فرهنگ مصادیق:شکر به درگاه خدا و اثرات آن - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Fayzi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-12-21T11:05:29Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

Fayzi: Fayzi صفحهٔ شکر به درگاه خدا و اثرات آن را به فرهنگ مصادیق:شکر به درگاه خدا و اثرات آن منتقل کرد

2016-12-21T10:54:59Z

Fayzi صفحهٔ شکر به درگاه خدا و اثرات آن را به فرهنگ مصادیق:شکر به درگاه خدا و اثرات آن منتقل کرد

User15: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

2016-06-04T15:42:21Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام

صفحهٔ تازه

<div class="head1"> شکر به درگاه خدا و اثرات آن </div>
انسان شاکر با شکر نعمت‌ها همواره در حال افزودن به سرمایه‌های مادی و معنوی خویش است ولی برعکس فردی که کفران نعمت می‌کند هستی خود و دارایی‌هایش را می‌سوزاند و به تدریج به هلاکت می‌رسد.<br/>

در ابتدای سخن به حدیثی از امام صادق (ع) اشاره می‌کنیم که می‌فرماید: شکر نعمت‌ها، پرهیز از گناهان است و شکر تمام و کامل این است که بنده خدا بگوید: الحمد الله رب العالمین.<ref>مشکوه الانوار، ص 31.</ref> پس اگر انسان با دست و زبان، قلم، مال، مقام و منصب و ثروت اعمالی را انجام دهد که مورد رضایت خداوند متعال باشد او با عمل پاک و منزه خود شکر نعمت را به جای آورده است و اگر با یکی از آنان مرتکب [[گناه]] گردد کفران نعمت نموده است.<br/>

کسی که در قلبش به این باور رسیده باشد که تمام نعمت‌ها از آن خداوند است و با این باور قلبی عالیترین شکر را به جای آورده و وظیفه قلبی خود را ادا کرده است و او همواره باید مراقب و مواظب باشد که در عمل نیز شکرگزار نعمت‌های خارج از وجود انسان باشد و شکر جامع و کامل به کار بردن نعمت بر وفق رضای الهی و اجتناب از گناهان است.<br/>

بعضی از نعمت‌ها به واسطه بشر به دست ما می‌رسد در این گونه موارد شرع مقدس دستور داده علاوه برشکر خداوند که خالق و عطا کننده اصل نعمت است باید راه وصول آن نعمت را که انسان‌ها هستند شکر نمود و مراتب حق شناسی را در مقابل این افراد ابراز کرد. امام رضا (ع) می‌فرماید: کسی که شکر نعمت مخلوق خدا را ادا نکند شکر خداوند خالق را ادا نکرده و به جا نیاورده است.<ref>میزان الحکمه، ج 5 ، ص 153.</ref><br/>

امیر المومنین علی(ع) فرمود: آن کسی که به تو نعمت می‌دهد و شکرش را ادا می‌کنی اگر قلبا از تو راضی باشد شکرت بر خشنودی و وفایش می‌افزاید و اگر بر تو خشمگین باشد شکر تو موجب صلاح ضمیر و عطوفتش می‌گردد. شکی نیست که شکر مخلوق علاوه بر این که اطاعت از فرمان خالق در حق شناسی از مخلوق است برای خود فرد هم آثار روحی و روانی به سزایی دارد.<br/>

روایتی از رسول اکرم(ص) آمده که می‌فرمایند: آن کسی که غذا می‌خورد و سپاسگزار خداوند است اجر او همانند پاداش کسی است که برای خدا و به منظور نیل به ثواب الهی [[روزه]] گرفته است. کسی که سالم است و خدا را بر نعمت سلامتی شکر می‌کند اجر او همانند اجر بیمار مومنی است که برای خداوند در بیماری [[صبر]] می‌کند. کسی که از نعمت خداوند برخوردار است و به دیگران هم می‌بخشد اجر او همانند اجر تهیدست محرومی است که برای خدا قانع است و مضیقه زندگی را تحمل می‌نماید<ref>اصول کافی ج 2، ص 92.</ref>.<br/>

انسان‌هایی که به درجه بالاتری از بصیرت و آگاهی رسیده‌اند حتی در مواقع ناخوشی‌ها سختی‌ها بیماری‌ها و مصیبتا نیز خداوند را شاکر هستند، ولی انسانهایی عادی فقط در هنگام سلامتی و نعمت زبان به شکر می‌گشایند و خداوند را سپاس و شکر می‌گویند. انسان‌های با بصیرت همیشه و در همه حال قلب و زبان شاکری دارند.<br/>

انسان شاکر با شکر نعمت‌ها همواره در حال افزودن به سرمایه‌های مادی و معنوی خویش است ولی برعکس فردی که کفران نعمت می‌کند هستی خود و دارایی‌هایش را می‌سوزاند و به تدریج به هلاکت می‌رسد و مجازات چنین کفرانی از دست دادن نعمت هاست: شکر نعمت، نعمتت افزون کند، کفر، نعمت از کفت بیرون کند.<br/>

== پانویس ==
{{پانویس|colwidth=30em|۲}}
<div class="source"><span class="title">منبع:</span><span class="text">[http://www.mehrnews.com/news/2000279/%D8%B4%DA%A9%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D8%AB%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A2%D9%86-%D8%AD%D8%AF%DB%8C%D8%AB%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D8%A7%D8%B2-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D9%85-%D8%B5 سایت خبرگزاری مهر] - تاریخ برداشت: 94/11/29 </span></div>

<div class="hold">
<div class="return">بازگشت به [[شکر خدا]] </div>
</div>

@@ سطر ۲: / سطر ۲: @@
 انسان شاکر با شکر نعمت‌ها همواره در حال افزودن به سرمایه‌های مادی و معنوی خویش است ولی برعکس فردی که کفران نعمت می‌کند هستی خود و دارایی‌هایش را می‌سوزاند و به تدریج به هلاکت می‌رسد.<br/>
-در ابتدای سخن به حدیثی از امام صادق (ع) اشاره می‌کنیم که می‌فرماید: شکر نعمت‌ها، پرهیز از گناهان است و شکر تمام و کامل این است که بنده خدا بگوید: الحمد الله رب العالمین.<ref>مشکوه الانوار، ص 31.</ref>  پس اگر انسان با دست و زبان، قلم، مال، مقام و منصب و ثروت اعمالی را انجام دهد که مورد رضایت خداوند متعال باشد او با عمل پاک و منزه خود شکر نعمت را به جای آورده است و اگر با یکی از آنان مرتکب [[گناه]] گردد کفران نعمت نموده است.<br/>
+در ابتدای سخن به حدیثی از امام صادق (ع) اشاره می‌کنیم که می‌فرماید: شکر نعمت‌ها، پرهیز از گناهان است و شکر تمام و کامل این است که بنده خدا بگوید: الحمد الله رب العالمین.<ref>مشکوه الانوار، ص 31.</ref> پس اگر انسان با دست و زبان، قلم، مال، مقام و منصب و ثروت اعمالی را انجام دهد که مورد رضایت خداوند متعال باشد او با عمل پاک و منزه خود شکر نعمت را به جای آورده است و اگر با یکی از آنان مرتکب [[گناه]] گردد کفران نعمت نموده است.<br/>
-کسی که در قلبش به این باور رسیده باشد که تمام نعمت‌ها از آن خداوند است و با این باور قلبی عالیترین شکر را به جای آورده و وظیفه قلبی خود را ادا کرده است و او همواره باید مراقب و مواظب باشد که در عمل نیز شکرگزار نعمت‌های خارج از وجود انسان باشد و شکر جامع و کامل به کار بردن نعمت بر وفق رضای الهی و اجتناب از  گناهان است.<br/>
+کسی که در قلبش به این باور رسیده باشد که تمام نعمت‌ها از آن خداوند است و با این باور قلبی عالیترین شکر را به جای آورده و وظیفه قلبی خود را ادا کرده است و او همواره باید مراقب و مواظب باشد که در عمل نیز شکرگزار نعمت‌های خارج از وجود انسان باشد و شکر جامع و کامل به کار بردن نعمت بر وفق رضای الهی و اجتناب از گناهان است.<br/>
-بعضی از نعمت‌ها به واسطه بشر به دست ما می‌رسد در این گونه موارد شرع مقدس دستور داده علاوه برشکر خداوند که خالق و عطا کننده اصل نعمت است باید راه وصول آن نعمت را که انسان‌ها هستند شکر نمود و مراتب حق شناسی را در مقابل این افراد  ابراز کرد. امام رضا (ع) می‌فرماید: کسی که شکر نعمت مخلوق خدا را ادا  نکند شکر خداوند خالق را ادا نکرده و به جا نیاورده است.<ref>میزان الحکمه، ج 5 ، ص 153.</ref><br/>
+بعضی از نعمت‌ها به واسطه بشر به دست ما می‌رسد در این گونه موارد شرع مقدس دستور داده علاوه برشکر خداوند که خالق و عطا کننده اصل نعمت است باید راه وصول آن نعمت را که انسان‌ها هستند شکر نمود و مراتب حق شناسی را در مقابل این افراد ابراز کرد. امام رضا (ع) می‌فرماید: کسی که شکر نعمت مخلوق خدا را ادا نکند شکر خداوند خالق را ادا نکرده و به جا نیاورده است.<ref>میزان الحکمه، ج 5 ، ص 153.</ref><br/>
-امیر المومنین علی(ع) فرمود:  آن کسی که به تو نعمت می‌دهد و شکرش را ادا می‌کنی اگر قلبا از تو راضی باشد شکرت بر خشنودی و وفایش می‌افزاید و اگر بر تو خشمگین باشد شکر تو موجب صلاح ضمیر و عطوفتش می‌گردد. شکی نیست که شکر مخلوق علاوه بر این که اطاعت از فرمان خالق در حق شناسی از مخلوق است برای خود فرد هم آثار روحی و روانی به سزایی دارد.<br/>
+امیر المومنین علی(ع) فرمود: آن کسی که به تو نعمت می‌دهد و شکرش را ادا می‌کنی اگر قلبا از تو راضی باشد شکرت بر خشنودی و وفایش می‌افزاید و اگر بر تو خشمگین باشد شکر تو موجب صلاح ضمیر و عطوفتش می‌گردد. شکی نیست که شکر مخلوق علاوه بر این که اطاعت از فرمان خالق در حق شناسی از مخلوق است برای خود فرد هم آثار روحی و روانی به سزایی دارد.<br/>
 روایتی از رسول اکرم(ص) آمده که می‌فرمایند: آن کسی که غذا می‌خورد و سپاسگزار خداوند است اجر او همانند پاداش کسی است که برای خدا و به منظور نیل به ثواب الهی [[روزه]] گرفته است. کسی که سالم است و خدا را بر نعمت سلامتی شکر می‌کند اجر او همانند اجر بیمار مومنی است که برای خداوند در بیماری [[صبر]] می‌کند. کسی که از نعمت خداوند برخوردار است و به دیگران هم می‌بخشد اجر او همانند اجر تهیدست محرومی است که برای خدا قانع است و مضیقه زندگی را تحمل می‌نماید<ref>اصول کافی ج 2، ص 92.</ref>.<br/>
 انسان‌هایی که به درجه بالاتری از بصیرت و آگاهی رسیده‌اند حتی در مواقع ناخوشی‌ها سختی‌ها بیماری‌ها و مصیبتا نیز خداوند را شاکر هستند، ولی انسانهایی عادی فقط در هنگام سلامتی و نعمت زبان به شکر می‌گشایند و خداوند را سپاس و شکر می‌گویند. انسان‌های با بصیرت همیشه و در همه حال قلب و زبان شاکری دارند.<br/>
-انسان‌هایی که به درجه بالاتری از بصیرت و آگاهی رسیده‌اند حتی در مواقع ناخوشی‌ها سختی‌ها بیماری‌ها و مصیبتا نیز خداوند را شاکر  هستند، ولی انسانهایی عادی فقط در هنگام سلامتی و نعمت زبان به شکر می‌گشایند و خداوند را سپاس و شکر می‌گویند. انسان‌های با بصیرت همیشه و در همه حال قلب و زبان شاکری دارند.<br/>
 انسان شاکر با شکر نعمت‌ها همواره در حال افزودن به سرمایه‌های مادی و معنوی خویش است ولی برعکس فردی که کفران نعمت می‌کند هستی خود و دارایی‌هایش را می‌سوزاند و به تدریج به هلاکت می‌رسد و مجازات چنین کفرانی از دست دادن نعمت هاست: شکر نعمت، نعمتت افزون کند، کفر، نعمت از کفت بیرون کند.<br/>

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۰:۵۴
(بدون تفاوت)