فرهنگ مصادیق:علت حرام بودن دنبلان چیست؟ - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Golafshan در ‏۱ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۳:۲۲

2017-05-22T13:22:57Z

Kazem: Kazem صفحهٔ علت حرام بودن دنبلان چیست؟ را به فرهنگ مصادیق:علت حرام بودن دنبلان چیست؟ منتقل کرد

2016-10-29T05:56:31Z

Kazem صفحهٔ علت حرام بودن دنبلان چیست؟ را به فرهنگ مصادیق:علت حرام بودن دنبلان چیست؟ منتقل کرد

Kazem: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-10-29T05:55:58Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1">علت حرام بودن دنبلان چیست؟</div>

== پرسش ==
می‌خواهم بدانم علت حرام بودن دنبلان چیست؟<br/>

== پاسخ اجمالی ==
خداوند حکیم است و از شخص حکیم کار عبث و بیهوده سر نمی‌زند؛ از این رو شیعه بر این باور است که همه احکام بر اساس مصالح و مفاسد بیان شده‌اند. در مورد موضوع سؤال با توجه به برخی از آیات و روایات به دو نمونه از علت حرمت اشاره می‌نماییم:<br/>
۱. خداوند در قرآن می‌فرماید: و (پیامبر) چیزهای پاکیزه را بر آنها حلال می‌کند و چیزهای ناپاک (خبائث) را حرام‏.<br/>
احادیثی از معصومین (ع) وارد شده است که دنبلان از خبائث است.<br/>
۲. امام صادق (ع) فرمودند: قوچی از ثبیر (کوهی است در مکّه) بر جناب ابراهیم (ع) فرود آمد تا آن حضرت ذبحش نماید، ابلیس نزد آن جناب آمد و عرض کرد: نصیب من را از این قوچ بده. ابراهیم (ع) فرمود: تو چه نصیبی در این داری با این که قربانی پروردگارم و فداء برای فرزندم می‌باشد. خداوند متعال به آن حضرت وحی فرمود: او در این قوچ نصیبی دارد و آن طحال حیوان می‌باشد؛ زیرا طحال مرکز تجمّع خون است و بیضتین نیز حرام است؛ زیرا مکان نکاح و جماع بوده و مجرای نطفه می‌باشد، ابراهیم طحال و بیضتین را به ابلیس دادند.<br/>

== پاسخ تفصیلی ==

با توجه به این که خداوند حکیم است <ref>در ۹۷ مورد در قران به حکیم بودن خداوند تصریح شده است.</ref> و از شخص حکیم کار عبث و بیهوده سر نمی‌زند؛ <ref> أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناکُمْ عَبَثاً وَ أَنَّکُمْ إِلَیْنا لا تُرْجَعُون‏، مؤمنون، ۱۱۵، آیا پندارید که شما را بیهوده آفریده‌ایم و شما به نزد ما بازگردانده نمی‌شوید؟.</ref> از این رو شیعه بر این باور است که همه احکام بر اساس مصالح و مفاسد بیان شده‌اند.<ref>در این رابطه برای اطلاع بیشتر از فلسفه احکام به نمایه‌های "فلسفه و حکمت احکام فقهی شماره ۸۵۹۳ (سایت: ۹۱۳۵)" در همین سایت مراجعه نمایید</ref> در مورد موضوع سؤال با توجه به برخی از آیات و روایات به دو نمونه از علت حرمت اشاره می‌نماییم:<br/>
۱. خداوند در قرآن می‌فرماید: "وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِث"؛ <ref> اعراف 157.</ref>‏ و (پیامبر) چیزهای پاکیزه را بر آنها حلال می‌کند و چیزهای ناپاک (خبائث) را حرام‏.<br/>
ظاهر این است که منظور از خبث در آیه شریفه چیزی است که واقعاّ پلید و زشت باشد که شارع آن را بیان نموده است، نه هر چیزی که طبع از آن تنفر داشته باشد؛چون طبع انسان بر اساس زمان و مکان و محیط فرق می‌کند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج ۵۹، ص ۸۴، چاپ مؤسسه الوفاء، بیروت، لبنان، سال ۱۴۰۴ هـ ق.</ref> <br/>
احادیثی از معصومین (ع) وارد شده است که دنبلان از خبائث است.<ref> شیخ صدوق، علل الشرائع، ج ۲، ص ۵۶۲، انتشارات مکتبه الداوری قم؛ علل الشرائع-ترجمه ذهنی تهرانی، ج ‏۲، ص ۷۸۸ و 789.</ref> <br/>
۲. مرحوم صدوق (ره) در باب سیصد و پنجاه و هفتم از علل الشرایع سرّ حرام بودن تناول طحال و بیضتین را چنین می‌فرماید: محمّد بزنطی، از ابان بن عثمان نقل کرده که وی گفت: محضر مبارک حضرت امام صادق (ع) عرض کردم: چگونه تناول طحال (سپرز) حرام گشته با این که از ذبیحه محسوب می‌شود؟ حضرت فرمودند: قوچی از ثبیر (کوهی است در مکّه) بر جناب ابراهیم (ع) فرود آمد تا آن حضرت ذبحش نماید، ابلیس نزد آن جناب آمد و عرض کرد: نصیب من را از این قوچ بده. ابراهیم (ع) فرمود: تو چه نصیبی در این داری با این که قربانی پروردگارم و فداء برای فرزندم می‌باشد. خداوند متعال به آن حضرت وحی فرمود: او در این قوچ نصیبی دارد و آن طحال حیوان می‌باشد؛ زیرا طحال مرکز تجمّع خون است و بیضتین نیز حرام است؛ زیرا مکان نکاح و جماع بوده و مجرای نطفه می‌باشد، ابراهیم طحال و بیضتین را به ابلیس دادند. <ref>علل الشرائع، ج ۲، ص ۵۶۲، علل الشرائع-ترجمه ذهنی تهرانی، ج ‏۲، ص ۷۸۸ و 789</ref>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text"> [http://www.islamquest.net/fa/archive/question/fa10828 اسلام کوئست] - تاریخ برداشت :۹۵/۸/۶ </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[خوردن دنبلان]]</div>
</div>

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 == پاسخ تفصیلی ==
-با توجه به این که خداوند حکیم است <ref>در ۹۷ مورد در قران به حکیم بودن خداوند تصریح شده است.</ref> و از شخص حکیم کار عبث و بیهوده سر نمی‌زند؛ <ref> أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناکُمْ عَبَثاً وَ أَنَّکُمْ إِلَیْنا لا تُرْجَعُون‏، مؤمنون، ۱۱۵، آیا پندارید که شما را بیهوده آفریده‌ایم و شما به نزد ما بازگردانده نمی‌شوید؟.</ref> از این رو شیعه بر این باور است که همه احکام بر اساس مصالح و مفاسد بیان شده‌اند.<ref>در این رابطه برای اطلاع بیشتر از فلسفه احکام به نمایه‌های "فلسفه و حکمت احکام فقهی شماره ۸۵۹۳ (سایت: ۹۱۳۵)" در همین سایت مراجعه نمایید</ref> در مورد موضوع سؤال با توجه به برخی از آیات و روایات به دو نمونه از علت حرمت اشاره می‌نماییم:<br/>
+با توجه به این که خداوند حکیم است <ref>در ۹۷ مورد در قران به حکیم بودن خداوند تصریح شده است.</ref> و از شخص حکیم کار عبث و بیهوده سر نمی‌زند؛ <ref> أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ‏، مؤمنون، ۱۱۵، آیا پندارید که شما را بیهوده آفریده‌ایم و شما به نزد ما بازگردانده نمی‌شوید؟.</ref> از این رو شیعه بر این باور است که همه احکام بر اساس مصالح و مفاسد بیان شده‌اند.<ref>در این رابطه برای اطلاع بیشتر از فلسفه احکام به نمایه‌های "فلسفه و حکمت احکام فقهی شماره ۸۵۹۳ (سایت: ۹۱۳۵)" در همین سایت مراجعه نمایید</ref> در مورد موضوع سؤال با توجه به برخی از آیات و روایات به دو نمونه از علت حرمت اشاره می‌نماییم:<br/>
-۱. خداوند در قرآن می‌فرماید: "وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِث"؛ <ref> اعراف 157.</ref>‏ و (پیامبر) چیزهای پاکیزه را بر آنها حلال می‌کند و چیزهای ناپاک (خبائث) را حرام‏.<br/>
+۱. خداوند در قرآن می‌فرماید: "وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ"؛ <ref> اعراف 157.</ref>‏ و (پیامبر) چیزهای پاکیزه را بر آنها حلال می‌کند و چیزهای ناپاک (خبائث) را حرام‏.<br/>
 ظاهر این است که منظور از خبث در آیه شریفه چیزی است که واقعاّ پلید و زشت باشد که شارع آن را بیان نموده است، نه هر چیزی که طبع از آن تنفر داشته باشد؛چون طبع انسان بر اساس زمان و مکان و محیط فرق می‌کند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، ج ۵۹، ص ۸۴، چاپ مؤسسه الوفاء، بیروت، لبنان، سال ۱۴۰۴ هـ ق.</ref> <br/>
 احادیثی از معصومین (ع) وارد شده است که دنبلان از خبائث است.<ref> شیخ صدوق، علل الشرائع، ج ۲، ص ۵۶۲،  انتشارات مکتبه الداوری قم؛ علل الشرائع-ترجمه ذهنی تهرانی، ج ‏۲، ص ۷۸۸ و 789.</ref> <br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۵۶
(بدون تفاوت)