فرهنگ مصادیق:عبادت خدا - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi در ‏۶ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۵۰

2017-01-25T09:50:06Z

نمایش تغییرات

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-25T05:22:48Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ عبادت خدا را به فرهنگ مصادیق:عبادت خدا منتقل کرد

2016-12-25T05:18:35Z

Fayzi صفحهٔ عبادت خدا را به فرهنگ مصادیق:عبادت خدا منتقل کرد

Abbas69: اصلاح ارقام

2016-09-25T05:20:06Z

اصلاح ارقام

Kazem در ‏۲۳ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۰۶

2016-09-13T07:06:35Z

Abbas69 در ‏۱۱ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۴:۲۸

2016-09-01T04:28:45Z

User2 در ‏۱ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۲۳

2016-05-21T07:23:24Z

User2: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-05-18T11:56:43Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

@@ سطر ۱۲۰: / سطر ۱۲۰: @@
 ! ردیف !! عنوان
 |}
-<p class="relatesites">پایگاه‌های اینترنتی مرتبط</p>
-{| class="wikitable"
-|-
-! ردیف !! عنوان
-|}
 </div>
 نویسنده:مصطفی کوهی<br />
 تهیه و تدوین: پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم<br />
 == تعریف عبادت ==
@@ سطر ۱۴۴: / سطر ۱۳۹: @@
 == توحید در عبادت ==
 توحید در عبادت یعنی تنها باید خدا را پرستش کرد وغیر او کسی شایسته عبودیّت نیست. <br />
-قرآن کریم در آیات متعددی، عبادت و پرستش را مخصوص خدای متعال می‌داند و به تمام انسانها تذکر می‌دهد که معبود واقعی فقط خدای متعال است و غیر او کسی صلاحیت و شایستگی معبود واقع شدن را ندارد. خداوند در این باره میýفرماید :إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ؛ (پروردگارا!) تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم»<ref>حمد/5.</ref>
+قرآن کریم در آیات متعددی، عبادت و پرستش را مخصوص خدای متعال می‌داند و به تمام انسانها تذکر می‌دهد که معبود واقعی فقط خدای متعال است و غیر او کسی صلاحیت و شایستگی معبود واقع شدن را ندارد. خداوند در این باره میýفرماید:إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ؛ (پروردگارا!) تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم»<ref>حمد/5.</ref>
 == عبادت در ادیان الهی ==
@@ سطر ۱۵۳: / سطر ۱۴۸: @@
 === فطری بودن عبادت ===
 پرستش، جزئی از وجود و کشش فطری انسان است. این روح پرستش، که در انسان فطری است، گاهی در مسیر صحیح قرار گرفته و انسان به «خدا پرستی» می‌رسد، گاهی انسان به دلیل جهل یا انحراف، به پرستش سنگ و چوب و خورشید و گاو و پول و ماشین و همسر و پرستش طاغوت‌ها کشیده می‌شود. <br />
-امام علی (علیه السلام) می‌فرماید: «فَبَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً ص بِالْحَقِّ لِیُخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَهِ الْأَوْثَانِ إِلَی عِبَادَتِه؛ خداوند، محمد صلّی الله علیه و آله و سلم را به حق فرستاد، تا بندگانش را از بت پرستی، به خدا پرستی دعوت کند»<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، ص204. </ref> بیشتر آیات مربوط به عبادت در قرآن، دعوت به توحید در عبادت می‌کند، نه اصل عبادت. زیرا روح عبادت در انسان وجود دارد. مثل میل به غذا که هر کودکی هست، ولی اگر راهنمایی نشود به جای غذا، خاک می‌خورد و لذّت هم می‌برد ! اگر رهبری انبیا نباشد، مسیر این غریزه منحرف می‌شود و به جای خدا، معبود‌های دروغین و پوچ پرستیده می‌شود. <br />
+امام علی (علیه السلام) می‌فرماید: «فَبَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً ص بِالْحَقِّ لِیُخْرِجَ عِبَادَهُ مِنْ عِبَادَهِ الْأَوْثَانِ إِلَی عِبَادَتِه؛ خداوند، محمد صلّی الله علیه و آله و سلم را به حق فرستاد، تا بندگانش را از بت پرستی، به خدا پرستی دعوت کند»<ref>نهج البلاغه، صبحی صالح، ص204. </ref> بیشتر آیات مربوط به عبادت در قرآن، دعوت به توحید در عبادت می‌کند، نه اصل عبادت. زیرا روح عبادت در انسان وجود دارد. مثل میل به غذا که هر کودکی هست، ولی اگر راهنمایی نشود به جای غذا، خاک می‌خورد و لذّت هم می‌برد ! اگر رهبری انبیا نباشد، مسیر این غریزه منحرف می‌شود و به جای خدا، معبودهای دروغین و پوچ پرستیده می‌شود. <br />
 شهید مطهری در شرح این بیت از ابیات حاجی ملا هادی سبزواری:<br />
 «مسلمان گر بدانستی که بت چیست  یقین کردی که دین در بت پرستی است» <br />
@@ سطر ۲۰۷: / سطر ۲۰۲: @@
 ریا دراصطلاح به معنی این است که انسان کار خوبی انجام دهد و قصدش تظاهر و نشان دادن به مردم باشد نه برای خدا، خواه این کار عبادی باشد مانند نماز و خواه غیر عبادی باشد. <br />
 امام علی (علیه السلام) می‌فرماید: «آفَهُ الْعِبَادَهِ الرِّیَاءُ؛ آفت عبادت ریاست‏ »<ref>عیون الحکم و المواعظ، لیثی، ص182.</ref><br />
-خداوند در قرآن می‌فرماید :« فَوَیل لِلمُصَلِّین الَّذین هم عن صَلاتِهِم سَاهوُن الَّذین هم یُرَائون؛ پس وای بر نمازگزارانی که در نماز خودسهل‌انگاری می‌کنند، همان کسانی که ریا می‌کنند»<ref>ماعون /4ـ5ـ6.</ref><br />
+خداوند در قرآن می‌فرماید:« فَوَیل لِلمُصَلِّین الَّذین هم عن صَلاتِهِم سَاهوُن الَّذین هم یُرَائون؛ پس وای بر نمازگزارانی که در نماز خودسهل‌انگاری می‌کنند، همان کسانی که ریا می‌کنند»<ref>ماعون /4ـ5ـ6.</ref><br />
 اگر کسی واقعاً خدا را شناخته باشد و بداند که همه عوالم و امور در دست اوست، دیگر به دست دیگران، چشم طمع نمی‌دوزد.
 === سستی در انجام عبادت ===
@@ سطر ۲۱۶: / سطر ۲۱۱: @@
 امام سجاد (علیه السلام) در دعای مکارم الاخلاق می‌فرمایند: «عَبِّدْنِی لَکَ وَ لَا تُفْسِدْ عِبَادَتِی بِالْعُجْب‏؛ خدایا مرا به بندگی خود گیر و عبادتم را با عجب، باطل مگردان.»<ref>صحیفه سجادیه، امام سجاد (علیه السلام)، ص93. </ref><br />
 آدمی که دچار عُجب و خودپسندی شده باشد، خود را در بالاترین درجات بندگی احساس می‌کند، میان خود و دیگران فاصله می‌اندازد و دیگران را به دیده تحقیر می‌نگرد. چنین انسانی هم از ثواب خدا محروم می‌ماند و هم از عبارتش بهره‌ای نمی‌برد. <br />
-راه علاج عجب این است که شخص دربارهٔ خویش و ابتدا و انتهای خود بیندیشد و ببیند از کجا آمده و سرانجام کارش به کجا منتهی می‌گردد. از طرف دیگر، به عظمت و قدرت نامتناهی حضرت حق، نظری افکنده و به عجز خود در همه زمینه‌ها بیندیشد. ضمن اینکه باید به دنبال علل و عوامل این صفت برود و در صدد رفع آنها بر آید. اگر انسان از کثرت عبادتش، عُجب پیدا کرد، به خود بگوید: تو هر چه عبادت کنی، به پای شیطان نمی‌رسی، زیرا او شش هزار سال خدا را عبادت کرد ولی به دلیل یک [[تکبر]] بیجا، همه آن عبادتها را یکجا باطل نمود و مورد لعن حضرت باریتعالی قرار گرفت.
+راه علاج عجب این است که شخص دربارهٔ خویش و ابتدا و انتهای خود بیندیشد و ببیند از کجا آمده و سرانجام کارش به کجا منتهی می‌گردد. از طرف دیگر، به عظمت و قدرت نامتناهی حضرت حق، نظری افکنده و به عجز خود در همه زمینه‌ها بیندیشد. ضمن اینکه باید به دنبال علل و عوامل این صفت برود و در صدد رفع آنها بر آید. اگر انسان از کثرت عبادتش، عُجب پیدا کرد، به خود بگوید: تو هر چه عبادت کنی، به پای شیطان نمی‌رسی، زیرا او شش هزار سال خدا را عبادت کرد ولی به دلیل یک [[تکبر]] بیجا، همه آن عبادتها را یکجا باطل نمود و مورد لعن حضرت باریتعالی قرار گرفت.<br />
 === منّت و اذیت ===
 آفت دیگری که قرآن کریم به آن تصریح می‌کند منّت گذاشتن و آزار نمودن دیگران به خاطر برخی عبادات است:<br />
@@ سطر ۲۲۹: / سطر ۲۲۴: @@
 == مصادیق عبادت ==
 از نظر اسلام هر کار خیر و مفیدی اگر با انگیزه پاک خدایی توام باشد عبادت است. لذا درس خواندن، کار و کسب کردن، فعالیت اجتماعی کردن اگر لله و فی الله باشد عبادت است. <br />
-دین مبین اسلام یک سری افعال را در قالب احکام شرعی و به عنوان عبادت وضع و تشریع کرده که از آنها به عنوان واجب تعبّدی (عبادی) که در آنها قصد قربت شرط است، یاد می‌شود. به عنوان نمونه به مهمترین آنها اشاره می‌کنیم :
+دین مبین اسلام یک سری افعال را در قالب احکام شرعی و به عنوان عبادت وضع و تشریع کرده که از آنها به عنوان واجب تعبّدی (عبادی) که در آنها قصد قربت شرط است، یاد می‌شود. به عنوان نمونه به مهمترین آنها اشاره می‌کنیم:
 === نماز ===
 از مهم‌ترین عباداتی که تمام پیروان ادیان توحیدی به آن مکلف شده‌اند نماز است. نماز تا آنجا اهمیت دارد که در هیچ دین الهی از آن غفلت نشده است و اگر گوهر اصلی ادیان را عبادت بدانیم « وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ؛<ref>ذاریات / 56.</ref> من جن و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند ». نماز بارزترین مصداق این عبارت است. اهمیت این نوع عبادت تا حدی است که پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله و سلم فرمود: «الصَّلَاهُ عَمُودُ الدِّین، نماز پایه اساسی خیمه دین است».<ref>محاسن، برقی، ج1، ص286.</ref><br />
@@ سطر ۲۸۸: / سطر ۲۸۳: @@
 شخصی به امیرالمومنین علیه‌السلام عرض کرد من برای نماز شب موفق نیستم و از آن محرومم، حضرت فرمود: «أَنْتَ رَجُلٌ قَدْ قَیَّدَتْکَ ذُنُوبُک؛ مردی هستی که گناهانت، تو را در بند کرده است.»<ref>کافی، کلینی، ج3، ص450.</ref><br />
 از این رو اگر انسان، [[گناه]] بکند، در انجام عبادات موفق نمی‌شود. پس ممکن است یکی از عوامل طولانی شدن بی نشاطی، گناهان باشد.<br/>
-به طور کلّی یکی از بزرگترین عواملی که باعث می‌شود، انسان اعمال عبادی را ترک کند ارتکاب گناهان کبیره است چرا که با انجام [[گناه]] شیرینی عبادت از بین می‌رود و وقتی شیرینی عبادت از بین رفت موجب این خواهد شد که انسان به سمت عبادت نرود و آن را ترک کند.
+به طور کلّی یکی از بزرگترین عواملی که باعث می‌شود، انسان اعمال عبادی را ترک کند ارتکاب گناهان کبیره است چرا که با انجام [[گناه]] شیرینی عبادت از بین می‌رود و وقتی شیرینی عبادت از بین رفت موجب این خواهد شد که انسان به سمت عبادت نرود و آن را ترک کند.<br/>
 === طولانی نبودن عبادت ===
 در روایات اسلامی به ائمه جماعات در نماز سفارش شده نماز را طولانی اقامه نکنند تا نشاط در عبادت از بین نرود. <br />
@@ سطر ۳۱۵: / سطر ۳۱۰: @@
 == پا نویس ==
 {{پانویس|colwidth=30em|۲}}
 [[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
 [[رده:معروف عبادی]]

@@ سطر ۱۲: / سطر ۱۲: @@
 |}
-<p class="relatesubject">موضوعات مرتبط</p>
+<p class="relatesubject">مصادیق مرتبط</p>
 {| class="wikitable"
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |-
-| ۱ || [[شرک در عبادت خدا]]
+| ۱ || [[ادعای خدائی]]
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>

@@ سطر ۴۰: / سطر ۴۰: @@
 |}
 </div>
 == تعریف عبادت ==
@@ سطر ۵۶: / سطر ۵۳: @@
 قرآن کریم در این زمینه می‌فرماید: « قُلْ إِنَّ صَلاتی وَ نُسُکی وَ مَحْیایَ وَ مَماتی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ لا شَریکَ لَهُ وَ بِذلِکَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمینَ، بگو: «نماز و تمام عبادات من، و زندگی و مرگ من، همه برای خداوند پروردگار جهانیان است. همتایی برای او نیست و به همین مأمور شده‌ام و من نخستین مسلمانم!»<ref>انعام /162ـ 163.</ref>
 == دلیل وجوب عبادت خدا ==
 انسان‌ها باید خالقِ مدبّر عالَم را عبادت کنند. خدای متعال می‌فرماید: «إنَّ اللَّهَ رَبِّی وَرَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ؛ این است خداوند، پروردگار شما! پس او را پرستش کنید! آیا متذکّر نمی‌شوید؟»<ref>یونس/3.</ref> قرآن کریم در آیات متعددی به انسان‌ها تذکر می‌دهد چون خدای متعال خالق، ربّ و منعم آنهاست باید او را عبادت و پرستش کنند و به غیر از خدای متعال کسی صلاحیت معبود واقع شدن را ندارد.
@@ سطر ۷۹: / سطر ۷۶: @@
 قرآن کریم می‌فرماید: «ثُمَّ إِذا مَسَّکُمُ الضُّرُّ فَإِلَیْهِ تَجْئَرُونَ؛ و هنگامی که ناراحتی به شما رسد، فقط او را می‌خوانی»<ref>نحل/53.</ref><br />
 علامه طباطبایی در تفسیر این آیه می‌نویسد «بی تردید انسان، هر چند پیرو دینی نباشد، به هنگام هجوم سوانح سنگین و قطع امید از کارایی اسباب ظاهری، به سوی خدا استغاثه و تضرع دارد...»<ref>المیزان، علامه طباطبایی، ج12، ص 394.</ref><br />
 === توجّه به نعمت‌ها ===
 انسان، همواره در برابر برخورداری از نعمت‌ها، زبان ستایش و بندگی دارد. یادآوری نعمت‌های بیشمار خداوند، می‌تواند قوی‌ترین انگیزه برای توجه به خدا و عبادت او باشد. در مناجات‌های امامان معصوم، معمولاً ابتدا نعمت‌های خداوند، حتی قبل از تولّد انسان، به یادآورده می‌شود و از این راه، محبت انسان به خدا را زنده می‌سازد آنگاه درخواست نیاز از او می‌کند. <br />
 خداوند هم می‌فرماید: «فَلْیَعْبُدُواْ رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ، الَّذِی أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفِ؛ پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند، همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت».<ref>قریش /3ـ4.</ref>
@@ سطر ۲۳۵: / سطر ۲۳۲: @@
 [[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
-[[رده:عبادی]]
+[[رده:معروف عبادی]]

@@ سطر ۱۶: / سطر ۱۶: @@
 |-
 ! ردیف !! عنوان
 |}
 <p class="relatemedia">چندرسانه‌ای مرتبط</p>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۷:۲۳
سطر ۲۳۳:		سطر ۲۳۳:

	[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]		[[رده:فهرست الفبایی مصادیق معروف]]
−	[[رده:~~معروف~~ عبادی]]	+	[[رده:عبادی]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۵ دی ۱۳۹۵، ساعت ۰۵:۱۸
(بدون تفاوت)