فرهنگ مصادیق:قسم برای حفظ آبرو و کفاره آن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۶ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۵۷

2016-11-26T20:57:16Z

Fayzi: Fayzi صفحهٔ قسم برای حفظ آبرو و کفاره آن را به فرهنگ مصادیق:قسم برای حفظ آبرو و کفاره آن منتقل کرد

2016-11-26T20:55:04Z

Fayzi صفحهٔ قسم برای حفظ آبرو و کفاره آن را به فرهنگ مصادیق:قسم برای حفظ آبرو و کفاره آن منتقل کرد

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-14T18:07:24Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> قسم برای حفظ آبرو و کفاره آن </div>

سلام؛ لطفا کفاره دروغ که خیلی سنگین بوده چیست ؟ واسه حفظ آبرو قسم خورده<br/>
سلام علیکم؛ دروغ از گناهان کبیره است و کسی که آن را ترک نمی‌کند در واقع پایه اعتقاد او به توحید و معاد سست است؛ وگرنه چنانچه کسی معتقد باشد که همه چیز بشر در اختیار خداست و او با اندک اشاره‌ای می تواند انسان را از هستی ساقط کند و نیز به همه کارها و گفتارهای وی آگاهی دارد و همه را ضبط می کند. هم چنین در روز معاد به همه این اعمال رسیدگی می کند و سر مویی از قلم نمی‌افتد و برای گناهکاران و اهل دروغ عقوبت شدید آماده کرده است و... باز چگونه جرأت بر دروغ پیدا می‌کند؟!<br/>
در روایت آمده است: «کلید همه گناهان دو چیز است: یکی دروغ و دیگری شراب». هم چنین از امام سؤال شد که آیا ممکن است مؤمن بعضی از گناهان مثل زنا، قمار و شراب خواری را انجام دهد؟ امام می فرماید: بلی ممکن است. و وقتی سؤال می شود که آیا ممکن است مؤمن دروغ بگوید؟ امام(ع) می فرمایند: نه ممکن نیست، برای این که دروغ گویی با [[ایمان به خدا]] سازگار نیست.<br/>
کفاره دروغ توبه است با شرایط خاص خود که در نهج البلاغه ذیل کلمه توبه شرایط ششگانه آن نیز نوشته شده است. البته دروغ بستن به خدا، پیامبر و ائمه معصومین علیهم السلام اگر در ماه مبارک رمضان باشد باعث ابطال [[روزه]] و کفارهٔ آن، قضای آن روز و کفارهٔ [[روزه]] ی آن روز می‌باشد درعین اینکه باید [[روزه]] ی آن روز را هم نگه دارد.<br/>
اگر کسی قسم بخورد که کاری را انجام دهد یا ترک کند چنانچه عمدامخالفت کند باید کفاره بدهد؛ یعنی،یا یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید سه روز پی در پی [[روزه]] بگیرد. و کسی که قسم می‌خورد اگر حرف او راست باشد قسم خوردن او مکروه و اگر دروغ باشد حرام و از گناهان بزرگ است؛ ولی کفاره قسم را ندارد؛ ولی قسم خوردن برای این که خودش یا مسلمان دیگری را از شر ظالمی نجات دهد یا شری را بخواباند و قسم شرعی که ترک آن موجب کفاره است دارای چند شرط است:
اول:شخصی که قسم می‌خورد باید عاقل، بالغ و از روی قصد و اختیار قسم بخورد.<br/>
دوم:کاری که برای آن قسم خورده ترک واجب یا عمل حرام نباشد و یا انجام آن در نظر مردم عاقلانه باشد.<br/>
سوم:قسم به یکی از اسامی خداوند باشد.<br/>
چهارم:قسم را به زبان بیاورد.<br/>
پنجم:عمل کردن به قسم برای او ممکن باشد.<br/>

<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.javabgoo.isri.ac.ir/index.php?/Knowledgebase/Article/View/1320/114/ksm-br-hfth-bro-o-frh-n پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام] - تاریخ برداشت: 94/12/04 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[پرداخت کفاره نقض قسم]] </div>
</div>

@@ سطر ۵: / سطر ۵: @@
 در روایت آمده است: «کلید همه گناهان دو چیز است: یکی دروغ و دیگری شراب». هم چنین از امام سؤال شد که آیا ممکن است مؤمن بعضی از گناهان مثل زنا، قمار و شراب خواری را انجام دهد؟ امام می  فرماید: بلی ممکن است. و وقتی سؤال می  شود که آیا ممکن است مؤمن دروغ بگوید؟ امام(ع) می  فرمایند: نه ممکن نیست، برای این که دروغ گویی با [[ایمان به خدا]] سازگار نیست.<br/>
 کفاره دروغ توبه است با شرایط خاص خود که در نهج البلاغه ذیل کلمه توبه شرایط ششگانه آن نیز نوشته شده است. البته دروغ بستن به خدا، پیامبر و ائمه معصومین علیهم السلام اگر در ماه مبارک رمضان باشد باعث ابطال [[روزه]] و کفارهٔ آن، قضای آن روز و کفارهٔ [[روزه]] ی آن روز می‌باشد درعین اینکه باید [[روزه]] ی آن روز را هم نگه دارد.<br/>
-اگر کسی قسم بخورد که کاری را انجام دهد یا ترک کند چنانچه عمدامخالفت کند باید کفاره بدهد؛ یعنی،یا یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید سه روز پی در پی [[روزه]] بگیرد. و کسی که قسم می‌خورد اگر حرف او راست باشد قسم خوردن او مکروه و اگر دروغ باشد حرام و از گناهان بزرگ است؛ ولی کفاره قسم را ندارد؛ ولی قسم خوردن برای این که خودش یا مسلمان دیگری را از شر ظالمی نجات دهد یا شری را بخواباند و قسم شرعی که ترک آن موجب کفاره است دارای چند شرط است:
+اگر کسی قسم بخورد که کاری را انجام دهد یا ترک کند چنانچه عمداً مخالفت کند باید کفاره بدهد؛ یعنی،یا یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند باید سه روز پی در پی [[روزه]] بگیرد. و کسی که قسم می‌خورد اگر حرف او راست باشد قسم خوردن او مکروه و اگر دروغ باشد حرام و از گناهان بزرگ است؛ ولی کفاره قسم را ندارد؛ ولی قسم خوردن برای این که خودش یا مسلمان دیگری را از شر ظالمی نجات دهد یا شری را بخواباند و قسم شرعی که ترک آن موجب کفاره است دارای چند شرط است:
-اول:شخصی که قسم می‌خورد باید عاقل، بالغ و از روی قصد و اختیار قسم بخورد.<br/>
+اول: شخصی که قسم می‌خورد باید عاقل، بالغ و از روی قصد و اختیار قسم بخورد.<br/>
-دوم:کاری که برای آن قسم خورده ترک واجب یا عمل حرام نباشد و یا انجام آن در نظر مردم عاقلانه باشد.<br/>
+دوم: کاری که برای آن قسم خورده ترک واجب یا عمل حرام نباشد و یا انجام آن در نظر مردم عاقلانه باشد.<br/>
-سوم:قسم به یکی از اسامی خداوند باشد.<br/>
+سوم: قسم به یکی از اسامی خداوند باشد.<br/>
-چهارم:قسم را به زبان بیاورد.<br/>
+چهارم: قسم را به زبان بیاورد.<br/>
-پنجم:عمل کردن به قسم برای او ممکن باشد.<br/>
+پنجم: عمل کردن به قسم برای او ممکن باشد.<br/>
 <div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.javabgoo.isri.ac.ir/index.php?/Knowledgebase/Article/View/1320/114/ksm-br-hfth-bro-o-frh-n پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق علیه السلام] - تاریخ برداشت: 94/12/04 </span></div>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۶ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۵۵
(بدون تفاوت)