فرهنگ مصادیق:غسل - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Hoseinzadeh در ‏۲۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۱۳

2017-02-17T04:13:15Z

Kazem در ‏۹ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۱۴

2016-12-29T04:14:06Z

Abbas69 در ‏۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۲۰

2016-12-21T12:20:03Z

Abbas69: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-21T12:05:53Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Kazem: Kazem صفحهٔ غسل را به فرهنگ مصادیق:غسل منتقل کرد

2016-12-21T06:57:52Z

Kazem صفحهٔ غسل را به فرهنگ مصادیق:غسل منتقل کرد

Kazem: /* اسراف */

2016-12-21T06:57:09Z

‏اسراف

Kazem: /* شرائط غسل */

2016-12-21T06:55:42Z

‏شرائط غسل

Kazem: /* آیات غسل */

2016-12-21T06:54:58Z

‏آیات غسل

Kazem: /* آیه غسل جنابت */

2016-12-21T05:57:33Z

‏آیه غسل جنابت

Kazem در ‏۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۵۶

2016-12-21T05:56:41Z

@@ سطر ۶۴: / سطر ۶۴: @@
 مستحب است مکلف در همه حال طهارت داشته باشد؛ در روایتی آمده است که «الطُّهْرُ عَلَی الطُّهْرِ عَشْرُ حَسَناتِ»؛<ref>کافی، ج 3، ص 72، ح 10؛ وسائل الشیعه، ج 1، ص 376، ح 10.</ref> یعنی پاکیزگی بر پاکیزگی، ده حسنه است.  این روایت شامل همۀ طهارات می‌شود. <br/>
 البته طهارت منحصر به ظاهر نیست<ref>در مقاله وضو گرفتن، اقسام طهارت را مفصلا بحث کردیم</ref>، طهارت باطن یک نوع از انواع طهارت است، طهارت باطن از طهارت ظاهر مهمتر است. طهارت دارای اقسامی است، [[غسل]] در میان طهارات سه گانه(غسل، وضو، تیمم) جایگاه ویژه‌ای دارد.<br/>
-طهارت از اهمیت بالایی برخوردار است؛ پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «لاصلاه إلّا بطهور<ref>تهذیب، ج 1، ص 49</ref>»؛  نماز بدون طهارت صحیح نیست. قرآن مجید می‌فرماید: إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ<ref>بقره، آیۀ 222.</ref>؛ یعنی خداوند افراد توبه کننده و افراد پاکیزه(طاهر) را  دوست  دارد. و نیز پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ النَّظافَهَ»<ref>المعرفه و التاریخ، ج 3، ص 408.</ref>؛  یعنی خداوند تمیزی را دوست  دارد. و نیز فرمودند: «الطَّهُورُ نِصْفُ الْإِیمانِ»<ref>عوالی اللئالی، ج 1، ص 115، ح 33.</ref>؛یعنی پاکیزه بودن (طهارت)، نصف ایمان است.<br/>
+طهارت از اهمیت بالایی برخوردار است؛ پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «ُ لَا صَلَاةَ إِلَّا بِطَهُور<ref>تهذیب، ج 1، ص 49</ref>»؛  نماز بدون طهارت صحیح نیست. قرآن مجید می‌فرماید: إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ<ref>بقره، آیۀ 222.</ref>؛ یعنی خداوند افراد توبه کننده و افراد پاکیزه(طاهر) را  دوست  دارد. و نیز پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ النَّظافَهَ»<ref>المعرفه و التاریخ، ج 3، ص 408.</ref>؛  یعنی خداوند تمیزی را دوست  دارد. و نیز فرمودند: «الطَّهُورُ نِصْفُ الْإِیمانِ»<ref>عوالی اللئالی، ج 1، ص 115، ح 33.</ref>؛یعنی پاکیزه بودن (طهارت)، نصف ایمان است.<br/>
 == آیات غسل ==
@@ سطر ۱۶۷: / سطر ۱۶۷: @@
 امام صادق (علیه السلام) در جواب ابو بصیر که سوال کرد اگر کسی [[غسل]] جمعه را ترک کند، فرمودند: إذا کان ناسیا فقد تمت صلاته و إن کان متعمدا فلیستغفر اللّه و لا یعد؛ یعنی اگر کسی [[غسل]] جمعه را انجام نداد، اگر عمدا ترک کرد باید [[استغفار]] کند، و دیگر [[غسل]] جمعه را ترک نکند، و اگر سهوا ترک شد اشکال ندارد. <ref>الوافی؛ ج 6، ص: 394</ref><br/>
 زراره از امام باقر (علیه السلام) نقل کردند: که عمر بن خطاب اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) را جمع کرد، و از آنها سوال کرد اگر مردی با زنی ارتباط جنسی برقرار کرد (دخول کرد) ولی آب مرد بیرون نیامد، آیا [[غسل]] واجب است؟ انصار گفتند که [[غسل]] در صورتی واجب است که آب مرد بیرون بیاید، مهاجرین گفتند وقتی دخول صورت گرفت [[غسل]] واجب می‌شود حتی اگر آب مرد بیرون نیاید، عمر بن خطاب به حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) گفت یا ابا الحسن نظر شما چیست؟ حضرت امیرالمومنین (علیه السلام)  در جواب فرمودند شما می‌گویید با دخول جلد و رجم (سنگسار) [حد] واجب است، ولی [[غسل]] کردن با مقدار کمی آب را واجب نمی‌دانید، حضرت امیرالمومنین (علیه السلام) فرمودند وقتی دخول صورت گرفت [[غسل]] واجب می‌شود حتی اگر آب مرد بیرون نیاید. عمر حرف مهاجرین[حضرت امیرالمومنین (علیه السلام)]را پذیرفت.<br/>
-فیض کاشانی (رضوان الله علیه) در کتاب الوافی در تفسیر این روایت فرمودند: اینکه حضرت امیرالمومنین (علیه السلام)  در اینجا از قیاس استفاده کردند، به خاطر این بود که حاظرین در مجلس قیاس را قبول داشتند، حضرت در اینجا جدال احسن انجام دادند، و قیاس سبب شد که آنها نظر حضرت را قبول کنند، ولی قیاس طریق شناخت احکام نیست، و اهل بیت (علیهم السلام) مخالف قیاس هستند.<ref>زراره عن أبی جعفر ع قال جمع عمر بن الخطاب أصحاب النبی ص فقال ما تقولون فی الرجل یأتی أهله فیخالطها فلا ینزل فقالت الأنصار الماء من الماء و قال المهاجرون إذا التقی الختانان فقد وجب علیه الغسل فقال عمر لعلی ع ما تقول یا أبا الحسن فقال علی ع أ توجبون علیه الجلد و الرجم و لا توجبون علیه صاعا من ماء إذا التقی الختانان فقد وجب علیه الغسل فقال عمر القول ما قال المهاجرون و دعوا ما قالت الأنصار
+فیض کاشانی (رضوان الله علیه) در کتاب الوافی در تفسیر این روایت فرمودند: اینکه حضرت امیرالمومنین (علیه السلام)  در اینجا از قیاس استفاده کردند، به خاطر این بود که حاظرین در مجلس قیاس را قبول داشتند، حضرت در اینجا جدال احسن انجام دادند، و قیاس سبب شد که آنها نظر حضرت را قبول کنند، ولی قیاس طریق شناخت احکام نیست، و اهل بیت (علیهم السلام) مخالف قیاس هستند.<ref>زراره عن أبی جعفر ع قال جَمَعَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَصْحَابَ النَّبِيِّ ص فَقَالَ مَا تَقُولُونَ فِي الرَّجُلِ يَأْتِي أَهْلَهُ فَيُخَالِطُهَا فَلَا يُنْزِلُ فَقَالَتِ الْأَنْصَارُ الْمَاءُ مِنَ الْمَاءِ «3» وَ قَالَ الْمُهَاجِرُونَ إِذَا الْتَقَى الْخِتَانَانِ فَقَدْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْغُسْلُ فَقَالَ عُمَرُ مَا تَقُولُ يَا أَبَا الْحَسَنِ فَقَالَ ع أَ تُوجِبُونَ عَلَيْهِ الرَّجْمَ وَ الْحَدَّ وَ لَا تُوجِبُونَ عَلَيْهِ صَاعاً مِنْ مَاءٍ إِذَا الْتَقَى الْخِتَانَانِ وَجَبَ عَلَيْهِ الْغُسْل‏  فقال عمر القول ما قال المهاجرون و دعوا ما قالت الأنصار
 بیان : قد جادلهم ع بالتی هی أحسن لأنهم کانوا أصحاب قیاس و کان مثل هذا التمثیل و المقایسه أوقع فی نفوسهم و أقرب لقبولهم و حاشاه ع أن یقیس فی الدین أو یکون طریق معرفته بالأحکام القیاس -الوافی؛ ج 6، ص: 399</ref><br/>

@@ سطر ۳۰۷: / سطر ۳۰۷: @@
 نور، قرائتی محسن، تفسیر، ناشر: مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن<br/>
 نمونه، مکارم شیرازی ناصر، تفسیر، ناشر: دار الکتب الإسلامیه<br/>
 == کتب ==
-اولین دانشگاه آخرین پیامبر<br/>
+اولین دانشگاه آخرین پیامبر ج13-رضاپاکنژاد-ناشرکتاب فروشی اسلامیه<br/>
-رساله نوین امام خمینی (رضوان الله علیه)<br/>
+رساله نوین امام خمینی (رضوان الله علیه)ج1-ناشردفترفرهنگ اسلامی-محل نشرتهران<br/>
 == مقالات ==
-غسل، سید مجتبی حسینی، مجله مکاتبه و اندیشه، زمستان ۸۸
+غسل، سید مجتبی حسینی، مجله مکاتبه و اندیشه، زمستان ۸۸<br/>
 == پانویس ==

@@ سطر ۱۷: / سطر ۱۷: @@
 | ۳ || [[غسل واجب ]]
 |}
-<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-

@@ سطر ۵۱: / سطر ۵۱: @@
 |}
 <p class="relatesoft">نرم‌افزارهای مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
@@ سطر ۷۷: / سطر ۷۲: @@
 شأن نزول آیه [[غسل]] حیض:<br/>
 طبرسی (رضوان الله علیه) در تفسیر مجمع البیان می‌گوید: درباره شأن نزول این آیه کریمه بعضی معتقدند که در زمان جاهلیت رسم چنین بود که با زنان در ایام عادت غذا نمی‌خوردند و از مجالست با آنها دوری می‌جستند تا از رسول اکرم درباره این مطلب سؤال کردند و این آیه نازل شد (حسن- قتاده و ربیع). مجاهد می‌گوید: جمعی نزد رسول اکرم آمده و می‌خواستند حکم آمیزش زنان را در ایام عادت بصورت غیر عادی بفهمند و لذا همین مطلب را سؤال کردند و آیه نازل شد. ولی در نظر ما قول اول صحیح تر است.<ref>مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج 2، ص: 307</ref><br/>
-نکته ‌های آیه [[غسل]] حیض:<br/>
+نکته‌های آیه [[غسل]] حیض:<br/>
 درباره برخورد با زنان در ایام حیض، یهود بسیار سخت گیر و نصاری بی تفاوتند. در تورات می‌خوانیم:<br/>
 هر کس زن را در حال حیض لمس کند، تا شام نجس است. رختخواب آن زن نجس و هر کجا بنشیند نجس است. هر کس بستر او را لمس کند باید لباس خود را بشوید. و هر کس چیزی را که او بر آن نشسته لمس کند باید خود را بشوید و تا شام نجس است. و اگر مرد با او هم بستر شود تا هفت روز نجس است. و اگر روزهای بیشتر از قاعده خون ببیند، نجس است.<ref>تورات، سفر لاویان، از جمله نوزدهم تا بیست و نهم.</ref><br/>
@@ سطر ۱۱۶: / سطر ۱۱۱: @@
 یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَقْرَبُوا الصَّلاهَ وَ أَنْتُمْ سُکاری  حَتَّی تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ وَ لا جُنُباً إِلاَّ عابِری سَبیلٍ حَتَّی  تَغْتَسِلُوا وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضی  أَوْ عَلی  سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَیَمَّمُوا صَعیداً طَیِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ أَیْدیکُمْ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَفُوًّا غَفُوراً<ref>نساء/43</ref> <br/>
 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، در حالی که مستید به نماز نزدیک نشوید تا آن گاه که (مستی زایل شود و) بدانید چه می‌گویید و نیز در حال جنابت (به نماز نزدیک نگردید) تا [[غسل]] کنید مگر در حال مسافرت (که آب نیابید) و نیز در حال جنابت به مسجد نزدیک نشوید تا وقتی که [[غسل]] کنید مگر آنکه رهگذر باشید، و اگر مریض یا در سفر بودید در حالی که یکی از شما از قضای حاجت آمده یا با زنان همبستر شده و آبی نیافتید (یا از استعمالش معذور بودید) پس خاک پاکیزه‌ای بجویید و (پس از زدن دو دست بر آن) صورت‌ها و دست هایتان را مسح کنید، که به راستی خداوند بخشنده و بسیار آمرزنده است.<br/>
-نکته ‌های آیه [[غسل]] جنابت:<br/>
+نکته‌های آیه [[غسل]] جنابت:<br/>
 چون تحریم شراب، در صدر اسلام به صورت تدریجی انجام گرفت. ابتدا شراب به عنوان نوشابه نامطلوب معرّفی شد «وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِیلِ وَ الْأَعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَکَراً وَ رِزْقاً حَسَناً»<ref>نحل، 67.</ref> سپس این آیه نازل شد <ref>تفسیر عیّاشی، ج 1، ص 242.</ref>و نماز در حال مستی را نهی کرد، آن گاه زیان آن را بیش از منافعش دانست، «یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما»<ref>بقره، 219.</ref>  سپس از مصرف آن به عنوان عنصری پلید و شیطانی نهی شد. «إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ»، «رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ»<ref>مائده، 90.</ref>  در روایات<ref>کافی، ج 3، ص 371.</ref> آمده که از نماز در حالت خواب آلودگی و کسالت و سنگینی پرهیز کنید. آیات دیگر نیز، نماز از روی کسالت را از نشانه‌های منافقان دانسته است.<ref>نساء، 142 و توبه، 54.</ref><br/>
 «الْغائِطِ» یعنی مکان گود. چون در قدیم گودال‌هایی برای قضای حاجت فراهم می‌کردند، غائط کنایه از رفتن برای تخلّی است.<br/>
@@ سطر ۱۲۲: / سطر ۱۱۷: @@
 امام صادق علیه السلام فرمود: مقصود از «لامَسْتُمُ» جماع است، ولی خداوند ستّار است و ستر را دوست دارد.<ref>وسائل، ج 20، ص 133.</ref><br/>
-پیام ‌های آیه [[غسل]] جنابت:<br/>
+پیام‌های آیه [[غسل]] جنابت:<br/>
 مقام نماز به حدی رفیع است که شرابخوار نباید به آن نزدیک شود. «لا تَقْرَبُوا الصَّلاهَ وَ أَنْتُمْ سُکاری » <br/>
 در نماز، تنها اذکار و حرکات کافی نیست، توجّه و شعور لازم است. «حَتَّی تَعْلَمُوا ...»<br/>
@@ سطر ۱۳۸: / سطر ۱۳۳: @@
 یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاهِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَی الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَی الْکَعْبَیْنِ وَ إِنْ کُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضی  أَوْ عَلی  سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَیَمَّمُوا صَعیداً طَیِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ أَیْدیکُمْ مِنْهُ ما یُریدُ اللَّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لکِنْ یُریدُ لِیُطَهِّرَکُمْ وَ لِیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ<ref>مائده/6</ref> <br/>
 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون برای نماز برخیزید (و وضو نداشتید) پس صورت‌ها و دست هایتان را تا آرنج بشویید، و بر سرتان و روی پاهاتان تا برآمدگی روی هر دو پا مسح کنید، و اگر جنب بودید شستشو نمایید (غسل کنید)، و اگر بیمار یا در سفر بودید و حال آنکه یکی از شما از قضای حاجت آمده یا با زنان همبستر شده و آبی نیافتید، پس به سراغ خاکی پاک روید و از آن خاک (پس از آنکه کف هر دو دست بر آن زدید) به صورت و دست هایتان بکشید (تیمم کنید). خداوند هرگز نمی‌خواهد برای شما مشقت درست کند و لکن می‌خواهد شما را پاک نماید و نعمت خود را بر شما تمام سازد، شاید سپاس گزارید.<br/>
-نکته ‌های آیه وضو و غسل:<br/>
+نکته‌های آیه وضو و غسل:<br/>
 واژه ی «قیام»، هر گاه با حرف «إِلَی» همراه شود، به معنای اراده کردن است. «إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاهِ» یعنی هر گاه تصمیم به نماز خواندن گرفتید.<br/>
 کلمه ی «جُنُباً»، به زن و مرد، مفرد و جمع، بطور یکسان اطلاق می‌شود. شاید در این آیه، مراد از جنب شدن، تنها احتلام باشد و منظور از لمس زنان، آمیزش جنسی. مراد از فرمان «فَاطَّهَّرُوا» انجام [[غسل]] است. به قرینه اینکه در آیه ی ۴۳ نساء به جای «فَاطَّهَّرُوا»، «تَغْتَسِلُوا» فرموده است.<br/>
@@ سطر ۱۴۸: / سطر ۱۴۳: @@
 در حدیث می‌خوانیم: «ابدأ بما بدء الله»<ref>تفسیر نور الثقلین.</ref> از همانجا آغاز کن که خداوند در قرآن آغاز نموده است. همان گونه که در قرآن اوّل شستن صورت، بعد دست‌ها و بعد مسح سر و بعد مسح پا آمده است، ترتیب وضو نیز همین گونه است.<br/>
 از امام سؤال شد که چرا در وضو بخشی از سر مسح می‌شود؟ فرمودند: «لمکان الباء» به خاطر حرف «باء» در کلمه ی «بِرُؤُسِکُمْ» زیرا معنای آن قسمتی از سر است و اگر آیه «و امسحوا رؤسکم» بود در آن صورت باید همه ی سر را مسح می‌کردیم.<ref>کافی، ج 3، ص 30.</ref><br/>
-پیام ‌های آیه وضو و غسل:<br/>
+پیام‌های آیه وضو و غسل:<br/>
 نظافت و طهارت، لازمه ی ایمان است. «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» ... «فَاغْسِلُوا» ... «فَاطَّهَّرُوا» <br/>
 طهارت، شرط نماز است. «فَاغْسِلُوا» <br/>

@@ سطر ۲۸۳: / سطر ۲۸۳: @@
 == آسیبهای غسل ==
 === اسراف ===
-خیلی از افراد بیش از مقدار لازم آب برای [[غسل]] مصرف می‌کنند، در حالی که این کار اسراف و حرام است. امام باقر (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خود و همسرش با پنج مدّ آب[هر مد معادل ۷۵۰ گرم است] را از یک ظرف [[غسل]] می‌فرمودند، پس زراره بآن حضرت عرض کرد: چگونه عمل می‌کرده است؟ آن حضرت در پاسخ فرمود: ابتدا پیامبر شروع کرده و دست خود را پیش از همسرش در آب زده و عورت خود را می‌شست، سپس همسر پیامبر دست خود را در آب زده و عورت خود را می‌شست، آنگاه پیامبر آب بر سر و تن خود می‌ریخت و بعد همسر پیامبر آب بر خویشتن می‌ریخت تا اینکه هر دو از [[غسل]] فارغ می‌شدند، و آن مقدار که پیامبر (صلی الله علیه و آله) با آن [[غسل]] می‌کرد سه مدّ آب و مقداری که همسر وی با آن [[غسل]] می‌کرد دو مدّ آب بود، و (این پنج مدّ آب) برای ایشان کفایت می‌کرد زیرا آن دو در آن مقدار با هم شریک بودند و کسی که به تنهایی به [[غسل]] بپردازد ناگزیر از داشتن یک صاع[۳ مد] آب است.<ref>اغْتَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ ص هُوَ وَ زَوْجَتُهُ مِنْ خَمْسَهِ أَمْدَادٍ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لَهُ زُرَارَهُ کَیْفَ صَنَعَ فَقَالَ بَدَأَ هُوَ فَضَرَبَ یَدَهُ فِی الْمَاءِ قَبْلَهَا فَأَنْقَی فَرْجَهُ ثُمَّ ضَرَبَتْ هِیَ فَأَنْقَتْ فَرْجَهَا ثُمَّ أَفَاضَ هُوَ وَ أَفَاضَتْ هِیَ عَلَی نَفْسِهَا حَتَّی فَرَغَا وَ کَانَ الَّذِی اغْتَسَلَ بِهِ النَّبِیُّ ص ثَلَاثَهَ أَمْدَادٍ وَ الَّذِی اغْتَسَلَتْ بِهِ مُدَّیْنِ � وَ إِنَّمَا أَجْزَأَ عَنْهُمَا لِأَنَّهُمَا اشْتَرَکَا فِیهِ جَمِیعاً وَ مَنِ انْفَرَدَ بِالْغُسْلِ وَحْدَهُ فَلَا بُدَّ لَهُ مِنْ صَاعٍ - من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص: 35</ref>
+خیلی از افراد بیش از مقدار لازم آب برای [[غسل]] مصرف می‌کنند، در حالی که این کار اسراف و حرام است. امام باقر (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خود و همسرش با پنج مدّ آب[هر مد معادل ۷۵۰ گرم است] را از یک ظرف [[غسل]] می‌فرمودند، پس زراره بآن حضرت عرض کرد: چگونه عمل می‌کرده است؟ آن حضرت در پاسخ فرمود: ابتدا پیامبر شروع کرده و دست خود را پیش از همسرش در آب زده و عورت خود را می‌شست، سپس همسر پیامبر دست خود را در آب زده و عورت خود را می‌شست، آنگاه پیامبر آب بر سر و تن خود می‌ریخت و بعد همسر پیامبر آب بر خویشتن می‌ریخت تا اینکه هر دو از [[غسل]] فارغ می‌شدند، و آن مقدار که پیامبر (صلی الله علیه و آله) با آن [[غسل]] می‌کرد سه مدّ آب و مقداری که همسر وی با آن [[غسل]] می‌کرد دو مدّ آب بود، و (این پنج مدّ آب) برای ایشان کفایت می‌کرد زیرا آن دو در آن مقدار با هم شریک بودند و کسی که به تنهایی به [[غسل]] بپردازد ناگزیر از داشتن یک صاع[۳ مد] آب است.<ref>اغْتَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ ص هُوَ وَ زَوْجَتُهُ مِنْ خَمْسَهِ أَمْدَادٍ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لَهُ زُرَارَهُ کَیْفَ صَنَعَ فَقَالَ بَدَأَ هُوَ فَضَرَبَ یَدَهُ فِی الْمَاءِ قَبْلَهَا فَأَنْقَی فَرْجَهُ ثُمَّ ضَرَبَتْ هِیَ فَأَنْقَتْ فَرْجَهَا ثُمَّ أَفَاضَ هُوَ وَ أَفَاضَتْ هِیَ عَلَی نَفْسِهَا حَتَّی فَرَغَا وَ کَانَ الَّذِی اغْتَسَلَ بِهِ النَّبِیُّ ص ثَلَاثَهَ أَمْدَادٍ وَ الَّذِی اغْتَسَلَتْ بِهِ مُدَّیْنِ  وَ إِنَّمَا أَجْزَأَ عَنْهُمَا لِأَنَّهُمَا اشْتَرَکَا فِیهِ جَمِیعاً وَ مَنِ انْفَرَدَ بِالْغُسْلِ وَحْدَهُ فَلَا بُدَّ لَهُ مِنْ صَاعٍ - من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص: 35</ref>
 === وسواس ===
 وسواس یکی از راهکارهای شیطان است تا انسان از عبادات زده شود و دیگر سراغ عبادات نرود، نباید به وسواس و شک‌های زیاد توجه کرد، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: الْوُضُوءُ مُدٌّ وَ الْغُسْلُ صَاعٌ  وَ سَیَأْتِی أَقْوَامٌ  بَعْدِی یَسْتَقِلُّونَ ذَلِکَ فَأُولَئِکَ عَلَی خِلَافِ سُنَّتِی وَ الثَّابِتُ عَلَی سُنَّتِی مَعِی فِی حَظِیرَهِ الْقُدْسِ؛ یعنی آب وضو یک مدّ است و آب [[غسل]] یک صاع، و در آینده نزدیک پس از من گروه‌هائی خواهند آمد که این مقدار آب را اندک شمارند و آن جماعت بر خلاف سنّت من هستند و هر که استوار و پا بر جا بر سنّت من است در حظیره قدس (بهشت) با من خواهد بود.<ref>من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص: 35</ref>. <br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۶:۵۷
(بدون تفاوت)

@@ سطر ۲۱۶: / سطر ۲۱۶: @@
 == شرائط غسل ==
- تمام شرطهایی که برای صحیح بودن وضو گفته شد مثل: پاک بودن آب و غصبی نبودن در صحیح بودن [[غسل]] هم شرط است  ولی در [[غسل]] لازم نیست بدن را از بالا به پایین بشوید  و نیز در غسلِ ترتیبی، لازم نیست بعد از شستن هر قسمت، فوراً قسمت دیگر را بشوید، بلکه اگر بعد از شستن سر و گردن مقداری [[صبر]] کند و بعد طرف راست را بشوید و بعد از مدّتی طرف چپ را بشوید اشکال ندارد. ولی کسی که نمی‌تواند از بیرون آمدن بول و غائط خودداری کند، اگر  به اندازه‌ای که [[غسل]] کند و نماز بخواند، بول و غائط از او بیرون نمی‌آید ، (چنانچه وقت تنگ باشد)، باید هر قسمت را فوراً بعد از قسمت دیگر [[غسل]] دهد و بعد از [[غسل]] هم فوراً نماز بخواند. و هم چنین است حکم زن مستحاضه که بعداً گفته می‌شود.<ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 223 </ref>
+تمام شرطهایی که برای صحیح بودن وضو گفته شد مثل: پاک بودن آب و غصبی نبودن در صحیح بودن [[غسل]] هم شرط است  ولی در [[غسل]] لازم نیست بدن را از بالا به پایین بشوید  و نیز در غسلِ ترتیبی، لازم نیست بعد از شستن هر قسمت، فوراً قسمت دیگر را بشوید، بلکه اگر بعد از شستن سر و گردن مقداری [[صبر]] کند و بعد طرف راست را بشوید و بعد از مدّتی طرف چپ را بشوید اشکال ندارد. ولی کسی که نمی‌تواند از بیرون آمدن بول و غائط خودداری کند، اگر  به اندازه‌ای که [[غسل]] کند و نماز بخواند، بول و غائط از او بیرون نمی‌آید ، (چنانچه وقت تنگ باشد)، باید هر قسمت را فوراً بعد از قسمت دیگر [[غسل]] دهد و بعد از [[غسل]] هم فوراً نماز بخواند. و هم چنین است حکم زن مستحاضه که بعداً گفته می‌شود.<ref>توضیح المسائل (محشی - امام خمینی)، ج 1، ص: 223 </ref>
 == احکام غسل ==

@@ سطر ۷۲: / سطر ۷۲: @@
 == آیات غسل ==
-=== آیه غسل حیض: ===
+=== آیه غسل حیض ===
 وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْمَحیضِ قُلْ هُوَ أَذیً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِی الْمَحیضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّی یَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَیْثُ أَمَرَکُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرینَ<ref>بقره/222</ref> <br/>
 و از تو درباره عادت زنانه می‌پرسند، بگو: آن نوعی آزار و ناراحتی است. پس از (آمیزش با) زنان در زمان عادت کناره گیری نمایید و تا پاک نشوند به آنها نزدیک نشوید و چون (از عادت) پاک شدند (یا [[غسل]] کردند) از همان جا که خدا دستور داده با آنان آمیزش نمایید، همانا خداوند کسانی را که زود و زیاد توبه می‌کنند و کسانی را که کوشا در پاکی اند دوست دارد.<br/>

@@ سطر ۶۳: / سطر ۶۳: @@
 نویسنده :سید مجید پوربهشت<br/>
 تهیه و تدوین : پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم-۹۵/۱۰/۱<br/>
-مقدمه:<br/> [[غسل]] کردن یکی از معروفهای مهم عبادی است که عبارت است از شستن جمیع بدن و آب رسانیدن به همه اعضاء بدن، برای اطاعت از خداوند.<ref>رسائل فیض کاشانی؛ ج-2رساله-4، ص: 27</ref>.<br/>
 طهارت از اعمال تعبدی است، یعنی اخلاص در آن شرط است و اگر به قصد قربت انجام نشود، نماز قبول نمی‌شود. اولیاء و بزرگان اهمیت زیادی به طهارت می‌دادند، و سفارش می‌کردند همیشه و در همه حال طهارت داشته باشید.<br/>
 مستحب است مکلف در همه حال طهارت داشته باشد؛ در روایتی آمده است که «الطُّهْرُ عَلَی الطُّهْرِ عَشْرُ حَسَناتِ»؛<ref>کافی، ج 3، ص 72، ح 10؛ وسائل الشیعه، ج 1، ص 376، ح 10.</ref> یعنی پاکیزگی بر پاکیزگی، ده حسنه است.  این روایت شامل همۀ طهارات می‌شود. <br/>