غسل]] هستند و امانت‌های بندگان، عبارتند از؛ ودیعه‌ها، عاریه‌ها، اجناسی که داد و ستد می‌شود، شهادت‌ها و ... <ref>مترجمان, ‏ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن محقق: رضا ستوده‏, ج‏17، ص32 </ref> و گروهی نیز بر این باورند که امانت‌ها سه گونه‌اند: <br />
+امانت‌های خدا عباداتی مثل [[روزه]] و نماز و [[غسل]] هستند و امانت‌های بندگان، عبارتند از؛ ودیعه‌ها، عاریه‌ها، اجناسی که داد و ستد می‌شود، شهادت‌ها و ... <ref>مترجمان، ‏ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن محقق: رضا ستوده‏، ج‏17، ص32 </ref> و گروهی نیز بر این باورند که امانت‌ها سه گونه‌اند: <br />
 الف: امانت‌های میان انسان و خدا. (وظایف و واجباتی که بر انسان تعیین شده است.)  <br />
-ب: امانت‌های میان انسان و دیگران. (اموال یا اسرار دیگران نزد انسان) <br />
+ب: امانت‌های میان انسان و دیگران. (اموال یا اسرار دیگران نزد انسان)<br />
-ج: امانت‌های میان انسان و خودش. (مثل علم, عمر و قدرت که در دست ما امانت اند.) <ref>قرائتی, تفسیر نور، پیشین, ج‏2، ص310 </ref> <br />
+ج: امانت‌های میان انسان و خودش. (مثل علم، عمر و قدرت که در دست ما امانت اند). <ref>قرائتی، تفسیر نور، پیشین، ج‏2، ص310 </ref> <br />
-برخی دیگر مفهوم امانت را به طور کلی این گونه تبیین نموده‌اند: امانات شامل تمامی تکالیف الهی که در بشر به ودیعه سپرده شده و نیز شامل اعضاء و جوارح و قوای بشر می‌شود(که باید در کارهایی که مایه رضای خدا است به کار بست) و نیز شامل هر نعمت و مالی است که به آدمی داده شده است.<ref>موسوی همدانی, سید محمد باقر, ترجمه تفسیر المیزان‏, ج‏15، ص11 </ref> [[حفظ امانت]] به عنوان یکی از اصول زیربنایی در یک جامعه سالم انسانی است و هیچ جامعه‌ای خواه مادی یا الهی بدون اجرای این اصل، سامان نمی‌یابد. <ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، پیشین, ج‏3، ص431 </ref>در منابع اسلامی تأکیدی که دربارهٔ این موضوع شده, در مورد سایر احکام کمتر دیده می‌شود. در روایات ائمه اطهار(ع) نیز اهمیت این امر به وضوح و روشنی قابل استنباط است. احادیث کوتاه زیر روشنگر این واقعیت است: <br />
+برخی دیگر مفهوم امانت را به طور کلی این گونه تبیین نموده‌اند: امانات شامل تمامی تکالیف الهی که در بشر به ودیعه سپرده شده و نیز شامل اعضاء و جوارح و قوای بشر می‌شود (که باید در کارهایی که مایه رضای خدا است به کار بست) و نیز شامل هر نعمت و مالی است که به آدمی داده شده است.<ref>موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان‏، ج‏15، ص11 </ref> [[حفظ امانت]] به عنوان یکی از اصول زیربنایی در یک جامعه سالم انسانی است و هیچ جامعه‌ای خواه مادی یا الهی بدون اجرای این اصل، سامان نمی‌یابد.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، پیشین، ج‏3، ص431 </ref> در منابع اسلامی تأکیدی که دربارهٔ این موضوع شده، در مورد سایر احکام کمتر دیده می‌شود.<br />
-- پیامبر اکرم(ص) در آخرین لحظات عمر خود به حضرت علی(ع) فرمود: «امانت را به صاحبش برگردان، چه نیکوکار باشد و چه گناهکار، ارزشمند باشد یا ناچیز، اگر چه مقداری نخ و یا پارچه و لباسی دوخته شده باشد».<ref>محدث نوری، مستدرک الوسائل، قم,ج14, ص11, ح15962-15 </ref><br />
+در روایات ائمه اطهار (علیهم السلام) نیز اهمیت این امر به وضوح و روشنی قابل استنباط است. احادیث کوتاه زیر روشنگر این واقعیت است: <br />
--پیغمبر گرامی اسلام(ص) فرمودند: «نشانه منافق سه چیز است؛ دروغگویی، پیمان‌شکنی، و خیانت در امانت».<ref>همان, ج14, ص13, ح15971-9 </ref><br />
+- پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در آخرین لحظات عمر خود به حضرت علی (علیه السلام) فرمود: «امانت را به صاحبش برگردان، چه نیکوکار باشد و چه گناهکار، ارزشمند باشد یا ناچیز، اگر چه مقداری نخ و یا پارچه و لباسی دوخته شده باشد».<ref>محدث نوری، مستدرک الوسائل، قم,ج14، ص11، ح15962-15 </ref><br />
-- امام صادق(ع) فرمودند: (تنها) نگاه به رکوع و سجود طولانی افراد نکنید، زیرا ممکن است عادتی برای آن‌ها شده باشد که از ترک آن ناراحت شوند، ولی نگاه به راستگویی در سخن و اداء امانت آن‌ها کنید».<ref>الکلینی، محمد بن یعقوب بن اسحاق, الکافی, تصحیح: علی اکبر غفاری و محمد آخوندی,  ج2, ص105, ح12 و ر.ک: همان, ج2, ص104, ح2 </ref> [[حفظ امانت]] به عنوان یکی از اصول زیربنایی در یک جامعه سالم انسانی است و هیچ جامعه‌ای خواه مادی یا الهی بدون اجرای این اصل، سامان نمی‌یابد«اگر علی(ع) آن همه مقام در نزد پیامبر(ص) پیدا کرد به خاطر راستگویی در سخن و اداء امانت بود».<ref>همان, ج2, ص104, ح5 </ref><br />
+-پیغمبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «نشانه منافق سه چیز است؛ دروغگویی، پیمان‌شکنی و خیانت در امانت».<ref>همان، ج،4, ص13، ح15971-9 </ref><br />
-در برخی از روایات نیز، منظور از امانت، «امامت امامان معصوم» و یا مطلق «ولایت و حکومت» بیان گردیده است. چنان چه زراره از امام باقر(ع) روایت کرده است؛ که از ایشان منظور از آیه «أَنْ تُؤَدُّواْ الْأَماناتِ إِلی أَهْلِها»<ref>النساء/ 58 </ref> را سۆال نمودم. ایشان فرمودند: «خداوند هر امامی از ما را امر فرموده است که هر امام ، «امامت» را به امام بعد از خود بسپارد».<ref>بحرانی, سید هاشم‏, البرهان فی تفسیر القرآن‏,  ج‏2، ص101, ح 2466 و ر.ک:کلینی, الکافی, پیشین, ج1, ح276, ح2 و همان, ح4 </ref> <br />
+- امام صادق (علیه السلام) فرمودند: (تنها) نگاه به رکوع و سجود طولانی افراد نکنید، زیرا ممکن است عادتی برای آن‌ها شده باشد که از ترک آن ناراحت شوند، ولی نگاه به راستگویی در سخن و اداء امانت آن‌ها کنید».<ref>الکلینی، محمد بن یعقوب بن اسحاق، الکافی، تصحیح: علی اکبر غفاری و محمد آخوندی،  ج2، ص105، ح12 و ر.ک: همان، ج2، ص104، ح2 </ref> [[حفظ امانت]] به عنوان یکی از اصول زیربنایی در یک جامعه سالم انسانی است و هیچ جامعه‌ای خواه مادی یا الهی بدون اجرای این اصل، سامان نمی‌یابد «اگر علی (علیه السلام) آن همه مقام در نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) پیدا کرد به خاطر راستگویی در سخن و اداء امانت بود».<ref>همان، ج2، ص104، ح5 </ref><br />
-زراره هم چنین در خصوص این آیه می‌گوید: «مراد این است که ولایت و حکومت را به اهلش واگذارید و اهل آن آل محمد(ص) است.»<ref>العیاشی, محمد بن مسعود, التفسیر [تفسیر العیاشی],  ج1, ص249, ح164  </ref> آن چه از روایات فوق بدست می‌آید آن است که اولاً: مسأله امانت و ادای آن, دارای جایگاه خاصی در فرهنگ اسلامی دارد؛ چنان چه از آن به عنوان معیار نفاق و ایمان یاد شده است و دیگر آنکه: حکومت از مهمترین ودیعه‌های الهی است که باید به اهل آن سپرده شود, تا جامعه اسلامی به سوی فلاح و رستگاری گام بردارد. <br />
+در برخی از روایات نیز، منظور از امانت، «امامت امامان معصوم [علیهم السلام]» و یا مطلق «ولایت و حکومت» بیان گردیده است. چنان چه زراره از امام باقر (علیه السلام) روایت کرده است؛ که از ایشان منظور از آیه «أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا»<ref>سوره نساء؛ آیه 58 </ref> را سؤال نمودم. ایشان فرمودند: «خداوند هر امامی از ما را امر فرموده است که هر امام ، «امامت» را به امام بعد از خود بسپارد».<ref>بحرانی، سید هاشم‏، البرهان فی تفسیر القرآن‏،  ج‏2، ص101، ح 2466 و ر.ک:کلینی، الکافی، پیشین, ج1، ح276، ح2 و همان، ح4 </ref> <br />
 == پانویس ==

@@ سطر ۳: / سطر ۳: @@
 نویسنده: شهربانو زندلشمی<br />
 [[خیانت در امانت]] شامل کتمان علم، حرفه و حقّ، تصاحب اموال مردم، اطاعت از رهبران غیر الهی، انتخاب همسر یا معلّم نااهل برای فرزندان و ... می‌شود. <br />
-خداوند متعال پس از خلق انسان, تکالیف و وظایفی را برای وی مقرر داشت که این تعالیم و وظایف را به وسیلهٔ انبیاء و اوصیای الهی برای انسان تبیین نمود. <br />
+خداوند متعال پس از خلق انسان، تکالیف و وظایفی را برای وی مقرر داشت که این تعالیم و وظایف را به وسیلهٔ انبیاء و اوصیای الهی برای انسان تبیین نمود. <br />
-گروهی از این افراد خویش را مقید به انجام تکالیف الهی نموده و کسب رضای الهی را بر رضای خویش مقدم داشته‌اند؛ که در قرآن کریم از این گروه با عنوان «مومنان» یاد شده است و برای آنان اوصاف و ویژگی‌هایی را بیان کرده است. <br />
+گروهی از این افراد خویش را مقید به انجام تکالیف الهی نموده و کسب رضای الهی را بر رضای خویش مقدم داشته‌اند؛ که در قرآن کریم از این گروه با عنوان «مؤمنان» یاد شده است و برای آنان اوصاف و ویژگی‌هایی را بیان کرده است. <br />
-«حفظ و ادای امانت»<ref>المومنون /8 : «وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ» </ref> در برابر خالق و خلق از صفات بارز مومنان است و این در حالی است که تمام انسان‌ها به انجام چنین تکلیف الهی, امر شده‌اند. <br />
+«حفظ و ادای امانت»<ref>سوره مؤمنون؛ آیه 8 «وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رَاعُونَ»</ref> در برابر خالق و خلق از صفات بارز مؤمنان است و این در حالی است که تمام انسان‌ها به انجام چنین تکلیف الهی، امر شده‌اند.<br />
 در سوره‌هایی از قرآن مجید به این موضوع با عناوین مختلف پرداخته و انسان‌ها به [[ادای امانت]] و عدم خیانت در آن امر شده‌اند. این آیات به شرح ذیل می‌باشند: <br />
-۱- ادای امانت: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَن تُؤَدُّواْ الْأَمَانَاتِ إِلیَ أَهْلِهَا وَ إِذَا حَکَمْتُم بَینْ النَّاسِ أَن تحکُمُواْ بِالْعَدْلِ ...»<ref>النساء/ 58: «خدا به شما فرمان می‌دهد که سپرده‌ها را به صاحبان آن‌ها ردّ کنید و چون میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت داوری کنید. در حقیقت، نیکو چیزی است که خدا شما را به آن پند می‌دهد. خدا شنوای بیناست». و نیز: البقره/283 ؛ المومنون/ 8</ref> <br />
+۱- ادای امانت: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَ إِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ...»<ref>سوره نساء؛ آیه 58: «خدا به شما فرمان مى‏ دهد كه سپرده ‏ها را به صاحبان آنها رد كنيد و چون ميان مردم داورى مى ‏كنيد به عدالت داورى كنيد. در حقیقت، نیکو چیزی است که خدا شما را به آن پند می‌دهد. خدا شنوای بیناست». و نیز: سوره بقره؛ آیه 283 - سوره مؤمنون؛ آیه 8</ref><br />
-۲- عدم خیانت در امانت: [[خیانت در امانت]] شامل کتمان علم، حرفه و حقّ، تصاحب اموال مردم، اطاعت از رهبران غیر الهی، انتخاب همسر یا معلّم نااهل برای فرزندان و ... می‌شود.<ref>قرائتی, محسن, ‏تفسیرنور, تهران, مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن,  ج‏2، ص310 </ref>و در قرآن کریم نیز چنین آمده است: «یَا أَیهُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ لَا تخونُواْ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تخونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَ أَنتُمْ تَعْلَمُونَ»<ref>الانفال/ 27: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خدا و پیامبر او خیانت مکنید و [نیز] در امانتهای خود خیانت نورزید و خود می‌دانید [که نباید خیانت کرد]». </ref><br />
+۲- عدم خیانت در امانت: [[خیانت در امانت]] شامل کتمان علم، حرفه و حقّ، تصاحب اموال مردم، اطاعت از رهبران غیر الهی، انتخاب همسر یا معلّم نااهل برای فرزندان و ... می‌شود.<ref>قرائتی، محسن، ‏تفسیرنور، تهران، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن،  ج‏2، ص310 </ref> و در قرآن کریم نیز چنین آمده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ»<ref>سوره انفال؛ آیه 27: «اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد به خدا و پيامبر او خيانت مكنيد و [نيز] در امانتهاى خود خيانت نورزيد و خود میدانید [كه نبايد خيانت كرد]». </ref><br />
-نکته قابل تعمق در این میان, آن است که تعبیر «رعایت امانت» شامل ادا, محافظت و مراقبت کامل از امانت است. بنابراین اگر کوتاهی در اصلاح چیزی که مورد امانت است باعث ضرر یا خطری بشود, شخص امین موظف است که در اصلاح آن بکوشد و به این ترتیب سه کار لازم است: اداء, حفظ و اصلاح. <br />
+نکته قابل تعمق در این میان، آن است که تعبیر «رعایت امانت» شامل ادا، محافظت و مراقبت کامل از امانت است. بنابراین اگر کوتاهی در اصلاح چیزی که مورد امانت است باعث ضرر یا خطری بشود، شخص امین موظف است که در اصلاح آن بکوشد و به این ترتیب سه کار لازم است: اداء، حفظ و اصلاح. <br />
-به هر حال مسلم است که پایبند بودن به تعهدات و حفظ و ادای امانات از مهمترین پایه‌های نظام اجتماعی بشر است و بدون آن‌ها هرج و مرج در سرتاسر جامعه به وجود خواهد آمد، به همین دلیل حتی افراد و ملتهایی که اعتقاد الهی و مذهبی نیز ندارند ، برای مصون ماندن از این هرج و مرج اجتماعی ناشی از خیانت در عهد و امانت، خود را موظف به انجام این برنامه ، لااقل در مسائل کلی اجتماعی می‌دانند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه،  ج‏14، ص200 </ref> <br />
+به هر حال مسلم است که پایبند بودن به تعهدات و حفظ و ادای امانات از مهمترین پایه‌های نظام اجتماعی بشر است و بدون آن‌ها هرج و مرج در سرتاسر جامعه به وجود خواهد آمد، به همین دلیل حتی افراد و ملتهایی که اعتقاد الهی و مذهبی نیز ندارند، برای مصون ماندن از این هرج و مرج اجتماعی ناشی از خیانت در عهد و امانت، خود را موظف به انجام این برنامه،، لااقل در مسائل کلی اجتماعی می‌دانند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه،  ج‏14، ص200 </ref> <br />
-زراره از امام باقر(ع) روایت کرده است؛ که از ایشان منظور از آیه «أَنْ تُؤَدُّواْ الْأَماناتِ إِلی أَهْلِها» را سوال نمودم. ایشان فرمودند: «خداوند هر امامی از ما را امر فرموده است که هر امام «امامت» را به امام بعد از خود بسپارد» <br />
+زراره از امام باقر (علیه السلام) روایت کرده است؛ که از ایشان منظور از آیه «أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا» را سوال نمودم. ایشان فرمودند: «خداوند هر امامی از ما را امر فرموده است که هر امام «امامت» را به امام بعد از خود بسپارد» <br />
 صاحب نظران در خصوص تبیین اقسام امانت نظرات مختلفی را ایراد نموده‌اند؛ برخی معتقدند که امانت‌ها بر دو قسم اند: امانت‌های خدا و امانت‌های بندگان. <br />
 امانت‌های خدا عباداتی مثل [[روزه]] و نماز و [[غسل]] هستند و امانت‌های بندگان، عبارتند از؛ ودیعه‌ها، عاریه‌ها، اجناسی که داد و ستد می‌شود، شهادت‌ها و ... <ref>مترجمان, ‏ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن محقق: رضا ستوده‏, ج‏17، ص32 </ref> و گروهی نیز بر این باورند که امانت‌ها سه گونه‌اند: <br />

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۳۱
(بدون تفاوت)